VADE MECUM

by Cyprian Kamil Norwid

RO80122348. Vade-Mecum.. Août 2004. In-8. Broché. Très bon état, Couv. fraîche, Dos satisfaisant, Intérieur frais. 358 pages. Frontispice en noir et blanc. Nombreuses illustrations en noir et blanc, hors-texte. Couverture rempliée.. . . . Classification Dewey : 840-Littératures des langues romanes. Littérature française

Genres: Poetry, Polish Literature, Fiction, Romanticism

360 pages, Paperback

First published January 1, 1866

About the author

Polish poet, dramatist, prosaist, essayist, philosopher, painter and sculptor. An outsider, despite his acquaintance with the famous - Chopin, Mickiewicz, Słowacki and Krasiński, he remained underestimated to be finally appreciated in the XX century. Censorship in partitioned Poland forced him to live in Paris. His work included hundreds of poems, some prose, dramas, sketches, paintings and sculptures. His early unfulfilled love formed his style, full of sensitivity. Since then he was mostly lonely, with the first of two other known romances occurring at age of 47. His main interests were writing style, polish society and morality. He spent all money on works of art and journeys to live in London, Berlin, New York and, mostly, Paris.

Reviews

[Mikołaj Stachowiak]

bardzo nie chcę się podpisywać pod słowami XIX-wiecznych krytyków norwida, ale chyba muszę

[Julia]

3 dla oliwii, ale on piłby matche i hejtował labubu

[magda]

nie wiem ile dokładnie szarych komórek potrzeba aby móc docenić i zrozumieć norwida ale niestety ilość moich na pewno jest niewystarczająca

[Marcelina Szulc]

Po pierwsze mam wrażenie, że średnio zrozumiałam. Niby złapałam główny sens każdego z tych wierszy, ale jednocześnie nie mogę powiedzieć że w pełni zrozumiałam co autor miał na myśli. Być może przyczynił się do tego fakt, że jak zwykle robię wszystko na ostatnią chwilę i bardzo szybko musiałam przeczytać Vade-mecum żeby ogarnąć jeszcze w weekend Promethidion i morfologię...
Po drugie: przy wierszach typu Fortepian Szopena, W Weronie, Nerwy, Pielgrzym, Larwa w mojej głowie odzywał się głos matki pawicy pytającej czy ktoś chce przedstawić swoją interpretację na ocenę XD








(Kto mi powie co to Vade-mecum? Może A? A gdzie masz zeszyt?) XD

[Weronika]

Norwid nadal mnie do siebie nie przekonał, a ta cała otoczka, która w okół niego krąży mnie tylko dodatkowo zniechęca... Może to wynika z mojej niewiedzy i braku zrozumienia jego twórczości, nie wiem, ale większość tych utworów była dla mnie bardzo drętwa.

[MaZak]

Naprawdę trudno podejść do Norwida bez uprzedzeń, jak wokół słyszy się tylko, jaki to wybitny poeta i że jak się komuś nie podoba, to dlatego, że go nie rozumie.
Przykro mi, ale nie potrafię oddzielić wrażeń z książki od niechęci związanej z otoczką rozdmuchaną wokół niej, dlatego nie podjemę się oceny.
Może potrzebuję czasu

[olga]

średnio zrozumiałxm

[adeiosanthropos]

Najwybitniejszy Polski poeta, jakiego mieliśmy i prawdopodobnie będziemy mieli
Nie chodzi tu nawet o filozoficzny niuans myśli Norwida w jego poezji – to jest jedynie uzupełnienie, perła w koronie jego twórczości. Ta poezja jest przede wszystkim nieprawdopodobnie piękna i poruszająca; Norwid miał wybitne poczucie estetyki jak nikt inny. Każde słowo jest wyważone perfekcyjnie, nie uciekając się do żadnych utartych sentymentalnych tropów.

[Julita Semrau]

Parafrazując jednego z krytyków Norwida: potrzebowałabym balonu, żeby wzniósł mój rozum na tyle wysoko, żebym mogła zrozumieć choć połowę.

[geniusz]

Smash

[Casualdejekyll]

jestem najwieksza fanka

[gluchoWICZKA]

nie mam słów

[Shadou]

Norwid bez wątpienia pisze pięknie i wyprzedzał swoje czasy. Jednak za bardzo skupia się na ogólnych ideach, przez co trudno jest mi się w tych wierszach zatracić.

[Andzia]

plusy sa takie ze nauczylam sie na pamiec wszystkich jego imion...

[Cathorsaurus]

Wiersze o pisaniu, poezji, poetach, krytyce literackiej top of the top
Poza tym kocham jakie szpileczki daje Norwid no geniusz ironii can't change my mind

[Blackbird]

"Vade-mecum" jest zbiorem wierszy opatrzonym wstępem i epilogiem, które składają się na manifest programowy Norwida, polemikę i program poprawy kondycji poezji polskiej, jak i ocenę krytyki dziennikarskiej dotyczącej literatury.

Myślę, że warto zacząć bliższe poznawanie twórczości autora "Pióra" właśnie za pośrednictwem tej książki, która jest najbardziej spójną i pełną prezentacją jego twórczości, jak i zapatrywania na poezję i jej rolę w życiu. Krytyczne teksty poety pisane prozą są dowodem przenikliwości jego diagnoz i przemyśleń, tak przecież znanych, dotyczących naszego społeczeństwa i mentalności. Poezja zawarta w tym dziele pochodzi natomiast ze szczytowego okresu działalności pisarza, utwory wzajemnie uzupełniają się w ramach zbioru, objawiając wszystko co najlepsze i charakterystyczne w dokonaniach "czwartego wieszcza". Jest więc to mieszanka wrażliwości, pesymizmu, spleenu, nostalgii, intelektualizmu, estetyzmu oraz górującej nad wszystkim subtelności.

Możemy znaleźć tu wyraz bycia outsiderem ("Vade-mecum", znane jako "Klaskaniem mając obrzękłe prawice"), autoironię ("Finis") czy też analizę zwodniczości poezji i sztuki jako takiej ("Cacka").

[komiczny kotek]

Jest w Norwidzie coś pociągającego. Coś co sprawia, że chce się go czytać. Tkwisz w przekonaniu że on mądrze mówi, że on ma racje. Ciągle jednak towarzyszy to wrażenie, że mimo że się go rozumie, to jednak może nie do końca.
No więc pogrążam się w smutku i boleści, uzmysławiając sobie, że na Norwida jestem chyba jednak za głupi ☠️

[Hadrian]

7/10

[Irma Kowalska]

10/10 – chyba mogę powiedzieć, że skończyłam czytać, choć jest to dzieło nieskończone i nigdy nie skończone – –