حالا که آمده‌ای

by محمدرضا عبدالملکیان (شاعر)

مجموعه شعر

Genres: Poetry

102 pages

First published May 1, 2005

About the author

نام: محمدرضا
▪ نام خانوادگی: عبدالملکیان
▪ سال تولد: ۱۴/ خرداد/ ۱۳۳۱
▪ محل تولد: نهاوند
● آثار:
مَه در مِه (۱۳۵۴), ریشه در ابر (۱۳۶۵), رباعی امروز (گردآوری ۳۲۰ رباعی از ۹۰ شاعر/ ۱۳۶۳), ردّپای روشن باران (۱۳۷۳), مهربانی (۱۳۷۴), آوازهای اهل آبادی(۱۳۷۴), ساده با تو حرف می زنم(۱۳۸۲), حالا که آمده ای(۱۳۸۴) و گزیده ادبیات معاصر (نیستان/ ۱۳۷۸).
● و بعد...
کودکی و تحصیلات خود را در نهاوند گذراند و در سال ۱۳۵۰ دیپلم طبیعی گرفت و در سال ۱۳۵۴ هم مدرک مهندسی از دانشکده کشاورزی همدان.
او در اردیبهشت ۱۳۵۷ به عنوان محقق در موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران مشغول به کار شد. سپس در سال ۱۳۶۳ به عنوان کارشناس به سازمان آموزش کشاورزی وزارت کشاورزی منتقل شد و برای مدتی هم رئیس اداره تدوین کتب درسی آن سازمان بود. عبدالملکیان از سال ۱۳۷۰ تا کنون مدیر کل دفتر آموزش های رسمی وزارت کشاورزی است.
اولین شعر او به هنگام تحصیل در کلاس دهم (۱۷ سالگی) در مجله امید ایران و اولین مجموعه شعرش, در سال ۱۳۵۴ انتشار یافت.
عبدالملکیان عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و همچنین عضو شورای عالی خانه هنرمندان است.

Reviews

[ZaRi]

حالا که آمده ای
گریه نمی کنم
این باران
از آسمان دیگر است...

***

حالا که آمده‎ای
سلام
حالا که نمی‎روی
خداحافظ
ای همه شب‎هایی که با هم
گریه کردیم

***

حالا که آمده ای
آن سوزنبان را بد عادت نکن
بگو که خیال سفر نداری

***

حالا که آمده ای
گریه نکن
دیگر مشق نمی نویسی
همه ی مدادهایت رنگی است

[sæm]

حالا كه آمده اي
از من ميپرسي
اين عصا و عينك چيست؟
من از سال هاي بي باران
با تو چيزي نمي گويم

[Mitra · Rating 1 out of 5]

نصف ستاره حتی.

[Saman]

حالا كه آمده‌اي
هي بر نگرد و هي پشت سرت را نگاه نكن
گنجشك‌هاي آن شهر دور دست هم
براي خود فكري مي‌كنند
***
حالا كه آمده‌اي
همين جا بنشين
و فقط از خدا بپرس
چه‌قدر با هم بودن خوب است
***
حالا كه آمده‌اي
كنارم بنشين
بخند
ديگر براي پير شدن فرصتي نيست
***

[SA®A · Rating 3 out of 5]

حالا که آمده ای
:همین یک کلمه کافیست
آمده ای

[Ali Karami]

کلا این سه کتاب "حالا که" سری قشنگی اند ، من با پسر آقای ملکیان هر هفته کارگاه نقد شعر دارم راستی! هر کی می خواد بیاد

[Amir ali · Rating 3 out of 5]

حالا که آمده ای
بر می گردم
به همان سال های دوردست
به همان میدان به یادماندنی
که یکی از ما همان جا ایستاده است
و یکی از ما عجله دارد
تا به جایی برسد