Του πολέμου - Στο άλογό μου

by Nikos Kavadias, Νίκος Καββαδίας

Στο αφήγημα “Του πολέμου”, ο αφηγητής, ένας στρατιώτης που χάνει τον δρόμο του κατά την διάρκεια της πορείας προς το Δέλβινο, καταλήγει στην αυλή ενός σπιτιού όταν το εξουθενωμένο μουλάρι του που κουβαλάει υγιεινομικό υλικό, σωριάζεται εκεί πέρα.

Το “Στο άλογό μου” είναι ένα σπαρακτικό γράμμα ευγνωμοσύνης, πάλι ενός στρατιώτη, απέναντι στο πιστό του άλογο.

Genres: Fiction, Short Stories, Greece, Poetry

58 pages, Paperback

First published January 1, 1987

Reviews

[Γιώργος Ζωγράφος · Rating 4 out of 5]

Το διάβασα σήμερα μαζί με το Λί. To Του πολέμου αρκετά ενδιαφέρον αν και δεν μου άρεσε πολύ. Ο λόγος της υψηλής βαθμολογίας είναι το Στο άλογό μου. Ο Καββαδίας γράφει ένα γράμμα στο άλογό που πέρασε τόσα πολλά μαζί του και αυτό ξεψύχησε κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου στο αλβανικό μέτωπο, αν κατάλαβα καλά. Αριθμεί μονάχα τέσσερις σελίδες μα είναι τόσο όμορφο που αξίζει όσο λίγα.

[Kyriakos Sorokkou]

Παρόλο που τον ήξερα και έβλεπα 1-2 ποιήματά του στα ανθολόγια του σχολείου τα οποία προσπερνούσαμε για να μελετήσουμε εκείνα του Καβάφη του Ελύτη και του Σεφέρη, γνωρίστηκα ουσιαστικά πρώτη φορά με τον Καββαδία όταν το 2015 αποφάσισα μετά από έξι χρόνια σπουδών και διάβασμα μόνο στα αγγλικά να κάνω στροφή προς την ελληνική λογοτεχνία. Έτσι αγόρασα την Βάρδια το μοναδικό του μυθιστόρημα.

Τρία χρόνια μετά πήρα τις τρεις ποιητικές του συλλογές (Μαραμπού, Πούσι, και Τραβέρσο) που τις απόλαυσα ακούγοντας και τα μελοποιημένα ποιήματα από τον Θάνο Μικρούτσικο.

Μου πήρε αλλά 4 χρόνια για να πάρω τα τρία πεζά του. Έπαιξε ρόλο κι η τιμή μπορώ να πω. €16 για δύο βιβλιαράκια με ούτε 60 σελίδες το καθένα είναι λίγο τσιμπημένα.
Η απορία μου είναι γιατί δεν έβαλαν το Λι μαζί με τα άλλα δύο διηγήματα. Δε λέω όμορφο βιβλιαράκι με τα κινέζικα ιδεογράμματα και το εξώφυλλο αλλά €8 για 50 σελίδες είναι κάπως απωθητικό προς αγορά.

Αλλά την περασμένη Κυριακή στο Φεστιβάλ Βιβλίου Λευκωσίας αποφάσισα επιτέλους να τα πάρω και τα δυο αφού είχαν και 20% έκπτωση.

Και φυσικά διάβασα και τα 2 μέσα σε ένα 24ωρο. Λογικό.

Του πολέμου είναι ένα διήγημα που διαδραματίζεται στην Αλβανία κατά τη διάρκεια του Β'ΠΠ όπου ένας Έλληνας στρατιώτης βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι ενός Αλβανού.

Στο άλογό μου είναι μόλις 5 σελίδες και είναι ένα γράμμα αγάπης ενός στρατιώτη προς το άλογό του.

Το Λι που ήταν από μόνο του ένα βιβλίο μου άρεσε περισσότερο. Ίσως διότι ήταν το εκτενέστερο, ίσως διότι διαδραματίζεται στο Χονγκ Κονγκ και όχι στον Β'ΠΠ που δεν με ελκύει ως εποχή. Ίσως πάλι επειδή θύμισε περισσότερο Καββαδία το ναυτικό περιβάλλον.
Πάντως θα το ξαναδιάβαζα με ευχαρίστηση και εύχομαι να ήταν μεγαλύτερης έκτασης.

Τώρα το μόνο που μένει είναι να πάρω το Το ημερολόγιο ενός τιμονιέρη με τα αδημοσίευτα έργα του Καββαδία.

[Λευτέρης Αναγνωστόπουλος · Rating 5 out of 5]

Βρήκα το "Του πολέμου" καταπληκτικό αφήγημα. Ο Καββαδίας είναι αυθεντία στο να δημιουργεί εικόνες και να σε κάνει να πατάς μαζί με τον χαρακτήρα του εκεί που πατάει αυτός. Βλέπεις ό,τι βλέπει και ακούς ό,τι ακούει. Είναι σύντομο αλλά μπορώ να πω πως υπήρξαν μια δύο στιγμές που ένιωσα ένταση μέσα από τις περιγραφές του. Απλά πανέμορφο.

Το "Στο Άλογο μου" είναι ένα σπαρακτικό γράμμα ευγνωμοσύνης (όπως λέει και η περιγραφή) ενός στρατιώτη προς το άλογο του. Κάποιος θα πει, "τι μόνο αυτό;" και εγώ θα του πω, "διάβασε το και σκάσε!" Δεν υπάρχει απλά "μόνο αυτό," είναι εξίσου γεμάτο εικόνες και πανέμορφα γραμμένο από έναν συγγραφέα που απλά δεν γουστάρει να χαλάει την ώρα σου. Όπως λέει και ο ίδιος στο γράμμα: "Λατρεύω τη συντομία!" και δε λέει μπούρδες. Το λέει, το εννοεί και το κάνει. Σπανίζουν συγγραφείς που δε θέλουν να σε βάλουν κάτω και να σε ζαλίσουν με μια ιστορία 500+ σελίδων όπου η πλοκή ξεκινάει στη σελίδα 200 γιατί είναι ανίκανοι αφηγητές. Το αποτέλεσμα; 200 σελίδες φίλερ. Όχι όμως εδώ. Εδώ μιλάμε για μια υπόθεση μισής ώρας. Μπαμ, μπουμ. Το ανοίξατε, το κλείσατε, τελειώσατε.

[Peter Looles · Rating 4 out of 5]

It saddens me to realize that I'm almost done with Kavadias' short, but incredible, bibliography.
This book collects one short story, as well as a letter to his deceased horse that he fought with in WWII. Both are far from the level of his greatest works, but they're still very good.
In the short story, Kavadias is able to create a very touching relationship between the characters, as well as a realistic environment, full of beautiful images.
The letter to his horse is, in my opinion, far greater than the short story. Just an extremely raw and unfiltered expression of devastating emotions. As someone who has lost a couple of pets, I can easily understand Kavadias' need to write this.

[Δαμιανός Λαουνάρος · Rating 5 out of 5]

"Πού αρχινάει ο μύθος, πού φτάνει την αλήθεια, πού η αλήθεια κόβει τον μύθο...πού τελειώνει...πού ξεπερνάει..."

[Πάνος Παπαπαναγιώτου · Rating 4 out of 5]

Ένας διαφορετικός Καββαδίας. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στο Αλβανικό Μέτωπο δεν παύει να σκέφτεται τη θάλασσα που τόσο αγάπησε. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ημερομηνία στο τέλος του πρώτου κειμένου:

3.1.1969 πρωί
3.1.1969 απόγευμα

"Να πνίγεσαι στη θάλασσα, μουρμούριζα, είναι φυσικό - στη στεριά είναι κάτι που 'χει μέσα του μπαμπεσιά. Ένιωθα την ατίμωση ενός θανάτου από γλυκό νερό, μέσα στη λάσπη."

Απόσπασμα από το "Του πολέμου", σελ 13.

Ένα τρυφερό γράμμα στο άλογό του, που ξεψύχησε στο Αλβανικό Μέτωπο.

"Το να γράψει κανείς σ' έναν άνθρωπο, είναι ίσως εύκολο για πολλούς. Το να γράψει σ' ένα ζώο, είναι αφάνταστα δύσκολο. Για τούτο φοβάμαι. Δε θα τα καταφέρω."

Απόσπασμα από το "Στο άλογό μου", σελ 35

[Antonis Zachariadis · Rating 5 out of 5]

Η πλήρης ψυχική αποτύπωση του Καββαδία μέσα από δύο μικρές ιστορίες που προσφέρουν πολλούς προβληματισμούς.

[Irini Gergianaki · Rating 5 out of 5]

"Σκεφτόμουνα τη θάλασσα, τη σιγουριά της, το γιατί ποτέ δεν τη φοβήθηκα. Να πνίγεσαι στη θάλασσα, μουρμούριζα, είναι φυσικό-στη στεριά είναι κάτι που έχει μέσα του μπαμπεσιά"
Ν.Κ

[Dimitris Simiris · Rating 5 out of 5]

Σπουδαίος ο Καββαδίας. Ευφυής, ευαίσθητος, τρυφερός, αληθινός και πάντα σε επικοινωνία με την πραγματικότητα.

[Achilleas · Rating 4 out of 5]

Δυο στάλες ευαισθησίας.

«Μόνο τους λογικούς δεν μπορείς να πείσεις - ούτε να σε πείσουν.»

[Adōnis]

Αν αρχίσω τα «θυμάσαι» δε θα τελειώσω ποτέ.