What do you think?
Rate this book
The Book of the Wonders of India
Captain Buzurg ibn Shahriyar, a shipmaster from the Persian province of Khuzistan compiled this collection of sailors tales between 900 and 953. This new translation captures all the charm and spontaneity of the original text. Dr Freeman-Grenville has supplied an informative introduction, gazetteer, and bibliography.
- GenresHistoryNonfiction
123 pages, Hardcover
First published November 30, 1013
3 people are currently reading
276 people want to read
About the author
Buzurg ibn Shahriyār
1 book1 followerBuzurg Ibn Shahriyar of Ramhormuz (full name بزرگ بن شهریار الرام هرمزي), was allegedly a Muslim traveler, sailor, cartographer and geographer who was born in Khuzistan in Persia. In the year 953 he supposedly completed a collection of narratives from Muslim sailors based in Siraf, Oman, Basra and elsewhere.
In this work, there are mentions of how Muslim seafarers traveled to India, Malaysia, Indonesia, China and East Africa. Various links are mentioned between the Abbasid Caliphate and Tang dynasty, China.
In this work, there are mentions of how Muslim seafarers traveled to India, Malaysia, Indonesia, China and East Africa. Various links are mentioned between the Abbasid Caliphate and Tang dynasty, China.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
June 7, 2016
کتابی است بسیار خواندنی به چند دلیل که البته هیچ کدوم از این دلائل جغرافیایی نیست!
وارد شدن به زندگی ناخدایان ایرانی و مسلمان برای من تازگی داشت و خوندنش لذت بخش بود؛ خصوصا اینکه این کتاب برخلاف خاطرات دریانوردان پر نبود از بحث های جغرافیایی و فنی، بلکه انبوهی بود از روایت های فرهنگی و تاریخی . روایات این کتاب افشاکننده ی طمع تجار و در عین حال رفتارهای غیر انسانی اونها در قبال بومیانه - چیزی که تا به حال فکر می کردم شاید تنها در دریانوردان اسپانیایی و پرتغالی اوایل عصر جدید میشه انتظارشو داشت
از طرف دیگه داستان هایی درش هست که خواننده از شدت سورئال بودن انگشت به دهن می مونه و اعتقاد به این داستان ها از سوی گذشتگان و جهانی که این باورها درشون شکل گرفته کشش خاص خودشو برای من داره. تأکید بیشترم روی اون جهانیه که این تصورات را ممکن کرده. حس نزدیک شدن به اون جهان برای من بسیار جذاب تر از خوندن "خرافات" گذشتگانه
جدای از اینها بسیاری داستان ها درش هست که گرچه اصلا تعلیمی یا اندرزگویانه نیستند، اما به شدت بر من خواننده تأثیر می گذارن . مثلا بسیاری چیزها که مؤلف جهت مسخره کردن - یا حداقل تعجب کردن از - هندی ها آورده، اگر پشتش را نگاه کنی و فکری را که در پس ذهن هندی ها خوابیده دریابی، مثل اندرزهای درست و حسابی تأثیر می ذاره. خلاصه آنکه داستان ها را نباید صرفا به نیتی که نویسنده آنها را جمع کرده خواند. داستان ها بسیار افق ها می گشایند که نویسنده هم چه بسا از آنها آگاه نبوده
برای نمونه به چند مورد از چیزهای جالب - به معانی مختلف - اشاره می کنم:
داستان های مشابه داستان سندباد در هزار و یک شب : شماره های 17 - جزیره ی متحرک بعد از روشن کردن آتش - و 82 - انداختن گوشت توی صحرا تا الماس ها بهش بچسبد و پرنده ای آنها را بردارد
اشاره به آدم خواران: شماره های 64، 78، 80، 131 و 135
اشاره به حیوانات دریا مثل وال یا اره ماهی یا ... : مثلا شماره ی 9
رابطه ی جنسی حیوان و انسان و کلا امور جنسی : با میمون، گوسفند و ... . حتی این بحث بدانجا می رسد که به فرزندهای آدم و میمون یا ... هم اشاره می شود. جالب آنکه در داستان 20 میمون حاصل آمیزش انسان و یوز دانسته می شه. یعنی متوجه بودن میمون زیادی به انسان شبیهه اما قضیه رو برعکس تکامل حل کردن! همینطور ارجاعات جنسی زیاد در داستان ها هست مثلا اینکه سیاهپوستان حوالی زنگبار غریبه ها را اخته می کردند و با جدا کردن بیضه ها - احتمالا - و خشک کردنشان و نشان دادنشان به بقیه به قدرت خود افتخار می کردند. پیوند سستی از این حیث هم با داستان سندباد هست آنجا که مردی با میمون همبستر می شود و فرزندی می زاید، اینجا هم شبیه همین حالت در مورد ملوانی رخ می دهد که با میمونی می آمیزد و بچه دار می شود
داستان هایی در مورد طمع دریانوران و ناجوانمردی ها و ستم به بومیانه : مثل شماره های 7، 33، 41 و 56. همچنین همین قضایا در مورد تاجران یهودی در شماره های 61 و 62
داستان هایی که خودشان چیزی نیستند اما فکر که بکنی عمیقند: مثل داستان شماره ی 12 - آن انگشتری که زنی در میان شکم ماهی پیدا کرد و دید انگشتر برادر است پس فهمید کشتی برادر غرق شده و او مرده -، داستان 71 - داستان آن رودخانه ای که مارگزیده های شفاناپذیر را روی آن می گذاشتند تا در حین گذشتن از شهرهای کنار رود هر دهکده ای برای شفای او تلاش کند و اگر هیچ کس نتوانست نجاتش دهد او در مسیر رودخانه به دریا رود و بمیرد - یا داستان 11 - داستان ماهیان بزرگی که بعد از شکار با بریدن شکمشان ماهیان کوچک تری به دست می آید و در شکم ماهیان کوچکتر باز ماهیان کوچکتری یافت می شود الی آخر - یا داستان 58 - اینکه جادوگران با کشیدن دایره ای حیوانات را در آن محبوس می کردند؛ اشاره به نقش حدگذاری انسان - یا داستان 60 که در آن کلاغی به دو نفر می گوید من از آن برنجی که شما می خورید خواهم خورد و این در حالی است که آن دو همه ی آن برنج را خورده بودند، در طول مسیر دعوایی رخ می دهد و افرادی شکم یکی از اینان را پاره می کنند چنان که دل و روده ی او بیرون می ریزد، کلاغ بلند شده و برنجش را از شکم فرد می خورد
و در نهایت مؤثرترین داستان ها که در مورد زندگی هندی ها هستند و بی اعتناییشان به مرگ و آداب به ظاهر غریبشان: مثلا اینکه از قضای حاجت در رودخانه ابایی نداشتند اما آب دهان را در آن نمی انداختند - فکر کردن به اهمیتی که در پس این آیین به پلیدی زبان و گفتار داده شده، افسون کننده است - ( در شماره های 66، 67، 68 )، یا اینکه راهبان هندی خود را با خاکستر استخوان مرده می آلودند و در نصف جمجمه ای آب می نوشیدند. و از آنها جالب تر حکایات متعدد در مورد خودکشی: مثلا یکی از عجیب ترین ها حکایت 96 است که می گوید دو فرد کپه ای از پهن تخت شده درست کردند و خود را ایستاده در آن قرار دادند، در حالی که پیش رویشان ابزار بازی بود. در زیر کپه آتش افروختند و خود به بازی مشغول شدند. آن آتش دائم پیش می آمد تا به قلبشان رسید و ایشان مردند و این همه در حالی بود که تا آخرین لحظه بازی می کردند
در آخر هم به دو نکته ی حاشیه ای اشاره می کنم: جالب بود دیدن عنوان "عمران لنگ" برای یک دریانورد، آدمو یاد لانگ جان سیلور می ندازه! اما مهمتر از اون دیدن عنوان "اسمیعیلویه" برای یک ناخدا است. پسوند "ویه" را ما در اسامی ایرانی داریم مثل ابن مسکویه - ظاهرا همان ابن مشکویه بوده - ، سیبویه، برزویه و احتمالا بابویه و قولویه - مثلا در اسم شیخ صدوق و یکی از علمای دیگر. اینجا ترکیب یک واژه ی سامی اسماعیل بااین پسوند جالب بود
وارد شدن به زندگی ناخدایان ایرانی و مسلمان برای من تازگی داشت و خوندنش لذت بخش بود؛ خصوصا اینکه این کتاب برخلاف خاطرات دریانوردان پر نبود از بحث های جغرافیایی و فنی، بلکه انبوهی بود از روایت های فرهنگی و تاریخی . روایات این کتاب افشاکننده ی طمع تجار و در عین حال رفتارهای غیر انسانی اونها در قبال بومیانه - چیزی که تا به حال فکر می کردم شاید تنها در دریانوردان اسپانیایی و پرتغالی اوایل عصر جدید میشه انتظارشو داشت
از طرف دیگه داستان هایی درش هست که خواننده از شدت سورئال بودن انگشت به دهن می مونه و اعتقاد به این داستان ها از سوی گذشتگان و جهانی که این باورها درشون شکل گرفته کشش خاص خودشو برای من داره. تأکید بیشترم روی اون جهانیه که این تصورات را ممکن کرده. حس نزدیک شدن به اون جهان برای من بسیار جذاب تر از خوندن "خرافات" گذشتگانه
جدای از اینها بسیاری داستان ها درش هست که گرچه اصلا تعلیمی یا اندرزگویانه نیستند، اما به شدت بر من خواننده تأثیر می گذارن . مثلا بسیاری چیزها که مؤلف جهت مسخره کردن - یا حداقل تعجب کردن از - هندی ها آورده، اگر پشتش را نگاه کنی و فکری را که در پس ذهن هندی ها خوابیده دریابی، مثل اندرزهای درست و حسابی تأثیر می ذاره. خلاصه آنکه داستان ها را نباید صرفا به نیتی که نویسنده آنها را جمع کرده خواند. داستان ها بسیار افق ها می گشایند که نویسنده هم چه بسا از آنها آگاه نبوده
برای نمونه به چند مورد از چیزهای جالب - به معانی مختلف - اشاره می کنم:
داستان های مشابه داستان سندباد در هزار و یک شب : شماره های 17 - جزیره ی متحرک بعد از روشن کردن آتش - و 82 - انداختن گوشت توی صحرا تا الماس ها بهش بچسبد و پرنده ای آنها را بردارد
اشاره به آدم خواران: شماره های 64، 78، 80، 131 و 135
اشاره به حیوانات دریا مثل وال یا اره ماهی یا ... : مثلا شماره ی 9
رابطه ی جنسی حیوان و انسان و کلا امور جنسی : با میمون، گوسفند و ... . حتی این بحث بدانجا می رسد که به فرزندهای آدم و میمون یا ... هم اشاره می شود. جالب آنکه در داستان 20 میمون حاصل آمیزش انسان و یوز دانسته می شه. یعنی متوجه بودن میمون زیادی به انسان شبیهه اما قضیه رو برعکس تکامل حل کردن! همینطور ارجاعات جنسی زیاد در داستان ها هست مثلا اینکه سیاهپوستان حوالی زنگبار غریبه ها را اخته می کردند و با جدا کردن بیضه ها - احتمالا - و خشک کردنشان و نشان دادنشان به بقیه به قدرت خود افتخار می کردند. پیوند سستی از این حیث هم با داستان سندباد هست آنجا که مردی با میمون همبستر می شود و فرزندی می زاید، اینجا هم شبیه همین حالت در مورد ملوانی رخ می دهد که با میمونی می آمیزد و بچه دار می شود
داستان هایی در مورد طمع دریانوران و ناجوانمردی ها و ستم به بومیانه : مثل شماره های 7، 33، 41 و 56. همچنین همین قضایا در مورد تاجران یهودی در شماره های 61 و 62
داستان هایی که خودشان چیزی نیستند اما فکر که بکنی عمیقند: مثل داستان شماره ی 12 - آن انگشتری که زنی در میان شکم ماهی پیدا کرد و دید انگشتر برادر است پس فهمید کشتی برادر غرق شده و او مرده -، داستان 71 - داستان آن رودخانه ای که مارگزیده های شفاناپذیر را روی آن می گذاشتند تا در حین گذشتن از شهرهای کنار رود هر دهکده ای برای شفای او تلاش کند و اگر هیچ کس نتوانست نجاتش دهد او در مسیر رودخانه به دریا رود و بمیرد - یا داستان 11 - داستان ماهیان بزرگی که بعد از شکار با بریدن شکمشان ماهیان کوچک تری به دست می آید و در شکم ماهیان کوچکتر باز ماهیان کوچکتری یافت می شود الی آخر - یا داستان 58 - اینکه جادوگران با کشیدن دایره ای حیوانات را در آن محبوس می کردند؛ اشاره به نقش حدگذاری انسان - یا داستان 60 که در آن کلاغی به دو نفر می گوید من از آن برنجی که شما می خورید خواهم خورد و این در حالی است که آن دو همه ی آن برنج را خورده بودند، در طول مسیر دعوایی رخ می دهد و افرادی شکم یکی از اینان را پاره می کنند چنان که دل و روده ی او بیرون می ریزد، کلاغ بلند شده و برنجش را از شکم فرد می خورد
و در نهایت مؤثرترین داستان ها که در مورد زندگی هندی ها هستند و بی اعتناییشان به مرگ و آداب به ظاهر غریبشان: مثلا اینکه از قضای حاجت در رودخانه ابایی نداشتند اما آب دهان را در آن نمی انداختند - فکر کردن به اهمیتی که در پس این آیین به پلیدی زبان و گفتار داده شده، افسون کننده است - ( در شماره های 66، 67، 68 )، یا اینکه راهبان هندی خود را با خاکستر استخوان مرده می آلودند و در نصف جمجمه ای آب می نوشیدند. و از آنها جالب تر حکایات متعدد در مورد خودکشی: مثلا یکی از عجیب ترین ها حکایت 96 است که می گوید دو فرد کپه ای از پهن تخت شده درست کردند و خود را ایستاده در آن قرار دادند، در حالی که پیش رویشان ابزار بازی بود. در زیر کپه آتش افروختند و خود به بازی مشغول شدند. آن آتش دائم پیش می آمد تا به قلبشان رسید و ایشان مردند و این همه در حالی بود که تا آخرین لحظه بازی می کردند
در آخر هم به دو نکته ی حاشیه ای اشاره می کنم: جالب بود دیدن عنوان "عمران لنگ" برای یک دریانورد، آدمو یاد لانگ جان سیلور می ندازه! اما مهمتر از اون دیدن عنوان "اسمیعیلویه" برای یک ناخدا است. پسوند "ویه" را ما در اسامی ایرانی داریم مثل ابن مسکویه - ظاهرا همان ابن مشکویه بوده - ، سیبویه، برزویه و احتمالا بابویه و قولویه - مثلا در اسم شیخ صدوق و یکی از علمای دیگر. اینجا ترکیب یک واژه ی سامی اسماعیل بااین پسوند جالب بود
February 14, 2019
Pada mulanya saya membayangkan hikayat ini memaparkan tulisan terhadap kembara ke benua kecil India semata-mata. Selepas dibaca, saya mengakui saya sangat meminati karya ini walaupun ada asasnya jika dikatakan ia dipengaruhi dogengan. Namun, kita harus sedar tahun penghasilan karya ini. Tahun dimana inilah teknik penulisan ketika itu. Yang menariknya, penulis menyatakan setiap cerita yang dituliskan ini bersumberkan daripada siapa - teknik seperti tulisan sejarah, bukan imaginasi semata-mata dan sewenang-wenangnya ditulis. Penulis seakan bertanggungjawab daripada mana sumber diperoleh.
Jika dianalisis, selain memaparkan kehidupan pelaut dan pedagang di dunia timur, karya ini secara tak langsung memaparkan keadaan geografi, geopolitik, agama, ekonomi, budaya, makanan, pemikiran, falsafah dan banyak lagi. Saya meminati kisah manusia bersayap, pedagang yang perlu duduk bersila bersama pembesar (mungkin Melayu), kisah kelasi yang beronani di hadapan patung Buddha, kisah raja puak kanibal yang diculik oleh pedagang untuk dijadikan hamba dan akhirnya kembali semula menjadi raja puak tersebut, kisah-kisah menghadapi ribut dilautan dan banyak lagi jika ingin diperkatakan.
Jika dianalisis, selain memaparkan kehidupan pelaut dan pedagang di dunia timur, karya ini secara tak langsung memaparkan keadaan geografi, geopolitik, agama, ekonomi, budaya, makanan, pemikiran, falsafah dan banyak lagi. Saya meminati kisah manusia bersayap, pedagang yang perlu duduk bersila bersama pembesar (mungkin Melayu), kisah kelasi yang beronani di hadapan patung Buddha, kisah raja puak kanibal yang diculik oleh pedagang untuk dijadikan hamba dan akhirnya kembali semula menjadi raja puak tersebut, kisah-kisah menghadapi ribut dilautan dan banyak lagi jika ingin diperkatakan.
August 27, 2024
Short stories, based on old legends, probably true stories told by sailors back in the day. Interesting, some may even be true.
March 1, 2017
Kalau membaca cerita atau hikayat dulu dengan konteks sekarang, boleh cakap hampir keseluruhan cerita itu penuh dongeng dan tahyul. Tapi kalau kita tukar cara baca kita mengikut konteks zaman dulu gayanya macam boleh dapat logik dia kat situ. Macam dalam Life of Pie, ada 2 jalan cerita yang disediakan.
Buku ni pula pasal kisah-kisah adventure pelaut-pelaut dari tanah Arab yang belayar di lautan Hindi pergi berdagang sampai ke China. Disebabkan buku ini adalah terjemahan dari manuskrip yang siap pada 404H, banyak nama2 tempat yang disebut dalam buku ini merupakan andaian penterjemah berdasarkan pengalaman membaca manuskrip lama. Banyak juga peristiwa yang ajaib berlaku di rantau Asia Tenggara, Australia dan New Zealand dan ada juga menceritakan burung yang sangat besar yang mungkin boleh jadi itulah Garuda. Ada lagi contoh yang menarik seperti :
1) dalam m/s 54 hikayat tentang naga yang menumpang awan. Jangan-jangan ini adalah ribut taufan. Pengarang asal sengaja menggunakan metafora naga. Atau mungkin naga itu benar-benar wujud kalau tidak bagaimana wujud kisah lagenda Naga Tasik Chini.
2) Ikan yang menyerupai manusia? Ikan Duyung?
3) m/s 64 Hikayat Sultan Negeri Zanj yang penduduknya makan orang - boleh jadi waktu itu memang sudah ada amalan kanibalism
4) Banyak hikayat kera yang diceritakan seperti seolah-olah kera ini persis manusia. Jangan-jangan sebenarnya "kera" yang dikatakan ini sebenarnya sekelompok manusia tetapi disebabkan perasaan bangsa superior orang Arab/Parsi yang ketika itu merupakan kuasa politik besar dan memegang ekonomi dunia, mereka melabelkan penduduk asli atau tempatan sebagai kera. Kerana ada hikayat yang menceritakan bahawa seorang anak kapal melakukan hubungan seks dengan kera betina sehingga melahirkan anak.
5) dalam m/s 130 ada disebutkan dengan suku Batek yang membantu para pedagang untuk melintasi Siam. Dan pada hari ini Suku Batek memang masih menempati di kawasan daerah Kelantan, Terenggannu dan perbatasan Thailand.
Latar belakang cerita ini barangkali waktu kegemilangan Islam di Baghdad, tetapi hal-hal seperti pelacuran bukanlah perkara yang sangat tabu dalam masyarakat Muslim di Baghdad. Terdapat juga kisah perempuan cantik yang dirogol depan-depan.
Terdapat juga kisah-kisah tauladan dimana ada salah satunya hikayat tentang seorang yang mencari mutiara di lautan dalam dengan meminta bantuan syaitan. Dia berjaya mendapat apa yang dihajatinya namun di atas kesedarannya dia membuang semula mutiara itu ke lautan dan serta merta bertaubat. Kemudian Allah mengurniakan mutiara yang langka. Ada juga kisah tentang Raja yang diculik oleh pedagang yang sarat dgn kisah-kisah yang menginsafkan.
Namun begitu sedikit kekecewaan ialah banyak juga teks yang tak dapat diterjemahkan kerana kehilangan seperti yang diterangkan dalam nota kaki penerjemah. Apa-apapun disebabkan aku sendiri memang minat cerita-cerita adventure lagi-lagi yang melibatkan kapal tak kiralah One Piece, Pirates of The Carribean, The Pirates! Band of Misfits, dan Life of Pie (maaf kisah kapal Titanic aku tak minat) aku bagi bintang penuh. Harap-harap ada lagi hikayat lama yang dapat diterjemahkan mengikut bahasa Melayu sekarang.
Buku ni pula pasal kisah-kisah adventure pelaut-pelaut dari tanah Arab yang belayar di lautan Hindi pergi berdagang sampai ke China. Disebabkan buku ini adalah terjemahan dari manuskrip yang siap pada 404H, banyak nama2 tempat yang disebut dalam buku ini merupakan andaian penterjemah berdasarkan pengalaman membaca manuskrip lama. Banyak juga peristiwa yang ajaib berlaku di rantau Asia Tenggara, Australia dan New Zealand dan ada juga menceritakan burung yang sangat besar yang mungkin boleh jadi itulah Garuda. Ada lagi contoh yang menarik seperti :
1) dalam m/s 54 hikayat tentang naga yang menumpang awan. Jangan-jangan ini adalah ribut taufan. Pengarang asal sengaja menggunakan metafora naga. Atau mungkin naga itu benar-benar wujud kalau tidak bagaimana wujud kisah lagenda Naga Tasik Chini.
2) Ikan yang menyerupai manusia? Ikan Duyung?
3) m/s 64 Hikayat Sultan Negeri Zanj yang penduduknya makan orang - boleh jadi waktu itu memang sudah ada amalan kanibalism
4) Banyak hikayat kera yang diceritakan seperti seolah-olah kera ini persis manusia. Jangan-jangan sebenarnya "kera" yang dikatakan ini sebenarnya sekelompok manusia tetapi disebabkan perasaan bangsa superior orang Arab/Parsi yang ketika itu merupakan kuasa politik besar dan memegang ekonomi dunia, mereka melabelkan penduduk asli atau tempatan sebagai kera. Kerana ada hikayat yang menceritakan bahawa seorang anak kapal melakukan hubungan seks dengan kera betina sehingga melahirkan anak.
5) dalam m/s 130 ada disebutkan dengan suku Batek yang membantu para pedagang untuk melintasi Siam. Dan pada hari ini Suku Batek memang masih menempati di kawasan daerah Kelantan, Terenggannu dan perbatasan Thailand.
Latar belakang cerita ini barangkali waktu kegemilangan Islam di Baghdad, tetapi hal-hal seperti pelacuran bukanlah perkara yang sangat tabu dalam masyarakat Muslim di Baghdad. Terdapat juga kisah perempuan cantik yang dirogol depan-depan.
Terdapat juga kisah-kisah tauladan dimana ada salah satunya hikayat tentang seorang yang mencari mutiara di lautan dalam dengan meminta bantuan syaitan. Dia berjaya mendapat apa yang dihajatinya namun di atas kesedarannya dia membuang semula mutiara itu ke lautan dan serta merta bertaubat. Kemudian Allah mengurniakan mutiara yang langka. Ada juga kisah tentang Raja yang diculik oleh pedagang yang sarat dgn kisah-kisah yang menginsafkan.
Namun begitu sedikit kekecewaan ialah banyak juga teks yang tak dapat diterjemahkan kerana kehilangan seperti yang diterangkan dalam nota kaki penerjemah. Apa-apapun disebabkan aku sendiri memang minat cerita-cerita adventure lagi-lagi yang melibatkan kapal tak kiralah One Piece, Pirates of The Carribean, The Pirates! Band of Misfits, dan Life of Pie (maaf kisah kapal Titanic aku tak minat) aku bagi bintang penuh. Harap-harap ada lagi hikayat lama yang dapat diterjemahkan mengikut bahasa Melayu sekarang.
October 8, 2017
Alhamdulillah, direzekikan oleh Allah untuk mengkhatamkan sebuah buku yang bertajuk Ajā’ibul Hind yang ditulis oleh Burzugh al-Ramhurmuzi.
Buku ini mengumpulkan hikayat-hikayat yang aneh yang berlegar di antara para pelayar dan pedagang di benua Hind (kawasan daripada Jazirah Arab sehingga ke Kepulauan Melayu) pada konteks tahun 250-350 Hijrah.
Macam-macam cerita aneh yang ada. Ada yang boleh masuk akal, ada yang boleh buat “bedtime story”.
Apa-apa pun, buku ini menambah kepelbagaian koleksi buku-buku saya.
Barakallahufeekum.
Buku ini mengumpulkan hikayat-hikayat yang aneh yang berlegar di antara para pelayar dan pedagang di benua Hind (kawasan daripada Jazirah Arab sehingga ke Kepulauan Melayu) pada konteks tahun 250-350 Hijrah.
Macam-macam cerita aneh yang ada. Ada yang boleh masuk akal, ada yang boleh buat “bedtime story”.
Apa-apa pun, buku ini menambah kepelbagaian koleksi buku-buku saya.
Barakallahufeekum.
Read
June 1, 2020Cerita pendek yang tergantung.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews