Πρόκειται για εκείνη την πολύ σικ, πολύ όμορφη μετάφραση από τον Κάκτο, όπου η άγνωστη Καντάθ έγινε άγνωστο Κάνταθ, ο Κουράνις Κουράνες, η Σελεφαΐς Κελεφαΐδα κλπ κλπ κλπ. Παλεύω με αυτό το βιβλίο, αλλά δε θα νικήσει. Θα το νικήσω εγώ στο τέλος.
Μείον ένα αστεράκι μόνο και μόνο για την απαίσια μετάφραση. Αλλέως ο θείος Χάουι είναι από τους συγγραφείς που έχω διαβάσει άπειρες φορές στη ζωή μου, ξανά και ξανά και ξανά.