What do you think?
Rate this book
History of Al-Tabari #4
تاریخ طبری، جلد چهارم
تاریخ طبری، یا، «تاریخ الرسل والملوک» جلد چهارم، تالیف: «محمد بن جریر طبری»؛ ترجمه: «ابولقاسم پاینده»، نشر: «بنیاد فرهنگ ایران»، چاپ نخست: 1352، چاپ پنجم: 1375، نشر: اساطیر، متن این جلد: از صفحه 1219 تا صفحه 1658 است
مطالب این جلد: «حوادث از سال نهم هجرت تا سال چهاردهم هجرت»ا.ش
مطالب این جلد: «حوادث از سال نهم هجرت تا سال چهاردهم هجرت»ا.ش
442 pages, Hardcover
First published January 1, 912
12 people are currently reading
240 people want to read
About the author
Muhammad Ibn Jarir Al-Tabari
84 books48 followersAbu Ja'far Muhammad ibn Jarir al-Tabari (224 – 310 AH; 839 A.D–923 A.D) was a prominent and influential Persian scholar, historian and exegete of the Qur'an from Tabaristan, modern Mazandaran in Iran. Even if today he's better known for his expertise in Islamic sciences (Qur'anic commentary and law) or history, he has been described as "an impressively prolific polymath. He wrote on such subjects as poetry, lexicography, grammar, ethics, mathematics, and medicine."
His most influential and best known works are his Qur'anic commentary known as Tafsir al-Tabari and his historical chronicle Tarikh al-Rusul wa al-Muluk (History of the Prophets and Kings), often referred to Tarikh al-Tabari. Al-Tabari founded his own madhhab which is usually designated by the name Jariri.
http://en.wikipedia.org/wiki/Muhammad...
His most influential and best known works are his Qur'anic commentary known as Tafsir al-Tabari and his historical chronicle Tarikh al-Rusul wa al-Muluk (History of the Prophets and Kings), often referred to Tarikh al-Tabari. Al-Tabari founded his own madhhab which is usually designated by the name Jariri.
http://en.wikipedia.org/wiki/Muhammad...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
March 23, 2023
کراسه چهارم نیز به پایان رسید
مورد هایی که آموختم :
۱)جنایت های وحشتناک خالد بن ولید زمانی که به ایران تاخت و تاز می کنه و نیت می کنه که به اندازه ای از ایرانیان بکشه که خونشان همچون رود جاری شود و همین رویداد هم افتاد خدا نفرینش کنه
۲) عمر بن خطاب بسیار فردی تندخو و خونخوار بوده به گونه ای که بزرگان عرب همیشه بهش می گفته اندکی ملایم تر باش و جالب هم اینجاست که ابوبکر هم مانند عمر فردی بسیار وحشی و تند خو بوده است بر پایه بسیاری از کتاب های تاریخی موثق
۳)ابوبکر زمانی که بدین پی می برد که خالد بن ولید ایرانیان رو در دژ گردن زده و همه را کشته خوشحال می شود و به خالد شادباش می دهد!!
۵)عمر بن خطاب از رفتار های زننده و خونخوارانه خالد بن ولید به ستوه آمده بوده با وجود اینکه خود عمر فردی رادیکال بوده
Apr 2022 IRAN/Tehran
مورد هایی که آموختم :
۱)جنایت های وحشتناک خالد بن ولید زمانی که به ایران تاخت و تاز می کنه و نیت می کنه که به اندازه ای از ایرانیان بکشه که خونشان همچون رود جاری شود و همین رویداد هم افتاد خدا نفرینش کنه
۲) عمر بن خطاب بسیار فردی تندخو و خونخوار بوده به گونه ای که بزرگان عرب همیشه بهش می گفته اندکی ملایم تر باش و جالب هم اینجاست که ابوبکر هم مانند عمر فردی بسیار وحشی و تند خو بوده است بر پایه بسیاری از کتاب های تاریخی موثق
۳)ابوبکر زمانی که بدین پی می برد که خالد بن ولید ایرانیان رو در دژ گردن زده و همه را کشته خوشحال می شود و به خالد شادباش می دهد!!
۵)عمر بن خطاب از رفتار های زننده و خونخوارانه خالد بن ولید به ستوه آمده بوده با وجود اینکه خود عمر فردی رادیکال بوده
Apr 2022 IRAN/Tehran
January 31, 2023
The whale swallowed him, "then he called out in the darkness [recognizing his sin]: "There is no God but Thou, Glory be to Thee! I have done evil.'" He had done righteous work previously, and God revealed about him, "Now, had he not been of those who glorify God, he would have tarried in its belly until the day they shall be raised." The point is that the righteous deed raises man when he stumbles. As it is written: "And We cast him upon the wilderness and he was sick."
Jonah was cast on the seashore, and God caused a tree of gourds to grow. It is said the tree of gourds was a pumpkin which dripped milk until his strength returned unto him. Then one day he returned to the tree, and found it had dried up. He grieved and wept over it. But he was reproved and told, "You have grieved and wept over a tree, but you have not grieved over a hundred thousand or more whose death you have sought."
Jonah was cast on the seashore, and God caused a tree of gourds to grow. It is said the tree of gourds was a pumpkin which dripped milk until his strength returned unto him. Then one day he returned to the tree, and found it had dried up. He grieved and wept over it. But he was reproved and told, "You have grieved and wept over a tree, but you have not grieved over a hundred thousand or more whose death you have sought."
February 20, 2021
تاریخ طبری هرچه میگذرد جذاب تر میشود
خیلی کتاب کامل و دقیقی است و همه نکات رو میگه بدون هیچ طرفداری از گروهی
جنگ ها ایران و اعراب برام مشکوک شد...چرا اعراب با اینکه از ایران میترسیدن و جمعیت زیادی برای همراه مسعود ثقفی رفتن حاضر نشد...با این وجود چرا همه جنگ ها پیروز شدن به جز جنگ پل
یعنی اعتقاداتشون که میمیرن میرن بهشت تاثیر داشت ؟
یعنی وضع بد حکومتی و سیاسی ایران باعثش شد ؟
شاید مردم شهر هارو تسلیم اعراب میکردن و نمی جنگیدن
بازم مصمم تر شدم به اینکه جنگ جانشینی علی ساخته و پرداخته شیعیان برای مقاصد سیاسی بوده
و نقش عمر در نپاشیدن اسلام از هم خیلی جالب بود
سیاست عالی عمر در فرستادن مرتدان ب جنگ ایران
شخصیت منفور و نابغه خالد بن ولید هم برام جالب بود...و کار شنیع اش در ازدواج با زن مالک بن نویه فک کنم بعد ازز کشتن مالک
تاریخ طبری بازم جذاب تر میشود...
خیلی کتاب کامل و دقیقی است و همه نکات رو میگه بدون هیچ طرفداری از گروهی
جنگ ها ایران و اعراب برام مشکوک شد...چرا اعراب با اینکه از ایران میترسیدن و جمعیت زیادی برای همراه مسعود ثقفی رفتن حاضر نشد...با این وجود چرا همه جنگ ها پیروز شدن به جز جنگ پل
یعنی اعتقاداتشون که میمیرن میرن بهشت تاثیر داشت ؟
یعنی وضع بد حکومتی و سیاسی ایران باعثش شد ؟
شاید مردم شهر هارو تسلیم اعراب میکردن و نمی جنگیدن
بازم مصمم تر شدم به اینکه جنگ جانشینی علی ساخته و پرداخته شیعیان برای مقاصد سیاسی بوده
و نقش عمر در نپاشیدن اسلام از هم خیلی جالب بود
سیاست عالی عمر در فرستادن مرتدان ب جنگ ایران
شخصیت منفور و نابغه خالد بن ولید هم برام جالب بود...و کار شنیع اش در ازدواج با زن مالک بن نویه فک کنم بعد ازز کشتن مالک
تاریخ طبری بازم جذاب تر میشود...
September 27, 2017
A further installment in this historical magnum opus by medieval Muslim traditionist and historian al-Tabari. Where the third volume of the SUNY edition closed with Solomon, the fourth volume ranges from Rehoboam forward to Jesus and Roman history. Much of the same quasi-legendary treatment that one finds in prior volumes is every bit as present in this one, which makes for an interesting adventure.
For the portion covering the ancient kings of Israel, parallels may frequently be found in, e.g., 1-2 Chronicles. I was quite taken aback by the amount of space accorded by al-Tabari to traditions about Asa b. Abijah and his confrontation with the 'Indian' king Zerah (actually a Cushite monarch in the Bible). Extensive dialogue is layered atop what, in the Old Testament, is a relatively brief episode, and some parallels to the prayerful concern of Asa here, against the mockery of Zerah, can be found in biblical accounts of, e.g., Hezekiah (opposed by Sennacherib; al-Tabari records that, too, though generally referring to Hezekiah as 'Zedekiah') - but al-Tabari is even more expansive still. One wonders what led to such attention here, and whether it occurred first in Jewish or Muslim sources.
One also needs to note the striking way in which ancient political history is 'flattened' and consolidated by al-Tabari's sources. Assyria and Babylonia are effectively turned into mere provinces of Persia from their inception, such that even Nebuchadnezzar becomes a mere general and vassal to Persian kings like Luhrasb and Ushtasb; is associated with Assyrian royalty; and is even identified himself as a Persian named Bukhtrashah. (One tradition recorded even makes Nebuchadnezzar a grandson of Sennacherib and a sixth-great-grandson of Solomon!) Both Nebuchadnezzar and (if I recall correctly) the legendary Persian tyrant al-Dahhak are targets of a story where royal arrogance incites God to send a gnat up their nostril to agonizingly eat away at the king's brain for years upon years.
Furthermore, in al-Tabari's source there was evidently considerable confusion as to some key elements of Israelite chronology. Daniel is given the role of Zerubbabel at one point. Various prophets are set all out of their element (at one point, Nebuchadnezzar's destruction of Jerusalem is said to be judgment following Herod's execution of John the Baptist!). Chronology in general can get a bit mixed up: Cyrus is said at one point to be the son of Esther, though the story of Esther does not transpire until a later generation.
There is a rather unusual Rip Van Winkle story about Jeremiah being put to sleep until the end of the exile and the rebuilding of Jerusalem. And Zoroaster is suggested to have been either one of Jeremiah's disciples or a servant of one of Jeremiah's disciples. Further Jeremiah legends entail God promising not to destroy Jerusalem without Jeremiah's permission, and then sending an angel to trick Jeremiah into giving it (with Jeremiah thereafter, like Nebuchadnezzar in the Book of Daniel, losing his mind and mingling with wild beasts).
Speaking of Daniel, the traditions do recount his interpretation of Nebuchadnezzar's famed statue dream, but reverses several elements (e.g., Nebuchadnezzar is identified with iron rather than gold; and the rock that destroys it is "a prophet God will send from heaven to smash it all, and power will revert unto him." Later on, al-Tabari discusses Alexander the Great and his successors.
For my purposes, as a Christian pastor, the treatment of the story of Jesus was of the utmost interest to me. There are assorted renditions of the relationship between Joseph and Mary, mostly geared toward emphasizing Mary's modesty and her victory in debate with Joseph to convince him of her virginal conception of a child. Traditions included here place stress on the fear with which Iblis and his devils reacted to the disruption that Jesus' birth inflicted on all idol-worship everywhere, and Iblis' inability to gain access to the scene where Mary was giving birth (due to numerous angelic guards blocking his way). The Magi are mentioned, but Joseph vanishes early from the story, and Mary and Jesus appear to live in Egypt for twelve years, where Jesus is portrayed as outwitting some thieves and performing his miracle of turning water into wine at age twelve (contrary to the Gospels, and also interesting given the prevailing Islamic outlook on wine). The origins of various high Christologies are attributed to a public debate staged by Iblis and a couple demons.
Renditions of the Last Supper and the agonies in Gethsemane are narrated, with some of the indignities of the Gospels' Passion Narratives mentioned; but, of course, the crucifixion itself is evaded (though no details are given, and other traditions mentioned do claim that "God allowed Jesus, the son of Mary, to die at three o'clock in the day; then he took him unto himself"). The traditions do describe, however, the later appearances of the ascended Jesus and even the commission to the apostles: "Go! Each of you will speak the language of a people to warn and summon them." One tradition (somewhat bizarre, in my estimation) portrays Jesus being given angel wings and flying around God's throne, while also mentioning the martyrdoms of the apostles. From there, al-Tabari covers a sequence of Roman emperors, but also flashes back to stories like Jonah and Samson.
Another vital volume revealing an Islamic recounting of biblical history and surrounding traditions, and to me perhaps the most important volume of them all.
For the portion covering the ancient kings of Israel, parallels may frequently be found in, e.g., 1-2 Chronicles. I was quite taken aback by the amount of space accorded by al-Tabari to traditions about Asa b. Abijah and his confrontation with the 'Indian' king Zerah (actually a Cushite monarch in the Bible). Extensive dialogue is layered atop what, in the Old Testament, is a relatively brief episode, and some parallels to the prayerful concern of Asa here, against the mockery of Zerah, can be found in biblical accounts of, e.g., Hezekiah (opposed by Sennacherib; al-Tabari records that, too, though generally referring to Hezekiah as 'Zedekiah') - but al-Tabari is even more expansive still. One wonders what led to such attention here, and whether it occurred first in Jewish or Muslim sources.
One also needs to note the striking way in which ancient political history is 'flattened' and consolidated by al-Tabari's sources. Assyria and Babylonia are effectively turned into mere provinces of Persia from their inception, such that even Nebuchadnezzar becomes a mere general and vassal to Persian kings like Luhrasb and Ushtasb; is associated with Assyrian royalty; and is even identified himself as a Persian named Bukhtrashah. (One tradition recorded even makes Nebuchadnezzar a grandson of Sennacherib and a sixth-great-grandson of Solomon!) Both Nebuchadnezzar and (if I recall correctly) the legendary Persian tyrant al-Dahhak are targets of a story where royal arrogance incites God to send a gnat up their nostril to agonizingly eat away at the king's brain for years upon years.
Furthermore, in al-Tabari's source there was evidently considerable confusion as to some key elements of Israelite chronology. Daniel is given the role of Zerubbabel at one point. Various prophets are set all out of their element (at one point, Nebuchadnezzar's destruction of Jerusalem is said to be judgment following Herod's execution of John the Baptist!). Chronology in general can get a bit mixed up: Cyrus is said at one point to be the son of Esther, though the story of Esther does not transpire until a later generation.
There is a rather unusual Rip Van Winkle story about Jeremiah being put to sleep until the end of the exile and the rebuilding of Jerusalem. And Zoroaster is suggested to have been either one of Jeremiah's disciples or a servant of one of Jeremiah's disciples. Further Jeremiah legends entail God promising not to destroy Jerusalem without Jeremiah's permission, and then sending an angel to trick Jeremiah into giving it (with Jeremiah thereafter, like Nebuchadnezzar in the Book of Daniel, losing his mind and mingling with wild beasts).
Speaking of Daniel, the traditions do recount his interpretation of Nebuchadnezzar's famed statue dream, but reverses several elements (e.g., Nebuchadnezzar is identified with iron rather than gold; and the rock that destroys it is "a prophet God will send from heaven to smash it all, and power will revert unto him." Later on, al-Tabari discusses Alexander the Great and his successors.
For my purposes, as a Christian pastor, the treatment of the story of Jesus was of the utmost interest to me. There are assorted renditions of the relationship between Joseph and Mary, mostly geared toward emphasizing Mary's modesty and her victory in debate with Joseph to convince him of her virginal conception of a child. Traditions included here place stress on the fear with which Iblis and his devils reacted to the disruption that Jesus' birth inflicted on all idol-worship everywhere, and Iblis' inability to gain access to the scene where Mary was giving birth (due to numerous angelic guards blocking his way). The Magi are mentioned, but Joseph vanishes early from the story, and Mary and Jesus appear to live in Egypt for twelve years, where Jesus is portrayed as outwitting some thieves and performing his miracle of turning water into wine at age twelve (contrary to the Gospels, and also interesting given the prevailing Islamic outlook on wine). The origins of various high Christologies are attributed to a public debate staged by Iblis and a couple demons.
Renditions of the Last Supper and the agonies in Gethsemane are narrated, with some of the indignities of the Gospels' Passion Narratives mentioned; but, of course, the crucifixion itself is evaded (though no details are given, and other traditions mentioned do claim that "God allowed Jesus, the son of Mary, to die at three o'clock in the day; then he took him unto himself"). The traditions do describe, however, the later appearances of the ascended Jesus and even the commission to the apostles: "Go! Each of you will speak the language of a people to warn and summon them." One tradition (somewhat bizarre, in my estimation) portrays Jesus being given angel wings and flying around God's throne, while also mentioning the martyrdoms of the apostles. From there, al-Tabari covers a sequence of Roman emperors, but also flashes back to stories like Jonah and Samson.
Another vital volume revealing an Islamic recounting of biblical history and surrounding traditions, and to me perhaps the most important volume of them all.
October 10, 2021
عایشه گوید: و چون به مدینه رفتیم ابوبکر در سنح، محله بنی حارثبنخزج، فرود آمد. روزی پیمبر به خانه ما آمد، تنی چند از مردان انصار و چند زن با وی بودند، مادرم بیامد، من در ننویی بودم و باد میخوردم. مادرم مرا از ننو پایین آورد و سرپوش مرا بیاورد و صورتم را با آب بشست. آنگاه مرا کشید و برد و چون به نزدیک در رسیدم مرا نگهداشت تا کمی آرام شدم. آنگاه به درون رفتم. پیمبر خدا در اتاق ما بر تختی نشسته بود.
گوید: و مرا کنار او نشانید و گفت: «این خانواده تو است، خدا آنها را به تو مبارک کناد و ترا به آنها مبارک کناد» و مردم و زنان برفتند و پیمبر در خانهام با من زفاف کرد، نه شتری کشتند، نه بزی سر بریدند، من آنوقت هفت سال داشتم." --جلد چهارم، ص ۱۲۹۲
گوید: و مرا کنار او نشانید و گفت: «این خانواده تو است، خدا آنها را به تو مبارک کناد و ترا به آنها مبارک کناد» و مردم و زنان برفتند و پیمبر در خانهام با من زفاف کرد، نه شتری کشتند، نه بزی سر بریدند، من آنوقت هفت سال داشتم." --جلد چهارم، ص ۱۲۹۲
March 14, 2020
تاریخ الرسل و الملوک یا تاریخ الامم و الملوک معروف به تاریخ طبری کتابی است به زبان عربی که توسط محمد بن جریر طبری تاریخنگار و پژوهشگرِ ایرانی مسلمان در اواخر سده سوم پس از هجرت به رشته تحریر درآمدهاست و یکی از بزرگترین و معتبرترین منابع دوره اسلامی است. طبری نویسندهٔ مشهورترین، مهمترین و ارزشمندترین مجموعههای مفصل تاریخ عمومی اسلام و جهان بهشمار میآید. این کتاب، تاریخ را از زمان خلقت شروع کرده و سپس به نقل داستان پیامبران و پادشاهان قدیمی میپردازد. در بخش بعدی کتاب طبری به نقل تاریخ پادشاهان ساسانی میپردازد، و از آنجا به نقل زندگی پیامبر اسلام، محمد میپردازد. در این کتاب وقایع پس از شروع تاریخ اسلامی (مقارن با هجرت به مدینه) به ترتیب سال تنظیم شده و تا سال ۲۹۳ هجری شمسی را در بر میگیرد.
تاریخ طبری شامل دو بخش کلی است:
تاریخ پیش از اسلام: بخش پیش از اسلام مشهورترین، مهمترین قسمت آن است و نویسنده این بخش از کتاب را پس از پایان تفسیر طبری تألیف نمود.
پس از اسلام: در تاریخ پس از اسلام این کتاب، نویسنده وقایع را به صورت وقایع نگاری نقل میکند. این بخش (پس از اسلام) خود مشتمل بر سه بخش جداگانه دیگر است.
نکته در خور توجه این است که طبری از چه سالی شروع به نوشتن کتابهای خود کردهاست ؟ برخی میگویند که او در سال ۲۱۰ ه.ق شروع به تحریر کتاب خود کردهاست و برخی روایتها حاکی از آن است که طبری بخش تاریخ عباسیان را در کتاب جداگانهای به نام القطعین تألیف کردهاست و این خود نشان دهنده این است که طبری تاریخ خود را فقط تا پایان دوره عباسیان نوشتهاست.
تاریخ طبری شامل دو بخش کلی است:
تاریخ پیش از اسلام: بخش پیش از اسلام مشهورترین، مهمترین قسمت آن است و نویسنده این بخش از کتاب را پس از پایان تفسیر طبری تألیف نمود.
پس از اسلام: در تاریخ پس از اسلام این کتاب، نویسنده وقایع را به صورت وقایع نگاری نقل میکند. این بخش (پس از اسلام) خود مشتمل بر سه بخش جداگانه دیگر است.
نکته در خور توجه این است که طبری از چه سالی شروع به نوشتن کتابهای خود کردهاست ؟ برخی میگویند که او در سال ۲۱۰ ه.ق شروع به تحریر کتاب خود کردهاست و برخی روایتها حاکی از آن است که طبری بخش تاریخ عباسیان را در کتاب جداگانهای به نام القطعین تألیف کردهاست و این خود نشان دهنده این است که طبری تاریخ خود را فقط تا پایان دوره عباسیان نوشتهاست.
June 24, 2016
تاریخ الرسل و الملوک یا تاریخ الامم والملوک، معروف به تاریخ طبری در اصل توسط محمدبن جریر طبری، تاریخ نگار و محقق ایرانی در اواخر سده سوم هجری به زبان عربی نوشته شده. این کتاب که مهم ترین مجموعه ی تاریخ عمومی جها�� اسلام است، از داستان خلقت آغاز کرده و به نقل زندگی پیامبران (به روایت اسلامی) و پادشاهان قدیم ایران پرداخته، و پس از وقایع دوران ساسانی، به نقل زندگی پیامبر اسلام، اهل بیت، نقل تاریخ اسلامی تا سال تنظیم کتاب (۲۹۳ هجری ) گریز زده است. کتاب که در اصل ۱۶ جلد بوده، از آن پس منبع بسیاری از وقایع نگاران پس از طبری بوده. تاریخ طبری را ابوعلی بلعمی به فارسی ترجمه و خلاصه کرده و از خود مطالبی به آن افزوده و تغییراتی در آن داده، به گونه ای که ترجمه ی فارسی طبری، تألیفی تازه محسوب می شود و گاه با نام "تاریخ بلعمی" از آن نام می برند. تاریخ طبری را "ابوالقاسم پاینده" در 1352 ترجمه و بی هیچ تغییر، در همان 16 جلد، منتشر کرده است. ترجمه ی دیگری هم توسط صادق نشات صورت گرفته که بنگاه ترجمه و نشر کتاب در 1351منتشر کرده است.
December 13, 2008
کتاب چهارم طبری وقایع سال چهارده تا آغاز قادسیه را در بر می گیرد.
September 27, 2020
صفحه 1482: در جنگ الیس که بین ایرانیان و اعراب رخ داد خالد ابن ولید گفت: خدایا نذر میکنم اگر بر آنها دست یافتم چندان از آنها بکشم که خونهایشان را در رودشان (رود فرات در عراق) روان کنم. و بعد ظفر، دستور گردن زدن اسرا را داد.
صفحه 1511: خالد به تیراندازان خویش در جنگ گفت: کسانی را میبینم که جنگ نمیدانند، چشمانشان را نشانه کنید و به جز آن کاری نداشته باشید. آنروز هزار چشم کور شد و این جنگ را ذات العیون نام دادند.
صفحه 1650: دلیل حمله اعراب به ایران و جنگ قادسیه: ... و از جمله چیزها که روزی ما کرد دانه ای است که گفتند در این دیار میروید (گندم) و چون آنرا بخوردیم و به کسان خود خوراندیم گفتند: از این نمیتوانیم گذشت، ما را به این سرزمین جای دهید تا از این بخوریم...
صفحه 1511: خالد به تیراندازان خویش در جنگ گفت: کسانی را میبینم که جنگ نمیدانند، چشمانشان را نشانه کنید و به جز آن کاری نداشته باشید. آنروز هزار چشم کور شد و این جنگ را ذات العیون نام دادند.
صفحه 1650: دلیل حمله اعراب به ایران و جنگ قادسیه: ... و از جمله چیزها که روزی ما کرد دانه ای است که گفتند در این دیار میروید (گندم) و چون آنرا بخوردیم و به کسان خود خوراندیم گفتند: از این نمیتوانیم گذشت، ما را به این سرزمین جای دهید تا از این بخوریم...
November 6, 2025
قبل ازینکه تاریخ طبری رو بخونم فکر میکردم حکایت از پیروزی های باشکوه ایرانیان رو میگه ، شروع کردم به گوش دادنش خسته شدم چون فقط راجع به عرب ها بود، حالا توی این جلد فهمیدم منظور طبری یک چیز دیگه است، این جلد بالخره منو مجذوب خودش کرد
یا میکشیمتون یا مسلمان شید(تسلیم) و جزیه بدهید
ما هم یا پیروز میشیم و یا میریم بهشت
یا میکشیمتون یا مسلمان شید(تسلیم) و جزیه بدهید
ما هم یا پیروز میشیم و یا میریم بهشت
Displaying 1 - 10 of 10 reviews