Identity

by Milan Kundera

There are situations in which we fail for a moment to recognize the person we are with, in which the identity of the other is erased while we simultaneously doubt our own. This also happens with couples--indeed, above all with couples, because lovers fear more than anything else "losing sight" of that loved one.

With stunning artfulness in expanding and playing variations on the meaningful moment, Milan Kundera has made this situation--and the vague sense of panic it inspires--the very fabric of his novel. Here brevity goes hand in hand with intensity, and a moment of bewilderment marks the start of a labyrinthine journey during which the reader repeatedly crosses the border between the real and the unreal, between what occurs in the world outside, and what the mind creates in its solitude.

Of all contemporary writers, only Kundera can transform such a hidden and disconcerting perception into the material for a novel, one of his finest, most painful, and most enlightening. Which, surprisingly, turns out to be a love story.

Genres: Fiction, Novels, Czech Literature, Literature, Classics, Philosophy, France

176 pages, Paperback

First published October 29, 1997

About the author

Milan Kundera (1 April 1929 – 11 July 2023) was a Czech and French novelist. He went into exile in France in 1975, acquiring citizenship in 1981. His Czechoslovak citizenship was revoked in 1979, but he was granted Czech citizenship in 2019.

Kundera wrote in Czech and French. He revises the French translations of all his books; people therefore consider these original works as not translations. He is best known for his novels, including The Joke (1967), The Book of Laughter and Forgetting (1979), and The Unbearable Lightness of Being (1984), all of which exhibit his extreme though often comical skepticism.

Reviews

[Woraphol Thawornwaranon]

ช่วงแรกๆ ไม่สนุกเลย มาดีขึ้นในช่วงท้ายเรื่อง แต่ในขณะเดียวกันการที่เรื่องกระโดดเข้าสู่บรรยากาศกึ่งจริงกึ่งฝันแบบนั้นมันก็ทะลุกลางปล้องไปหน่อย จนเรารู้สึกว่าถ้าไม่ใช่ว่าคุนเดอราหมดมุก ก็คงวางตอนจบไว้ก่อนว่ามันจะจบแบบนี้แหละ

จริงๆ ยังอยากบ่นเรื่องตัวละครมันไม่เหมือนมนุษย์มนา แต่ก็นะ คุนเดอราดูจงใจทรีตตัวละครให้เป็นตัวละครอยู่แล้วอ่ะ

[Suttida]

เราเกือบพลาดหนังสือดีๆ เพราะถอดใจหลังจากอ่านไป 49 หน้า จากจำนวนทั้งเล่มร้อยกว่าหน้า ส่วนตัวเราคิดว่าเล่มนี้อ่านยากมาก ส่วนใหญ่จะพูดถึงความคิด ความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ รูปแบบหรือบทบาทที่ต้องสวมหน้ากากเพื่อเข้าสู่สังคม ตัวตนไหนที่คนอื่นมอง แล้วแบบไหนที่เราเป็น อาจเป็นเพราะว่าประสบการณ์ชีวิตของเราที่น้อยไปยังเข้าไม่ถึงเรื่องราวในหนังสือ แต่สุดท้าย... หลังจากที่หยุดอ่านไปเกือบหนึ่งเดือน จนได้หยิบขึ้นมาอ่านอีกครั้งจนจบ เรากลับรู้สึกว่าชอบหนังสือเล่มนี้นะ กลายเป็นหนังสือเล่มโปรดที่เราจะหยิบขึ้นมาอ่านในอนาคตอีกครั้งแน่นอน
ป.ล. เราชอบช่วงท้ายของหนังสือมากๆ :)

[Nawara H.]

ความรู้สึกตอนอ่านจบคือ ชอบมากๆ พลิกอ่านแบบกวาดสายตาซ้ำอีกรอบหลังจบรอบแรก
พอเราปอกเปลือก พอเราได้เห็นเยื่อชั้นในของกันและกัน แฟนตาซีก็มาบรรจบกับความจริงในท้ายที่สุด