Ik las de 32e(!!!) druk, uitgegeven in 2007, twee jaar(???) na de eerste druk.
We krijgen telkens een foute Engelse zin en dan de oorspronkelijk bedoelde zin in het Nederlands (vaak een spreekwoord of gezegde). Grappig, maar het gaat een beetje lang door met zichzelf. Ik mis de gecorrigeerde Engelse vertalingen, want je kunt wel zeggen dat Nederlanders de hele tijd fouten maken en klagen dat ze het beter moeten doen, maar hoe gaan we het ooit leren als je ons geen handvatten geeft?
Als persoon met een Bachelor in de Engelse taal en Master in Vertalen, haalde ik het meeste plezier uit het bijgevoegde gedicht "The Chaos" door Gerard Nolst Trenité (1870-1946). Een klassieker onder Second Language Learners van de Engelse taal, ik raad het aan iedereen aan.
Ook "Proposal for a more user-friendly English" vond ik leuk, daar zat een stuk meer creativiteit in dan de rest van het boekje. Echt zo'n tekst die op Facebook wordt rondgestuurd door je (Britse) familie.
Overigens viel het me op dat veel van de Nederlandse zinnen in dit boek gebruikmaken van oudbollig taalgebruik. Dat vond ik wel grappig, want ik zie meteen zo'n zichzelf-belangrijk-vindend oudhollandsch managermannetje voor me, zo iemand die vindt dat de Nederlandse taal verloedert en daar de hele dag over klaagt, terwijl hij prachtig archaïsche constructies naar het Engels probeert te vertalen en daar schromelijk in faalt. Letterlijk vorige week nog zo'n gesprek gehad met mijn vader, die manager is bij een groot bedrijf HET KOMT NU ALLEMAAL WEL HEEL DICHTBIJ.