Een edelvrouw heeft in het geheim een ridder als minnaar. Een hertogin, haar vorstin, tracht vergeefs deze ridder voor zich te winnen. Als hij haar afwijst, beschuldigt zij hem bij haar man: hij zou haar hebben benaderd met een oneerbaar voorstel. De ridder kan zich alleen vrijpleiten door zijn woord te breken en zijn relatie te onthullen. Een tragedie is het gevolg.
Het verhaal van de burggravin van Vergi is overgeleverd in een Middelnederlandse novelle-in verzen. De onbekende dichter - hij vertaalde naar een Frans voorbeeld - heeft met zijn strakgespannen intrige een problematisch aspect van de hoofse liefde willen belichten: de voorgeschreven geheimhouding van een overspelige relatie en de gevolgen van een schending van deze code. Het gedicht ademt de sfeer van de aristocratische cultuur van de hoge Middeleeuwen. De subtiele wijze waarop de dichter zijn personages heeft getekend getuigt van een meesterschap over de taal dat hem in de eerste rangen van de Middelnederlandse dichters plaatst.
Books can be attributed to "Unknown" when the author or editor (as applicable) is not known and cannot be discovered. If at all possible, list at least one actual author or editor for a book instead of using "Unknown".
Books whose authorship is purposefully withheld should be attributed instead to Anonymous.
Als iedereen in dit verhaal een klein beetje beter zou communiceren ipv direct ellenlange pathetische toespraken te houden bij de minste inconveniences zouden er echt veel minder doden vallen. smh.
"Ghi segt mi meneghe loese saghe ende doet verstaen dat ghi mi mint. Ende ic ben oec soe kint, dat ic u gheloeve wale" ouch :,( (ik vond dit echt heel leuk om te lezen??
Toch wel het beste Middelnederlandse verhaal dat ik tot nu toe gelezen heb. En ik zeg niet vaak dat Middelnederlands goed of leuk is, maar dit was beide :)
Eh, s kakvom je lakoćom Kolja Mićević pleo prepeve starofrancuskih osmeraca.
Još jedna od njegovih omiljenih tema – courtly love koja ovde isijava u punom sjaju. Jedan mladi, životom neiskusni vitez kome je jezik brži od pameti i nežna gospa kojoj je nepažnjom naneo bol. Pre nego što će se sve završiti kao što se i Šekspirov Romeo i Julija završavaju, mlada kaštelanka će izreći lament koji je mene vrlo podsetio na Tatjanino pismo Onjeginu:
Ah! Mili moj, šta se zbilo? Šta to vas je odvratilo, Što ne beste mi verniji? Mislih da ste iskreniji Bili, i bez misli podle, Nego Tristan spram Izolde; Više vas no sebe voleh, Nek Bog pomiluje moj greh, U vama bi moja nada. Nikad ranije, nikada Mišlju, rečima nit’ delom, Niti nekom greškom smelom Ne zaslužih mržnju vašu I izdaju ovu strašnu Zbog koje nam ljubav strada, S drugom ste, ja sama sada, I naš zavet posta javan. Oh! vaj! mili, nikad ja vam Ne učinih, Bogu hvala, Nešto slično, nit’ bih znala, Čak da sav svet taj bez kraja, Svoje nebo i sjaj raja Bog mi dade, odbila bih Ako vas tim gubila bih, Jer vi beste moje blago I snaga i sve mi drago, Trpela bih sve ostalo Sve dok srce bi mi znalo Da me volite bar malo.
This is a beautiful but above all a tragic story about lovers trying to keep a secret. When you read this fourteenth century story with our modern eyes, it is strange to see the reactions of the people involved in the secret. Nowadays people won't kill themselves if their affair is revealed. But on the other hand I can imagine women trying to persuade someone to tell a secret (with cries and all) in this century, just like the queen persuaded her husband to tell the true story. So this Medieval story is still quite amusing and educational.