André Maurois, born Emile Salomon Wilhelm Herzog, was a French author. André Maurois was a pseudonym that became his legal name in 1947.
During World War I he joined the French army and served as an interpreter and later a liaison officer to the British army. His first novel, Les silences du colonel Bramble, was a witty but socially realistic account of that experience. It was an immediate success in France. It was translated and also became popular in the United Kingdom and other English-speaking countries as The Silence of Colonel Bramble. Many of his other works have also been translated into English (mainly by Hamish Miles (1894–1937)), as they often dealt with British people or topics, such as his biographies of Disraeli, Byron, and Shelley.
During 1938 Maurois was elected to the prestigious Académie française. Maurois was encouraged and assisted in seeking this post by Marshal Philippe Pétain, and he made a point of acknowleging with thanks his debt to Pétain in his 1941 autobiography, Call no man happy - though by the time of writing, their paths had sharply diverged, Pétain having become Head of State of the Nazi-collaborationist Vichy France.
During World War II he served in the French army and the Free French Forces.
He died during 1967 after a long career as an author of novels, biographies, histories, children's books and science fiction stories. He is buried in the Neuilly-sur-Seine community cemetery near Paris.
Después de empezado me entero que no es el mejor ni más profundo estudio sobre Napoleón, pero aun así me ha gustado bastante. Como introducción al personaje, para quien no necesite una biografía exhaustiva, cumple sobradamente. Además al estar ilustrado aporta un aliciente adicional.
Yo leí la edición de Salvat en español con prólogo de Carmen Llorca de 1987; traducida de la inglesa de Thames & Hudson. Las ilustraciones me han dado algo de pena, porque no es que se distingan muy bien. Pero, en general, es una biografía con algún dato interesante; desde mi punto de vista, escrita desde la admiración, y no deja de ser curiosa.
Fermosa síntese da vida do persoeiro político máis influínte do século XIX, xunto con Bolívar e Von Bismarck, Napoleón. Luces e sombras; revolución e integracionismo; xenio e figura.
Como defender a liberdade e autodeterminación do teu pobo e chegar a empoleirarte como figura sobranceira do opresor francés? Napoleón foi o exemplo.
Unha oportunidade perdida para os países da península ibérica onde a cantidade de afrancesados non foi dabondo para sustentar a chegada dos Bonaparte.
Unha obra fantástica e imprescindible para calquera amante da historia e mais co engadido elemento de preromanticismo francés.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Pienso que resulta extraño admirar a un hombre que dañó de tal modo a las gentes en mi país, en mi misma ciudad, pero este libro ha conseguido que lo haga. Por otro lado, de fácil lectura y apasionante, a ratos parecía que estaba leyendo un libro de aventuras fabulosamente escrito. Muy recomendable.
Biografía breve, que repasa los hechos principales de la biografía pero que no entra demasiado en la política o las relaciones internacionales. El estilo de Maurois es asequible y muy fluido. Como introducción me parece altamente recomendable.
Biografía bastante ligera sobre el emperador Bonaparte, muy cómoda de leer y fácil de cargar. Diría que es una obra para quienes desean pasear superficialmente por su vida. No es lo mejor, pero es bastante bueno.
De “pequeño corso” a “General en Jefe”. De “Emperador de los Franceses” a exiliado en Elba.
Entre la estrechez de Córcega y el abandono de Santa Helena, la opulencia de París y toda Europa a sus pies: la trayectoria de Napoleón Bonaparte es la más asombrosa de toda la humanidad.
O livro é muito bom. É bem escrito e possui belas gravuras. O único senão é que o autor parte do princípio de que o leitor já é possuidor de informações básicas sobre a trajetória de Napoleão. Ou seja, quem não sabe absolutamente nada sobre a vida de Napoleão poderá se ver perdido em certos trechos do livro, além de, claro, não poder aproveitar a obra na totalidade.