The Reprieve

Les Chemins de la Liberté #2

by Jean-Paul Sartre

An extraordinary picture of life in France during the critical eight days before the signing of the fateful Munich Pact and the subsequent takeover of Czechoslovakia in September 1938. Translated from the French by Eric Sutton.

Genres: Fiction, Philosophy, France, Literature, French Literature, Novels, Classics

464 pages, Paperback

First published January 1, 1945

About the author

Jean-Paul Charles Aymard Sartre was a French philosopher, playwright, novelist, screenwriter, political activist, biographer, and literary critic, considered a leading figure in 20th-century French philosophy and Marxism. Sartre was one of the key figures in the philosophy of existentialism (and phenomenology). His work has influenced sociology, critical theory, post-colonial theory, and literary studies. He was awarded the 1964 Nobel Prize in Literature despite attempting to refuse it, saying that he always declined official honors and that "a writer should not allow himself to be turned into an institution."
Sartre held an open relationship with prominent feminist and fellow existentialist philosopher Simone de Beauvoir. Together, Sartre and de Beauvoir challenged the cultural and social assumptions and expectations of their upbringings, which they considered bourgeois, in both lifestyles and thought. The conflict between oppressive, spiritually destructive conformity (mauvaise foi, literally, 'bad faith') and an "authentic" way of "being" became the dominant theme of Sartre's early work, a theme embodied in his principal philosophical work Being and Nothingness (L'Être et le Néant, 1943). Sartre's introduction to his philosophy is his work Existentialism Is a Humanism (L'existentialisme est un humanisme, 1946), originally presented as a lecture.

Reviews

[Leila]

اعتیادآور.
آن‌وقت فهمیدم که انسان نمی‌تواند به خودش برسد مگر با قضاوت یکی‌دیگر، نفرت یکی‌دیگر و همین طور با عشق یکی دیگر.

[Mostafa Alipour]

آلمان که بعد از الحاق اتریش به خودش هنوز به زمین های اروپا چشم داره روی سودتس (استانی در چکسلواکی) دست گذاشته و احتمال شروع جنگ جهانی دوم روز به روز افزایش پیدا می‌کنه تا اینکه با کنفرانس مونیخ در سال ۱۹۳۸ و پیمان انگلیس، فرانسه، ایتالیا و آلمان سودتس به آلمان ملحق میشه و جنگ یکسال به تعلیق درمیاد.

داستان از یک هفته قبل از کنفرانس مونیخ شروع میشه و سارتر در قالب داستانی با شخصیت های متعدد که موازی هم در حال روایت هست تشویش زندگی مردمی که منتظر شروع جنگ هستند رو به خوبی نشون میده.
مردمی که در انتها برای صلح و بازگشت به زندگی عادی خوشحال هستند ولی این صلح پایدار نخواهد بود.

• در ابتدای مطالعه کتاب شاید تعدد شخصیت ها و سوییچ های پی در پی بین اونها آزار دهنده و گیج کننده باشه ولی احتمالا بعد از گذشت حدود ۵۰ صفحه با فضای داستان کنار میاید و روان پیش میرید.
• این کتاب جلد دوم سه گانه راه های آزادی هست و ادامه کاملا مستقل کتاب سن عقل.

[Narges Shegeft]

«آخرین مهلت»
(راه‌های آزادی)

متاسفانه یکی از بی‌کشش‌ترین و آبکی‌ترین داستان‌های سارتر بود. مطالبی که نویسنده قصد گفتنشون رو داشت، با این که جالب توجه بودن و حتی باهاشون موافق هم بودم، اما خیلی خام بین داستان جا گرفته بودن. روند داستان هم مصنوعی و پلاستیکی بود.

شایدم تکنیکی که سارتر در نوشتار این کتاب استفاده کرده بود برای من جذابیت کمی داشت.

.
.
.

نقل قول مورد علاقه‌م:


- ماتیو: راستی که زندگی یک دوزخ است.
- ایرن: یک دوزخ شیرین.
- ماتیو: نه، دوزخ تاریکی است. دوستی‌ها و عشق‌ها بر پایه تردید و دورویی و خواسته‌ها و منافع شخصی استوار است. همه‌ی ما در این دوزخ دست و پا می‌زنیم.
- ایرن: اما ما آزاد هستیم.
- ماتیو: آزاد … در درون ما تضاد‌های خوفناک دست و پا میزند؛ حرص، طمع، کینه، دشمنی، شقاوت، دورویی. با این حال چگونه میتوانیم آزاد باشیم؟
- ایرن: همین عشق است که ما را سرگرم میکند.

[Amirreza Esfehani]

نتونستم ارتباط بگیرم

[Moshtagh hosein]

کپی واضح سارتر از جان دس‌پاسس و کتاب مدار ۴۲.
البته برای شرح ان دوره مدل دیگری هم‌ نمیشد نوشت .

[Ali]

راه های آزادی بخشی از یک "سه گانه" است؛ بخش اول "سن عقل"، به افکار ماتیو، یک معلم فلسفه، درباره ی آزادی می پردازد. بخش دوم "تعلیق" به مساله ی قرارداد معروف مونیخ میان استالین و هیتلر، جمع سوسیالیسم و آزادی با فاشیسم، و هموار شدن تهاجم به آزادی می پردازد، و بخش سوم "راه های آزادی" پس از جنگ نوشته شده، و به رهایی و رسیدن به آزادی می پردازد.
این کتاب توسط مصطفی رحیمی به فارسی برگردانده شده و در 1351 منتشر شده است.

سارتر در این سه اثر خود بیشتر به "پدیدارشناسی" که ایده ی "ادموند هوسرل" آلمانی ست، پرداخته. او پس از آشنایی با "پدیدارشناسی" هوسرل، در سفری به آلمان و اقامت بلند مدت در آنجا، در این زمینه به مطالعه پرداخت.

در مورد ژان پل سارتر، مطلبی جداگانه نوشته ام؛
http://www.goodreads.com/author_blog_...

[Parastoooo]

من کتاب رو از نشر چشمه خوندم خیلی خوب به نظرم ترجمه شده بود، این کتاب با ترجمه بد کابوسی میشد واسه خودش، تعلیق کتاب دوم از سه گانه راه های ازادی هست، و روایت زندگی مردم، چندروز قبل از امضای قرارداد مونیخ در سپتامبر سال ۱۹۳۸ هست، درواقع وقتی که فرانسه و المان تو بحبوحه‌ی جنگ (واسه اختلافی که چک و المان بر سر یکی از شهرهای المانی نشین چک با هم دارن) هستند. داستان همینطور که از اسم مجموعه مشخصه در مورد ازادی ای هست که از ادما گرفته شده به واسطه جنگ، ۳۰ تا یا بیشتر شخصیت داره که سارتر از یک تکنیکی (ذهن سیال) استفاده میکنه که وقتی داره درمورد یکیشون صحبت میکنه حتی وسط جمله شخصیت عوض میشه و در مورد یکی دیگه صحبت میکنه، قبل از خوندنش به نظرم میومد که این کارش احتمالن خوندن کتابو خیلی سخت کرده اما اینجوری نبود و واقعن شاعرانه اینکارو کرده، خیلی خیلی خیلی از خوندنش لذت بردم، کتاب صرفن روایت زندگی این ادما تو چند روزی‌ هست که فکر میکنن که جنگ دوم شروع شده، قسمتهای خیلی زیادی بودن که خودم چندباره میخوندمشون و اگه کسیم کنارم بود واسه اونم میخوندم دوباره، به نظرم واقعن شاهکار بود، البته که من سارتر رو واقعن دوست دارم هم قلمشو هم فلسفشو، قصه شارل هم به خصوص قسمتی که توی قطار بود از یادم نمیره، بخونین عشق کنین

[Mahshid Saghatchi]

این کتاب جلد دوم از مجموعه راه‌های آزادی است(سن عقل، تعلیق، دلمردگی) کتاب تعلیق به وقایع ۱۹۳۸ در اروپا و مخصوصاً زوم کردن روی مردم فرانسه می‌گذره. با پیمان مونیخ، جنگ جهانی دوم موقتاً یه تاخیر می‌افته و با انتقاد از استراتژی نیروهای متفق در برابر بحران سودتس ، بازتاب آن را نمایش می‌دهد. ضرباهنگ داستان تند و سریع است.
چیزی که خوشم اومد اینه که حس تعلیق بعد از جنگ رو چه قدر خوب و دقیق در زندگی روزمره‌ی مردم عادی نمایش میده. شخصیت‌های کتاب بسیارند و از قشرهای مختلف جامعه: معلمی بورژوا، زن و شوهری از قشر ضعیف، چوپانی بی‌سواد، ژنرال و پسر سرکشش، مردی که لز کمر به پایین فلج است، زن و شوهری از طبقه‌ی متوسط که زن باردار است،زن و شوهری روستایی، خانواده‌ای مرفه و ...
هنر سارتر در این است که این انتظار قبل از جنگ را با ظرافت و هنرمندی در خلال زندگی روزمره‌ی مردم مختلف نمایش می‌دهد.
برای خواندن این کتاب باید خواننده‌ای نسبتا حرفه‌ای بودچون همزمان داستان این شخصیت‌های بسیار، به صورت موازی باهم نقل میشود به طوریکه گاهی در میان یک پاراگراف به کاراکتر دیگر شیفت می‌کند.و این پرش‌ها بسیار است و خواننده باید باریک‌بین باشد. کتاب به صورت یک سریال است که هر شخصیت با چالش‌ها و مسائل درونی و بیرونی خود دست و پنجه نرم می‌کند.
من این کتاب رو ۶ روزه تمام کردم و به نظرم به همین شکل باید سریع خوانده شودتا رشته‌ی منظم وقایع و شخصیت‌های بسیار از دست نرود و به درستی دنبال شود.

[Borus]

نویسنده نسبت به کتاب قبلی این مجموعه یعنی سن عقل، فرم نوشتنش رو تغییر داده بود و شخصیت های جدید زیادی رو در تعلیق معرفی کرد و بهشون پرداخت که برای من که فقط به دنبال داستان آدمای کتاب قبل بودم زیاد خوشایند نبود.