Durcheinandertal

by Friedrich Dürrenmatt

Der „Selig-sind-die-Armen-Prediger“ Moses Melker versucht die Millionäre von der Last ihres Reichtums zu befreien, damit sie Erlösung vor Gott finden.

Genres: Fiction, German Literature, 20th Century

140 pages, Paperback

First published January 1, 1989

About the author

Friedrich Dürrenmatt (1921 – 1990) was a Swiss author and dramatist.

Dürrenmatt was born in the Emmental (canton of Bern), the son of a Protestant pastor. His grandfather Ulrich Dürrenmatt was a conservative politician. The family moved to Bern in 1935. Dürrenmatt began to study philosophy and German language and literature at the University of Zurich in 1941, but moved to the University of Bern after one semester. In 1943 he decided to become an author and dramatist and dropped his academic career. In 1945-46, he wrote his first play, "It is written". On October 11 1946 he married actress Lotti Geissler. She died in 1983 and Dürrenmatt was married again to another actress, Charlotte Kerr, the following year.

He was a proponent of epic theater whose plays reflected the recent experiences of World War II. The politically active author gained fame largely due to his avant-garde dramas, philosophically deep crime novels, and often macabre satire. One of his leading sentences was: "A story is not finished, until it has taken the worst turn". Dürrenmatt was a member of the Gruppe Olten.

Reviews

[Rowizyx · Rating 2 out of 5]

Temo che Dürrenmatt non sia l'autore che faccia per me.
Leggo, vedo i richiami, gli artefatti, lo stile, però mi sembra di rimanerne fuori, mi sembra un ricco e complesso esercizio di stile che mi rimanda lo sguardo... e boh.
Non mi ha convinto.

[Sandra · Rating 4 out of 5]

Il titolo esprime la sensazione che ho provato durante la lettura: un caos di vicende assurde e impossibili, di personaggi grotteschi che compiono azioni tanto prive di senso da divenire credibili, salti improvvisi da un personaggio a un altro, da una storia all’altra senza soluzione di continuità. Questo è il motivo per il quale pensavo di dare tre stelle. Poi ho capito: non posso fermarmi alle mie difficoltà di lettura quando ho di fronte un’opera assolutamente geniale, in cui ci sono picchi di (amara) ironia, in cui sono trattati temi fondamentali con una modernità ed una intelligenza strabilianti; è una lettura molto difficile perché non vi sono regole né logica, solo non senso e paradosso, che però, se nell’attimo in cui leggi ti senti sbalestrato, in una visione complessiva sono più efficaci di un trattato rigorosamente razionale. Non posso non pensare e restare ammirata dal genio di Durrenmatt.
Il centro terapeutico Casa della povertà, creato nella Valle del Caos, funziona come casa di riposo e villeggiatura per milionari che sono stanchi di vivere da ricchi e desiderosi di guadagnarsi il paradiso tramite la grazia divina, dono che, secondo il teologo Moses Melker, tocca a loro perché i poveri sono già di diritto nel regno dei cieli. Il ricco è infelice perché possiede, la ricchezza è “la croce dei cristiani” (ditelo al governatore Formigoni, lui ne sa qualcosa) e l’afflizione è il loro destino, la luce della grazia divina è esclusivamente destinata ad essi.
Ma c’è chi merita ancor più la bontà divina: “Se i poveri e gli affamati vanno nel regno dei cieli perché il Grande Vecchio ha compassione dei poveri diavoli, e i ricchi solo perché a lui non resta altro che essere misericordioso, allora voi ….. la feccia dell’umanità, i criminali….. siete gli unici a meritare il regno dei cieli, siete la sua gioia, il suo orgoglio, le lodi che egli intona da sé…. Per i poveri e per i ricchi, ma anche per i giusti in eterno, che tutt’al più arrivano alla frode fiscale, al riciclaggio di denaro, al ritiro della patente e alla politica, lui è il buon caro Vecchio che lascia correre, ma per voi è l’inesorabile boss…”
In questo mondo a rovescio, dove chi governa le vite degli uomini non è il Dio con la barba del vecchio testamento, ma Il Dio senza barba, il Grande Vecchio che si comporta come un burattinaio cieco sui destini degli uomini, il paradosso e l’assurdo sono la regola, inutile cercare una logica o un senso perché amaramente “il bene e il male, tutto aveva avuto origine da un unico capriccio creatore”.
Non avrebbe senso parlare di un finale a sorpresa, perché in Durrenmatt –e soprattutto in quest’opera, l’ultima da lui scritta prima di morire- non può usarsi questa espressione “classica”; mi limito a dire che alla fine viene lasciato aperto uno spiraglio di uscita e di salvezza per l’umanità folle della Valle del Caos, con la speranza nel futuro di cui abbiamo tanto bisogno.

[Nadja · Rating 3 out of 5]

Ich weiss gar nicht wie ich diesen Roman bewerten soll.. Er liest sich teilweise schwer, ist arg abstrus und voller Sarkasmus. Wie die Korruption des Schweizer Regierungsapparat an den Pranger gestellt wird, war aber sehr gut. Das Durcheinandertal wird sozusagen zum Symbol für die moralische und wirtschaftliche Korruption des Landes. Schlussendlich hat er mir doch gefallen, deshalb 3.5 Sterne.

[Noah · Rating 3 out of 5]

Im Durcheinandertal steht ein Kurhaus, von dem alle Bewohner mittelbar leben. Als dieses vom "großem Alten", einem gottgleichen Mafiaboss gekauft wird und im Sommer durch den Pseudopropheten "Moses Melker" Armutsseminare angeboten werden und im Winter das Kurhaus offiziell leer steht aber in Wirklichkeit Mafiakiller ihr Sabbatical verbringen, bricht die dörfliche Wirtschaft ein und es passieren die merkwürdigsten Dinge. Eine etwas schräge Mischung aus "Der Besuch der alten Dame" (Dorfleben in der Schweiz wird auf die Schippe genommen) und den "Physikern" (es wird immer wirrer und irrealer), dabei leichtherziger und lustiger als viele Dürrenmatt Romane.

Insgesamt ein eher mäßiger Dürrenmatt aber ein mäßiger Dürrenmatt aber ein zweitklassiger Dürrenmatt ist immer noch ein nicht zu verachtendes Werk. Vor allem dort, wo Dürrenmatt sich auskennt und die Schweizer Lokalpolitik auf die Schippe nimmt habe ich mich köstlich amüsiert.

[Masih Reyhani · Rating 4 out of 5]

📚 از متن کتاب:
«انسان همه‌ی امور را به‌واسطه‌ی پول ارزیابی می‌کند. برای همین، اساس هر کاری که انسان انجام می‌دهد پول است، اساس فرهنگ و تمدنش؛ و در نتیجه تمام کارهایی که بشر با پول انجام می‌دهد یا به کمک پول موجبشان می‌شود، بیهوده است.»

باز هم رمانِ دیگری در حال‌وهوای جنایی از «دورنمات» و باز هم بازتاب دغدغه‌های اجتماعی او؛ تقریبا در تمام آثار «دورنمات» می‌توان ردپای دغدغه‌ی مفاهیمی همچون عدالت و آزادی را دید. با این تفاوت که به نظرم در «بلبشودره»، «دورنمات» و دغدغه‌هایش را در بی‌پرده‌ترین و بی‌ملاحظه‌ترین حالت‌شان شاهد هستیم.

«بلبشودره» روستایی است خیالی که پر از شخصیت‌های عجیب و غریبی است که هر یک را می‌توان نمادی از پیچیدگی‌های انسان مدرن در نظر گرفت. دهداری که سگش را بیشتر از دخترش دوست دارد، دخترک نوجوانی که در پی روابط جنسی متعدد است، افسر پلیسی که پاسگاه را تبدیل به آشپزخانه کرده و شکم‌باره است، مسئولی که شهوت قدرتش او را وامی‌دارد تا یک هنگ کامل را به روستا بکشاند که یک سگ را بکشد! و واعظ ثروتمندی که در ستایش فقر سخن می‌گوید. همه و همه در «بلبشودره» با هم حضور دارند.

«بلبشودره» شاید یکی از پرشخصیت‌ترین آثار «دورنمات» باشد. سرعت وقوع حوادث در این رمان بالاست. این دو عامل در کنار خط روایی غیرمعمول، ممکن است خواننده را کمی سردرگم کند. از این‌رو شاید اگر در زمره‌ی طرفداران «دورنمات» قرار نداشته باشید؛ از مطالعه‌ی آن لذت لازم نبرید.

«موزس ملکر» واعظ ثروتمند و مرموز نقاهت‌سرایی را در روستا اجاره کرده است و ابرثروتمندان را از آمریکا و اروپا در آن‌جا جمع می‌کند و می‌کوشد تا آن‌ها را زیر بار حقارتی که ثروت با خودش به همراه می‌آورد، نجات دهد! او در وعظ‌هایش همیشه از عبارت «خوشا به حال فقرا» استفاده می‌کند و در حالی که با خودروی رولزرویس و راننده‌اش به نقاهت‌سرا آمده است به میهمانان آنجا می‌گوید که بهشت مخصوص فقراست و ثروتمندان در آن جایی ندارند.
از طرفی ساکنین روستا علیرغم این‌که در منطقه‌ای سرسبز و حاصل‌خیز با منابع طبیعی فراوان قرار دارند، در فقر زندگی می‌کنند. افتتاح نقاهت‌سرا و حضور ثروتمندان در روستا هم، نه تنها در وضعیت اقتصادی روستاییان تاثیر مثبتی ایجاد نمی‌کند، بلکه آن‌ها روز به روز فقیرتر و خموده‌تر می‌شوند.

[AgentSands · Rating 2 out of 5]

Gemäß Dürrenmatt ist eine Geschichte dann zu Ende erzählt, wenn sie ihre schlimmstmögliche Wendung genommen hat. Dieser Linie bleibt er auch hier treu.

Ab und an wirkt sein Schreibstil allerdings wie eine Parodie auf sich selbst und das teilweise sogar an Stellen, die eigentlich eine Parodie auf Bibelverse darstellen sollen. Es ist wohl durchaus gewollt, daß der Roman verschiedentlich den Eindruck erweckt, als hätte Dürrenmatt nach Fertigstellung noch ein paar einzelne Szenenausarbeitungen in seinem Notizbuch gefunden und diese dann kurzfristig in sein Manuskript eingeheftet. Diese Grundidee muß man jedoch mögen und ich kann mich - hier zumindest - nicht damit anfreunden. Jedoch: Dürrenmatt wendet durchaus vielfältige Techniken an, um seine Geschichte zerfasern zu lassen - Einwürfe, Humor, Wendungen, Wiederholungen, Sprachspielereien - und beweist darin auch sein Können. Wer derartiges zu würdigen weiß, kann hier seinen Spaß haben.

[John Hatley · Rating 4 out of 5]

This social satire criticises virtually every facet of late 20th century society. At the same time it is equally applicable to the society of the early 21st century, demonstrating once again that some things, such as man's basically evil nature, will never change.

[Lennert Lefever · Rating 4 out of 5]

Gods zoon werd iets abstracts, abstracter nog dan de vader, maar ook iets kitscherigs, een marsepeinen heiland aan het kruis. ‘Kom van het kruis,’ riep Melker hem toe, ‘een god die zich laat kruisigen is een toneelspeler, Oberammergau of Hollywood, die 2 misdadigers die naast je hingen zijn geloofwaardiger dan jij, het zijn mensen die daar gekruisigd worden.’

[Mateicee · Rating 1 out of 5]

Ich hab einfach nicht in die Geschichte gefunden

[Fo · Rating 3 out of 5]

کتاب، کتابی در قطع جیبی از انتشارات برج و با دو مترجم است. جلد کتاب نسبت به جلد سایر ویرایش ها جذابیت بیشتری دارد و بر اساس اسم اصلی کتاب، ترجمه عنوان کتاب به خوبی صورت گرفته است
ظاهرا این کتاب آخرین رمان دورنمات است و شاید به همین دلیل بتوان آن را آخرین نظر نویسنده نسبت به دنیا دانست، دنیایی که تقریبا هیچ چیزش سرجایش نیست، پلیسی که غذا اولویت زندگیش است و از سگ می ترسد، دهیاری که سگش را بر دخترش ارجح می داند، سگی که به جای دشمن به دوست حمله می کند، سیاستمداری که برای کشتنِ سگی، لشکرکشی میکند، مبلغ مذهبی رولزرویس سواری که فقر را تبلیغ می کند، گانگستری که برای رهایی مردم تلاش میکنند و پیر بزرگی که تکلیفش با هیچ کس روشن نیست و تکلیف هیچکس هم با او روشن نیست، به تمام معنا بلبشویی است بی نظیر
عشق دورنمات به نمایشنامه نویسی در متن به وضوح دیده می شود، دیالوگ ها نمونه ای از این تمایل نویسنده است

[Marco Innamorati · Rating 3 out of 5]

Sono un grande ammiratore di Dürrenmatt, ma questo romanzo mi ha deluso. Il caos del titolo, in effetti, regna sovrano. La costruzione è ambiziosa, ma il risultato non è del tutto all’altezza. Non mancano, però, passaggi all’altezza della fama dell’autore. In particolare, degno di menzione è il momento della caccia al cane mordace, compiuta da un numero sempre crescente di mezzi.

[Joline · Rating 4 out of 5]

Dürrenmatt einfach wieder auf die 1!
Was für ein komisches, witziges Buch.
Er ist einfach der most deranged weirdo im besten Sinne.

[Francesca · Rating 3 out of 5]

3.5/5

[Annett · Rating 4 out of 5]

Schon lange stand dieser Band im Regal und nun konnte ich endlich zuschlagen. Die vielen verschiedenen Namen (wer war nun wer?!) haben mir bis zum Schluss irgendwie Mühe gemacht, was aber auch der fehlenden Aufmerksamkeit meinerseits gelegen haben kann. Die Story ist verrückt und auch ziemlich durcheinander, was natürlich zum Durcheinandertal passt. Persiflagen auf den Schweizer Amtsschimmel sind ebenso enthalten wie Wild-West-"Romantik". Eine irre Story, die man eigentlich gar nicht so richtig einordnen mag rund um Moses Melker und die anderen Gestalten.

[Žahra Hamzeh · Rating 3 out of 5]

ایده‌ی داستان و نوع روایت واقعا عالی بود. استفاده از عناصر فانتزی در جایی درست واقعا داستان رو شگفت‌انگیز کرده بود. خوندن کتاب برام سخت بود ولی هرچی جلو رفت بهتر شد. ترجمه‌ی کتاب اصلا خوب نیست و همین دلیل اصلی سخت شدن خوندن کتاب بود.

[Clara · Rating 3 out of 5]

Wtf

[WillemC · Rating 5 out of 5]

In het Doorelkanderdal in Zwitserland richt een predikant een kuuroord op waar multimiljonairs - om hemelse genade te ontvangen - een zomer lang in armoede kunnen gaan leven; 's winters wordt datzelfde "kurhaus" als onderduikadres gebruikt door gezochte criminelen. Eén of andere schimmige maffiabaas, die overal ter wereld betrokken is in de meest ongeloofwaardige louche zaken, houdt de touwtjes in handen.

"Doorelkanderdal" is een complexe kafkaëske klucht vol bizarre personages, verwisselde identiteiten, mysterieuze gebeurtenissen en onverklaarbare toevalligheden. Het leger dat het dal binnenvalt om met een tank een gevaarlijke hond te doden, misdadigers die door plastische chirurgie aan de wet ontsnappen maar allemaal op elkaar beginnen lijken, een legendarische schrijver wiens weggegooide papierproppen door de lokale kinderen aan uitgeverijen worden verkocht, ... 138 bladzijden puur leesplezier. 4.5/5

[Jodi · Rating 2 out of 5]

Triggerwarnung: R*pe

So sehr es mich auch schmerzt, ich kann diesem Buch einfach keine drei Sterne geben. Ich habe versucht, es durch Dürrenmatts Sicht zu lesen. Ich liebe seinen kritischen Blick, er lässt an niemandem ein gutes Haar, hat aber auch sehr viel Humor und Sprachwitz.

Auch habe ich versucht, das Buch zeitlich einzuordnen. Textfragmente lassen sich bis in die 60er zurückverflogen. Damals ging das vielleicht noch. Aber ich kam nicht umhin, den Text aus meiner sensibilisierten Sicht des 21. Jahrhunderts zu lesen.

Und deswegen kann ich einfach nicht gutheissen, wie hier mit dem Thema der Vergewaltigung umgegangen wird. Auch kann ich darüber nicht lachen, oder witzige Untertöne hinzufügen. Weil es einfach nichts zu Lachen gibt. Auch das Gaslightning ist für mich absolut unvertretbar.

Nennt mich ruhig woke, ich steh dazu. Immerhin mochte ich den Hund sehr gerne.

[Jorge Tapia · Rating 5 out of 5]

Hablar de Friedrich Dürrenmatt, es hablar del maestro de la sátira y del absurdo. La forma en que desmenuza el mal mediante parábolas e historias trigicómicas sin dejar títere sin cabeza lo hacen único. Digno sucesor de Berthold Brecht, sus historias teatrales lo encumbran como uno de los mejores escritores de lengua alemana. En El valle del caos, se contempla la paradoja del rico que quiere ganarse el cielo siendo pobre, en perjuicio, sí, de los más pobres. La clave de todo está en un personaje que no esperas, un perro que es testigo de una violación. Un texto que vale la pena leer y releer y encontrar en cada nueva lectura, una razón para mantener a Dürrenmatt, entre los escritores que no pierden vigencia.

[Behrang · Rating 2 out of 5]

داستانی گیج‌کننده و پر از هرج و مرج که دائم از شخصیتی به شخصیت دیگر از صحنه‌ای به صحنه دیگر می‌رود، و کتاب پر از شخصیت‌های عجیب و غریب و رویدادهای مرموز است از ارتشی مجهز که برای کشتن یک سگ به روستایی حمله می‌کند تا جنایتکارانه که از طریق عمل پلاستیک از دست قانون فرار می‌کنند. واقعا بلبشویی در این کتاب است.
در بلبشو دره، واعظی نقاهت‌سرایی را در روستایی تأسیس می‌کند که در تابستان مولتی میلیونرها در آن اقامت دارند و در زمستان مخفیگاه مجرمان تحت تعقیب از سراسر جهان و داستان‌سرایی دورنمات از این روستا واقع در دره که مرزهای واقعیت و منطق را به چالش می‌کشد. داستان بلبشو دره با لحنی طنز به حماقت‌های انسانی، هنجارهای اجتماعی و غیرقابل پیش‌بینی بودن زندگی می‌پردازد.

[prigfy · Rating 3 out of 5]

Dürrenmatts letzter Roman. Zeitungsreviews auf der Rückseite bezeichnen ihn als die Höhe seiner Erzählkunst. Das literarische Quartett (auf YouTube verfügbar) verreißt es. Insgesamt bleibt zu sagen: Durcheinander. Dürrenmatt erreicht was er will, die Leserin weiß nicht wo oben und unten, wer gut oder böse ist - und wer überhaupt ist. Es geht um Gott und die Engel, den Teufel und die Hölle. Lesenswert, um sein Werk zu verstehen. Nicht, wenn man ihn bereits in anderen Büchern schwer verständlich fand.

[Mickele · Rating 3 out of 5]

Herrlich verwirrend, doch symbolisch so direkt und aberwitzig - Dürrenmatt at his best, wenn Moral, Religion und Politik auf seine Kritik trifft in seiner Schweizer Heimatidylle
Das Ende so sehr Dürrenmatt wie eh und je - trotz Vorhersehbarkeit höllisch gut
„Der Mensch braucht den Menschen und keinen Gott, weil nur der Mensch den Menschen begreift“
3,5⭐️ da der Anfang langwierig ist, bevor es richtig startet (otherwise would’ve given 4⭐️)

[Simona Moschini · Rating 2 out of 5]

A parte l'ovvia allegoria del rovesciamento del bene e del male, questo romanzo non l'ho capito, non l'ho sentito e sono rimasta delusa.
Magari un'opera teatrale sarebbe stata più adatta di un romanzo per questo genere di storia. Resta il fatto che lo spacciatore di Dürrenmatt gli ha venduto della roba pesante assai.

[Arturo · Rating 5 out of 5]

Acaba de convertirse en uno de mis escritores favoritos. Qué cabronazo.

[Vladimír Žák · Rating 2 out of 5]

God is maybe bad.

[Anna · Rating 2 out of 5]

Ich schätze andere Bücher Dürenmatrs. Zu diesem habe ich jedoch bislang keinen Zugang gefunden.

[Pardis · Rating 1 out of 5]

حوصله سربر

[Thranduil · Rating 2 out of 5]

نمیدونم ترجمه بد بود قصه بد بود، قصه برای من گنگ بود یا از عمد اینجوری نوشته شده بود
فقط در حد چند صفحه اخر رو فهمیدم و بازم نفهمیدم کل قصه چی بود و هدف چی بود!!

[Babak Sepehr]

اوایلش حدودا تا صفحه سی خیلی همه چیز قاتی پاتی بود. یعنی توی خود داستانهای دورنمات هم اینقدر بلبشویی ندیده بودم. ولی هر چه پیش رفت وضعیت صیقل خورد. لازم به ذکر است که در مترو خوانده شد

[Ettore Saladini · Rating 5 out of 5]

Una volta aveva letto l’affermazione di un fisico: se la realtà potesse parlare non enuncerebbe formule di fisica ma canterebbe una canzone infantile.