What do you think?
Rate this book
Gajusz Juliusz Cezar
202 pages, Paperback
First published January 1, 1962
35 people want to read
About the author
Aleksander Krawczuk
42 books28 followersAleksander Krawczuk is a Polish historian and academic. He was a Minister of Culture from 1986 to 1989.
During World War II he was a soldier in the Home Army . In 1949 he graduated from the Faculty of Philosophy and History of the Jagiellonian University in Krakow . He worked at the same university, specialized in the history of antiquity. Since 1985 - professor. He published many scientific and popular science works on ancient history, as well as novels on historical topics and essays.
In 1986-1989 he was the Minister of Culture of Poland in the governments of Zbigniew Messner and Mieczysław Rakowski . From 1991 to 1997 - Deputy of the Seimas from the Union of Democratic Left Forces.
November 11, 1997 was awarded the Grand Cross of the Order of the Rebirth of Poland. In 2009 he received the gold medal "For merit in the culture of Gloria Artis"
During World War II he was a soldier in the Home Army . In 1949 he graduated from the Faculty of Philosophy and History of the Jagiellonian University in Krakow . He worked at the same university, specialized in the history of antiquity. Since 1985 - professor. He published many scientific and popular science works on ancient history, as well as novels on historical topics and essays.
In 1986-1989 he was the Minister of Culture of Poland in the governments of Zbigniew Messner and Mieczysław Rakowski . From 1991 to 1997 - Deputy of the Seimas from the Union of Democratic Left Forces.
November 11, 1997 was awarded the Grand Cross of the Order of the Rebirth of Poland. In 2009 he received the gold medal "For merit in the culture of Gloria Artis"
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
February 21, 2021
Fortuna sprzyja odważnym.
Gajusz Juliusz Cezar. Trochę człowiek, bo i pławić się w luksusie lubił i pyszny był bardzo, zdradziecki w stosunku do barbarzyńców do tego. Trochę bóg, bo wybaczał przegranym obywatelom, położył podwaliny pod Cesarstwo Rzymskie i jego przydomek stał się najwyższym tytułem.
Co jeszcze wyniosłam z lektury jego biografii? Pytanie, na które nie znalazłam odpowiedzi - jak ten kolos Imperium Romanum na tych wątłych nogach sie trzymał? Nikt nie myślał o sprawach publicznych dla nich samych. Każdy z warstwy najwyższej "szczycił się" małostkowością, wąskimi horyzontami i skrajnym egoizmem. Kliki i klikeczki, spory i zdrady, tajemne sojusze i obrazy majestatu. I cud się stał. To ogromne państwo obejmujące basen morza Śródziemnego funkcjonowało zaskakująco dobrze w oparciu o te poplątane i zawiłe intrygi dworskie mieszkańców jednego, wcale nie tak wyjątkowego miasta (choćby taka Aleksandria była większa i piękniejsza). Rzym rósł i pęczniał na krzywdzie innych ludów, a rządzony był tak przypadkowo, bez dalekosiężnych planów i przy tak egoistycznych pobudkach. Wojny stawały się pretekstami do zdobycia konsulatu. Namiestnictwo było okazją do zdzierstw na poczet kupowania głosów.
Jak to wszystko (o dziwo!) znakomicie funkcjonowało przez 1000 lat z okładem - pozostanie wielką tajemnicą wiary. Nic tylko bić pokłony przed tymi, którzy nawet dbając tylko o siebie, jakoś tak mimowolnie zbudowali tak wielkie Imperium. Rzymianie rządzenie mieli we krwi, a Cezar to już w ogóle. Just sayin'.
Gajusz Juliusz Cezar. Trochę człowiek, bo i pławić się w luksusie lubił i pyszny był bardzo, zdradziecki w stosunku do barbarzyńców do tego. Trochę bóg, bo wybaczał przegranym obywatelom, położył podwaliny pod Cesarstwo Rzymskie i jego przydomek stał się najwyższym tytułem.
Co jeszcze wyniosłam z lektury jego biografii? Pytanie, na które nie znalazłam odpowiedzi - jak ten kolos Imperium Romanum na tych wątłych nogach sie trzymał? Nikt nie myślał o sprawach publicznych dla nich samych. Każdy z warstwy najwyższej "szczycił się" małostkowością, wąskimi horyzontami i skrajnym egoizmem. Kliki i klikeczki, spory i zdrady, tajemne sojusze i obrazy majestatu. I cud się stał. To ogromne państwo obejmujące basen morza Śródziemnego funkcjonowało zaskakująco dobrze w oparciu o te poplątane i zawiłe intrygi dworskie mieszkańców jednego, wcale nie tak wyjątkowego miasta (choćby taka Aleksandria była większa i piękniejsza). Rzym rósł i pęczniał na krzywdzie innych ludów, a rządzony był tak przypadkowo, bez dalekosiężnych planów i przy tak egoistycznych pobudkach. Wojny stawały się pretekstami do zdobycia konsulatu. Namiestnictwo było okazją do zdzierstw na poczet kupowania głosów.
Jak to wszystko (o dziwo!) znakomicie funkcjonowało przez 1000 lat z okładem - pozostanie wielką tajemnicą wiary. Nic tylko bić pokłony przed tymi, którzy nawet dbając tylko o siebie, jakoś tak mimowolnie zbudowali tak wielkie Imperium. Rzymianie rządzenie mieli we krwi, a Cezar to już w ogóle. Just sayin'.
July 25, 2023
SKOŃCZYŁAM ale było super
February 19, 2012
Przeczytałem, polubiłem, poleciłem.
August 6, 2024
Naprawde dobra krótka i zwięzła biografia jednego z najlepszych generałów w historii.Brakuje mi trochę większej ilości detali na temat bitew są one opisywane dość ogólnikowo czego mi najbardziej brakuje to ilustracji ukazujących ruchy armii zarówno na mapie jak i podczas bitew trudno czasami zrozumieć gdzie co się dzieje
October 6, 2015
Świetnie napisana książka z ogromną dawką wiedzy. Nie jest to opracowanie historyczne powołujące się na źródło - jest to gotowa wizja autora, oparta na źródłach, wzbogacona o jego opinie i dygresje. Setki nazw plemion, gąszcz wojen i bitew dzięki Krawczukowi układają się w żywą, pełną "mięsa" i informacji historię. Poszerza wiedzę, horyzonty, pozwala poczuć starożytny Rzym i stosunki tam panujące. Jedna z lepszych książek tego typu, którą czytałem.
Read
September 2, 2016wow!
Displaying 1 - 6 of 6 reviews