The Choice for Europe: Social Purpose and State Power from Messina to Maastricht

by Andrew Moravcsik

The author analyzes the history of movement towards European economic and political union. He argues that politicians have rationally pursued national economic advantage through the exploitation of asymmetrical interdependence.

Genres: Politics, History, International Relations, Political Science, Nonfiction

532 pages, Paperback

First published January 1, 1998

Reviews

[Taku Nakaminato]

I bought this voluminous scholarly paper-book five years ago, and haven't had enough time to read it from cover to cover so far. However, as far as I read it partially, I felt at that time we can use it to deepen our thoughts. It might be a little difficult for utter outsiders.

[Cameron Climie · Rating 3 out of 5]

Moravcsik's overarching history of the postwar integration of Europe serves as the foundational text for his liberal intergovernmental theory of European integration. While the book does an excellent job of providing a comprehensive look at the history of integration from Rome to Maastricht, the theory on which Moravcsik bases his analysis suffers from notable methodological and analytical shortcomings throughout: the organization of many chapters - particularly those on the SEA and Maastricht - makes the sequencing of national preferences and bargaining strategies difficult to follow, and his theoretical framework is overly reductive and too dismissive of the significant role played by supranational institutions in framing and shaping the debates surrounding European integration.

[Lewis · Rating 5 out of 5]

This book is famous for a reason within EU circles. The model developed is one very different to preceding models of integration. While it is a well argued and structured book, it has come under attack from many circles and for some time. This does not stop it from being an important contribution and a book any EU student should at least touch upon at some point.

For those complaining about length, there is a journal article. The advantage of the book is you can see the application and empirical basis for the model. If you want to properly judge the case, read the book.

[Nate Huston · Rating 2 out of 5]

TOO LONG. Too long too long too long too long too long too long too long too long too long too long too long too long too long too long too long too long too long too long too long too long too long.

Coulda gotten his point across in about 250 less pages.

[Blamb009 · Rating 5 out of 5]

Dear Andrew Moravcsik:

I love you.

[E.A.M. Van · Rating 3 out of 5]

Interessant boek, maar een beetje te specialistisch voor geinteresseerde leken als mijzelf. Moravcsik probeert in kaart te brengen hoe Europese staten er toe zijn gekomen om een deel van hun soevereiniteit over te dragen aan Brussel. Hij ontwaart drie processen die een verklaring geven; Policy demand oftewel vanuit het binnenland gestuurde vraag van interest groups die hun (meestal economische) belangen beter vertegenwoordigd zien op supranationaal niveau; Policy supply oftewel beleid dat (semi-gepland) totstandkomt bij de onderhandelingen tussen de lidstaten en het verschijnsel dat eenmaal ontstane instituten onderhandelingsprocedures gemakkelijker dwz laagdrempeliger maken. Hierdoor worden volgens Moravcsik legitimiteit en geloofwaardigheid van Europese besluitvorming bevord
erd. De vraag blijft interessant wat de belangrijkste motor is achter het ontstaan en de uitbreiding van de EU is. Is het de Koude Oorlog? Is het het gevolg van idealisme van mensen als Monnet en Spaak? Is het de uiting van een soort Europese Volkswil? Is het een onbedoelde en sinds de oprichting van de Unie nauwelijks gestuurde onderneming waarin de deelnemers tot elkaar veroordeeld zijn? Deze vraag zal eerst beantwoord moeten worden voordat de EU een duidelijke plaats zal kunnen innemen in de wereld. Een cynische constatering zou natuurlijk kunnen zijn dat de ineffectiviteit van de Europese besluitvorming op een aantal essentiele gebieden als de belangrijkste verworvenheid wordt gezien door de lidstaten. Op deze wijze sparen zij, in hun beleving, de kool en de geit. De soevereiniteit van de nationale staten wordt niet bedreigd; sterker, de Europese overlegstructuren waarborgen nationale onhoudbaarheden, zoals het in stand houden van onrendabele economische sectoren als de
landbouw. Als dit laatste de bepalende factor is, hoeft er niet gehoopt/gevreesd te worden dat er ooit een V.S. van Europa zal ontstaan.