Timaeus

by Plato, Donald J. Zeyl (Translator)

First published in Complete Works , Donald J. Zeyl's masterful translation of Timaeus is presented along with his 75 page introductory essay, which discusses points of contemporary interest in the Timaeus , deals at length with long-standing and current issues of interpretation, and provides a consecutive commentary on the work as a whole. Includes an analytic table of contents and a select bibliography.

Genres: Philosophy, Classics, Nonfiction, Ancient, History, Science, Religion

112 pages, Paperback

First published January 1, 361

About the author

Plato (Greek: Πλάτων), born Aristocles (c. 427 – 348 BC), was an ancient Greek philosopher of the Classical period who is considered a foundational thinker in Western philosophy and an innovator of the written dialogue and dialectic forms. He raised problems for what became all the major areas of both theoretical philosophy and practical philosophy, and was the founder of the Platonic Academy, a philosophical school in Athens where Plato taught the doctrines that would later become known as Platonism.
Plato's most famous contribution is the theory of forms (or ideas), which has been interpreted as advancing a solution to what is now known as the problem of universals. He was decisively influenced by the pre-Socratic thinkers Pythagoras, Heraclitus, and Parmenides, although much of what is known about them is derived from Plato himself.
Along with his teacher Socrates, and Aristotle, his student, Plato is a central figure in the history of philosophy. Plato's entire body of work is believed to have survived intact for over 2,400 years—unlike that of nearly all of his contemporaries. Although their popularity has fluctuated, they have consistently been read and studied through the ages. Through Neoplatonism, he also greatly influenced both Christian and Islamic philosophy. In modern times, Alfred North Whitehead famously said: "the safest general characterization of the European philosophical tradition is that it consists of a series of footnotes to Plato."

Reviews

[فؤاد]

رسالهٔ تيمائوس، خلاصه‌ايست از جهان‌بينى افلاطون، كه حاوى بخش ابتدايى اسطوره‌اى، بخش كوچكى در فلسفه و بخش بزرگى در طبيعيات است. بخش فلسفى مخصوصاً به دليل طرح مباحثى كه بعداً توسط ارسطو تكميل شد و به صورت نظريهٔ معروف صورت و ماده درآمد اهميت دارد. بخش اسطوره‌ای بعدها توسط نوافلاطونی‌ها، گنوسی‌ها و مانوی‌ها گسترش یافت و تا مدت‌ها اساس تفکر عرفانی در خاورمیانه، مصر و اروپا را رقم زد.

مكالمه شبى پس از مكالمهٔ جمهور واقع می‌شود، و اين بار سقراط شنونده است و تيمائوس گوينده و از آفرينش جهان و انسان سخن مى‌گويد.

١. آفرينش جهان
جهان، از دو بخش تشکیل شده: بخشی محسوس و تغییرپذیر، و بخشی نامحسوس و تغییرناپذیر. آن چه که حقیقت را می‌سازد بخش تغییرناپذیر است که حاوی صورت‌های جاودان همه چیز است.

روزی روزگاری یک «دمیورگوس» یا صانع، خواست از روی آن حقایق نامحسوس و جاودان، جهانی مادی بسازد. برای این مقصود به مادهٔ اوليه‌ای نیاز داشت. اين مادهٔ اوليه بر خلاف تصور عموم، خاك و آب و باد و آتش نيست، چرا كه اولاً خود اين عناصر به يكديگر تبديل مى‌شوند، پس خود ماده‌اى مشترک دارند، و ثانياً مادهٔ اوليه بايد عارى از هر صورتى باشد، اما عناصر اربعه صور خاص خود دارند؛ بلكه مادهٔ اوليه، ماده‌ایست بى شكل و قابل پذيرش اشكال مختلف، و چنين مادهٔ بى شكلى تنها با عقل قابل ادراك است نه با حس.

پس «صانع» به سراغ آن مادهٔ مطلقاً بی شکل رفت و به آن صورت جهان بخشيد، که کامل‌ترین صورت ممکن بود: كره. اين كره، که می‌توان آن را کرهٔ آسمان نامید، به گرد خويش مى‌چرخد و چرخش ستارگان و روز و شب را ايجاد مى‌كند.

٢. آفرينش موجودات
صانع سپس ساكنان جهان را خلق نمود.
نخست خدايان را آفريد: موجوداتى جاودانى به كامل‌رين شكل ممكن (كره) كه هميشه حركتى ثابت دارند و دستخوش تغيير نمى‌شوند: ستارگان.

پس از آن كه صانع، خدايان را ساخت، آفرينش انسان را به ايشان محوّل كرد. به اين ترتيب كه جزء روحانى و جاودانى انسان را خود ساخت، و ساختن جزء جسمانى و فانى او را به خدايان سپرد.

سر انسان كه كامل‌ترين عضو و جايگاه جزء روحانى است، باز به صورت كامل‌ترين شكل ممكن (كره) است، و تن در حقيقت مَركَب سر است تا به وسيلهٔ آن حركت كند و نيازهايش را تأمين نمايد.

٣. طبيعيات
بخش پایانی رساله بحث مفصلى است دربارهٔ كيفيت خلق و خصوصيات هر یک از موجودات، به خصوص عناصر اربعه، و اعضاى بدن انسان.

[Amirsaman]

بازخوانی افلاطون: سه

مهم‌ترین رسالهٔ افلاطون برای تاریخ علم. جالب این‌که این رساله به لحاظ فرمی، صرفا بعد از تاکید بر اهمیت سیاست و تاریخ است که به شرح «علمیِ» چیستی جهان خارج می‌رسد.

[Sina]

نام رساله تیمائوس را زیاد شنیدم و مدتها قصد خواندنش را داشتم
در کل چیز جدید و قابل توجهی نداشت مگر اینکه بخواهیم جملات سمبلیک را به مثابه متون دینی تفسیر و رمز گشایی کنیم
زمان افلاطون گذشته و بهتره در حد همون تاریخ فلسفه بهش بها داده بشه