Zoete mond

by Thomas Rosenboom

Wanneer dierenarts Rebert van Buyten in 1965 naar Angelen verhuist, brengt hij onder de kinderen een golf van dierenliefde teweeg. Door het stijgen van zijn roem stoot hij onbedoeld de andere beroemdheid van het dorp van zijn voetstuk: Jan de Loper, een dwangmatige grappenmaker. Naarmate de mooie Laura Banda het vaker over de laatste heeft, neemt bij Rebert de afkeer van de man toe tot een welhaast onbedwingbare obsessie. Hij zint op een zoete wraak.

Weergaloos schetst Thomas Rosenboom de rivaliteit tussen twee buitenstaanders in een dorpje aan de Rijn in een afwisselend feeërieke en beklemmende roman over verlangen en verlies.

Waar een wit dier verschijnt begint te mythe.

Genres: Fiction, Literature, Roman, Ebooks, Dutch Literature

546 pages, Hardcover

First published January 1, 2009

About the author

Thomas Rosenboom is a Dutch writer of novels and short stories,. He studied Psychology for 3 years, did not finish but switched to studying Dutch in Amsterdam. His first book was published in 1983 and contains 3 short stories. He's the only writer to have won the Libris Literatuur Prijs twice (for Gewassen Vlees in 1995 and for Publieke Werken in 2000).

Reviews

[Anton Segers · Rating 4 out of 5]

Rosenboom lezen is verfrissend.
Zijn personages, dierendokter Rebert & Jan De Loper, zijn zoals vaak bij Rosenboom op zoek naar erkenning, en zijn zoetzuur van smaak: ze bezitten de lelijkste karaktertrekken maar weten je desondanks voor zich te winnen door onverwachte momenten van menselijkheid.
Wat hen boeiend maakt, onvoorspelbaar, evenals het verhaal. Soms lijkt de schrijver zich te verliezen in details en zijwegen, in speelse grillen, uit voelbaar schrijfplezier, wat voor puur leesplezier zorgt. Want de zijwegen leiden toch tot de bestemming, en de puzzel klopt finaal.

[Marjet · Rating 3 out of 5]

Zoete Mond van Thomas Rosenboom wilde ik lezen omdat ik Publieke Werken goed vond. Andere boeken van hem ken ik nog niet, en misschien laat ik dat ook zo. Ik vond dit zeker een goed boek, hilarisch en tragisch. Soms ligt het er allemaal wat te dik op, en de lange uitwijdingen over feitelijke zaken (dieregeneeskunde, energieopwekking, etc) kunnen wel een beetje minder. Het hele boek vond ik 100 tot 150 pagina's te lang. Jan de Loper, Rebert van Buyten en Moby Dick, de dolfijn die de Rijn opzwemt zijn sparring partners in eenzaamheid. Eigenlijk is iedereen eenzaam en dat terwijl de televisie nog maar pas in opkomst is, het verhaal speelt rond 1965. Jan de Loper irriteert met zijn kinderlijke grappen en Rebert wordt van zielepoot een aardige man.Zoete Mond mist echte diepgang, het wringt en schuurt maar een beetje en steeds komt alles toch weer goed.

[Caspar Ewals · Rating 4 out of 5]

Een zeer mooi geschreven verhaal met de bekende traagheid van Rosenboom alom aanwezig. In zijn eerdere boeken, vooral Gewassen vlees, vond ik dit teveel van het goede. Dit zorgde ervoor dat ik dit boek ook lang links heb laten liggen. Alleen in het hoofdstuk waarin uitgebreid de zeiltocht over het IJsselmeer wordt beschreven heb ik dit als hinderlijk ervaren.

De eenzaamheid van de personages alsmede de eigenaardigheden zijn af en toe hilarisch, maar meestal ontroerend. De verhaallijn vind ik briljant en de situering van het verhaal zorgt ervoor dat je meteen het dorp Angelen gaat googelen. Om vervolgens erachter te komen dat dit dorp niet bestaat. De lokatie aan de Rijn is echter in mijn optiek precies te lokaliseren via Google Maps http://g.co/maps/c8cgu.

[JannieTr · Rating 3 out of 5]

Bijzondere personages

Thomas Rosenboom heeft het talent om van twee ogenschijnlijk gewone mensen bijzondere figuren te maken door het aandikken van bepaalde eigenschappen. Maar waar in Publieke werken de beide hoofdpersonen aparte figuren zijn, met onrealistische dromen, zijn de twee mannen in dit boek bijna absurd te noemen. Daarom was het gemakkelijker destijds mee te voelen met de Amsterdamse Walter Vledder, die koppig weigert zijn huisje te verkopen voor de bouw van het Victoria Hotel en zijn neef de Hoogeveense Christof Anijs die zich het lot aantrekt van de veenarbeiders in de omgeving. Beiden werken zich in de nesten. Je ziet het aankomen en blijft gevangen in het duidelijk onontkoombare debacle.
De twee belangrijkste figuren in Zoete mond zijn meer dan apart. Met name Jan de Loper, de dwangmatige grappenmaker, is een absurde figuur. Hij roept irritatie op, niet alleen bij de hoofdpersoon Rebert van Buyten, maar ook bij mij als lezer. Maar misschien is dat de bedoeling van de schrijver, om beter met Rebert mee te kunnen leven.

Door het perspectief van het verhaal bij Rebert te leggen, krijgen we als lezer een duidelijk beeld van het innerlijk van dit personage: zijn ontwikkeling, zijn drijfveren en zijn geestelijke gesteldheid. Daarbij is mooi te zien hoe iemand een buitenkant kan tonen die niet bij zijn innerlijk past.

Historische feiten

In Publieke werken maakte Rosenboom gebruik van historische feiten. In het huidige Victoria Hotel zijn de twee huisjes nog in de gevel te zien. En voor neef Anijs gebruikt hij de biografie van de Hoogeveense apotheker Radijs. Ook in Zoete mond maakt hij gebruik van de geschiedenis. Allereerst speelt het verhaal in de jaren 60, een periode die gaaf weergegeven wordt. Voor mij in elk geval goed herkenbaar. De witte walvis die de Rijn op zwemt en ook een belangrijke rol heeft in het verhaal is geen verzinsel. (Ik moest er aan denken toen onlangs een dolfijn de haven van Amsterdam in zwom en niet meer weg wilde). Voor de dierenartsenij heeft Rosenboom gebruik gemaakt van de Doctor Vlimmen- streekromans van Anton Roothaert. En de romanfiguur Jan de Loper is geïnspireerd op de biografie van Kees de Tippelaar, een heer op stand uit Breukelen die zijn leven besteedde aan wandelen, practical jokes en naastenliefde.

Wat ik er van vond

Een dikke pil, ik schreef het al. Te dik voor mij dit keer. Sommige stukken vond ik veel te veel uitgesponnen, de fascinaties van Rebert bleven herhaald worden. Het was veel minder spannend dan Publieke werken en meeleven met een hoofdpersoon, wat toch wel prettig is in een roman, lukte niet echt. Zelfs begrip opbrengen was niet goed mogelijk. Mij viel het dus een beetje tegen, vooral in vergelijking met Publieke werken.

Hele recenie lezen? Klik hier: https://mijnboekenkast.blogspot.com/2...

[de vangsten · Rating 3 out of 5]

Tussen 3 en 4 sterren.

Rebert van Buyten - what's in a name - neemt de rol op van, welja, buitenstaander in een kleine dorpsgemeenschap. Rebert was ooit dierenarts en maakte deel uit van een trio-praktijjk. Hier is een schitterende bijrol weggelegd voor zijn oudere collega, een veearts uit mijn dromen: nors, misantropisch, achterdochtig tegenover elke eigenaar, iemand die alleen de onmondige beesten als zijn echte cliënten beschouwt. Vooral de passages over koeienbevallingen zijn de moeite waard, het gebeurt niet vaak dat een zo plastisch onderwerp met onderkoelde maar voelbare liefde beschreven wordt.

Door een aantal omstandigheden besluit Rebert echter zichzelf voortijdig op pensioen te zetten en te verhuizen, al komen de plaatselijke kinderen tot hun grote fascinatie er al snel achter dat hij dierenarts is. De volwassen gemeenschap laat zich intussen als vanouds blijgemoed om de tuin leiden door flauwe plezante en tevens hooggeborene van dienst, Jan de Loper. Maar de humor van de Loper is humor die (ook) mij het bloed onder de nagels vandaan haalt: de humor van pedante mensen, die voortdurend zichzelf centraal zetten en de niet-lachers niet verdragen.

De 'streken' van de Loper en zijn ziekelijke drang naar bewondering, en de zelfuitgeroepen antigonist die van Buyten daarbij snel wordt, levert interessante & intense scènes op. Maar helaas beklijft de rivaliteit tussen twee outsiders, tussen twee tijdperken en hun bijbehorende moraal in feite, niet voldoende om een hele roman mee te vullen. De rol van een lokale buurvrouw moet voor verdieping zorgen en de inzet van de rivaliteit tussen beide mannen tastbaarder maken, maar erg overtuigend wordt dat nergens. Laura's voortdurend bejubelde rondingen, haar toevallig buitenlandse en uithuizige echtgenoot, de bijbehorende anachronistisch aandoende vrijheid in een plattelandsdorp in de jaren zestig: het draagt allemaal niet bij aan de karakteruitdieping van zowat de enige vrouw van betekenis in een mannenuiversum.

Wel weer mooi zijn de landschapsscènes met een hoofdrol voor de Rijn - '(...)in het buitenland kende iedereen de Rijn, maar had nog nooit iemand van de Waal of de Merwede gehoord, daar dachten ze dat de rivier die als de Rijn in Nederland binnen stroomde,er ook wel als de Rijn uit zou stromen; in de ogen van de rest van de wereld bleef de hoofdstroom van de Rijn gewoon de Rijn, daar kon men zich helemaal niet voorstellen dat die wereldberoemde naam gescheiden werd van die wereldberoemde rivier, en nog wel door zo'n klein volk (...).'

Samengevat: eerste en voorlopig enige boek dat ik las van Rosenboom. Niet perfect, sommige stukjes vind ik te langdradig, en de karakters blijven me wat oppervlakkig, maar qua sfeer en beschrijvingen scoort het dan weer zeker 4 sterren.

[Alex Knipping · Rating 4 out of 5]

Rebert van Buyten is dierenarts en niet geboren voor het geluk. Zoals alle hoofdpersonen in de romans van Rosenboom is hij te eenzelvig en te weinig sociaal vaardig voor vriendschap. Hij vertrouwt niet op zichzelf, wil niets aan het toeval overlaten en juist daar gaat het steevast mis. Waar spontaniteit hem zou kunnen redden, vertrouwt hij op een goed voorbereid plan en dan gaat het allemaal toch weer anders dan hij dacht en worden ontmoetingen teleurstellingen. Zelfs het lot is hem ongunstig gezind en daardoor duurt ook een gelukkig huwelijk niet lang. Zijn tegenpool in dit boek is Jan de Loper, een buitenissig heer, die opleeft als hij aandacht krijgt, wat lange tijd 'zomaar' lukt. Maar roem is betrekkelijk en Jan de Loper wordt gaandeweg een karikatuur van zichzelf. Beide mannen hunkeren naar aandacht en erkenning, ieder op z'n eigen manier. Als een witte dolfijn in de jaren zestig de Rijn opzwemt, voltrekt zich een bitterzoet sprookje. Rebert krijgt weliswaar niet de liefde van zijn leven, maar verzoent zich met zijn lot en gunt Jan de Loper zijn laatste stukje levensgeluk: nog één keer roem en aandacht. Mooie verhaallijnen, met liefde en vaardigheid met elkaar verweven. Waar een wit dier verschijnt, begint de mythe.

[Kris Van Mierlo · Rating 4 out of 5]

Na het overlijden van zijn vrouw verhuist dierenarts Rebert van Buyten in 1965 naar Angelen, een dorpje aan de Rijn. Hij oefent daar geen praktijk meer uit, maar wanneer hij voor de ogen van een groep kinderen een aangereden hond helpt, zien zij in hem toch een dierenarts en komen ze dagelijks met hun meestal kerngezonde dier aan zijn deur. Zo steekt de dierenliefde op als een wind, en verspreidt die zich over heel het dorp. Rebert van Buyten wordt een grootheid en daarmee stoot hij onbedoeld de andere beroemdheid in het dorp van zijn voetstuk: Jan de Loper, een oudere man met een dwangmatige neiging tot grappen maken. Het kan niet anders of de twee mannen, die aan weerszijden van het dorp wonen en beiden de kunst verstaan van het spreken met zoete mond, komen in contact met elkaar. Maar bij Rebert neemt de afkeer toe tot welhaast een obsessie, zeker naarmate Laura Banda, de vrouw tussen hen in, het steeds vaker over de grappenmaker heeft. De beklemmende rivaliteit vindt zijn climax in een onontkoombare finale, die een confrontatie wordt – of misschien wel een verzoening.
---------------------------------------------

[Laura · Rating 5 out of 5]

Een roman over het verlangen en eenzaamheid van twee rivalen die erg op elkaar lijken. Thomas Rosenboom is een ontzettend goede auteur; in de manier waarop hij schrijft en formuleert merk je dat hij echt de controle heeft over zijn pen, dat over elk woord is nagedacht. Zo laat hij je bijvoorbeeld zeilen in de storm, schommelen door de golven; maar de auteur heeft alles onder controle. Ik heb ontzettend veel bewondering voor deze man gekregen.

[Angel Catharian]

I really liked this book. I loved the main character and the way he stumbled through life. I loved the village of Angelen and the way life meandered on there. And I thoroughly hated Jan de Loper like I was supposed to! The bit with the white whale was pretty great too. I just really enjoyed this book.

[Merel · Rating 4 out of 5]

"Zoete mond" is my first encounter with the Dutch writer Thomas Rosenboom. His novel is about freedom and loneliness. He portrays real characters, people that you actually may know. He describes situations very realistically, but the point of the book is not one closed story. His goal is the create different atmospheres, and he succeeded. I have laughed and cried while reading this book.

[Hester Ruigendijk · Rating 5 out of 5]

Een prachtige roman, waarin alle Freudiaanse thema's gesublimeerd zijn tot een meesterwerk! De beste roman van Thomas Rosenboom tot nu toe. 546 pagina's over het leven op zijn rauwst. En toch mild. Thomas Rosenboom heeft een zoete mond en gelukkig kan hij schrijven. Als ik zeven sterren had kunnen geven, had ik dat gedaan.

[Natasja Keller · Rating 4 out of 5]

Prachtig boek over twee eenzame mannen en een witte walvis in een dorp aan de Rijn. Rosenboom kan schrijven.

[Jane · Rating 2 out of 5]

Didn't finish.

[Antonia · Rating 3 out of 5]

Mooi geschreven roman over eenzaamheid, verlies en verlangen. Het verhaal speelt zich af in de jaren '50-60, toen er nog geen tv was en het leven eenvoudig. De eenzame en zachtaardige dierenarts Repert van Buyten heb ik in mijn hart gesloten. Eenzaam, kortstondig gelukkig en vervolgens weer eenzamer dan ooit. Hoe pijnlijk kan het leven zijn, hoe snel kunnen zogenaamde vrienden je laten vallen en hoe makkelijk walsen de sociaal getalendeerden over je heen. De potsierlijke grappenmaker Jan de Loper was soms erg irritant en zijn zogenaamde grappen werden wel erg vaak herhaald, maar ook hij is een tragisch figuur en gaandeweg wekt ook hij medelijden op.
De walvis, hoofdpersoon nummer drie, afgedwaald van de kudde, ontvoerd en ontsnapt zwemt hij tegen de stroom in de sterk vervuilde Rijn op. Alle aandacht krijgt hij, maar niet wat hij nodig heeft, want de toeschouwers zijn vooral met zichzelf bezig.

[Karin Marcella · Rating 3 out of 5]

Zeker een bijzonder boek, het heeft een zekere traagheid.
Het karakter van Rebert is niet zo standaard als de meeste romanfiguren van veel romans, mede doordat het boek speelt in de jaren '60. De gevoelens van Rebert worden helaas wel vrij afgevlakt beschreven. Ach, dat kun je ook als pluspunt zien. Het lezen voelt alsof je op een lentedag door een rustig dorpje loopt.
De opbouw, met de mix van Rebert en Jan de Loper vond ik niet zo sterk, maar wel aardig bedacht. Het verhaal over Jan boeit echter een stuk minder dan dat over Rebert.
Het einde is verrassend, maar toch is de cirkel rond. Ook aan het einde blijft de rust daar, in dit boek dat je een wereld presenteert die zeer anders is dan die van ons.
Door het verhaal van de symbolische Moby Dick, krijgt het boek een extra lading.
Al met al een bijzonder boek.

[Gemma · Rating 1 out of 5]

Heb het tot de helft van het boek volgehouden, in de hoop dat het beter zou worden, maar het was niet te doen. Een van de slechtste boeken die ik ooit gelezen heb. Niet om door te komen.
Dit was het 1e boek dat ik van Thomas Rosenboom gelezen heb en tevens het laatste.

[Rosemarie · Rating 3 out of 5]

Vond hem tegen alle verwachting in eigenlijk wel mooi. Slow read. Mocht alleen bijna alle personages meer dan de hoofdpersonage.

[Dimphna Van Reijen · Rating 3 out of 5]

Oesjie, mooi verhaal, droef eigenlijk en….lang-dra-dig…Wat mij betreft te veel detail…

[Guy De groot · Rating 4 out of 5]

Publieke Werken blijft de mooiste, grimmig ook. Zoete Mond is een goede tweede. De Nieuwe Man zit daar niet ver naast en de laatste Rode Loper is een slap aftreksel.

Alle Roosenbooms hebben een loser als hoofdpersoon, maar wel vaak een aimabele loser die altijd verrassende kanten heeft. Alle Roosenbooms zijn qua taal en stijl prachtig.

Na een diner met de auteur blijkt het verbazingwekkend hoe autobiografisch die hoofdpersonen allemaal zijn, dus ik kan geen Roosenboom meer lezen zonder hem in de plaatst te zien. Ik denk ook dat de Rode Loper mijn laatste is.

[Elsje · Rating 3 out of 5]

In nogal archaïsche taal vertelt Rosenboom zijn verhaal van twee contactgestoorde mannen. Op zich past dat wel bij de tijd waarin de roman zich afspeelt (halverwege de jaren '60) maar tegelijkertijd geeft het aan het verhaal ook iets neppigs, iets onnodig gekunstelde.

Mijn uitgebreide leesverslag kun je hier vinden:
http://elsjelas.blogspot.com/2010/11/...

[Zazou · Rating 4 out of 5]

Ik vond het een mooi boek, mooi taalgebruik ook. Het gedoe met die boeien heb ik overgeslagen. Daar snapte ik niet veel van en het leek me ook niet erg relevant voor de rest van het boek. Het boek speelt zich af in het midden van de jaren zestig. De tv kwam heel voorzichtig de huizen binnen, maar het leven was nog heerlijk eenvoudig. En zo leest het boek eigenlijk ook.

[Marijn Roos · Rating 2 out of 5]

Sorry, het lukte mij niet dit verhaal uit te lezen. Er zal vast een tweestrijd uitbreken tussen de jolige kasteelheer en de anti-jolige dierenarts met designschort, maar de traagheid van vertellen weegt niet op tegen de interessantheid van de personages. Waarschijnlijk hebben we uiteindelijk te maken met twee verliezers, twee saaie verliezers.

[Jos Teunissen · Rating 4 out of 5]

Zoete mond is een tergende roman wat betreft personages en traagheid.
Het Jan-de-Loper personage is ultiem weerzinwekkend qua zoet- en triestheid. Meedogenloos lange passages druipen van tenenkrommende 'humor'.
Liefst zou ik als lezer het boek binnenstappen en hem, zo nodig met geweld, zijn mond laten houden.

[Aukje · Rating 3 out of 5]

Een aardig boek, geen indrukwekkend verhaal.

[Marlies · Rating 3 out of 5]

A bit like lazy sunday jazz.....very well written.

[Jan · Rating 4 out of 5]

Beetje rommelige compositie, maar toch een mooi boek door de prachtige verhalen die in elkaar grijpen en hoe voelbaar eenzaamheid wordt, en hoe makkelijk je iets voor een ander kunt betekenen.

[Dagmar · Rating 3 out of 5]

Leest makkelijk weg, maar ik vond de karakters niet erg interessant. Ik bleef hopen dat ze zich zouden ontwikkelen, maar helaas bleven ze gevangen in hun gebreken

[Jos Van bellen · Rating 5 out of 5]

Schitterend ! Zo'n diepgang, zo gedetailleerd !

[Hilde · Rating 3 out of 5]

strange book, but I liked to read it

[Ingeborg V. · Rating 5 out of 5]

Bizar, of echt gebeurd? De sfeer van John Irving in Nederland.