Why I Write

by George Orwell

Whether puncturing the lies of politicians, wittily dissecting the English character or telling unpalatable truths about war, Orwell's timeless, uncompromising essays are more relevant, entertaining and essential than ever in today's era of spin.

Contents:
"Why I Write", first published 1946
"The Lion and the Unicorn", first published 1940
"A Hanging", first published 1931
"Politics and the English Language", first published 1946

Genres: Nonfiction, Writing, Essays, Politics, Classics, Philosophy, History

120 pages, Paperback

First published January 1, 1946

About the author

Eric Arthur Blair was an English novelist, poet, essayist, journalist and critic who wrote under the pen name of George Orwell. His work is characterised by lucid prose, social criticism, opposition to all totalitarianism (both fascism and stalinism), and support of democratic socialism.

Orwell is best known for his allegorical novella Animal Farm (1945) and the dystopian novel Nineteen Eighty-Four (1949), although his works also encompass literary criticism, poetry, fiction and polemical journalism. His non-fiction works, including The Road to Wigan Pier (1937), documenting his experience of working-class life in the industrial north of England, and Homage to Catalonia (1938), an account of his experiences soldiering for the Republican faction of the Spanish Civil War (1936–1939), are as critically respected as his essays on politics, literature, language and culture.

Orwell's work remains influential in popular culture and in political culture, and the adjective "Orwellian"—describing totalitarian and authoritarian social practices—is part of the English language, like many of his neologisms, such as "Big Brother", "Thought Police", "Room 101", "Newspeak", "memory hole", "doublethink", and "thoughtcrime". In 2008, The Times named Orwell the second-greatest British writer since 1945.

Reviews

[Baris Ozyurt]

“Darağacına daha kırk metre kadar vardı. Mahkumun çıplak kahverengi sırtının önümde hareket edişini izledim. Bağlı kollarıyla beceriksizce ama Hintlilerin dizlerini hiç düzleştirmeden yukarı aşağı sallanan yürüyüşleriyle durmadan ilerliyordu. Kasları her adımda mükemmel bir şekilde oynuyor, saçının bukleleri yukarı aşağı dans ediyor, ayakları ıslak çakıl zeminde iz bırakıyordu. Ver her iki omzunu da tutan adamlara rağmen, önüne çıkan bir çamur birikintisinden sakınmak için bir kere hafifçe kenara çekildi.

İlginçtir, sağlıklı ve bilinçli bir insanı ortadan kaldırmanın ne anlama geldiğini o ana kadar kavrayamamıştım. Mahkumun çamur birikintisinden sakınmak için kenara çekildiğini gördüğümde, akıp giden hayatı birdenbire sonlandırmanın gizemini, kelimelerle söze dökülemeyecek yanlışlığını gördüm.”(s.94)

[Ezgi]

Kitabın ilk beş sayfası 'neden yazıyorum'la ilgili, kalan sayfalar ise Orwell'in çalkantılı WW2 döneminde İngiltere için düşündükleri ve öngördükleri ile ilgili. Detaylı bir şekilde siyasi fikirlerini anlatmış ve temel yazma güdüsünün siyasi sorunlarla oluştuğunu anlatmış. İngilizlerin genel karakter özelliklerinden girmiş 'ideal yönetim sistemi ne olmalıdır'a geçip Burma günlerinden iki anısı ile kitabı bitirmiş ama kitabın adı nedense 'neden yazıyorum'. Bence 'sosyalizm ve gelecekteki İngiltere' daha uygun olurmuş. Orijinal adı da 'why i write' işin enteresan tarafı...
Yazmak ve yazarlarla ilgili tespitleri çok güzel olmakla birlikte ilk beş sayfaya sıkıştırılmış.

[Damla]

“Every line of serious work I have written since 1936 has been written, directly or indirectly, against totalitarianism and for democratic socialism, as I understand it.”

Bu kitabı Hayvan Çiftliği ve 1984’ten sonra okuduğum ve hepsini de yakın zamanda okuduğum için, yazarın kurgularını kafamda oturtmama da yardımcı oldu. İlk kısım ‘Why I Write’da Orwell’in kurgularının temelini anlayabilir, metinlerinin içeriğini nereden seçtiğini görebilir, ‘Politics and the English Language’ kısmında da dilini özümseyebiliriz. Keza yazım dilinin nasıl olması gerektiğine dair görüşlerini özellikle 1984’te net bir şekilde uygulanmış olarak görüyoruz. Bu kitabın son sayfasında politik dilden bahsederken şey diyor mesela,

“Since you don’t know what Fascism is, how can you struggle against Fascism?”

1984’ü okuduysanız bileceğiniz üzere topluma yaptıkları en büyük kötülüklerden biri dillerini daraltmak, sözcüklerini elinden almaktı. Büyük Birader’in istemediği çoğu davranış kalıbı sözlükten de kaldırılıyor, insanların düşünceleri denetlenmeye çalışılıyor. Yukarıda dediği gibi bir şuçun daha ne olduğunu bile bilmiyorsan onu nasıl işleyebilirsin? Nasıl karşı gelebilirsin? Nasıl anlayabilirsin?

Yani Orwell’ın kurgularına hakimseniz bu kitabı okumak gözünüzde yazarı ve düşüncelerini yeniden canlandırabilir ve oluşturduğu dünyalara temel atabilir. Bence bu çok değerli ve ne yazık ki sevdiğimiz tüm yazarlarda bu fırsatı yakalama şansımız olmuyor.

[Özge]

Kitaba ismini veren ‘Neden Yazıyorum’ adlı bölüm kitabın en başında yer alan oldukça kısa bir metin. Kitabın asıl ağırlığını 2. Dünya Savaşı’nın sürdüğü yıllarda Orwell’ın Britanya’nın içinde bulunduğu durumla ilgili görüşlerini ve geleceğiyle ilgili öngörülerini paylaştığı metin olan ‘Sosyalizm ve İngiliz Dehası’ oluşturuyor. Diğer bölümlerde ise ‘Bir İdam’ ve ‘Bir Fili Vurmak’ isimleriyle yazar Burma anılarından iki küçük kesit aktarmış. Bir Fili Vurmak müthişti. Bu, hem insan psikolojisindeki anlık dalgalanmaları ve çevre etkeninin kişinin karar mekanizması üzerindeki baskısını hem de ‘beyaz adam’ın Doğu’daki rolünün gerçekte ne olduğunu göstermesi açısından oldukça çarpıcı bir metin. Sadece bu kısacık bölüm için bile bence okunmaya değer bir kitap Neden Yazıyorum.

[A. Raca]

"İnsanların büyük çoğunluğu aşırı bencil değildir. Otuz yaşından sonra, birey olma hissini neredeyse tamamıyla terk eder ve genellikle başkaları için yaşar, veya sadece ağır işlerin altında ezilirler. Ancak bir de, sonuna dek kendi hayatlarını yaşamakta kararlı olan iradeli ve yetenekli insanlardan oluşan bir azınlık vardır ve yazarlar bu sınıfa dahildir."

[Metin Yılmaz]

Bu kadar objektif ve net bir anlatım tabi ki Orwell'a yakışırdı. Her satırını sindire sindire okuduğum çok güzel bir kitaptı.

[Marla'dan Alıntılar]

Kitapta yazarın
*Neden Yazıyorum
*Aslan ile Tekboynuz: Sosyalizm ve İngiliz Dehası
*Bir İdam
*Bir Fili Vurmak adlı denemeleri yer alıyor.

Sel Yayıncılık’ın kitaba “Neden Yazıyorum” ismini vererek hata yaptığını ve okuyucuyu yanılttığını düşünüyorum. Bu isim bana Orwell’ın kitaplarını nasıl yazdığını, yazma alışkanlıklarını, nelerden ilham aldığını ve kitaplarını yazma süreçlerini anlatacağını düşündürdü ama kitapta bu konularla ilgili bir bilgi yok. “Neden Yazıyorum” on sayfalık kısa bir yazı. Merak ettiğim, okuyacağımı düşündüğüm sorulara cevap verme konusunda yetersiz. İkinci yazı, kitabın en uzun ve, bana göre, en sıkıcı yazısı. Son iki yazıyı yazarın anısı olarak düşünebiliriz.

Yayınevi kitaba “Yazılar” gibi genel bir başlık atsa hem kitabın içeriğine daha uygun olurdu hem de insanları yanlış beklentilere sokmazdı diye düşünüyorum. Maalesef şimdiye kadar okuduğum bütün Orwell kitapları içinde en beğenmediğim kitap bu oldu.

[Eylül Görmüş]

Neden Yazıyorum - Edebiyat Üzerine - Faşizm Kehanetleri toplu yorumudur. Valla bunlar çok güzel, Orwell’in eserlerindeki dünyanın arkasını anlamak isteyenler için birebir. “Edebiyat Üzerine”de yazarın ütopyalar ve distopyalara dair fikirleri, komünizm ve kapitalizme dair oldukça ilginç analizleri ve “sol edebiyat”la ilgili çok kafa açıcı analizleri var. “Faşizm Kehanetleri” yine ağırlıklı edebiyat eleştirilerinden oluşuyor, içindeki “Milliyetçilik Üzerine Görüşler”e bayıldım. “Neden Yazıyorum”, aslında daha önce okuduğum “Bir İdam” ile büyük ölçüde çakışıyordu, benzer bir derleme. Ama Orwell’in meşhur “Bir Fili Vurmak” öyküsü de bu kitapta. 7 sayfalık bir metin nasıl ciğerinizi sökebilir deneyimlemek isterseniz tavsiye ederim.

[Kitap Eylemi]

"Oldukça erken bir yaştan, belki beş ya da altı yaşından itibaren büyüyünce yazar olmam gerektiğini biliyordum . On yedi ile yirmi dört yaşlarım arasında bu fikirden caymaya çalıştıysam da, bunu yaparken esas doğams zulmettiğimin ve er ya da geç yola gelip kitap yazmam gerekeceğinin bilincindeydim."

[Cengiz Aytun]

Baştan sona bir yazma kılavuzu olmasa da Orwell’in düşünüş tarzına dair önemli ipuçları barındırıyor. Genellikle İngiltere’de 1920-1940 dönemi siyasi tartışmaları üzerineden görüşlerini belirtmiş. Hepsi yazma ile ilgili değil.
Bir akademisyen ve yazar olarak kendime örnek aldığım en önemli tavsiyesi kısa kelime ve cümleler kullanmak. Genelde ben de yazarken şu soruyu kendime sormayı adet edindim. Bunu daha basit ve kısa ifade edebilir miyim? Şu kelimeyi çıkarsam anlam eksilir mi? Uzun bir cümleyi iki küçük cümleye bölsem anlaşılırlığı artar mı azalır mı? Bazılarınıza basit bir şey gibi gelebilir. Ancak bir konuyu ancak o konuda bilgili insanlar basitçe ifade edebilir. Bir paragraflık başı sonu belli olmayan cümlelerse yazarın o konudaki kafa karışıklığının bir göstergesi adeta. Böyle metinleri okumak da gerçekten yorucu.

Sizin de bazı ipuçlarınız varsa ve benimle paylaşırsanız sevinirim.

[Merve Eflatun]

''Neden yazıyorum?'' sorusuna cevap hariç her şey var gibi geldi bana.

[Yasemin Ugur]

“Yazarın meselesi yaşadığı çağ tarafından belirlenecektir-bu en azından bizimki gibi hareketli ve devrimci çağlar için geçerlidir.-fakat yazar, daha yazmaya başlamadan, hiçbir zaman tamamen kurtulamayacağı bir tutum edinmiş olacaktır.” diyor George Orwell ve ekliyor, “...bir yazarın eserlerini her ne kadar yaşadığı çağ etkilese de her yazarın yazmak eylemi için 4 temel dürtüsü vardır:
1-katıksız egoizm
2-estetik coşku
3-tarihsel itki
4-politik amaçlar.”

Kendi eserlerinin de kesinlikle tüm diğer eserler gibi politik amaçla yazıldığını kabul ediyor. Ve ilk 20 sayfadan sonra yaşadığı dönemin (hitler Avrupa’sının) politik ortamı içinde sosyalizmin ve ingiltere’nin dönüşümünü analiz ediyor.
.
“Ne sosyalizmi kurmadan savaş kazanabiliriz; ne de savaşı kazanmadan sosyalizmi kurabiliriz.”
“Demokrasi ile totalitarizmle arasında uzlaşma olamaz.”

[delievi]

orwell yaşasaydı vatan partili olurdu nedenini sormayın

[Özlem Kesim]

George Orwell'ın "Neden Yazıyorum?" adlı deneme kitabının beni bu kadar etkileyeceğini beklemiyordum. Sıradan bir deneme kitabı değil bu, okuması da kolay değil. Kitapla ilgili beklentim, Orwell'ın yazarlıkla ilgili püf noktalarını, deneyimlerini okuyacak olmamdı. Evet, 10 sayfalık ilk bölümde bunları okudum ve sevdim. Yazar, "Neden Yazıyorum?" sorusuna çocukluğunun ve yaşadığı toplumun etkisini de anlatarak buna doyurucu cevaplar vermiş. Fakat asıl etkilendiğim, Aslan ile Tekboynuz: Sosyalizm ve İngiliz Dehası adını verdiği 2.kısımdı, çok etkileyiciydi. Zor bir metindi çünkü İngiliz tarihine hakim değildim. Yazarın sosyalizm, faşizm, komünizm kavramlarının üzerinden yaşadığı toplumu bu kadar acımasız ve cesurca eleştirmesi beni mest etti. Yalnızca İngiltere'yi eleştiriyor gibi görünse de aslında tüm toplumlarla ilgili güzel fikirleri, ideal devlet anlayışı var. Kitabın 3 ve 4. kısmında ise kısa, düşündürücü hikayeleri bulunuyor. En yakın zamanda Orwell'in diğer kitaplarını özellikle denemelerini okumak istiyorum. Tavsiye ederim.

[Bilal]

Açık konuşmak gerekirse ünlü yazarlara ait kısa notlar, denemeler, köşe yazarları gibi derlemeleri yayınevlerinin yada yazarların çırpınışları gibi görüp bu tarz kitapları okumaktan imtina ederim.
Mesela, Orhan Pamuk'un babamın bavulu isimli kitabı bu konuda aklıma gelen ilk örnek. Okuyup okumamanın bir fark yaratmadığı bir kitap olmuştu. Kitabın içinden bir tek kitaba adını veren Nobel Edebiyat ödülü konuşması beni etkilemişti o kadar. Yanlış anlama olmasın Orhan Pamuk'u edebiyatını severim :)

Şimdi neden konuyu bu kadar uzattığıma gelecek olursak. George Orwell'ın 1984 ve Hayvan Çiftliği kitaplarını okuyunca diğer bütün kitaplarını okumak istiyor insan. Ama bu tarz düşüncelerini paylaştığı bu kitap veya anılarını yazdığı "Katalanya'ya Selam" gibi kitaplarına karşı her zamanki şüphem vardı. Bir yandan da George Orwell'a olan saygımın kaybolmasından korkuyordum. Bir şekilde bu kitapları okuma şansına erişince, iyi ki okumuşum dedim. George Orwell'a daha da bir hayran oldum. O muhteşem eserlerin arkasında yatan dolu yaşanmışlığı görüyor insan. O dolu ve olgun duruşu görüyoruz.

[Simay]

George Orwell kendi deneyimlerinden yola çıkarak yazma sürecini, yazma motivasyonlarının neler olması gerektiğini, yapılan yanlışları sıralıyor. Politik olmanın yazında kaçınılmaz bir şey olduğunun üzerinde durarak bol bol savaştan da bahsediyor. Great Ideas serisinden iki kitabı sadece metro yolculuklarında ve işe giderken okumuş biri olarak bu kitapların evde ya da kafelerde, daha çok oturarak ve saate bakmak zorunda kalmayacağınız zamanlarda okumanızı tavsiye ederim. Zira ben artık öyle yapacağım. :)

[Emre Gürcan]

"Neden Yazıyorum" başlığı kitap için aldatıcı bir başlık sayılabilir. En azından kitabın büyük bir kısmının doğrudan kitabın adına bir cevap niteliği taşıdığı söylenemez. En fazla dolaylı -oldukça dolaylı- bir yoldan bir alaka kurulabilir. İngiltere'ye dair politik eleştiriler okunmaya değer. Burma anıları da öyle. Kitabı sevdim. Bazı komik editör hatalarına rağmen (Sel'e selam olsun!). Yine de bu başlıkla ve özellikle de arka kapak yazısıyla bir parça kandırılmış hissediyorum.

[Asuman Ovalı]

İki defa okudum. Sadece 107 sayfa ama çok derin geldi bana. Öyle çok ince düşünce var ki insan böyle yazarların ülkesi ve toplumu için büyük bir değer olduğunu anlıyor. Yazar bu incecik kitap içinde çocukluğundan itibaren gelişen yazı yazmaya isteğinden, yazım biçimi, edebi tür ve üslup arayışından başlayarak politik ilgisinin doğuşundan bahsetmiş. İkinci dünya savaşı döneminde insanın apolitik olma lüksü olmadığını vurgulayarak İngiltere'nin medeniyetini, kültürünü, 1800-1939 arası siyasal durumuna genel olarak değinmiş ve çıkmazlarını anlatmış. Toplum katmanlarının siyasal krizdeki payının fotoğrafını çekmiş. Kitabın en ilginç yanı, siyasal ve toplumsal analizlerinin bazılarının Türkiye'nin yakın tarihindeki hatta günümüzdeki bazı olay ve olguları da açıklayabilmesi. Bugün onun gibi dürüstçe, açık ve doğrudan eleştiri ve yorum yapabilecek birikimde bir Türk yazarı bulabileceğimizden şüpheliyim. Eleştirisinin ağırlığı zaman zaman aklıma Cemil Meriç'i getirse de Meriç'ten daha hafif bir üsluba sahip. Her kesim eleştirisinden nasibini alıyor. Her kesimin motivasyonlarını, kapasitelerini, yapabileceklerini çok net analiz ediyor. Bütün bu analizlerden sonra kendi siyasal beklentilerini, yapılması gerektiğini düşündüğü politik hamleleri de yazmış. Bugünden bakınca isabetli ve isabetsiz taraflarını görmek de mümkün. Aynı politik görüşte olmasanız bile çok şey öğrenebileceğiniz bir kitap. Kitabın son bölümünde iki kısa anı-hikâye var . Olaylar yine tuhaf bir politik veya sosyolojik durum üzerine bina edilmiş ve acayip bir olay çerçevesinde insanların tutumlarını, bu tutumların politik taraflarını belli etmeden hissettiriyor. Nesir dili nasıl sade ve derinse hikâyeleştirmede kullandığı dil de o kadar sade, derin ve akıcı. Politik görüşlerini iki defa da ancak hazmedebildim ama hikayelerini bir solukta okudum. Vurucu sonları insanı karmaşık düşünceler içinde bırakıyor. Kesinlikle okunması gereken bir kitap.

[Gülcan Durak]

Neden George Orwell okuyoruz?
Önce bunu düşünmek gerekiyor bence. Edebi bir deha mı? Çok zeki bir yazar mı? Kâhin mi? Bizi görecek mi?
.
Bazı soruların spontane cevapları bizi tatmin etmez.
Bazı sorular ise cevaplanmamak için vardır.
Orwell, neden yazıyorum, sorusuna kendince cevaplar verirken pek de rahat değil. Denemelerinin o "anlatıyorum, öyleyse umut var" canlılığı bu kitabında -en azından ilk yazıda- pek görülmüyor.
Sebebini ise daha önce konuştuğumuz bir konuya dayandırıyor; Bazı eserleri yazarından ayıramayız keza yazarın amacı kendini "var" göstermektir. Hayatının gölgesini ana malzeme yapar. Yazarı bilmemek, eseri yarım okumak demek.
.
Üç bölümden oluşan bu kitapta ilk olarak neden yazıyorum sorusunun, görünen ve istenen cevapları yer alıyor. Her dönemde, her millette sorunlar değişse bile bu "yazmak" ediminin getirdiği haz bir tür vicdani mastürbasyon gibi geliyor bana. "Evet, her şeyi yaptım. Anlattım."
Bu kısımdaki zevk alma anlatmak üzerine mi yoksa anlaşılmaktan duyulan kesinlik hissi mi bilemiyoruz. Fakat ikinci kısımda biraz daha derine iniyoruz; İngiliz toplumuna bakıyoruz. Sosyalizmden ve faşizmden bahsediyoruz. İngiliz toplumunda Wilde'ın dalga geçtiği "sınıf korkusu ve sömürü" temaları daha yoğun. Üçüncü kısım ise biraz değişik:
Bir İdam ismiyle, deneme dense de Orwell'ın "bir öykü" diyerek geçiştirdiği kısacık bir metinden oluşuyor. Zamanında bu 'denemeyi' yazmak için uygun ortamlarda bulunmuş olsa da ya hatırlamanın laneti üzerine gitmiyor ya da bu ona artık eski hazzı vermiyor.
.
Konu Kitap'ın bu minimal kapaklı muazzam çevirileri tam koleksiyonluk. İçindeki metinlerin sırası dahi muazzam düşünülmüş.
.
"Orwell, İspanya'da darbe girişiminde bulunan ve Hitler ile Mussolini'nin de desteğini alan Franco'ya karşı çarpışacak gönüllülere katılarak İspanya'ya gider."
Eser ve yazar ayrımı yapamadığımız bu konumuzda yine vatan kurtardık. Okuma periyodunuza yazarların hayatını da eklemeyi unutmayın. Sevgiler.

[Özgür Göksu]

Elimde hiç okumadığım en azından bir Orwell kalsın diye bıraktığım kitaptı. G.O. en başta kendine olmak üzere görülmedik ölçüde dürüst, bilge bir yazar. Gerçeği kendi inandığı ideolojisinin üzerine koyuyor ki bu görülmemiş bir bilgeliktir. Bu kitapta İngiltere'yi, ingiliz halkını, toplum yapısını, geleneklerini, zayıf ve güçlü taraflarını müthiş anlatıyor, kendi inandığı ideoloji açısından eğip bükmeden olduğu gibi... Elbette bu WWII nin hemen başında yazılmış, tarih baya eski, yine de günümüze ışık tutacağı aşikar.

[M.]

"Neden yazıyorum?"
Daha doğrusu bir yazar neden kitap yazar? Orwell buna cevap vermiş bu kitabında ve ben onun cevabınada katılıyorum zaten Hayvan Çiftliği ve 1984 yazmış birinden beklenilecek bir cevap. Ve aynı zamanda kitabın büyük bir bölümünü İngiltereyi eleştirmiş yanlışları dile getirip çözüm sonu sunmuş. Son sayfalarda da 2 tane çok güzel hikayede eklemiş.

[Arif Öztürk]

Kitapta yer alan üç denemede; İngiliz kültürü, İngiliz toplumunun ikinci dünya savaşındaki durumu ve faşizm ile sosyalizm arasındaki farklılıklar işlenmiş. Yazarın bakış açısını kavrayabilmek için okunabileceği gibi o dönemin düşünce yapısını anlayabilmek için de okunabilir.

[İzel Çeçin]

Yarım bıraktım. Yani güzel ama 1984 ü okuyarak da yazarın yaşadığı dünyaya bakış açısını anlayabilirsiniz. 1984 ü neden yazdım gibi bir kitap bence bu. Yarısına kadar okuduktan sonra aşırı sıkıldım sanırım bu yüzden kurgu okumayı daha çok seviyorum 😂

[Betül]

Kitapta sadece 8 sayfa neden yazıyorum başlıklı denemesi. Çoğu kısım ise İngiltere siyaseti. Kitaba ismini veren deneme dışındaki eklemeler yayınevinin tercihiyse bu kitap satmak için yapılmış bir iş oluyor. Ben de önceden kontrol etmeliydim ama yine de yanıltıcı.

[Yağmur]

Bu hayvan çiftliği adam ne anlatıyo ya bomboş kitap valla

[Doruk Karpat]

George Orwell benim için idol sayılabilecek isimlerden. Bu kısa kitapta ise 1910-1940 İngiliz tarihi üzerinden çok boyutlu bir politik tartışmaya sürüklüyor okuyucuyu. Objektiflik hassasiyeti, vatanseverlik duygusu, yazarın insanlara ve dünya üzerindeki toplum sistemlerinin tüm soğuk gerçekliklerine dair bilincine rağmen nefes alan sosyalizm inancı kitapta baskın olan öğeler.

Vatansever duygularla, sözden sakınılmadan yazılmış özellikle İngiltere'ye dair bir İngiliz vatandaşının düşüncelerinden oluşan bu eser, politikaya ve toplumsal sistemlere özel bir ilgi beslemeyen bir okuyucu için yabancı ve sıkıcı bir hal alacaktır. Ben ise bilinç ile ütopik bulduğum inançların aynı insanda yeşerdiğini gördüğüm bu eseri, beni şaşırtan ve düşünceye sevk eden bir kişisel gelişim kitabı olarak gördüm.

[Argos]

Mükemmel bir Orwell kitabı daha. İsmi sizi yanıltmasın, ağırlıklı olarak İngilizleri, Büyük Britanya 'yı iki savaş arasındaki politik gelişmeleri analiz eden, savaş ve sosyalizm hakkında onun ne kadar öngörülü olduğunu görebileceğiniz bir kitap.

[Fatma]

George Orwell okumak her zaman güzeldir

[Sleepyhead]

"Eğitilemezlerden oluşan bir kuşak,cesetlerden yapılmış bir kolye gibi boynumuzdan asılı."