Postwar: A History of Europe Since 1945

Postwar: A History of Europe Since 1945 #1-4

by Tony Judt

Tony Judt's Postwar makes one lament the overuse of the word "groundbreaking." It is an unprecedented accomplishment: the first truly European history of contemporary Europe, from Lisbon to Leningrad, based on research in six languages, covering thirty-four countries across sixty years in a single integrated narrative, using a great deal of material from newly available sources. Tony Judt has drawn on forty years of reading and writing about modern Europe to create a fully rounded, deep account of the continent's recent past. The book integrates international relations, domestic politics, ideas, social change, economic development, and culture--high and low--into a single grand narrative. Every country has its chance to play the lead, and although the big themes are superbly handled--including the cold war, the love/hate relationship with America, cultural and economic malaise and rebirth, and the myth and reality of unification--none of them is allowed to overshadow the rich pageant that is the whole. Vividly and clearly written for the general reader; witty, opinionated, and full of fresh and surprising stories and asides; visually rich and rewarding, with useful and provocative maps, photos, and cartoons throughout, Postwar is a movable feast for lovers of history and lovers of Europe alike.

A magnificent history of postwar Europe, East and West, by arguably the subject's most esteemed historian.

Genres: History, Nonfiction, Politics, European History, War, World History, Audiobook

933 pages, Paperback

First published October 6, 2005

About the author

Born in 1948, Tony Judt was raised in the East End of London by a mother whose parents had immigrated from Russia and a Belgian father who descended from a line of Lithuanian rabbis. Judt was educated at Emanuel School, before receiving a BA (1969) and PhD (1972) in history from the University of Cambridge.

Like many other Jewish parents living in postwar Europe, his mother and father were secular, but they sent him to Hebrew school and steeped him in the Yiddish culture of his grandparents, which Judt says he still thinks of wistfully. Urged on by his parents, Judt enthusiastically waded into the world of Israeli politics at age 15. He helped promote the migration of British Jews to Israel. In 1966, having won an exhibition to King's College Cambridge, he took a gap year and went to work on kibbutz Machanaim. When Nasser expelled UN troops from Sinai in 1967, and Israel mobilized for war, like many European Jews, he volunteered to replace kibbutz members who had been called up. During and in the aftermath of the Six-Day War, he worked as a driver and translator for the Israel Defense Forces.

But during the aftermath of the war, Judt's belief in the Zionist enterprise began to unravel. "I went with this idealistic fantasy of creating a socialist, communitarian country through work," Judt has said. The problem, he began to believe, was that this view was "remarkably unconscious of the people who had been kicked out of the country and were suffering in refugee camps to make this fantasy possible."

Career: King's College, Cambridge, England, fellow, 1972-78; University of California at Berkeley, assistant professor, 1978-80; St. Anne's College, Oxford University, Oxford, England, fellow, 1980-87; New York University, New York, NY, professor of history, 1987--, director of Remarque Institute, 1995--.

Awards: American Council of Learned Societies, fellow, 1980; British Academy Award for Research, 1984; Nuffield Foundation fellow, 1986; Guggenheim fellow, 1989; Pulitzer Prize in general nonfiction finalist, 2006, for Postwar: A History of Europe since 1945.

Reviews

[Maziyar Yf · Rating 4 out of 5]

کتاب پس از جنگ ، اروپا بعد از 1945 ، نوشته تونی جات مورخ فقید انگلیسی-آمریکایی را شاید بتوان یکی از کاملترین کتاب هایی دانست که درباره‌ تاریخ اروپا پس از جنگ جهانی دوم نگاشته شده ، دورانی سرنوشت‌ساز و نسبتا طولانی که غالباً در سایه‌ دو جنگ جهانیِ و یا فاصله‌ی میان دو ‌جنگ، گویی نادیده گرفته یا سطحی از آن عبور شده، در حالی که همین سال‌ها بودند که چهره‌ امروز اروپا را ، از دولت رفاه و اتحادیه‌ اروپا گرفته تا بحران‌های هویتی و مهاجرت ، ساخته اند . جات ، این دوران را از خرابه‌های اروپا تا آستانه‌ قرن بیست‌ویکم به تصویر کشیده .
یکی از ویژگی‌های کتاب تونی جات ، توانایی او در حرکت پیوسته میان دو سطح تحلیلی کل و جز است. او از یک سو تصویری کلان از سرنوشت مشترک اروپا در دوران جنگ سرد، شکل‌گیری دولت رفاه، و روند اروپا پس از تجزیه شوروی و ایجاد کشورهای جدید ،ترسیم کرده، و از سوی دیگر به بررسی تجربه‌ هر کشور به‌طور مجزا هم پرداخته. به همین دلیل، خواننده هم منطق کلی شکل‌گیری اتحادیه‌ اروپا و فروپاشی نظام کمونیستی را درمی‌یابد، و هم می‌تواند تفاوت‌های اساسی میان مسیر توسعه‌ کشورهایی چون لهستان، اسپانیا، یونان، یا آلمان شرقی و غربی را درک کند.

تز محوری کتاب را باید تاکید بر این نکته دانست که رفاه و ثبات نسبی اروپای معاصر، تا حد زیادی محصول نوعی فراموشی جمعی بوده. جوامع اروپایی برای بازسازی خود پس از ویرانی‌های جنگ، ناگزیر بخش قابل توجهی از ، همکاری‌های ننگین با نظام‌های فاشیستی و اشغالگر و خاطرات دردناک همدستی یا مقاومت را فراموش کرده یا در قالب روایت‌های ملی تعریفی دوباره کردند. جات نشان می‌دهد که این سکوت گزینشی یا همان فراموشی جمعی، هرچند در کوتاه‌مدت به بازسازی سیاسی و اجتماعی اروپا کمک کرد، اما در بلندمدت پیامدهایی سخت بر هویت جمعی این قاره داشت .
تز مهم دیگری که در کتاب می توان دید، این است که اروپای مدرن، بیش از آنکه زادهٔ آرمانهای روشنگرانه یا نقشه های از پیش طراحی شدهٔ سیاستمداران باشد، محصول ترسی عمیق، همه گیر و ریشه دار از تکرار فاجعهٔ جنگ های جهانی بود، ترسی که باعث شد اروپای پس از جنگ، هر آنچه را که میتوانست امنیتِ تازه آن را مختل کند به پایِ ثباتِ و آرامشِ موقت قربانی کند. جات نشان میدهد که دولت رفاه و اتحادیهٔ اروپا، بر اساسِ یک ایدئولوژیٔ انساندوستانه ساخته نشده اند ، بلکه همانند ٔ قیمتی یا هزینه ای برای خریدنِ آرامشِ اجتماعی و جلوگیری از انفجارِ دوبارهٔ شکل گرفتند ، یعنی، اروپا نه از روی عشق به هم ، که از روی ترس از خود ساخته شد.
اما وقتی این ترس، با گذشتِ نسلها و به خصوص پس از فروپاشیِ شوروی و کمرنگ و محو شدنِ تهدیدِ جنگِ سرد، جای خود را به محاسباتِ اقتصادیِ و به یادآوردنِ منافعِ ملیِ داد، پروژهٔ اتحادیه اروپای نیز به تدریج از یک ضرورتِ حیاتیِ به یک نهادِ اداریِ یا غول بی یال و برگ ، تنزل پیدا کرد و امروز، بحرانهایی چون خروجِ بریتانیا، ظهورِ راست افراطی، سیاستهای سختگیرانه مهاجرتی، و شکافهای عمیقِ شمال و جنوب یا شرق با غرب ، نشان میدهند که وقتی ترس از جنگ رنگ می بازد، گویی وسوسهٔ جدایی جای آن را میگیرد و اروپای یکپارچه نیز دچارِ سرگیجه و بحرانِ هویت میشود. (گرچه به لطف تجاوز روسیه و جنگ اوکراین و بار دیگر ترس از جنگ ، این بار به نام تهدید شرق ، اروپا دوباره قدر اتحاد را شاید بیشتر بداند )
در نهایت کتاب پس از جنگ ، اروپا بعد از 1945 نشان می‌دهد که فهم دقیق اروپای امروز، بدون درک این‌که این قاره چگونه با گذشته‌ی خونین خود کنار آمد یا نیامد، ممکن نیست . این اصل را شاید به توان به تمامی کشورها و جوامع بشری تعمیم داد . برای پیشرفت باید از گذشته آموخت و درس گرفت ، اما نباید به گذشته ای که به لطف رسانه ها ، خیالی و رویایی نشان داده می شود ، برگشت . زیرا چنین بازگشتی، تکرارِ احمقانه‌ اشتباهاتِ کهنه، این بار در شکلی دیگر خواهد بود.