The aim of this book is to explain, carefully but not technically, the differences between advanced, research-level mathematics, and the sort of mathematics we learn at school. The most fundamental differences are philosophical, and readers of this book will emerge with a clearer understanding of paradoxical-sounding concepts such as infinity, curved space, and imaginary numbers. The first few chapters are about general aspects of mathematical thought. These are followed by discussions of more specific topics, and the book closes with a chapter answering common sociological questions about the mathematical community (such as Is it true that mathematicians burn out at the age of 25?) It is the ideal introduction for anyone who wishes to deepen their understanding of mathematics.
About the Series: Combining authority with wit, accessibility, and style, Very Short Introductions offer an introduction to some of life's most interesting topics. Written by experts for the newcomer, they demonstrate the finest contemporary thinking about the central problems and issues in hundreds of key topics, from philosophy to Freud, quantum theory to Islam.
من کلاً اهل کتاب علمی خوندن نیستم و این کتاب رو به پیشنهاد یکی از دوستان خوندم. نمیتونم بگم صددرصد دوسش داشتم ولی کتاب خوبی بود و تاکیدش روی تفکر مجرد واسم جالب بود چون با چنین تفکری در هنر هم مواجه هستیم و من این تفکر را در نقاشی یاد گرفتم. در این کتاب به ارتباط تفکر مجرد و ریاضیات برخوردم که واسم خیلی جالب بود
این کتاب ریاضی رو جوری متفاوت با آنچه ما میشناسیم به طور معمول معرفی میکنه و باعث نگاه درستی به ریاضیات داشته باشیم. من به شخصه احساس میکردم که از یه زمانی توی مدرسه با ریاضی قهر کردیم یا شاید از همون اول اونجور که باید باهم آشنا نشدیم. خوندن این کتاب تلاشی برای درک و آشتی دوباره با ریاضی بود.
هرچند مفاهیم مطرح شده در کتاب قابل فهم برای کسر بزرگی از افراد است و نیاز به دانش ریاضی پیشرفتهای ندارد اما دیدگاههای مطرح شده در کتاب و ایجاد پرسشهای مقدمانی که جواب سادهای برای آنها نمیتوان مطرح کرد از هنرمندیهای ظریف این کتاب است. به نظرم خواندن این کتاب برای هرفرد غیر ریاضیدان علاقهمند به ریاضی و همینطور افرادی که به تدریس ریاضی به کودکان و دانشآموزان مشغول هستند میتواند مفید باشد.
کتابی کوچک اما پربار که به شکلی زیرکانه و با بیانی کمیاب جلوههایی از ریاضیات را بدون پرداختن به جزییات پیچیده نمایان نموده است. شاید بهترین توصیف را نویسنده خود در پیشگفتار آورده باشد: «اگر بتوان گفت این کتاب پیامی دارد، آن پیام این است که باید انتزاعی اندیشیدن را یادگرفت، چون با این کار بسیاری از مشکلات فلسفی خودبخخود از میان میروند.»
مخاطب کتاب تا حدودی دانشآموز راهنمایی-دبیرستانیه (مثلاً ۱۳-۱۸ ساله) که نسبت به ماهیت اصلی ریاضی کنجکاوه و میخواد ببینه که این چیزهای ابتدایی که در دورههای مقدماتی یاد گرفته تا چه حد عمیقه. علیالخصوص کتاب رو به دانشآموزهایی که میخوان رشتهی ریاضی رو در دانشگاه ادامه بدن توصیه میکنم، تا با ماهیت اصل موضوعی ریاضیات آشنا بشن. کتاب کاملاً با دیدگاه صوریگرایی پیش رفته و حتی به دیدگاههای دیگه حملههای جدی میکنه (که به نظرم این حملهها کاملاً بهجا و زیباست!). در کتاب مسائلی مطرح و بحث شدن که در انتهای صحبت، به جایی نمیرسه و براشون راهحلی ارائه نشده! که البته اکثراً مسائلی کاملاً جدی و چالشی هستن که ابزارهای بسیار بسیار پیشرفتهتری نیاز دارن.
گاورز در انتهای مقدمهی کتاب، کتاب رو تقدیم میکنه به همسرش به این امید که همسرش بفهمد هر روز راجع به چه موضوعی فعالیت میکند. به نظرم جدای از بامزه بودن، این جمله واقعا یکی از دلایل نوشتن کتاب بوده چونکه در کل کتاب به نظر میرسه یک ریاضیدان داره از ذهنیت و شیوهی مواجهه شدنش با مسائل میگه. این نکته در کنار پرداختن به مسائل قابل فهم برای مخاطب عام کتاب رو واقعا خوندنی میکنه. ترجمهی کتاب هم در اکثر جاها روون بود. جاهایی که سخت میشد نمیفهمیدم مشکل از ترجمهی کتابه یا موضوعی که کتاب داره در موردش حرف میزنه.