Iskander, genaamd de dromendief, deed zijn intrede in de Nederlandse fantasy in 1982. De eerste grote slag liep voor de Wolf nog op een nederlaag uit, terwijl toch uit alles blijkt dat zijn macht welhaast onbeperkt moet zijn. Spéélt hij soms alleen met Iskander? Na enkele kleine schermutselingen-op-afstand lijkt het daar wel op...Staat Iskander nu alsnog een noodlottige ontmoeting te wachten? Dit boek brengt de ontknoping.
Wim Gijsen was (naast zijn werk als dichter, hoorspelauteur en schrijver van literair werk) een van de eerste Nederlandse schrijvers van moderne sciencefiction en fantasy die doorbrak bij het grote publiek. Hij schreef al jaren literair proza, gedichten, kinderboeken en diverse werken over de dood, het hiernamaals, meditatie, vegetarisme en yoga, voordat hij in 1980 het sciencefiction boek De eersten van Rissan schreef. Een jaar later volgde het aansluitende slotdeel De koningen van weleer. Daarna schreef hij tot zijn dood nog een tiental fantasyboeken, waarvan de trilogieën Deirdre en Merisse het bekendst zijn. Hij volgde cursussen keramiek en psychotherapie, was actief bij de Pacifistisch Socialistische Partij en deed naast het schrijven aan beeldhouwen. Ook vertaalde hij meerdere boeken (o.a. enkele van Julian May).
Zijn laatste boek 'De ceders van Urtan' was niet af toen hij stierf, collegaschrijver Peter Schaap heeft dit deel voltooid.
Na het verslaan van het leger van 'de Wolf' is het nu aan Iskander en consorten om deze duistere tovenaar in zijn eigen land op te zoeken en te verslaan. Klinkt als een standaard fantasie-vervolg, maar dat is het zeker niet.
Wim Gijsen lijkt in dit deel de Jack Vance-invloeden achter zich gelaten te hebben, helaas ook te koste van de humor uit het eerdere deel. Waar Iskander en Okke in het eerste deel vaak nog humoristische dialogen hadden, zijn ze in dit deel vooral sentimenteel. Als ze elkaar eindelijk tegen komen dan. Het duurt echt heel lang voor het boek echt begint. Al vanaf het begin is het doel duidelijk: Sholon, het continent waar de Wolf vandaan komt. Helaas moeten we ons eerst door meer dan 150 pagina's voorspellingen en vage oosterse filosofiën doorworstelen.
Net als bij het eerste deel zijn er weer veel voetnoten, die weinig toevoegen behalve droge uitleg van termen die daarna niet meer voor lijken te komen. Twee keer wordt een spel uitgelegd dat bijfiguren aan het spelen zijn, en beide keren lijkt het echt het saaiste spel wat ik zou kunnen bedenken. Ook de verwijzingen naar de aarde zijn er weer, en nog steeds voegt het weinig toe.
Waar er veel spiritueel gebazel is, wordt de magie die Iskander bedrijft juist weinig uitgediept: het lijkt het vooral op hij kan wat op dat moment nodig is. In Sholon blijkt hij opeens met 'aardgeesten' te kunnen communiceren, wat hij vaak blijkt te doen, maar wat tot dan toe nog nooit eerder is genoemd.
De zoektocht naar de Wolf, de beweegredenen van hem, en het uiteindelijke verslaan voelen allemaal langdradig, maar toch afgeraffeld.
Ik las laatst een interview met Gijsen, waar in hij zegt meer esoterische boeken te schrijven dan fantasy. Ik krijg het idee dat hij in het eerste Iskander-boek nog fantasy schreef, maar in dit boek eindigde met het meer esoterische. Hij had het wat mij betreft beter bij fantasy kunnen houden.
Part 2 of the Dream Thief series: 'The House of the Wolf'
The threat from the Western Continent is still growing. With the help of the technologically gifted Pneuma tribe and an alien creature disguised as an old woman, Iskander sails across the sea to face the Wolf on his home soil. He will kill the evil warlock and end his gruesome reign once and for all - or he'll die trying.
5 stars and one of the few books that I read a couple of times in my teens. Time to revisit Albe again soon ;-)
Helaas, in dit deel begint Wim Gijsen's New Age ideologie de Fantasy al te verdringen. Vergeleken met het eerste deel valt dit een beetje tegen. Opzicht is het een originele benadering van de klassieke jonge tovenaar die sterker is dan hij vermoed en de strijd aangaat met de almachtige 'Dark lord ' . Alleen is verzand de magie in vage en esoterische proza die op mij af en toe wat belerend overkomt.