What do you think?
Rate this book
The Man Who Turned into a Stick: Three Related Plays
Book by Kobo Abe
94 pages, Hardcover
First published January 1, 1971
3 people are currently reading
343 people want to read
About the author
Kōbō Abe
217 books2,069 followersKōbō Abe (安部 公房 Abe Kōbō), pseudonym of Kimifusa Abe, was a Japanese writer, playwright, photographer, and inventor.
He was the son of a doctor and studied medicine at Tokyo University. He never practised however, giving it up to join a literary group that aimed to apply surrealist techniques to Marxist ideology.
Abe has been often compared to Franz Kafka and Alberto Moravia for his surreal, often nightmarish explorations of individuals in contemporary society and his modernist sensibilities.
He was first published as a poet in 1947 with Mumei shishu ("Poems of an unknown poet") and as a novelist the following year with Owarishi michi no shirube ni ("The Road Sign at the End of the Street"), which established his reputation. Though he did much work as an avant-garde novelist and playwright, it was not until the publication of The Woman in the Dunes in 1962 that he won widespread international acclaim.
In the 1960s, he collaborated with Japanese director Hiroshi Teshigahara in the film adaptations of The Pitfall, Woman in the Dunes, The Face of Another and The Ruined Map. In 1973, he founded an acting studio in Tokyo, where he trained performers and directed plays. He was elected a Foreign Honorary Member of the American Academy of Arts and Sciences in 1977.
He was the son of a doctor and studied medicine at Tokyo University. He never practised however, giving it up to join a literary group that aimed to apply surrealist techniques to Marxist ideology.
Abe has been often compared to Franz Kafka and Alberto Moravia for his surreal, often nightmarish explorations of individuals in contemporary society and his modernist sensibilities.
He was first published as a poet in 1947 with Mumei shishu ("Poems of an unknown poet") and as a novelist the following year with Owarishi michi no shirube ni ("The Road Sign at the End of the Street"), which established his reputation. Though he did much work as an avant-garde novelist and playwright, it was not until the publication of The Woman in the Dunes in 1962 that he won widespread international acclaim.
In the 1960s, he collaborated with Japanese director Hiroshi Teshigahara in the film adaptations of The Pitfall, Woman in the Dunes, The Face of Another and The Ruined Map. In 1973, he founded an acting studio in Tokyo, where he trained performers and directed plays. He was elected a Foreign Honorary Member of the American Academy of Arts and Sciences in 1977.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
November 29, 2022
Пьеса абсурда и символов с глубоким смыслом. "Есть теория, согласно которой жизнь не более чем сон, который человек видит в свой смертный час…" В палку превращаются самодовольные люди. Человек, превратившийся в палку, ни разу не был счастлив, но палкой пользуются все (имеется в виду, кто живёт настоящей жизнью?). Палка вся в царапинах, захватанная чьими-то грубыми руками, но устами служителей ада следовало бы сказать: это трудолюбивая, верная палка, не бежавшая от работы, терпеливо разрешавшая пользоваться собой, пока вся не покрылась ссадинами. Палка может вести слепца, но может и ударить собаку, может быть рычагом, чтобы перетягивать тяжести, но может быть и орудием убийства. Этимологически слово "палка" восходит к слову "верность". Человек-палка не одинок, вокруг него столько людей, превратившихся в палки. Количество палок поражает, до 98,4%! Кто становится палкой? Грешный, но не подвергаемый каре, становится палкой и оставляется на земле.Иначе бы в аду рабочих рук на них не нарастить.
Получается, Абэ хотел донести мысль, что большинство людей самодовольны, но живут без счастья, в грехе, ими пользуются, иногда во благо, иногда во зло. Они настолько примитивны, что даже не попадают в ад. Однако, вопрос в том, зачем служители ада хотели купить палку за тысячу иен?
Получается, Абэ хотел донести мысль, что большинство людей самодовольны, но живут без счастья, в грехе, ими пользуются, иногда во благо, иногда во зло. Они настолько примитивны, что даже не попадают в ад. Однако, вопрос в том, зачем служители ада хотели купить палку за тысячу иен?
November 20, 2024
مدتیه توی اینستا پستهایی با این مضمون میبینم که: Me mentally and physically preparing myself for October-February because the most insane things happen during that time
بعد کلی کامنت زیر تک تک پستها هست که: so are we living the same life؟
تولد- چمدان
زن و مردی با همدیگه به مشکل خوردن. اونم نه از اون مشکلات آشکار خانهی عروسک یا خرده جنایتهای زناشویی. از اون مشکلات که هیچکس راجعبهشون حرف نمیزنه و وانمود میکنن وجود نداره.
مدتیه از چمدون مرد، صداهایی بیرون میآد. چمدونی که زن اجازهی باز کردنش رو نداره اما صداها هرروز و هرشب کلافهش میکنن. مرد هیچ توضیحی درمورد چمدون نداده، جز کلمهی "اجداد".
زندگی-پرتگاه زمان
بوکسوری که بهنظر جوون میرسه، بعد از سختیهای زیاد، از وزن کم کردن گرفته تا مصدوم شدن توی راه بوکس، براش سوال شده که اصلا چرا داره اینکار رو میکنه.
مرگ- مردی که به عصا تبدیل شد
انسانها بعد از مرگ تبدیل به یک شی مشخص میشن و فرشتههای جهنمی، اینبار برای بردن یه عصا، به زمین میآن. عصاها، مردمی هستن که توی زندگیشون، هیچوقت راضی نبودن، هیچوقت شی بزرگ و انقلابیای نبودن. فقط وفادار بودن؛ یه عصا.
_____
برای نمایشهای عروسکی و فیزیکال قابل استفادهست(دقیقا دوتا از حوزههای کاری ژاپن)
نکتهی جالب این بود که توی قسمت تولد و مرگ، شی دخیل بود(چمدون و عصا) اما زندگی یه مونولوگ نسبتا کوتاه بود.
بعد کلی کامنت زیر تک تک پستها هست که: so are we living the same life؟
تولد- چمدان
زن و مردی با همدیگه به مشکل خوردن. اونم نه از اون مشکلات آشکار خانهی عروسک یا خرده جنایتهای زناشویی. از اون مشکلات که هیچکس راجعبهشون حرف نمیزنه و وانمود میکنن وجود نداره.
مدتیه از چمدون مرد، صداهایی بیرون میآد. چمدونی که زن اجازهی باز کردنش رو نداره اما صداها هرروز و هرشب کلافهش میکنن. مرد هیچ توضیحی درمورد چمدون نداده، جز کلمهی "اجداد".
زندگی-پرتگاه زمان
بوکسوری که بهنظر جوون میرسه، بعد از سختیهای زیاد، از وزن کم کردن گرفته تا مصدوم شدن توی راه بوکس، براش سوال شده که اصلا چرا داره اینکار رو میکنه.
مرگ- مردی که به عصا تبدیل شد
انسانها بعد از مرگ تبدیل به یک شی مشخص میشن و فرشتههای جهنمی، اینبار برای بردن یه عصا، به زمین میآن. عصاها، مردمی هستن که توی زندگیشون، هیچوقت راضی نبودن، هیچوقت شی بزرگ و انقلابیای نبودن. فقط وفادار بودن؛ یه عصا.
_____
برای نمایشهای عروسکی و فیزیکال قابل استفادهست(دقیقا دوتا از حوزههای کاری ژاپن)
نکتهی جالب این بود که توی قسمت تولد و مرگ، شی دخیل بود(چمدون و عصا) اما زندگی یه مونولوگ نسبتا کوتاه بود.
November 24, 2023
Stick: (to himself) I’ve never once felt more satisfied. But I wonder what it would be better to turn into, rather than a stick. The one thing somebody in the world is sure to pick up is a stick.
A Man from Hell: The man’s been shut up inside the shape of a stick. He can’t do much as budge anymore, and that’s a problem.
A Woman from Hell: Supposing he begins to itch somewhere- What’ll he do? How will he fare?
Man from Hell: I’m afraid a stick would probably lack the talent needed to scratch his own back.
i now kind of understand why Abe is sometimes compared to kafka.
A Man from Hell: The man’s been shut up inside the shape of a stick. He can’t do much as budge anymore, and that’s a problem.
A Woman from Hell: Supposing he begins to itch somewhere- What’ll he do? How will he fare?
Man from Hell: I’m afraid a stick would probably lack the talent needed to scratch his own back.
i now kind of understand why Abe is sometimes compared to kafka.
August 8, 2015
مرد جهنمي:شما دارين از كاه كوه ميسازين.اصلا،به صلاحتون نيست چيزي رو بخواين كه اصلا ماهيت وجودي نداره.اين شك و ترديدي كه شما در مورد تفكر نداشتن هدف دارين،يا تشويش ذهني از دست دادن مسير رسيدن به آرزوها و هدف هاي گذشتتون، همگي بهترين اثبات براي حضور شما اونجا،توي اون موقعيت ويژه ست تا اينكه من بخوام آرزو و هدف ديگه اي رو تصور كنم،درست نميگم؟
July 1, 2009
Just the title play. Have read it several times -- not a workshop play! Obdurately mysterious without being opaque.
July 11, 2016
Absurdly magical and depressing.
October 23, 2019
Recommended by Hideo Kojima. Death Stranding has its root in this book.
December 4, 2025
Es ist ein japanisches Stück und kombiniert die Klischeehaftesten Attribute Japanischer Geschichtenerzählung:
Nihilismus, den surrealistischen Stil und Werkreihenerzählung.
Selbstverständlich werden die wahnsinnig weit hergeholten Symboliken im Lauf der Geschichte zigmal umgedreht und verändert, so lange bis die Situation dann aber so absurd ist, dass sich dann am Ende eigentlich nur die Frage stellt: Warum dann überhaupt den Umweg über das Symbolbild nutzen und es am Ende eigentlich als Invalide zu entlarven?
Weil es spaß macht rumzuspinnen, wenn man im nihilistischen Weltbild sowieso alles als absurd betrachten muss. Das ist eigentlich alles. Weil wenn alles absurd ist, dann ist der Nihilismus selbst ja auch absurd.
Eigentlich ein schöner Umgang.
Ich weiß den Nihilismus zwar noch nicht zu überwinden, aber bis dahin sehe ich mir japanische Filme an, die seiner Misere zumindest einen Moment Komfort abgewinnen können.
Liste an Film Empfehlungen für inoffizielle kleine Emos wie mich:
https://boxd.it/HH6DW
Nihilismus, den surrealistischen Stil und Werkreihenerzählung.
Selbstverständlich werden die wahnsinnig weit hergeholten Symboliken im Lauf der Geschichte zigmal umgedreht und verändert, so lange bis die Situation dann aber so absurd ist, dass sich dann am Ende eigentlich nur die Frage stellt: Warum dann überhaupt den Umweg über das Symbolbild nutzen und es am Ende eigentlich als Invalide zu entlarven?
Weil es spaß macht rumzuspinnen, wenn man im nihilistischen Weltbild sowieso alles als absurd betrachten muss. Das ist eigentlich alles. Weil wenn alles absurd ist, dann ist der Nihilismus selbst ja auch absurd.
Eigentlich ein schöner Umgang.
Ich weiß den Nihilismus zwar noch nicht zu überwinden, aber bis dahin sehe ich mir japanische Filme an, die seiner Misere zumindest einen Moment Komfort abgewinnen können.
Liste an Film Empfehlungen für inoffizielle kleine Emos wie mich:
https://boxd.it/HH6DW
August 16, 2025
این مجموعه دارای سه نمایشنامههای کوتاه اما عمیق به نامهای چمدان، پرتگاه زمان و مردی که به عصا تبدیل شد، است که با تم مشترک فروپاشی هویت انسانی پیش میرود.
۱. نمایشنامه چمدان: نماد بار وجودی انسان در زندگی مدرن.
۲. نمایشنامه پرتگاه زمان
یک بوکسور کهنهکار در فضایی بینابینی (احتمالاً پس از مرگ یا در حالتی رویابین) با خاطرات، ترسها و از دست دادن هویت خود مواجه میشود. بوکسور بهعنوان نماد انسانی که توسط خشونت و زمان فرسوده شده. و احساس گیرکردن در لحظهای نامعلوم، شبیه به کابوس. و انتقاد از جامعهای که قهرمانانش را دور میریزد (بوکسور بازنشستهای که دیگر برای کسی مهم نیست).
۳. نمایشنامه مردی که به عصا تبدیل شد
نمایشنامهای نمادین دربارهٔ تحول انسان به شیئی بیاراده تحت فشار جامعه.
۱. نمایشنامه چمدان: نماد بار وجودی انسان در زندگی مدرن.
۲. نمایشنامه پرتگاه زمان
یک بوکسور کهنهکار در فضایی بینابینی (احتمالاً پس از مرگ یا در حالتی رویابین) با خاطرات، ترسها و از دست دادن هویت خود مواجه میشود. بوکسور بهعنوان نماد انسانی که توسط خشونت و زمان فرسوده شده. و احساس گیرکردن در لحظهای نامعلوم، شبیه به کابوس. و انتقاد از جامعهای که قهرمانانش را دور میریزد (بوکسور بازنشستهای که دیگر برای کسی مهم نیست).
۳. نمایشنامه مردی که به عصا تبدیل شد
نمایشنامهای نمادین دربارهٔ تحول انسان به شیئی بیاراده تحت فشار جامعه.
December 16, 2025
سلاملکم 🫡
من این کتابو امروز خوندم
خیلی کوتاهه، ۳ تا نمایشنامه دنباله دار و به هم پیوسته است که یکباره باید اجرا بشه.
نمیدونم چرا بهش میگن ۳ تا نمایشنامه اصلا؟ خب میتونست یه نمایشنامه ۳ پرده ای باشه.
(البته من کی باشم بخوام همچین نظری بدم؟)
نمایشنامه ها رو نفهمیدم روراست، هیچ حسی بهشون ندارم. میدونم مشکل از فهم منه .
از کوبو آبه، قبلا زن در ریگ روان رو خوندم و خیلی ام دوستش دارم، ولی خب اینکار رو نمیدونم، گمونم نه کار نکرد روی من.
من این کتابو امروز خوندم
خیلی کوتاهه، ۳ تا نمایشنامه دنباله دار و به هم پیوسته است که یکباره باید اجرا بشه.
نمیدونم چرا بهش میگن ۳ تا نمایشنامه اصلا؟ خب میتونست یه نمایشنامه ۳ پرده ای باشه.
(البته من کی باشم بخوام همچین نظری بدم؟)
نمایشنامه ها رو نفهمیدم روراست، هیچ حسی بهشون ندارم. میدونم مشکل از فهم منه .
از کوبو آبه، قبلا زن در ریگ روان رو خوندم و خیلی ام دوستش دارم، ولی خب اینکار رو نمیدونم، گمونم نه کار نکرد روی من.
December 8, 2023
young woman is an alarm clock and i am a fan.
January 29, 2024
Interesting and short, but I don't know that there is some deep message for us here.
April 1, 2025
Not for me. Too depressing, politically speaking
February 18, 2016
It was my first time to read Japanese contemporary drama.
Kobo Abe is something magical and mysterious.
And so is this collection.
#Hugot = 8/10
The human self is so much more than just an expression with words and phrases.
#Narrative = 8/10
Suitcase = Two women talking about whether to open a suitcase or not, but the real lock lies in one woman's head.
The Cliff Of Time = A monologue of a boxer in his daily routine.
The Man Who Turned Into A Stick = All good men are sticks. All sticks are faithful and unchanging, if we are to aim for commitment, we are to become sticks.
The plays dwell deep in human thought and emotion, often with instances of disturbed narratives and strange phrases.
#Fantasy
The plays are simple, but not so easy to understand. A mere dialogue turns into something quite wicked and a mere trail of thought turns into something sinister
#Final = 4/5
I'd like to see these staged.
Kobo Abe is something magical and mysterious.
And so is this collection.
#Hugot = 8/10
The human self is so much more than just an expression with words and phrases.
#Narrative = 8/10
Suitcase = Two women talking about whether to open a suitcase or not, but the real lock lies in one woman's head.
The Cliff Of Time = A monologue of a boxer in his daily routine.
The Man Who Turned Into A Stick = All good men are sticks. All sticks are faithful and unchanging, if we are to aim for commitment, we are to become sticks.
The plays dwell deep in human thought and emotion, often with instances of disturbed narratives and strange phrases.
#Fantasy
The plays are simple, but not so easy to understand. A mere dialogue turns into something quite wicked and a mere trail of thought turns into something sinister
#Final = 4/5
I'd like to see these staged.
September 4, 2017
I read the third play for theater, because I'm producing it for my final project. I actually really enjoyed reading it! It's funny in a weird way, but also makes you think. For a quick read, I would recommend it!
Displaying 1 - 16 of 16 reviews