از پرنده‌های مهاجر بپرس

by سیمین دانشور

Genres: Literature, Short Stories

124 pages

Published April 1, 1997

About the author

سیمین دانشور نویسنده و مترجم ایرانی، نخستین زن ایرانی است که به صورتی حرفه‌ای به زبان فارسی داستان و رمان نوشت. مهم‌ترین اثر او رمان سووشون، به ۱۷ زبان ترجمه شده است و از جمله پرفروش‌ترین آثار ادبیات داستانی ایران محسوب می‌شود‏.‏
سیمین دانشور در هشتم ارديبهشت ماه سال ۱۳۰۰ در شیراز به دنیا آمد و
تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در مدرسه‌ انگلیسی «مهر آیین» به پایان برد. سپس برای تحصیل در رشته‌ زبان و ادبیات فارسی وارد دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۲۹ با دفاع از رساله خود در مورد زیبایی‌شناسی موفق به كسب درجه دكترا از این دانشگاه شد.‏ او در همین سال با جلال آل احمد ازدواج کرد.‏
سیمین دانشور دو سال بعد برای تحصیل در رشته زیبایی‌شناسی به دانشگاه استنفورد رفت و در بازگشت در هنرستان هنرهای زیبا و دانشگاه تهران به تدریس مشغول شد و در سال ۱۳۵۸ بازنشسته شد.

Reviews

[black angel]

مجموعة قصصية رائعة من الادب الفارسي

[Elham shiasi]

باورکنیدگاه به دوستی امتیازبیشتری میدهم تابه عشق.
گاه میشود عشق رازیرسوال برد.
عشق آسیب پذیرترازدوستی است.


خیلی ازش خوشم اومد.احتمالا بخاطر سبک بیانشه که عالیه.انگاریه نفرداره برات تعریف میکنه وتوازگوش دادن خسته نمیشی.
همه داستاناش قشنگ بودامامن ازداستان های آخرش بیشترخوشم اومدبه خصوص دونوع لبخند.

[parto]

داستان های مرز و نقاب، دو نوع لبخند و از پرنده های مهاجر بپرس رو از باقی بیشتر دوست داشتم. قلم خانم دانشور واقعا مجذوبم کرد مشتاقم که بیشتر ازشون بخونم.

[Mohamed Metwally]

مجموعة قصصية من المجتمع الإيراني، متفرقات بلا رابط واضح، أو قد يكون لها رابط أو مغزى خاص بالحياة هناك

محمد متولي

[Mohade$eh]

غمگین بود و مملو از مرگ

[Elham Taheri]

بیش از همه شیفته ی قصه ی "میز گرد" شدم. عجب قلمی دارد سیمین دانشود!

[Amir Sahbaee]

امسال خیلی از ریویوهارو با "اولین کتابی که از این نویسنده خوندم" شروع کردم چون تصمیم داشتم که اگه یه روزی نبودم، خیلیارو تست کرده باشم(هرچند که نمی‌دونم چه فضیلتی در تست کردن هست)
--
اولین کتابی که از سیمین دانشور خوندم. نمی‌خواستم با سووشون شروع کنم. این کتاب رو اتفاقی دیدم.
داستان‌ها عموما خیلی کوتاه‌ان. ۱۲۴ صفحه و ۱۰ داستان.
بیشتر داستان‌های این کتاب ارتباطی با مهاجرت یا غربت دارن. جغرافیا نقش پررنگی در درونمایه‌ی داستان‌ها داره.
یکی از نقاط قوت دانشور به نظرم شروع داستان‌هاش بود. جملات اول بسیار کنجکاو کننده و تکان‌دهنده بودند.
مثلا شروع داستان اول کتاب با نام برهوت:
تمام حرکت‌هایم در زمان برای نجات برادرم بود. تلفن که زنگ می‌زد به انتظار شنیدن صدایش بودم. نامه‌ی رستم فرخزاد به برادر در ذهنم رسوب کرده بود که: تورا ای برادر تن آباد باد...

یا شروع مورد علاقه‌ی خودم، داستان دونوع لبخند:
کبوترهای نامه‌رسان به آنجا ‌که شما هستید پرواز نمی‌کنند و این نامه را برای دل خودم می‌نویسم که از نبودِ شما سوخته. آیا دلِ سوخته سبز خواهد شد؟ زندگی شاید یک صحرا باشد و دوستی تنها واحه‌ی آن است.
--
برهوت رو دوست داشتم. ساده و با گره منطقی و هیجان انگیز و تغییر راوی هم داشت.
داستان دوم به اسم میزگرد، به نظرم خیلی خلاقانه بود اما درنیومده بود. شیوه‌ی نگارش نتونسته بود ایده‌ی زیبارو به ننیجه‌ی خوبی برسونه.
از خاک به خاکستر، درباره‌ی سختی‌های مهاجرت و مهاجرت اجباری بود که به نظرم خوب نوشته شده بود و جالب بود.
از داستان باغ سنگ، داستان‌ها یه مقدار انتزاعی‌تر بودن و جالب‌تر.
--
نثر دانشور رو دوس داشتم. از خیلی از هم‌نسلاش اینجا ساده‌تر نوشته بود. شکل متعالی‌تری از مستور مثلا.
ولی چیز فوق‌العاده‌ای اینجا ازش ندیدم
--
--
با سووشون یاد تو می‌افتم ولی یادم نیس چرا. یادت گرامی

[mehdi eradat]

شهریور ۱۴۰۰

[Ellahe]

سال ها مي گذرد اما هنوز به مردان شاعر زن نمي دهند.

[Foz]

شعرت بأن القصص فارغة لكن اعجبني اسلوب الكاتبة
قصة اذهب واشتكِ للبئر هي الافضل

[باسمة العنزي]

رغم تنوع موضوعاتها إلا أنها لم تلامس ذائقتي

[Ensiyeh]

تنها مرزی که حقیقت دارد مرگ است. از ماوراء آن خبری نداریم. اما کسی که مرد، مرده. از سر حد زندگی گذشته است. استحاله. شاید حشره ای چسبیده به سقفی - شاید گلی آویخته به سر شاخه ای. مرزهای دیگر هم در زندگی هستند اما تاریخ مرزها را محو می کند یا به هم می ریزد. می شود به جای تاریخ گفت: زمان یا زمانه. زمان می گذرد و می گذرد تا آدمی به صورت یک خشت کهنه از یک بنای مخروبه در می آید و این آخر خط است. بارها شده است که رویدادهای زندگی، ما را به مرزهایی رسانده است. آیا همتش را داریم که زندگی نویی پس از یک خط درست کشیده شده، در پیش بگیریم و آدم دیگری بشویم و تصور عمیقی از انسانیت برای خودمان بسازیم؟ شک دارم. بیشتر ما از تغییر هراسانیم.
صفحه 33


اگر همه نقاب هایمان را برداریم دنیای وحشتناکی می شود. کره ی زمین می شود تیمارستان.
صفحه 34

گاه به دوستی امتیاز بیشتری می دهم تا عشق. گاه می شود عشق را زیر سؤال برد، عشق غالبا کورکورانه است. عشق آسیب پذیرتر از دوستی است و باا شیمی سروکار دارد و احتمالا پس از وصال کم رنگ و بی رنگ می شود اما دوستی ما واحه ی ماناست و زمان آن را پررنگ تر و پررنگ تر می کند...
صفحه 99


گفت: جوان مثل کرم دور خودت پیله نبند. روز به روز این پیله کلفت تر می شود و هرگز پروانه ای نخواهی شد.
گفتم: هرچه پیله ام کلفت تر بشود، ابریشم بیشتری خواهم داد.
گفت: تا خودت پروانه نشوی و پرواز را نیاموزی از ابریشم خبری نیست.
صفحه 74

[Anwar Moh]

محتوى الكتاب عبارة عن ١٠ قصص محورها أمور مجتمعية، أعتقد أنها تتعلق بمجتمع الكاتبة بالأخص، أي المجتمع الإيراني.
.
تجربة فريدة في قراءة الأدب الإيراني وللأمانة لم يعجبني، بناء القصص ممل نوعاً ما، ولم تجذبني كثيراً.
ذُكِر خلف الكتاب أن الكاتبة استمدت موضوعات كتابتها من الحياة الواقعية، وهذا ربما يجذب محبيّن الأمور المستمدّة من الواقع.
الكتاب قصير لا يتجاوز ال١١٥ صفحة.

[Faeze Taheri]

اين كتابو همراه انتخاب سيمين دانشور گرفتم كه بخونم، غافل ازينكه انتخاب شامل همه داستانهاي اين مجموعه به‌علاوه‌ي تعدادي ديگه‌س
درواقع اگر قصد خوندن كتاب‌هاي ايشون رو داشته باشي، خوندن مجموعه انتخاب كافي خواهد بود:)
فقط نميدونم چرا اين داستان‌ها رو تو دو تا مجموعه چاپ كردن:|

[Forough]

مجمعه داستان های کوتاه

[Nourkuw]

قصص قصيرة لطيفة من الأدب الإيراني المعاصر، ولكن أشعر بأن الترجمة إلى العربية أفقدت بعض القصص المعنى الصحيح

[أماني العازمي]

شفت جانب ما أعرفه عن الحياة في إيران، طبيعة الشخصيات وتفاعلهم، كلامهم (سبهم) شوي عن المعتقدات الدينية (صلاة الفضيحة)، شوي غريبة القصص.

[احمد الفيلكاوي]

قصص قصيرة جميلة من الادب الايراني بترجمة ممتازة ولغة رائعة كتب القصص القصيرة