Rum Memet

by Ferhan Şensoy

"Aşk da bir spordur, özellikle iki taraftan biri istemediği zaman. Her iki taraf istemediğinde ortada sportif bir olay olmuyor zaten. Sadece arkadaş kalınıyor. Taraflardan birinin istemesi, diğerinin istememesi olaya sportif heyecanı, maç duygusunu, tribün tahriğini katıyor."
"Gökyüzü gergin. Su yüzeyi durgun. Tabak gibi bir ay gökyüzünde. Çatal, bıçak yok içinde. Yalnızca astronot ayak izleri gözleniyordu çevremizde dolanmayı iş edinmiş bu gezegenin yüzeyinde."

"Dikiz aynasına baktı, arabanın dikiz aynasının olmadığını farketti. O da, yolu molu, onu bunu dikizlemeyi saçma buldu. Yoldaki diğer araçlar onu görüyor ve ona göre davranıyordu zaten, onun ayrıca yolu dana gibi uzun uzun incelemesine, sağı solu kerterizlemesine gerek yoktu."

"Karıdan ayrılmam iyi oludu, bu kesin. Çünkü kavun kabuğuyla anlaştığın gibi anlaşamıyorsun karıyla. Bir de şu var, karı kısmı kavun kabuğu kadar suskun olmuyor."

Genres: Fiction, Roman, Turkish, Humor

205 pages

First published January 1, 2002

About the author

26 Şubat 1951’de Çarşamba’da doğdu. Galatasaray ve Çarşamba liselerinde okudu; DGSA Mimarlık Bölümü’ne girdi. 1968’den sonra Yeni Ufuklar ve Soyut dergilerinde öykü ve şiirleri çıktı. 1971’de Grup Oyuncuları’nda profesyonel tiyatroculuğa adım attı. İlk oyunu “Haneler” Devekuşu Kabare Tiyatrosu’nda sahnelendi. Fransa’daki tiyatro eğitiminden sonra Magic Circus’ta Jerome Savary’nin asistanı ve oyuncu olarak çalıştı. 1980’de, İstanbul’da kendi topluluğu Ortaoyuncular’ı ve bu tiyatroya oyuncu yetiştirecek tiyatro okulu Nöbetçi Tiyatro’yu kurdu. Ortaoyuncular ekibiyle televizyon dizileri ve filmler çekti. 1989’da Kel Hasan’dan İsmail Dümbüllü’ye, ondan da Münir Özkul’a geçen simgesel kavuğu devraldı. 1989’da Ses Opereti’ni onararak Ses-1885’i açtı. 1994’de İçinden Dalga Geçen Tiyatro isimli gemi tiyatrosunda “Seyircili Seyir Defteri” ve “Kırkambar – Gece Tiyatrosu”nu gerçekleştirdi.

Reviews

[Memed Koz · Rating 4 out of 5]

3.5'tan 4.
Kitabın ilk yarısına kadar 3 olarak değerlendirdim ama sonrasında daha keyifli, hatta güldüren türde, boşlukta kalmamış yazılar, öyküler peş peşe geldi neyse ki.
Bir kitap oluşturmaktan ziyade haftalık bir gazete ekine daha çok yakışan türde yazılar var içinde. Öykü mü, mizahi türde deneme mi, anı mı..? Hepsinden biraz, hepsi iç içe.
Yazıların önemli çoğunluğu, yazıldığı dönemde (90'ların sonundan 2001 yılına dek) kalmış, aktüelliğini korumakta biraz zayıf kalmış gibi olsa da, Ferhan Şensoy'un düşünce yapısını, kara mizahını, bir türlü rahata eremeyişini, kendine has yazı üslubuyla aktardığı bir kitap.
Oteller Kitabı şimdilik Ferhan Şensoy'a ait kitaplar arasında ilk öncelik vereceğim olur muhtemelen. Oradaki okuma yolculuğu daha zevkli geçecektir diye öngörmekteyim.

[FatihD]

Ferhan Şensoy’un iğneleyici dili ve her zamanki kara mizahıyla örülmüş kısa öykü ve denemelerinden oluşuyor kitap. Ferhan Şensoy ifade gücünü artıran, alamet-i farikası olan dil oyunlarını her metninde kullandığı gibi bu kitapta da sergilemiş. Ancak Ferhan Şensoy’u okunur kılan unsur onun derin gözlem gücünün ve hikaye anlatma ustalığının kaleme yansıması. Hokkasını mizahın kara mürekkebiyle doldurup yazan, dünyayla ve insanla meselesi olan huysuz bir yazar olan Şensoy’un kimi zaman bolca kahkahayla kimi zaman da acı bir gülümsemeyle keyifle okuduğum kitaplarından biri oldu Rum Memet.

[Koray · Rating 3 out of 5]

Ferhan Şnsoy'un daha güzel kitaplarını okumuştum. O yüzden buna 3 yıldız veriyorum. Özellikle 21. öykü Stephan Zweig'ın Satranç adlı novellasını hatırlattı bana. Gerçekten insan hiçbir şey yapmazsa çıldırır ve insan yaşlandıkça muhasebeci yönü iyice ortaya çıkmaya başlar. Bunun sebebi can sıkıntısıdır.

[Ceren S. · Rating 4 out of 5]

Yine Ferhan Şensoy'un kendine özgü kelime ve cümlelerine kahkaha atmak :)) Çok keyifli hikayeler vardı bu kitapta. Özellikle İstanbul trafiğindeki kavga sahnesine çok güldüm, sanırım arabadan çıkan Ferhan Şensoy olmasa dayak bile yerdi... Çok keyifli anlatmış öfkesini bile... Ah üstad ah... Huzur içinde yat..

[İlhanCa · Rating 4 out of 5]

Kendi üslubu ile hatıralar niteliğinde kısa hikayelerden oluşan klasik Ferhan Şensoy eseri..kimi zaman iğnelemeli kimi zaman espirili..

[Baki · Rating 5 out of 5]

Ferhan Şensoy.... Bağımlılık yapıyor... Daha fazla not da alabilirdim pek tabii ki, sanırım buraya yazmaya sığmazdı... Aşağıda bazı seçtiğim bölümlerden alıntıları bulabilirsiniz ;)

İyi okumalar dilerim.

Bir değişimin ne zaman başladığının ayırdına varamazsın, şeyler değişince çakarsın olayları, vay annanesini! (syf:25)

Herkes aptal olsaydı belki çok daha huzurlu olacaktı herşey, yalnızca kimilerinin aptal olması dengeyi bozuyor. (syf 26)

-Açık adres dediğiniz nedir?
-Adresiniz yani.
-E, niye öyle açık saçık soruyorsunuz? :))) (syf 34)

Eli elime değdi. Eşzamanlı ürperdik. Bu bir yanlışlıktı. Eşzamanlılık tuhaf. Hemen bir elektriklenme oldu aramızda. Kimizaman nasıl da haybeden oluşabiliyor elektrik dediğimiz üretilmesi ırmaklar ve barajlar gerektiren, okulda Fizik dersinde oku oku anlaşılamayan şey. İkimiz de kendimize çaktırmadığımız bir hızla geri çektik ellerimizi, eşzamanlı. (syf 77)

Ayten hanım emekli kocasının artık pencerede oturup bir şeyler saymak zamanının geldiğini algıladı. Çünkü belirli bir yaştan sonra, insan ruhuna muhteşem bir saymanlık duygusu egemen oluyor. Hayatta neyi, kaç kere yaptım? Yaptığım olumlu şeyler, olumsuz şeyler, hangisi daha fazla, attığım, yediğim, averajım gibi salak bir muhasebeci ruh haline bürünüyor insanoğlu yaşlandıkça. Saçı beyazlatan da, bu oluyor herhalde. (syf 120)