تو خواب عشق می‌بینی، من خواب استخوان

by Orhan Veli Kanık (Poet), احمد پوری (Translator)

Genres: Poetry

101 pages, Paperback

First published January 1, 2003

About the author

Orhan Veli Kanık or Orhan Veli (14 April 1914 – 14 November 1950) was a Turkish poet. Kanık is one of the founders of the Garip Movement together with Oktay Rıfat and Melih Cevdet. Aiming to fundamentally transform traditional form in Turkish poetry, he introduced colloquialisms into the poetic language. Besides his poetry Kanık crammed an impressive volume of works including essays, articles and translations into 36 short years.

Orhan Veli shunned everything old in order to be able to bring about a new 'taste', refusing to use syllable and aruz meters. He professed to regarding the rhyme primitive, literary rhetoric techniques such as metaphor, simile, hyperbole unnecessary. Set out "to do away with all tradition, everything that bygone literatures taught", although this desire of Kanık limits the technical possibilities in his poetry, the poet broke new grounds for himself with the themes and personalities he covered and the vocabulary he employed. He brought the poetic language closer to the spoken language by adopting a plain phraseology. In 1941 his poems embodying these ideas were published in a poetry volume named Garip, released jointly with his friends Oktay Rıfat and Melih Cevdet, which led to the emergence of the Garip movement. This movement had a huge influence especially between the years 1945-1950 on Republican era Turkish verse. The Garip poetry is accepted as a touchstone in Turkish verse for its both destructive and constructive effects.

https://en.wikipedia.org/wiki/Orhan_V...
https://tr.wikipedia.org/wiki/Orhan_V...

Reviews

[Saman]

ما نمی‌توانیم با هم باشیم، راه ما جداست
تو گربه‌ی قصابی، من گربه‌ی سرگردان کوچه‌ها
تو از ظرفی لعابی می‌خوری
من از دهان شیر

تو خواب عشق می‌بینی، من خواب استخوان
امّا کار تو هَم چندان آسان نیست عزیز
دشوار است
هر روزِ خدا دُم جنباندن

[Maryam · Rating 3 out of 5]

پر از

دریا داریم پرازآفتاب
درخت داریم پرازبرگ
از سپیده تاغروب
می آییم و می رویم
از میان دریاها لز میان درختن
پر از
آبی ها

[Azar · Rating 3 out of 5]

«چيزي مثل الكل در هواست»

چيزي مثل الكل در هواست

حال آدمي مثل من را خراب مي‌كند، خراب.

وقتي دل لبريز غم غربت است.

عشق تو جايي

و تو جايي ديگر،

آدمي مثل من را غمگين مي‌كند، غمگين.

چيزي مثل الكل در هواست

آدمي مثل من را مست مي‌كند، مست.


«مجاني»

مجاني زندگي مي‌كنيم

هوا مجاني، ابر مجاني

تپه مجاني، چمن مجاني

باران، گِل و شل همه مجاني

بيرون ماشين‌ها

در سينماها

ويترين مغازه‌ها مجاني.

اما نان و پنير نه.

آب و نمك مجاني،

آزادي به قيمت جان

بردگي اما مجاني

مجاني زندگي مي‌كنيم.

مجاني.

[sæm · Rating 4 out of 5]

آنها که تنها زندگی می کنند
متوجه نیستند
که چه هولناک است
بی صدایی،
چطور آدم با خودش حرف می زند
چطور می رود جلو آینه
تشنه یک هم سخن

متوجه نیستند...


*************

چه کرده ایم برای مام وطن؟
بعضی از ما مردیم
بعضی سخنرانی کردیم.

[ZaRi]

سنگی به سوی درخت پرتاب کردم
درخت نیفتاد
نیفتاد
درخت سنگ مرا خورد
سنگ مرا خورد
من سنگم را می خواهم .

***

آن ها که تنها زندگی می کنند
متوجه نیستند
که چه هولناک است
بی صدایی ،
چطور آدم با خودش حرف می زند
چطور می رود جلو آینه
تشنه ی یک هم سخن .
متوجه نیستند .

[Amir ali · Rating 3 out of 5]

تو از فقر می­گویی
پس کمونیستی.
بعد آتش می­زنی به ساختمان­ها
در استانبول
در آنکارا…
عجب خری هستی تو!

[Parisa Soltani · Rating 2 out of 5]

آن ها که تنها زندگی می کنند
متوجه نیستند
که چه هولناک است
بی صدایی،
چطور آدم با خودش حرف می زند
چطور می رود جلوی آینه
تشنه ی یک هم سخن.
متوجه نیستند.

#اورهان_ولی
#احمد_پوری

[Fatemeh · Rating 3 out of 5]

آزادی به قیمت جان
بردگی اما مجانی
مجانی زندگی میکنیم
مجانی

تو مسیر بندرعباس تو قطار خوندمش🥹

[Batool · Rating 3 out of 5]

آنها كه تنها زندگى نمى كنند/
نمى دانند/
چه هولناك است /
بى صدايى/
چه طور آدم با خودش حرف مى زند/
چه طور مى رود جلوى آينه /
تشنه ى يك هم سخن/
نمى دانند/
از متن كتاب /

ترجمه ى شعر كار واقعا سختيه هميشه احساسم اين بوده كه وقتى يه شعر ترجمه ميشه حس شاعر از شعر حذف ميشه يه جورايى فقط يك بُعد از شعر رو دارى!

[Mostafa Moghassemi · Rating 4 out of 5]

سنگى به سوى درخت پرت كردم.... درخت نيفتاد...نيفتاد... درخت سنگِ مرا خورد... سنگ مرا خورد... من سنگم را ميخواهم.

[Bofe kor]

دیشب
خواب دیدم
مادرم مرد.
با چشمانی اشک آلود
بیدار شدم.
یاد آن صبح تعطیلی افتادم
که بادکنک از دستم رها شد
و پیش چشمانم
آرام،آرام
رفت آسمان.

[Mohsen · Rating 2 out of 5]

تقریبا همه ترجمه شعرهای اورهان ولی را خواندم و به نظرم بهترین ترجمه مال آقای شهرام شیدایی -روحش شاد-هست.