حضرة المحترم

by Naguib Mahfouz, نجيب محفوظ

الحياة يمكن تلخيصها في كلمتين: استقبال ثم توديع.

Genres: Novels, Fiction, Literature, Classics, Egypt, Egyptian Literature, Audiobook

158 pages, Paperback

First published January 1, 1975

About the author

Naguib Mahfouz (Arabic author profile: نجيب محفوظ) was an Egyptian writer who won the 1988 Nobel Prize for Literature. He published over 50 novels, over 350 short stories, dozens of movie scripts, and five plays over a 70-year career. Many of his works have been made into Egyptian and foreign films.

Reviews

[Astraea]

تجربه زندگی بزرگ و گرانقدر اما ملال آور است

[Mohsen]

داستانی که دید آدم نسبت به معنای زندگیش و هدفهایی که داره رو به چالش می‌کشه تا بیشتر فکر کنه آخرش چی ارزشش رو داره یا نداره

[هانیه]

قصه زندگی عثمان، کارمندی که همواره به دنبال ارتقای شغلیه و همه هدف زندگی خودش رو هم همین قرار داده. معنای خوشبختی هم براش کارمند بهتری بودنه و جایگاه بالاتری به دست آوردن. اما در همین راستا با چالش مواجه میشه و سعی میکنه که ابعاد دیگری از زندگیش رو هم سامون بده؛ اما ناموفقه چون باز هم هر چیز دیگری رو زیر سایه شغلش قرار میده. آخر داستان اما ورق برمی‌گرده.
داستان خیلی خوب پرداخته شده و خواننده رو به سمت خودش میکشه، همراه شخصیت اصلی ناراحت و خوشحال می‌شدم.
جالب‌ترین بخش داستان هم برام اعتقادات دینیش و فرهنگ مصری بود؛ خیلی جاها جهان‌بینیش منو یاد سیاست‌نامه خواجه نظام الملک می‌نداخت «الملک و الدین توامان».

[Hamid]

رمان بسیار عالی بود. موضوع حرص و طمع انسان و کوتاهی عمر و درازی امل
بسیار خوب روایت شده بود و از خواندنش لذت بردم. هر جند این ترجمه را به کسی پیشنهاد نمیکنم

[مهشید]

حضرت والا. کتابی از نجیب محفوظ، نویسنده سرشناس مصری. نجیب محفوظ تو این کتاب سراغ عثمان رفته. مردی که از خانواده ای سطح پایین اومده و فقط یه آرزو داره. اینکه کارمند خوبی باشه و با سختکوشی، به مقام حضرت والا، بالاترین پست دولتی برسه. عثمان زندگیش رو به پای این آرزو میذاره و کم کم این شخصیت خنثی و محتاط کار، با روح و روان خواننده بازی میکنه. من خودم از نیمه های کتاب ازش متنفر شدم و دیگه دوست نداشتم موفق شه. عثمان تااخر کارمندی دست پاک، سختکوش و خدا ترس میمونه. اما چنگ زدن به این آرزو و نادیده گرفتن باقی جوانب زندگی، از‌ش آدمی خشک و ناخوشایند می‌سازه. کتاب به حال و هوای ایران نزدیکه. در کنار داستان، فرهنگ و آداب رسوم مصری رو بعد از آزادی میگه و این هم بسیار جالبه. طنز داستان و زبان روان نویسنده هم کتاب رو جالب کرده. هرچند این سبک داستان‌ها سلیقه من نیست و میدونستم آخرش چه اتفاقی میفته، اما از خوندن کتاب خوشم اومد. به دو دلیل. یکی طنز نویسنده و دیگری توصیف زیبای حال و هوای مصر و مردم خاورمیانه.

[Mupuli]

اثر یک شخصیت جمع و جور دارد و آنرا کامل و جامع میپیردازد. اما دور می ایستد و نسبت به او هم دل نمی شویم. همین لحن گزارشی کشش اثر را کم میکند. فضاسازی ضعف دارد. اداره که کعبه ی آمال اوست میتوانست به یک شخصیت تبدیل شود. در کل اثری متوسط.

[Mohammad Ghane]

کتاب خیلی خوبی بود و مدت‌ها می‌تونه ذهن من رو به خودش مشغول کنه ولی حیف که ویراستاری خوبی نشده بود