A Beautiful Math: John Nash, Game Theory, and the Modern Quest for a Code of Nature

by Tom Siegfried

Millions have seen the movie and thousands have read the book but few have fully appreciated the mathematics developed by John Nash's beautiful mind. Today Nash's beautiful math has become a universal language for research in the social sciences and has infiltrated the realms of evolutionary biology, neuroscience, and even quantum physics. John Nash won the 1994 Nobel Prize in economics for pioneering research published in the 1950s on a new branch of mathematics known as game theory. At the time of Nash's early work, game theory was briefly popular among some mathematicians and Cold War analysts. But it remained obscure until the 1970s when evolutionary biologists began applying it to their work. In the 1980s economists began to embrace game theory. Since then it has found an ever expanding repertoire of applications among a wide range of scientific disciplines. Today neuroscientists peer into game players' brains, anthropologists play games with people from primitive cultures, biologists use games to explain the evolution of human language, and mathematicians exploit games to better understand social networks. A common thread connecting much of this research is its relevance to the ancient quest for a science of human social behavior, or a Code of Nature, in the spirit of the fictional science of psychohistory described in the famous Foundation novels by the late Isaac Asimov. In A Beautiful Math, acclaimed science writer Tom Siegfried describes how game theory links the life sciences, social sciences, and physical sciences in a way that may bring Asimov's dream closer to reality.

Genres: Nonfiction, Science, Mathematics, Economics, Biography, Philosophy, Business

272 pages, Hardcover

First published January 1, 2006

Reviews

[Mohammad]

اکثر مطالبش در مورد تعریف نظریه بازی ها، اهمیتش و کاربردهاش رو از قبل می دونستم.
بنظرم این کتاب با این حجم مطالبی که ارائه کرده، خیلی می تونست فشرده تر و جذاب تر نوشته شه. ترجمه دکتر صادقی هم به یکنواختی و کسالت کتاب افزوده بود
با اینحال این کتاب رو به علاقمندان مبحث نظریه بازی ها و دوستداران جان نش پیشنهاد میکنم

[Mahshid Parchami]

در کل کتاب خوبی بود هرچند شرح حالی که از علوم و دانشمندهای مختلف داشت تا به ربطش به نظریه بازی ها برسه کسالت آور میشد. دوست داشتم مثال های نظریه بازی ها بیشتر باشه ولی بیشتر شرح و توضیح بود

[Fahime]

چرا ترجمه ش انقدر بد بود؟ از نشر نی بعیده!
حداقل یک ویرایش می کردن!

[Majid golestaneh]

من ترجمه این کتابو خوندم چون رشتم ریاضیات هست پس از عمق جان دوستش داشتم تازه فیلم این کتاب با بازی راسل کرو هم دیدن داره

[Parham]

3.5
دوست داشتم به جای تاثیر نظریه‌ی بازی‌ها روی اقتصاد و فلان و بهمان که من هیچ علاقه‌ای بهشون ندارم، بیشتر روی قسمت ریاضیش تمرکز میکرد. ولی در کل دید خوبی بهم داد.

[M Amini]

کتابی درباره کاربرد نظریه بازی ها در علوم زیستی و رفتاری با مثال‌های جذاب و البته ترجمه‌ای نامناسب.
آن چیزی که درباره کاربرد ریاضیات در پیش بینی علوم رفتاری انسان در نظر گرفته نمی‌شود وجود نیازهای روحی و معنوی انسان‌هاست. ریاضیات تنها رفتارهای مبتنی بر منفعت‌های مادی را میتواند پیش بینی کند. اما نیازهای روحی انسان‌ها در کجای این علوم قرار می‌گیرد چیزی است که حداقل این کتاب در پاسخ به آن درمانده است.

[Muhammad Javad]

کتاب به نظر من تلاش نویسنده برای لاس زدن همزمان با آسیموف و جان نشه. منتهی سهم جان نش از لاس نویسنده خیلی کمتر از چیزیه که جلدش داره میگه. عنوان کتاب که واضحا تلاش نویسنده جهت چسبوندن خودش به فیلم ذهن زیباست و هرچند نظر نویسنده‌ چیزی جز اینه؛ منتهی به نظرم اون فیلم خیلی بیشتر تمرکزش روی نش بود تا این کتاب. نویسنده همون‌طور که توی مقدمه میگه سعی داره مسیر تلاش جهت یافتن یه روان‌تاریخ رو توی حوزه‌های مختلف علم نشون بده. روان‌تاریخ مفهومیه که توسط هری سلدون، شخصیت سه‌گانه‌ی «بنیاد» آسیموف به کار برده میشد و به نوعی علمی هست برای شناخت رمز طبیعت، چیزی که در نهایت حیات جمعی انسان‌ها رو میشه باهاش پیش‌بینی کرد. توی مسیر صحبت درمورد این روان‌تاریخ در جریان واقعی علم نویسنده از داروین و آدام اسمیت شروع می‌کنه و توی نیمه‌ی اول کتاب (از نظر مفهومی و نه حجمی) به مسیری اشاره می‌کنه که نظریه بازی‌ها از فون نویمان تا نش طی می‌کنه و بعد توسط جان مینارد اسمیت وارد عرصه‌ی زیست‌شناسی میشه. ازونجا به بعد وارد حیطه‌ی مکانیک آماری میشه که به همراه دانش شبکه‌ها در راستای فهم جامعه کمک میکنه. من در حین خوندن کتاب فکر می‌کردم این فیزیک اجتماعی، محصول کاربرد مکانیک آماری در جامعه، به نوعی ادامه‌ و بسط نظریه‌ی بازی‌هاست اما خود نویسنده در پایان کتاب به نوعی مسیری موازی نظریه بازی‌ها و قابل پیوند خوردن با اون معرفیش می‌کنه و این موضوع رو در راستای تحقق نهایی روا‌ن‌تاریخ می‌دونه.
نکات منفی کتاب به نظرم یکیش همین ذوق‌زدگی بیش از حد نویسنده برای تحقق روان‌تاریخه که گاها به نظر میاد بیش از کارکردهایی که می‌تونه داشته باشه، چه مثبت و چه منفی، نویسنده ذوق بودنش رو داره. و خب در راستای این ذوق‌زدگی، نویسنده توی بخش‌های زیادی ازین کتاب بخش قابل توجهی از علوم رو در ادامه‌ی این قضیه میدونه و روایتی داره که توش انگار تلاش برای روا‌ن‌تاریخ موتور محرکه‌ی علومه. بخوام فوکویی به این بخشش نگاه کنم، کاری به درست یا غلط بودن این مدعای ضمنی کتاب ندارم، اما این مدعا، روان‌تاریخ به مثابه نیروی متحرکه‌ی علم، خودش بیش از اینکه بخوایم محصول متن سلدون بدونیمش، محصول عصری هست که توش انسان سوژه‌ی مدنی آزادی شده که دیگه نمیشه با قواعد شهریاری کنترلش کرد و نیاز به تکامل روان‌تاریخ/زیست‌سیاستی برای کنترلش داریم و خب کارکردش هم با بدیهی و فرارناپذیر کردن زیست‌سیاست، به نوعی ناممکن نشون دادن امکان مقاومت در برابر زیست‌سیاسته.
اما نکته‌ی منفی دوم بازهم در راستای همین ذوق نویسنده برای روا‌ن‌تاریخ اما چسبیدنش به نشه‌‌. مشکل من با کتاب، توی این قضیه، این نیست که نش چقدر خودش به این قضیه نزدیک بود یا نبود بلکه این هست که با این عنوان و این تمرکز روی نش من توقع داشتم با یک کتاب در مورد نظریه بازی‌ها روبرو باشیم، نه اینکه نظریه بازی‌ها صرفا یه بخشی از کتاب در راستای ستایش روان‌تاریخ باشه. همچنین مسیری که برای رسیدن از نظریه بازی‌ها به مکانیک آماری طی می‌کنه علی‌رغم تلاش نویسنده برای پیوسته بودنش بسیار زیاد سسته و مسیر استدلال نویسنده در خلال فصل‌ها گم میشه و آخر کتاب دوباره باید کل‌ش رو مرور کنی تا متوجه بشی چیکار میخواست بکنه.
اما خب کتاب نکات مثبتی هم داشت که حتی علاقه‌مندم کرد باقی کتابهای این نویسنده رو هم یه روزی بخونم. اینکه نویسنده به نظر میومد روی مفاهیم علمی‌ی که ازشون حرف می‌زد مسلط بود، به زبان نسبتاً ساده‌ای هم بیانشون می‌کرد. هم‌چنین با نقل کردن این مفاهیم در بستر یه سری داستان‌های تاریخی، و نه تاریخ، مسیر جذابی رو برای دنبال کردن ایجاد میکرد که توش یه سری متفکر جذاب هم معرفی میشه.
ترجمه‌ی کتاب من رو اذیت نکرد و خود مترجم به خوبی روی مفاهیم و معادل‌های مصطلحش توی زبان دانشگاهی فارسی تسلط داشت.

[Soushiyant]

۱. مطالب گاهی بیش از حد از مطلب اصلی که نظریه بازی ها بود دور میشد و به همین دلیل پیوستگی مطالب از دید من کم میشد
۲. ایراد گرفته شده به روانشناسی تکاملی تا حدی خنده دار بود و بهتر بود ایشون در محدود تخصصی خودشون یعنی ریاضی باقی می موندن ( روانشناسی تکاملی جزییات رفتاری رو بررسی نمیکنه که ایشون با آزمایش دم موش می خوان رد کننش و بیشتر به کلیات رفتاری ارتباط داره تا جزیات )
۳. قبل از خوندن این کتاب بهتره ۳ گانه بنیاد از ایزاک آسیموف رو بخونید چون نصف کتاب در مورد این سه گانه علمی تخیلی هست
۴.ترجمه گاهی خسته کننده میشد
۵.مطالب نه سطحی بودن و نه عمیق ولی این یه تعریف مثبت نیست باید مثال ها و فرمول های بیشتری استفاده میشد ... کتاب بیشتر تاریخ نظریه بازی ها و ارتباطی به مابقی علوم هست و نه باز کردن خود نظریه بازی های جان نش (چیزی که من انتظارش رو داشتم ) به همین دلیل هم کتاب پر هستش از اسم هایی از سال ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۶ که چند ص ظاهر میشدن و بعد ناپدید مثل رمان های روسی
۶. ارتباط تکامل و نظریه بازی ها قسمت جذاب این کتاب برای من بود (فصل ۵ و ۶ )
۳/۵

[Ehsan]

نویسنده از نظریه اقتصاد اسمیت شروع می‌کنه و یکی یکی نظریه‌ها و نواقصات اون‌ها رو بررسی می‌کنه تا به نظریه بازی‌ها و تعادل نش می‌رسه و او‌ن‌ها رو بررسی می‌کنه. حتی نویسنده معتقده داروین دنباله‌رو اسمیت و نظریه اقتصادش بوده و نظریه تکامل رو بر اساس نظریه اقتصاد اسمیت جلو برده. از نظر نویسنده نظریه بازی‌ها اشتباه نیست ولی نیاز به تکامل داره. قرار نیست با خوندن این کتاب تا آخر عمرتون تصمیم اشتباه نگیرین یا استراتژیست بشین ولی دیدی که با خوندن کتاب پیدا می‌کنین مفیده. پیشنهاد می‌کنم فیلم «A Beautiful Mind» که درباره جان نش و تعادل نش هست رو هم ببینین.

[Farideh]

ریاضیات همیشه زیبا بوده. واقعاً کسی که اینو متوجه نشه نصف لذت دنیا رو نبرده.:)

[Saied]

کتاب با تصور من خیلی متفاوت بود و نه کتاب تاریخی و زندگی‌نامه بود نه کتاب عمیق علمی و بررسی سرسری از شاخه نظریه بازی‌‌ها تو ریاضیات بود

[Sadegh Yazdani]

کتاب خوبی بود و همین که نسبت به موضوع حیات و تعادل طبیعت و ارتباط و پیوستگی بین تمام علوم بحث میکند و آگاهی میدهد عالی است و برای من بسیار جذاب بود

[Amir Hesam]

کتاب تاریخچه و کاربردهای مختلف نظریه‌ بازی‌ها را به اجمال در حوزه‌های مختلف بیان می‌کند بدون آنکه وارد جزئیات ریاضی آن‌ها بشود (به جز البته چند مثال از هسته اصلی نظریه بازی‌ها که فکر می‌کنم به جذابیت آن می‌فزاید). از این نظر به نظرم برای خواننده‌ای که چندان آشنایی با کاربردهای نظریه بازی‌ها ندارد جالب باشد. ولی به نظرم یک حداقل آشنایی برای پی بردن به عمق برخی کاربردها نیاز باشد.
در کل کتاب را به خاطر بیان برخی کاربردهای متنوع نظریه بازی‌ها که از قبل نمی‌دانستم دوست داشتم و باعث شد علاقمند شوم در آن حوزه‌ها مطالعات بیشتری داشته باشم.

[Majid Hosseini]

ذهنیتی که نسبت به این کتاب داشتم این بود که علمی‌تر در مورد نظریه بازی‌ها بپردازه و به خاطر همین یه مقدار ضد حال خوردم اما در کل کتاب خوبی بود.

[Fzk]

"در نگاه اول، تماشاچی بودن مزیتی برای بقا ایجاد می کند. وقتی تماشاچی هستید، احتمال کمتری دارد که کشته شوید تا وقتی که می جنگید، اما نباید برای فرار از خطر جنگ فقط تماشاچی باشید. به سادگی می توانید تا جایی که لازم است از صحنه جنگ دور شوید. با این همه ممکن است روزی خودتان را در جنگی اجتناب ناپذیر بیابید که در این صورت دانستن تاریخچه حریفتان مزیتی ویژه خواهد بود.
نمی توانید همیشه از جنگ فرار کنید."

"زاک اعتقاد دارد که رابطه بین اعتماد و اکسی توسین در درک بسیاری از بیماری های اقتصادی جهان مهم است. اکسی توسین با خوشحالی ارتباط دارد و کشورهایی که مردمشان خوشحال ترند کشورهایی هستند که مردمشان اعتماد زیادی به یکدیگر می کنند. سطح اعتماد معرف مناسبی برای خوب بودن وضعیت اقتصادی کشور است. زاک می گوید: «اقتصاددانان دریافته اند اعتماد از بزرگترین چیزهایی است که با رشد اقتصادی ارتباط دارد».