The Complete Dramatic Works

by Samuel Beckett

The present volume gathers all of Beckett's texts for theatre, from 1955 to 1984. It includes both the major dramatic works and the short and more compressed texts for the stage and for radio.

'He believes in the cadence, the comma, the bite of word on reality, whatever else he believes; and his devotion to them, he makes clear, is a sufficient focus for the reader's attention. In the modern history of literature he is a unique moral figure, not a dreamer of rose-gardens but a cultivator of what will grow in the waste land, who can make us see the exhilarating design that thorns and yucca share with whatever will grow anywhere.' - Hugh Kenner.

Contents:
Waiting for Godot.
Endgame.
Happy Days.
All That Fall.
Acts Without Words.
Krapp's Last Tape.
Roughs for the Theatre.
Embers.
Roughs for the Radio.
Words and Music.
Cascando.
Play.
Film.
The Old Tune.
Come and Go.
Eh Joe.
Breath.
Not I.
That Time.
Footfalls.
Ghost Trio
...but the clouds....
A Piece of Monologue.
Rockaby.
Ohio Impromptu.
Quad.
Catastrophe.
Nacht und Traume.
What Where.

Genres: Plays, Drama, Theatre, Fiction, Literature, Classics, Irish Literature

480 pages, Paperback

First published September 1, 1961

About the author

Novels of Samuel Barclay Beckett, Irish writer, include Murphy in 1938 and Malone Dies in 1951; a wider audience know his absurdist plays, such as Waiting for Godot in 1952 and Krapp's Last Tape in 1959, and he won the Nobel Prize of 1969 for literature.

Samuel Barclay Beckett, an avant-garde theater director and poet, lived in France for most of his adult life. He used English and French. His work offers a bleak, tragicomic outlook on human nature, often coupled with black gallows humor.

People regard most influence of Samuel Barclay Beckett of the 20th century. James Augustine Aloysius Joyce strongly influenced him, whom people consider as one modernist. People sometimes consider him as an inspiration to many later first postmodernists. He is one of the key in what Martin Esslin called the "theater of the absurd". His later career worked with increasing minimalism.

People awarded Samuel Barclay Beckett "for his writing, which—in new forms for the novel and drama—in the destitution of modern man acquires its elevation".

In 1984, people elected Samuel Barclay Bennett as Saoi of Aosdána.

Reviews

[Agir(آگِر) · Rating 3 out of 5]

نمایشنامه ای یک پرده ای
دو زن و یک مرد
و خمره هایی که در آن قرار دارند
نمایشی کوتاه از پوچی زندگی مردم و عدم صداقت آدمها

واسه اینه که من راستشو نمی گم؟ همین طوره؟ که آخرش شاید یه روزی یه جوری بالاخره راستشو بگم و اونوقت دیگه واسه راست گفتن نوری باقی نمونده باشه؟

ماجرا از این قرار است که یک مرد متاهل،با زنی دیگر هم سر و سری دارد و همسرش می فهمد
معشوقه اش هم میدانسته که مرد متاهل بوده است
قسمت اول نمایشنامه در این باره است
ولی قسمت دوم برام گنگ بود

دوبار کتاب را خواندم
ولی سوالاتم حل نشد
نقدی هم درباره نمایشنامه پیدا نکردم

[Mostafa Naghizadeh · Rating 4 out of 5]

فضای از انزواگری و کنار آمدن با تنهایی و روند زندگی.
شخصیت ها اکثرا زوجی و بدون جلوه های ظاهری چشمگیر.
حسی که از خوندن نمایشنامه های بکت هم دست میداد رو دوست داشتم. درونگرایی و تنهایی من رو تغذیه کرد و به واقع عمق و درک بیشتری ایجاد کرد.

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

گرچه ساموئل بکت، نویسندگی را با رمان آغاز کرد، اما او را بیشتر به خاطر نمایشنامه های متفاوت و جریان سازش می شناسند؛ آثاری درخشان که همگی در کتاب مجموعه آثار نمایشی بکت گرد هم آمده اند. بکت، نمایشنامه هایش را اشیایی ساخته ی دست در نظر می گرفت و از تفسیر معانی و مفاهیم آن ها، سر باز می زد. او با تعصب از شکل و فرم این ساخته ها محافظت می کرد و در مورد چگونگی به روی صحنه رفتن این آثار نیز، به شدن سختگیر بود.