Zimny płomień

by Yukio Mishima, Henryk Lipszyc (Translator)

Zbiór opowiadań - w większości polskich prapremier - jednego z najwybitniejszych pisarzy XX wieku, który w 1970 roku popełnił harakiri. Japoński autor po mistrzowsku pisze o ludziach, którzy nagle stają w obliczu spraw najważniejszych: miłości i śmierci. Tak jest w przypadku zakochanego aktora, który pomylił sceniczne emocje z prawdziwymi, Wielkiego Kapłana, nagle rozpalonego uczuciem do Cesarskiej Nałożnicy, czy rodziców, próbujących dojść do siebie po tragicznej stracie dzieci. Na koniec zaskoczenie: humorystyczna historia przyjaciółek, które poróżniła zagubiona perła...

Genres: Japan, Japanese Literature, Short Stories, Fiction, Asia, Classics

240 pages, Paperback

Published February 1, 2008

About the author

Yukio Mishima (三島 由紀夫) was born in Tokyo in 1925. He graduated from Tokyo Imperial University’s School of Jurisprudence in 1947. His first published book, The Forest in Full Bloom, appeared in 1944 and he established himself as a major author with Confessions of a Mask (1949). From then until his death he continued to publish novels, short stories, and plays each year. His crowning achievement, the Sea of Fertility tetralogy—which contains the novels Spring Snow (1969), Runaway Horses (1969), The Temple of Dawn (1970), and The Decay of the Angel (1971)—is considered one of the definitive works of twentieth-century Japanese fiction. In 1970, at the age of forty-five and the day after completing the last novel in the Fertility series, Mishima committed seppuku (ritual suicide)—a spectacular death that attracted worldwide attention.

Reviews

[natalia · Rating 5 out of 5]

tak naprawde 4,25 (dwa ostatnie opowiadania były średniawa) ale to mishima wiec dam 5.. niech sie cieszy chłopak…

[Bloodorange · Rating 3 out of 5]

This is a collection of stories by Yukio Mishima, showcasing stories such as 'Onnagata', 'A List of Bridges', 'The Priest of Shiga Temple and His Love', 'Patriotism', 'Death in Midsummer', 'Sunday', 'Fountains in the Rain' and 'Pearl'.

The aim was to show Mishima's versatility, but I must say it was an interesting test for me as a reader.

I felt drawn to more philosophical stories, such as 'A List of Bridges' (an atmospheric and dark story of determination and sense of superiority, and of how what we consider our dreams turn out to be merely cliches), or 'The Priest of Shiga Temple and His Love' (a story Paulo Coelho should read each morning and evening, and then weep).

I quite liked the 'lighter' stories in the collection: satirical 'Sunday' bored me a little, but I liked the subversiveness of 'Fountains in the rain' and the way "Pearl' represented the concept of saving face. But I had a huge problem with what supposedly was the core of the collection: 'Patriotism' (the single story Mishima believed should be read as representative of his style and concerns), 'Onnagata', and 'Death in Midsummer'.

The latter combines oppressiveness and detachment, and features quite a lot of telling in relation to showing (an important feature of Mishima's writing technique, I presume). 'Onnagata' is intelligent, written with perceptiveness and a degree of sympathy; characters come alive, there is still much telling to aid the showing, but I accept it as a part of the convention.

'Patriotism' - I had mixed feelings, to put it mildly. It is almost too pretty, and authentically gruesome at once. It is kitchy and propagandistic; saccharine in its idealised portrayal of female focaliser, and yet at least to some degree realistic. Not to mention ominous.

[Kaja · Rating 3 out of 5]

To było... nieprzekonujące. Ciekawe, to na pewno, inne, niż znam, ale jakieś takie... drętwe? Chyba najwięcej wyniosłam z krótkiego posłowia, tłumaczącego opowiadania i mówiące czytelnikowi, czego tak naprawdę należało w nich szukać i co oznaczają. Bo przyznam szczerze, że kiedy je czytałam, to nic nie wynosiłam. Nie rozumiałam po co, dlaczego, czego tutaj nie łapię i z jakiego powodu te opowiadania wydają się absolutnie nigdzie nie prowadzić. Styl pisania był piękny, miejscami naprawdę piękny, ale to nie wystarczyło, żeby mnie rzucić na kolana. No i wiem, wiem, opowiadania nie należą do najnowszych, ale dość mnie irytowało ukazywanie postaci kobiecych mniej więcej w taki sposób, jak jakieś dziwne przedmioty. Tym zabawniej, kiedy czytamy o tym, jak to autor ponoć wspaniale uchwycił kobiecą psychikę - no, śmiem się nie zgodzić. Ale jak powiedziałam, tak czy owak to było ciekawe doświadczenie.

[Fili · Rating 3 out of 5]

Dla "Umiłowania Ojczyzny" i "Zimnego Płomienia" warto przeczytać, to naprawdę bardzo dobre opowiadania, szczególnie "Zimny Płomień". W "Śmierci w środku Lata" za mało było konkretów, po prostu miałam wrażenie, że im dalej byłam z opowiadaniem, tym bardziej temat się rozmydlał, mimo, że początek był bardzo dobry i opowiadanie miało potencjał. Reszta jakoś mnie nie porwała, jednak Mishima ma naprawdę przepiękny styl i udowadnia to w tym zbiorze

[Paweł Sajewicz · Rating 2 out of 5]

"Umiłowanie ojczyzny" - wow! Reszta - meh.

[kateskate · Rating 3 out of 5]

Hmm mam mieszane uczucia, niektóre opowiadania mnie wciągały, ale część ciągnęła mi się w nieskończoność. Ale ciekawa to była przeprawa

[Julia · Rating 4 out of 5]

niektóre z tych opowiadań powinny być oddzielnymi książkami, pochłonęłabym to o teatrze