‘Ik kan me geen mens voorstellen die zo kinderachtig is als ik’, zei Astrid Lindgren toen ze ver in de tachtig was.
Kijk. Ik had ook nooit gedacht een kinderboek te schrijven over waardig oud worden, maar iemand moet het doen. Oud worden is vaak een hoop gezeur van ‘o, mijn knieën zijn zo stram’ tot ‘ik moet voor het donker thuis zijn’. Iemand die er op haar oude dag nog stevig de lol in hield, was de wereldberoemde schrijfster Astrid Lindgren. Naar het schijnt klom Astrid als volwassene nog langs de buitenmuur van raam tot raam op de derde verdieping en wierp ze zich zelfs op rijdende trams. De tachtigste verjaardag van haar vriendin Elsa, vierden ze samen in een boom. Zo kan het dus ook.
Op hoogstpersoonlijke wijze gidst Barbara Rottiers je in een handvol levenslessen door het leven van de oma van Zweden en de moeder van Pippi Langkous: het eeuwige kind Astrid Lindgren. Ze neemt je mee naar de rode huisjes van Astrids jeugd in Småland, langs de KAK (ja, echt) en het (sst) spioneren in Stockholm tot aan haar begrafenis op, niet geheel toevallig, Internationale Vrouwendag. Ze kruipt Astrid wel niet achterna op daken en in bomen – want eens een poepschuiver, altijd een poepschuiver.
"Ik kan me geen mens voorstellen die zo kinderachtig is als ik,’ zei Astrid Lindgren toen ze ver in de tachtig was.”
En zo’n vrouw vraagt om een bijzondere biografie die aan dat niveau kan tippen. Geen stoffige, dikke bundel waar alleen maar eindeloze tekst in te vinden is. Maar een boek dat net zo creatief en speels is als de vrouw zelf, en dat is Leve Astrid van Barbara Rottiers.
Barbara Rottiers, schrijver, illustrator, presentator, verhalenverteller, theater-en stemmenwerker, vertelt ons op haar eigen persoonlijke komische wijze hoe waardig ouder te worden en door het levensverhaal van de beroemde Zweedse kinderschrijfster Astrid Lindgren, aan de hand van een even fijne tekst als geweldig grappige illustraties. Lindgren was feministisch avant la lettre.
Leve Astrid. Levenslessen met de L van Lindgren. Door: Barbara Rottiers.
Rottiers leerde ik (op papier) kennen door een interview in de krant De Standaard. Ze leek me een super boeiende madam en dat bleek ze ook (in het echt) toen ik haar geweldige boek (Het drama van een doodgewone jeugd) liet signeren in de Buchbar. Sindsdien ben ik een beetje verliefd op haar. Ze is lief, grappig, spontaan, boeiend, kan geweldig goed schrijven én tekenen,… Ze is in mijn ogen een opwijkende madam. (Opwijkend als in: positief afwijkend).
Die geweldige Barbara maakte een supertof boek over de ook al zo geweldige Astrid Lindgren, moeder van Pippi Langkous. Als u Rottiers een beetje kent weet u dat het niet zomaar een biografie-boek is. Het is een prachtig vormgegeven samenspel van woord en beeld. Je krijgt de verwachte biografische informatie maar ook grappige weetjes, mopjes van Barbara, een verfrecept, kapseltips, persoonlijke ervaringen, reistips en nog zo veel meer.
Het is een boek vol levenslessen, over waardig ouder worden, voor kinderen. Maar het is vooral een fantastische explosie van kleur, vrolijkheid, eerlijkheid, fantasie, creativiteit en spontaniteit en dat alles in een vorm waarin kei veel tijd en werk is gestoken om het er zo fris en fruitig uit te laten zien. De liefde voor het maken, voor het onderwerp en het plezier van de uitvoering ervan, spatten van elke pagina.
Dit is een boek voor fans van Pippi, Astrid én Barbara. Dit is een boek voor jong en oud, poepschuivers en klimmers, meisjes, jongens en alles daarnaast en tussenin. Fan, fan, fan!
Later, als ik groot ben, wil ik Astrid Lindgren worden. Dringend leren dus in bomen te klimmen. Heerlijk eigenzinnige biografie van Lindgren, met prachtige illustraties. Voor iedereen, zeker voor mensen die de moeder van Ronja en Pippi beter willen leren kennen. LEZEN! NU!
Ik botste in de bib op dit vrolijke boek. Als ik mijn pa erover vertel, valt mijn ma meteen in: "Oh, maar je pa is grote fan van Lindgren. Dat weet je toch?" Nee. Dat wist ik niet. Ik weet zoveel niet van hem, denk ik bij mezelf. Ik vraag 'm meteen waarom hij er zo gek op is. Nog voor hij iets kan zeggen, antwoordt mijn ma: "Goh, ja, hoe gaan zo'n dingen hé." Terwijl ik me afvraag of ze dit nu zonder betekenis zei of net heel geheimzinnig, is mijn pa al verdwenen. Hij komt terug met een biografie, een dik fotoboek en een dvd van Lindgren. "Die moet je ook eens bekijken", zegt hij. Het maakt me ontzettend nieuwsgierig, naar Astrid, maar misschien nog meer naar mijn pa. Ik zoek naar gelijkenissen, of er iets is dat hij met haar deelt.
Zwanger op z'n zeventiende kan het niet geweest zijn. Of schreef hij net als Astrid brieven met iemand die veel jonger dan 'm was? (geweldig verhaal). Of is het Astrids kinderlijke levenslust die 'm zo aantrekt, ondanks alle ellende in haar leven. "Deze dag, een leven", is haar leuze. Ze begon elke dag met het idee dat het de enige dag was die ze had.
De kinderen stellen ontzettend veel vragen als ik dit boek voorlees. Ze vragen naar mijn oude fotoboeken en die van hen en vragen of ik ook nog in een sparrenboom zou klimmen om m'n verjaardag te vieren. Ik kaats de bal terug. "Vind je mij nog genoeg kind?" Ze moeten er net iets te lang over nadenken, maar komen tot de conclusie dat toneel spelen toch ook nog een beetje kinderlijk is. Oef.
Vanmiddag paste mijn pa op de kinderen. Ik zie Astrids pretlichtjes in zijn ogen als hij vertelt wat ze gedaan hebben. Terwijl de kinderen hem uitzwaaien op de stoep, zie ik zijn portefeuille op de keukentafel liggen. Ik laat 'm liggen. Ik hol mijn pa niet achterna en bel niet om te zeggen dat hij beter rechtsomkeer maakt. Ik sms hem een uurtje later: "Hoi, portefeuille vergeten, kom je 'm oppikken op mijn werk? Samen iets eten?" Deze dag, een leven.
Aanstekelijk vertelde biografie van Astrid Lindgren. Een boek met een hoek af voor een vrouw met een hoek af. Veel van wat erin staat over haar leven, wist ik al. Of als Rottiers vertelt hoe Pippi Langkous ontstaan is, had ik ook wat aandacht voor haar andere boeken verwacht. Maar Rottiers gaat er eerder vanuit dat de lezer het werk van Lindgren al kent.
Geen idee of mijn zoon, die dit boek nu ook leest voor de Leesjury, hierdoor meer Lindgren zal willen lezen. Al zijn we wel goed bezig, want ik ben momenteel 'De gebroeders Leeuwenhart' aan hem aan het voorlezen.
5 sterren voor Astrid en haar persoonlijkheid, voor het boek 3 want er staan enkele leuke wetenswaardigheden in, maar de schrijfstijl kan me niet helemaal bekoren, beetje te gekunsteld en navelstaarderig. Ik miste ook wat verwijzingen naar andere boeken dan Pippi. Foto's en lay-out zijn best leuk, maar vermoed niet dat het kinderen van begin tot eind kan blijven verrassen.
LEESJURY 10-12j: Leuk en grappig geschreven, met toffe illustraties erbij. Het is eens wat anders dan een saaie wikipedia-pagina. Ook de persoonlijke stukjes van de schrijfster en haar ervaringen tijdens het schrijven van dit boek passen er leuk tussen. Ik weet alleen niet in hoeverre dit heel veel kinderen zal weten te boeien van begin tot einde. Maar wel een leuk boek!
Leve Astrid is een leuk boekje over de levensvisie en de wijsheden van Astrid Lindgren. Astrid was tot op late leeftijd een geëmancipeerde, speelse en unieke persoonlijkheid. Het boek is creatief en speels vormgegeven. En het kan jeugdige lezers belangrijke levenslessen meegeven.