Gerard Reve was een Nederlands schrijver en dichter. Samen met Harry Mulisch en W.F. Hermans wordt hij gerekend tot De Grote Drie: de drie belangrijkste Nederlandse schrijvers van na de Tweede Wereldoorlog. Tot zijn bekendste werken behoren De avonden (roman uit 1947) en Werther Nieland (novelle uit 1949). Tot 1973 schreef Reve onder zijn oorspronkelijke naam Gerard Kornelis van het Reve, maar vereenvoudigde deze later tot Gerard Reve. Hij debuteerde in 1946 in het tijdschrift Criterium met de novelle De ondergang van de familie Boslowits, een jaar later verscheen de klassieker De avonden. Reve zou uiteindelijk een enorm oeuvre voortbrengen, waaronder een groot aantal ‘brievenboeken’. In 1969 ontving Reve de P.C. Hooftprijs en in 2001 werd zijn werk bekroond met de Prijs der Nederlandse Letteren. Zijn werk wordt tot op heden nog altijd veel gelezen en besproken.
Ik begon dit boek door een bepaald plichtsbesef jegens het lezen van de “grote drie”. Na niet razend enthousiast de Avonden te hebben gelezen begon ik toch met interesse aan dit boek, waar ik verder niets vanaf wist.
Het is een zeer opmerkelijk plot. We volgen Speerman, een “schrijver” die in Amsterdam heeft gewoond en om onbekende reden schatrijk is geworden en naar het buitenland is verhuist. Het gaat vervolgens van Christelijke pederastie, naar subsidies voor trekzak spelende homofiele albino’s, naar fundamenteel existentialisme, en eindigt met een door de hoofdpersoon verzonnen verhaal over seks met een jonge militair.
Wat wel bewonderingswaardig is, is het feit dat er in het boek maar een enkele dialoog is. Het overgrote deel zijn de gedachtes van Speerman, voornamelijk over zijn “stille vriend”, een versierde jonge jongen waar hii een kortstondige relatie heeft. Nouja, kortstondig; hij neukt hem simpelweg in zijn reet en hoopt hem daarna vurig weer te zien, wat uiteindelijk na 20 jaar (waarschijnlijk) pas gebeurt.
Al met al een hoop. En dat in 110 paginas.
Ik moet zeggen, toch heb ik genoten en gelachen van de bizarriteiten. Ook: in de jaren ‘80 moet dit een ontzettende ophef hebben veroorzaakt. Er zitten namelijk zeer expliciete seksscènes in van Speerman en de zijnen. Reve schrijft gevat en altijd met bizarre ondertonen, daar hou ik van. Vier sterren.