What do you think?
Rate this book
Nachtstad
De vrouw van de Brusselse minister-president is verdwenen. Op een fototentoonstelling in Bozar herkent hij haar plots op een van de beelden. Het is de laatste foto die van haar werd gemaakt - op een plek waar ze niet had moeten zijn.
Ondertussen krijgt privédetective Keller Brik de vraag om de verdwijning van een tienermeisje te onderzoeken. Zijn assistente, Gwen, eist de zaak op. De zoektocht confronteert haar met geesten uit het verleden. Geesten die aantonen dat niets ooit voorbij is, vooral niet het verleden.
Ondertussen krijgt privédetective Keller Brik de vraag om de verdwijning van een tienermeisje te onderzoeken. Zijn assistente, Gwen, eist de zaak op. De zoektocht confronteert haar met geesten uit het verleden. Geesten die aantonen dat niets ooit voorbij is, vooral niet het verleden.
335 pages, Kindle Edition
First published January 1, 2021
6 people are currently reading
119 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 29 reviews
January 7, 2022
Wouter Dehairs won de Hercule Poirotprijs voor de beste Vlaamse misdaadroman in 2021, meteen de reden waarom ik dit boek in handen kreeg.
Wanneer de vrouw van de Brussels minister-president verdwijnt, contacteert deze laatste Keller Brik, een aan lager wal geraakte ex-flik die zijn eigen detectivebureau runt. Tegelijk met deze eerste zaak krijgt hij de vraag van een ongeruste pleegmoeder om een verdwenen meisje terug te vinden. Zijn assistente, de eigenzinnige Gwen, eist die zaak op en bijt zich vast in de weinige sporen die er zijn, op een eerder onorthodoxe manier. Zij sleept een zwaar verleden met zich mee, iets wat blijkt uit het eerste hoofdstukje, dat zich situeert in 1997, terwijl de rest van het verhaal zich afspeelt in 2020, rond het ingaan van de eerste lockdown omwille van de Corona-pandemie.
Het boek leest als een sneltrein en de auteur vertelt de twee grote verhaallijnen alternerend in korte hoofdstukken, een beproefde techniek om de spanning op te bouwen en het verteltempo hoog te houden. Geen voorspelbaar noch een té complex plot, maar wanneer de verschillende verhaallijnen samenkomen en het boek zijn ontknoping nadert, zijn er naar mijn aanvoelen teveel toevalligheden om het geheel geloofwaardig te houden.
Pluspunten? Beide hoofdpersonages worden mooi uitgewerkt en hebben een aantal karaktertrekken en gewoontes die hen bovengemiddeld interessant maken. Gwen lijkt qua uiterlijk en kledij de Vlaamse versie van Lisbeth Salander, Keller Brik is een onderkoelde, kettingrokende privé-detective met een stevige Jack Daniels verslaving. Personages die een reeks zouden kunnen dragen. Het decor, de Belgische hoofdstad (en heel even ook Leuven), is prominent aanwezig in het verhaal en Dehairs slaagt er wonderwel in om de Brusselse couleur locale haast tastbaar te maken. En de auteur verwerkt zowaar een stukje existentialisme à la Sartre in zijn misdaadroman, zonder dat die conversatie uit de toon valt en zonder dat Dehairs belerend wordt:
"'Bent u bekend met het werk van Jean-Paul Sartre?'
'Bekend is nogal sterk uitgedrukt.'
'Wel, wij zijn hier aanhangers van zijn filosofie, meneer Brik. De mens is een wezen dat veroordeeld is tot vrijheid, zegt Sartre, en dat principe verdedigen wij hier. Het is niet omdat je ouders de verkeerde keuzes hebben gemaakt, dat jij ertoe veroordeeld bent om dezelfde verkeerde keuzes te maken! Integendeel zelfs. Elke keuze wordt gemaakt in het volledige besef dat jij het bent die kiest. Een hele reeks keuzes hebben die jongeren bij ons doen belanden, een plek die de meesten beschouwen als een absoluut dieptepunt in hun leven. Maar wij laten hun zien dat het nooit te laat is om andere keuzes te maken en nieuwe kansen te grijpen.'"
In de context van de bijzondere jeugdzorg en gesloten jeugdinstellingen én uitgesproken door de directrice van zo'n centrum in Molenbeek kan dit minstens leiden tot enig wenkbrauwengefrons, of vragen bij de term in het volle besef, maar het stemt de lezer tot nadenken.
Een aangename en (ont)spannende lectuur.
Wanneer de vrouw van de Brussels minister-president verdwijnt, contacteert deze laatste Keller Brik, een aan lager wal geraakte ex-flik die zijn eigen detectivebureau runt. Tegelijk met deze eerste zaak krijgt hij de vraag van een ongeruste pleegmoeder om een verdwenen meisje terug te vinden. Zijn assistente, de eigenzinnige Gwen, eist die zaak op en bijt zich vast in de weinige sporen die er zijn, op een eerder onorthodoxe manier. Zij sleept een zwaar verleden met zich mee, iets wat blijkt uit het eerste hoofdstukje, dat zich situeert in 1997, terwijl de rest van het verhaal zich afspeelt in 2020, rond het ingaan van de eerste lockdown omwille van de Corona-pandemie.
Het boek leest als een sneltrein en de auteur vertelt de twee grote verhaallijnen alternerend in korte hoofdstukken, een beproefde techniek om de spanning op te bouwen en het verteltempo hoog te houden. Geen voorspelbaar noch een té complex plot, maar wanneer de verschillende verhaallijnen samenkomen en het boek zijn ontknoping nadert, zijn er naar mijn aanvoelen teveel toevalligheden om het geheel geloofwaardig te houden.
Pluspunten? Beide hoofdpersonages worden mooi uitgewerkt en hebben een aantal karaktertrekken en gewoontes die hen bovengemiddeld interessant maken. Gwen lijkt qua uiterlijk en kledij de Vlaamse versie van Lisbeth Salander, Keller Brik is een onderkoelde, kettingrokende privé-detective met een stevige Jack Daniels verslaving. Personages die een reeks zouden kunnen dragen. Het decor, de Belgische hoofdstad (en heel even ook Leuven), is prominent aanwezig in het verhaal en Dehairs slaagt er wonderwel in om de Brusselse couleur locale haast tastbaar te maken. En de auteur verwerkt zowaar een stukje existentialisme à la Sartre in zijn misdaadroman, zonder dat die conversatie uit de toon valt en zonder dat Dehairs belerend wordt:
"'Bent u bekend met het werk van Jean-Paul Sartre?'
'Bekend is nogal sterk uitgedrukt.'
'Wel, wij zijn hier aanhangers van zijn filosofie, meneer Brik. De mens is een wezen dat veroordeeld is tot vrijheid, zegt Sartre, en dat principe verdedigen wij hier. Het is niet omdat je ouders de verkeerde keuzes hebben gemaakt, dat jij ertoe veroordeeld bent om dezelfde verkeerde keuzes te maken! Integendeel zelfs. Elke keuze wordt gemaakt in het volledige besef dat jij het bent die kiest. Een hele reeks keuzes hebben die jongeren bij ons doen belanden, een plek die de meesten beschouwen als een absoluut dieptepunt in hun leven. Maar wij laten hun zien dat het nooit te laat is om andere keuzes te maken en nieuwe kansen te grijpen.'"
In de context van de bijzondere jeugdzorg en gesloten jeugdinstellingen én uitgesproken door de directrice van zo'n centrum in Molenbeek kan dit minstens leiden tot enig wenkbrauwengefrons, of vragen bij de term in het volle besef, maar het stemt de lezer tot nadenken.
Een aangename en (ont)spannende lectuur.
October 28, 2021
3,5. Mijn recensie verschijnt binnenkort bij Perfecte Buren.
December 21, 2021
In Nachtstad volgen we privédetective Keller Brik. Op een dag komt de Brusselse minister-president (burgemeester) bij hem langs met het verzoek om zijn vermiste vrouw op te sporen. Hij heeft een foto bij zich waarop hij haar heeft herkend, deze foto heeft de vriendin van Brik gemaakt vlak voordat de vrouw vermist werd. Dit is het begin van de zoektocht. Ondertussen krijgt Brik nog een zaak, een vermissing van een meisje. Zijn assistente Gwen pakt deze zaak op. Maar hierdoor wordt ze geconfronteerd met dingen uit haar verleden. Gaat het haar lukken om de zaak op te lossen?
Wouter Dehairs heeft een fijne schrijfstijl, waardoor het boek vlot leest, ondanks de lange hoofdstukken. In het begin was het nog even lastig om erin te komen, maar na een paar hoofdstukken wil je verder blijven lezen. Er gebeurt voldoende om de spanning vast te houden en het is niet voorspelbaar.
Nachtstad van Wouter Dehairs is een thriller met een mysterieuze sfeer, origineel verhaal en personages met eigen karakter. Het is het tweede deel over Keller Brik, maar kan ook goed los gelezen worden.
Zie chicklit.nl voor mijn gehele recensie!
Wouter Dehairs heeft een fijne schrijfstijl, waardoor het boek vlot leest, ondanks de lange hoofdstukken. In het begin was het nog even lastig om erin te komen, maar na een paar hoofdstukken wil je verder blijven lezen. Er gebeurt voldoende om de spanning vast te houden en het is niet voorspelbaar.
Nachtstad van Wouter Dehairs is een thriller met een mysterieuze sfeer, origineel verhaal en personages met eigen karakter. Het is het tweede deel over Keller Brik, maar kan ook goed los gelezen worden.
Zie chicklit.nl voor mijn gehele recensie!
November 9, 2022
TIS UIT!!!!
howli mowli, de eerste 150 paginas foooooking saai, ma daarna 😱😱😱😱
zaaaaaalig boek!!!!!!
howli mowli, de eerste 150 paginas foooooking saai, ma daarna 😱😱😱😱
zaaaaaalig boek!!!!!!
October 31, 2021
Heerlijke thriller van (mijn oud-student) Wouter Dehairs. Eerst worden rustig allerlei verhaallijnen uitgezet en door elkaar gedraaid om uiteindelijk tot een wervelende ontknoping te komen. Spanning en sensatie. Keller Brik is held en antiheld ineen. Zijn cynische maar stiekem ook liefdevolle blik op hedendaags Brussel geeft het boek een bijzonder karakter. Dat de gebeurtenissen zich afspelen tegen de achtergrond van de nakende lockdown van 2020 maakt het boek actueel en aangrijpend. De wereld wordt kleiner en kleiner: waar is de liefde?
September 26, 2024
Goed verhaal!!
February 21, 2022
Hoedje van papier
In december 2021 sleept Wouter Dehairs met ‘Nachtstad’ de Knack Hercule Poirot Prijs in de wacht. Eerder schreef hij ‘Lockdown’ en ‘De graffitimoorden’.
1997. Tijdens een spelletje verstoppertje klinkt het deuntje ‘Hoedje van papier’. Een kind zit opgesloten in een donkere kast en wacht om gevonden te worden. Daarna doet Gwen ‘Goudlokje’ een gruwelijke ontdekking: ze is alleen in huis met de dode lichamen van mama en papa.
2020. De zaken gaan niet bijster goed voor privé-detectieve Keller Brik, maar nu krijgt hij in korte tijdspanne twee verontrustende zaken op zijn bord. De echtgenote van de Brusselse minister-president wordt vermist. Op social media circuleert de foto van de schaars geklede en geboeide Ellen Malfroidt. Zijn assistente Gwen Van Meer eigent zich de zaak rond het geboeide meisje toe. Niet geheel naar de zin van Brik, maar nood breekt wet: hij moet alle zeilen bijzetten in de zaak rond mevrouw Deman.
Twee verhalen ontwikkelen in eerste instantie apart van elkaar. Ze hebben als gemene delers het privé-detectivekantoor van Keller Brik en Brussel. Brussel zal zij aan zij met Keller en Gwen, mee de hoofdrol opeisen.
‘Nachtstad’ trekt je vanaf bladzijde 1 diep het verhaal in. Onmiddellijk valt de ietwat bijzondere relatie tussen Keller en Gwen op. De conversaties zijn pittig. Het is niet het soort relatie dat je verwacht tussen werkgever en werkneemster: Gwen schoffeert; Keller is botter dan een bot mes.
Zowel Keller als Gwen zijn getroebleerde personages die een zware rugzak torsen. Het zijn twee sombere eenlingen die vooral náást elkaar werken. Communicatie is moeilijk en telkens weer een hele opgave. Naarmate het plot vordert, komen hun meest diepe angsten bloot te liggen. De metafoor van de ontrafelende trui met betrekking tot Gwen is heel raak gekozen. Hun pad naar verlossing verloopt moeizaam en vraagt heel veel tijd. Ook al hebben ze een torenhoge muur tussen elkaar opgetrokken, het is de ene niet zonder de andere. De schrijver brengt dat goed in beeld door voortdurend af te wisselen tussen de beide personages.
De sfeer is voortdurend geladen. Knokpartijen met Bulgaren, overvallen in Brusselse stegen, bendes die opereren vanuit de Brusselse metro en corruptie op het hoogste niveau voeden voortdurend het plot dat op geen enkel moment in een stilstaande fase belandt.
Brussel ademt op elke bladzijde van het boek mee; de wetten van de stad zijn van invloed op de evolutie van het plot. Keller Brik is Brussel. Brussel is zijn habitat met al haar kuren en grillen. Ze is zijn haven en tegelijkertijd een koele minnares. Hij is vertrouwd met haar donkerste steegjes, maar toch trapt ook hij nog in haar vallen. Tussen hun twee is het somberheid door osmose. Toch zal het de nachtstad zijn die Brik op het juiste spoor zal brengen.
Gwen dient rekening te houden met gezelschap van een andere orde: een tastbaar beeld van lang geleden en het zwarte gat in haar hoofd brengen haar aan de rand van de afgrond.
Een kinderliedje en popmuziek die met regelmaat ‘weerklinken’ voegen toe aan de dreiging of versterken de gevoelens van de twee hoofdpersonages. Of het nu The Beatles, The Stones of ‘Hoedje van papier’ is, de deuntjes blijven hangen. Helemaal op het einde van het boek trakteert de auteur op een link naar zijn playlist. Een leuk toemaatje voor de liefhebbers!
Wouter Dehairs trekt vele registers open wat het taalgebruik betreft: brutale replieken, sarcasme, cynisme, galgenhumor, maar ook heel fijne metaforen, …, ‘Nachtstad’ heeft het allemaal. Zelfs wat niet gezegd wordt, komt luid en duidelijk over. En ondanks alle somberheid, toveren de vele fors overdreven opgeroepen beelden regelmatig een lach op je gezicht.
‘Nachtstad’ laat zich maar moeilijk opzijleggen. Toch wel bijzonder dat een grootstad als Brussel mee de hoofdrol opeist en in het DNA van de andere hoofdrolspelers gaat zitten. Het plot ontwikkelt zich op realistische wijze. Het is even geduld oefenen voor het grote plaatje, maar naarmate de cursieve tussenkomsten van het ‘ik’-personage dwingender worden en de nood steeds hoger komt, vallen de puzzelstukjes op hun plaats! De nacht mag niet winnen, niet in Briks stad. Lees ‘Nachtstad’ en ontdek zelf hoe het afloopt!
In december 2021 sleept Wouter Dehairs met ‘Nachtstad’ de Knack Hercule Poirot Prijs in de wacht. Eerder schreef hij ‘Lockdown’ en ‘De graffitimoorden’.
1997. Tijdens een spelletje verstoppertje klinkt het deuntje ‘Hoedje van papier’. Een kind zit opgesloten in een donkere kast en wacht om gevonden te worden. Daarna doet Gwen ‘Goudlokje’ een gruwelijke ontdekking: ze is alleen in huis met de dode lichamen van mama en papa.
2020. De zaken gaan niet bijster goed voor privé-detectieve Keller Brik, maar nu krijgt hij in korte tijdspanne twee verontrustende zaken op zijn bord. De echtgenote van de Brusselse minister-president wordt vermist. Op social media circuleert de foto van de schaars geklede en geboeide Ellen Malfroidt. Zijn assistente Gwen Van Meer eigent zich de zaak rond het geboeide meisje toe. Niet geheel naar de zin van Brik, maar nood breekt wet: hij moet alle zeilen bijzetten in de zaak rond mevrouw Deman.
Twee verhalen ontwikkelen in eerste instantie apart van elkaar. Ze hebben als gemene delers het privé-detectivekantoor van Keller Brik en Brussel. Brussel zal zij aan zij met Keller en Gwen, mee de hoofdrol opeisen.
‘Nachtstad’ trekt je vanaf bladzijde 1 diep het verhaal in. Onmiddellijk valt de ietwat bijzondere relatie tussen Keller en Gwen op. De conversaties zijn pittig. Het is niet het soort relatie dat je verwacht tussen werkgever en werkneemster: Gwen schoffeert; Keller is botter dan een bot mes.
Zowel Keller als Gwen zijn getroebleerde personages die een zware rugzak torsen. Het zijn twee sombere eenlingen die vooral náást elkaar werken. Communicatie is moeilijk en telkens weer een hele opgave. Naarmate het plot vordert, komen hun meest diepe angsten bloot te liggen. De metafoor van de ontrafelende trui met betrekking tot Gwen is heel raak gekozen. Hun pad naar verlossing verloopt moeizaam en vraagt heel veel tijd. Ook al hebben ze een torenhoge muur tussen elkaar opgetrokken, het is de ene niet zonder de andere. De schrijver brengt dat goed in beeld door voortdurend af te wisselen tussen de beide personages.
De sfeer is voortdurend geladen. Knokpartijen met Bulgaren, overvallen in Brusselse stegen, bendes die opereren vanuit de Brusselse metro en corruptie op het hoogste niveau voeden voortdurend het plot dat op geen enkel moment in een stilstaande fase belandt.
Brussel ademt op elke bladzijde van het boek mee; de wetten van de stad zijn van invloed op de evolutie van het plot. Keller Brik is Brussel. Brussel is zijn habitat met al haar kuren en grillen. Ze is zijn haven en tegelijkertijd een koele minnares. Hij is vertrouwd met haar donkerste steegjes, maar toch trapt ook hij nog in haar vallen. Tussen hun twee is het somberheid door osmose. Toch zal het de nachtstad zijn die Brik op het juiste spoor zal brengen.
Gwen dient rekening te houden met gezelschap van een andere orde: een tastbaar beeld van lang geleden en het zwarte gat in haar hoofd brengen haar aan de rand van de afgrond.
Een kinderliedje en popmuziek die met regelmaat ‘weerklinken’ voegen toe aan de dreiging of versterken de gevoelens van de twee hoofdpersonages. Of het nu The Beatles, The Stones of ‘Hoedje van papier’ is, de deuntjes blijven hangen. Helemaal op het einde van het boek trakteert de auteur op een link naar zijn playlist. Een leuk toemaatje voor de liefhebbers!
Wouter Dehairs trekt vele registers open wat het taalgebruik betreft: brutale replieken, sarcasme, cynisme, galgenhumor, maar ook heel fijne metaforen, …, ‘Nachtstad’ heeft het allemaal. Zelfs wat niet gezegd wordt, komt luid en duidelijk over. En ondanks alle somberheid, toveren de vele fors overdreven opgeroepen beelden regelmatig een lach op je gezicht.
‘Nachtstad’ laat zich maar moeilijk opzijleggen. Toch wel bijzonder dat een grootstad als Brussel mee de hoofdrol opeist en in het DNA van de andere hoofdrolspelers gaat zitten. Het plot ontwikkelt zich op realistische wijze. Het is even geduld oefenen voor het grote plaatje, maar naarmate de cursieve tussenkomsten van het ‘ik’-personage dwingender worden en de nood steeds hoger komt, vallen de puzzelstukjes op hun plaats! De nacht mag niet winnen, niet in Briks stad. Lees ‘Nachtstad’ en ontdek zelf hoe het afloopt!
May 3, 2023
http://looneybooks79.blog/2023/05/03/...
Keller Brik is terug in het tweede boek van de serie rond de privé detective en zijn ietwat excentrieke assistente, Gwen. Deze keer is de inzet nog hoger dan in het vorige verhaal, hoewel een moord niet de aanleiding is van een nieuwe zaak.
Keller krijgt bezoek van de Brusselse minister-president, Paul Deman, die hem vraagt naar een foto van Kellers vriendin, Marinova, die een fototentoonstelling had in de Bozar. Op die foto meent Deman zijn verdwenen vrouw te herkennen. Hij huurt Keller dan ook in om de zaak te onderzoeken. Maar voor Keller het goed en wel beseft zit hij verwikkeld in een vreselijke zaak en wordt hij bespeeld door alle partijen die in de zaak verwikkeld zijn. En dan blijkt ook nog eens het lijk van mevrouw Deman dood gevonden te worden, samen met het lijk van haar minnaar.
Intussen krijgt ook Gwen haar eerste zaak toegewezen, weliswaar na protest van Keller. Maar hij legt zijn vertrouwen in dat van Gwen die zich volop smijt op de verdwijningszaak van Ellen Malfroidt. Ellens pleegmoeder huurt Keller, en Gwen dus, in om op zoek te gaan naar het meisje. Zij is nogal een probleemkind dat vaak in instellingen heeft gezeten maar er ook genoeg uit is ontsnapt om te gaan feestvieren. Maar nu is ze niet meer terug gekomen. Als Gwen op onderzoek uittrekt blijkt deze zaak nogal dicht te komen bij haar eigen verleden en moet ze trachten de zaak op te lossen zonder zichzelf te verliezen in dat verleden.
Gwens methoden zijn ook vaak een kopzorg bij voor Keller, die ook op dat moment worstelt met het nieuws dat zijn vader gestorven is en dat zijn moeder besloten heeft om naar haar land van herkomst, Oostenrijk, terug te verhuizen. En net op dat moment blijkt ook nog eens een virus vanuit China Europa binnen te dringen, met een dreigende lockdown die achter de hoek komt piepen.
Dit boek bouwt mooi verder op het voorgaande verhaal, De Graffitimoorden, waarbij de vader van Keller in het ziekenhuis in een vegetatieve status ligt te verkommeren en Kellers relatie met zijn ouders nogal precair te noemen is. De dood van zijn vader én de zorgen die hij heeft rond Gwen en haar verleden zijn op zich al een groot deel van het verhaal. Wat ook in dit boek terug komt is de rol dat de stad Brussel in het boek speelt. Wouter beschrijft de stad als een donker onfraai stukje België maar hoewel er onfrisse zaken gebeuren in de metropool is en blijft er het respect voor de stad waar ook zoveel moois te vinden is! Net zoals in het voorgaande boek is de stad Brussel echt het hoofdpersonage in zijn boek(en)!
Naast het feit dat het een spannende thriller is dat heel goed is opgebouwd en je meetrekt in de donkerste krochten van de stad en de hoofden van de slechteriken in dit verhaal is het ook nog eens een pageturner van formaat. Het verhaal komt wel iets trager op gang dan het voorgaande en het duurt wel even vooraleer je de twee verhaallijnen naast elkaar kan volgen.
Het boek biedt ineens ook heel wat achtergrond voor Gwen, waarvan we al wisten dat haar verleden niet zo fraai was. In dit boek leren we de achtergrond kennen van dit verleden.
Het boek is zoals gezegd heel goed opgebouwd en als ik dan misschien een klein puntje van kritiek kan geven is dat de reeks toevalligheden op het einde iets te gemakkelijk overkomen om de zaken dan op te lossen. Niet dat ik niet smulde van de afwikkelingen maar te veel toeval is ook niet altijd ideaal om een verhaal af te werken. Nogmaals: klein puntje van kritiek!
En misschien heb ik het mis maar heeft Wouter daar een kleine verwijzing van Schild en Vriend verwerkt in zijn boek?
Intussen is zijn derde boek ook uitgegeven en ligt die al klaar op mijn nachtkastje.
Keller Brik is terug in het tweede boek van de serie rond de privé detective en zijn ietwat excentrieke assistente, Gwen. Deze keer is de inzet nog hoger dan in het vorige verhaal, hoewel een moord niet de aanleiding is van een nieuwe zaak.
Keller krijgt bezoek van de Brusselse minister-president, Paul Deman, die hem vraagt naar een foto van Kellers vriendin, Marinova, die een fototentoonstelling had in de Bozar. Op die foto meent Deman zijn verdwenen vrouw te herkennen. Hij huurt Keller dan ook in om de zaak te onderzoeken. Maar voor Keller het goed en wel beseft zit hij verwikkeld in een vreselijke zaak en wordt hij bespeeld door alle partijen die in de zaak verwikkeld zijn. En dan blijkt ook nog eens het lijk van mevrouw Deman dood gevonden te worden, samen met het lijk van haar minnaar.
Intussen krijgt ook Gwen haar eerste zaak toegewezen, weliswaar na protest van Keller. Maar hij legt zijn vertrouwen in dat van Gwen die zich volop smijt op de verdwijningszaak van Ellen Malfroidt. Ellens pleegmoeder huurt Keller, en Gwen dus, in om op zoek te gaan naar het meisje. Zij is nogal een probleemkind dat vaak in instellingen heeft gezeten maar er ook genoeg uit is ontsnapt om te gaan feestvieren. Maar nu is ze niet meer terug gekomen. Als Gwen op onderzoek uittrekt blijkt deze zaak nogal dicht te komen bij haar eigen verleden en moet ze trachten de zaak op te lossen zonder zichzelf te verliezen in dat verleden.
Gwens methoden zijn ook vaak een kopzorg bij voor Keller, die ook op dat moment worstelt met het nieuws dat zijn vader gestorven is en dat zijn moeder besloten heeft om naar haar land van herkomst, Oostenrijk, terug te verhuizen. En net op dat moment blijkt ook nog eens een virus vanuit China Europa binnen te dringen, met een dreigende lockdown die achter de hoek komt piepen.
Dit boek bouwt mooi verder op het voorgaande verhaal, De Graffitimoorden, waarbij de vader van Keller in het ziekenhuis in een vegetatieve status ligt te verkommeren en Kellers relatie met zijn ouders nogal precair te noemen is. De dood van zijn vader én de zorgen die hij heeft rond Gwen en haar verleden zijn op zich al een groot deel van het verhaal. Wat ook in dit boek terug komt is de rol dat de stad Brussel in het boek speelt. Wouter beschrijft de stad als een donker onfraai stukje België maar hoewel er onfrisse zaken gebeuren in de metropool is en blijft er het respect voor de stad waar ook zoveel moois te vinden is! Net zoals in het voorgaande boek is de stad Brussel echt het hoofdpersonage in zijn boek(en)!
Naast het feit dat het een spannende thriller is dat heel goed is opgebouwd en je meetrekt in de donkerste krochten van de stad en de hoofden van de slechteriken in dit verhaal is het ook nog eens een pageturner van formaat. Het verhaal komt wel iets trager op gang dan het voorgaande en het duurt wel even vooraleer je de twee verhaallijnen naast elkaar kan volgen.
Het boek biedt ineens ook heel wat achtergrond voor Gwen, waarvan we al wisten dat haar verleden niet zo fraai was. In dit boek leren we de achtergrond kennen van dit verleden.
Het boek is zoals gezegd heel goed opgebouwd en als ik dan misschien een klein puntje van kritiek kan geven is dat de reeks toevalligheden op het einde iets te gemakkelijk overkomen om de zaken dan op te lossen. Niet dat ik niet smulde van de afwikkelingen maar te veel toeval is ook niet altijd ideaal om een verhaal af te werken. Nogmaals: klein puntje van kritiek!
En misschien heb ik het mis maar heeft Wouter daar een kleine verwijzing van Schild en Vriend verwerkt in zijn boek?
Intussen is zijn derde boek ook uitgegeven en ligt die al klaar op mijn nachtkastje.
Read
December 18, 2021“Nachtstad” is een thriller van Wouter Dehairs die zich afspeelt in Brussel. Wanneer de vrouw van de Brussels minister-president verdwijnt, wordt de hulp ingeroepen van privédetective Keller Brik.
Tegelijk krijgt hij ook de opdracht om een vermist minderjarig meisje op te sporen. Zijn assistente Gwen wil zich met deze laatste opdracht bezig houden en heeft daar haar eigen redenen voor.
Keller Brik wordt duidelijk tegengewerkt en kan maar moeizaam de puzzelstukjes in elkaar passen.
Deze thriller start met een pakkende scene uit het verleden. Daarna volgt een week van intensief onderzoek, waarbij je als lezer grotendeels het verhaal van Keller Brik volgt. Ter afwisseling lees je ook mee vanuit het perspectief van Gwen, de assistente van de privédetective.
De schrijfstijl is vlot. Er wordt uitgebreid ingegaan op de gebeurtenissen en het onderzoek en intussen leer je ook Keller en Gwen goed kennen. De hoofdpersonages zijn goed gekozen. Keller en Gwen hebben wat ongewone karakters en durven buiten de lijntjes kleuren, wat het verhaal echt goed maakt. Verder zijn er nog een aantal belangrijke personages, waaronder de vriendin van Keller. De personages worden goed uitgewerkt en je kan goed volgen wie nu precies wie is en wat hun rol is in het verhaal.
De twee grote verhaallijnen zijn de onderzoeken naar beide vermiste personen. Er wordt genoeg informatie gelost om het verhaal vlot te kunnen volgen en tegelijk wordt ook niet teveel prijs gegeven, zodat het verhaal intrigerend en spannend blijft. Het wordt geen moment saai.
Er komen goed gekozen hedendaagse onderwerpen aan bod. Ook zitten er hier en daar humoristische uitspraken in het verhaal, die het geheel wat luchtiger maken. Af en toe wordt een link gelegd met gebeurtenissen uit het verleden en dit komt volledig tot zijn recht op het einde van het verhaal.
“Nachtstad” is een topthriller waar ik alleen maar lovende woorden voor heb. Ik wil dan ook heel graag uitgeverij Lannoo bedanken voor dit recensieboek en de auteur voor deze voortreffelijke thriller en zijn goede smaak voor muziek!
Tegelijk krijgt hij ook de opdracht om een vermist minderjarig meisje op te sporen. Zijn assistente Gwen wil zich met deze laatste opdracht bezig houden en heeft daar haar eigen redenen voor.
Keller Brik wordt duidelijk tegengewerkt en kan maar moeizaam de puzzelstukjes in elkaar passen.
Deze thriller start met een pakkende scene uit het verleden. Daarna volgt een week van intensief onderzoek, waarbij je als lezer grotendeels het verhaal van Keller Brik volgt. Ter afwisseling lees je ook mee vanuit het perspectief van Gwen, de assistente van de privédetective.
De schrijfstijl is vlot. Er wordt uitgebreid ingegaan op de gebeurtenissen en het onderzoek en intussen leer je ook Keller en Gwen goed kennen. De hoofdpersonages zijn goed gekozen. Keller en Gwen hebben wat ongewone karakters en durven buiten de lijntjes kleuren, wat het verhaal echt goed maakt. Verder zijn er nog een aantal belangrijke personages, waaronder de vriendin van Keller. De personages worden goed uitgewerkt en je kan goed volgen wie nu precies wie is en wat hun rol is in het verhaal.
De twee grote verhaallijnen zijn de onderzoeken naar beide vermiste personen. Er wordt genoeg informatie gelost om het verhaal vlot te kunnen volgen en tegelijk wordt ook niet teveel prijs gegeven, zodat het verhaal intrigerend en spannend blijft. Het wordt geen moment saai.
Er komen goed gekozen hedendaagse onderwerpen aan bod. Ook zitten er hier en daar humoristische uitspraken in het verhaal, die het geheel wat luchtiger maken. Af en toe wordt een link gelegd met gebeurtenissen uit het verleden en dit komt volledig tot zijn recht op het einde van het verhaal.
“Nachtstad” is een topthriller waar ik alleen maar lovende woorden voor heb. Ik wil dan ook heel graag uitgeverij Lannoo bedanken voor dit recensieboek en de auteur voor deze voortreffelijke thriller en zijn goede smaak voor muziek!
November 4, 2024
In Nachtstad krijgen Keller en Gwen twee nieuwe zaken op hun bord. De Brusselse minister-president Paul Deman ziet op een fototentoonstelling van Marinova, de vriendin van Keller, een foto van zijn vermiste vrouw.
Deze foto werd genomen in een Brusselse buurt waar je haar niet meteen zou verwachten. Bovendien werd de vermissing niet direct aangegeven. Tijd voor Keller om uit te zoeken hoe de vork in de steel zit. Hij krijgt daarnaast de vraag om een onderzoek in te stellen naar de verdwenen Ellen. Dat is een zaak die Gwen opeist en mag opvolgen.
In Nachtstad leer je zowel Keller als Gwen beter kennen. Na het eerste deel had ik dat wel verwacht en was ik erg blij dat Gwen nu meer naar de voorgrond trad. In dit tweede deel kwam ik bijvoorbeeld te weten dat de ouders van Gwen in 1997 werden vermoord. Zonder medeweten van Keller probeert ze in haar vrije tijd de ware toedracht te achterhalen. Bij Keller wordt er dieper ingegaan op de moeizame relatie met zijn ouders en wordt zijn unieke voornaam eindelijk verklaard.
Het fijne aan dit boek was dat beide zaken even boeiend waren. Bij elke verhaallijn was het heel moeilijk te voorspellen welke richting het verhaal zou uitgaan. Ik vind het zeker fijn om mee te kunnen puzzelen en na te denken over mogelijke sporen. Als afwisseling was het heerlijk om hier het verhaal gewoon op me af te laten komen zonder al verschillende aflopen te bedenken.
Net zoals de auteur De graffitimoorden op verrassende manier liet eindigen, had hij ook voor Nachtstad de nodige plotwendingen in petto. Dehairs weet op een heftige en verbluffende manier af te sluiten zonder de geloofwaardigheid van het gehele verhaal uit het oog te verliezen.
De graffitimoorden vond ik heel goed, Nachtstad was voor mij nog beter. Er was meer ruimte om beide verhaallijnen uit te werken, maar zonder het tempo te vertragen. Dat zorgt er, in combinatie met het sterkte einde, voor dat de lat nog wat hoger gelegd werd voor Brussel blues en Harde regen. Dankjewel aan Uitgeverij Lannoo voor het recensie-exemplaar!
Deze foto werd genomen in een Brusselse buurt waar je haar niet meteen zou verwachten. Bovendien werd de vermissing niet direct aangegeven. Tijd voor Keller om uit te zoeken hoe de vork in de steel zit. Hij krijgt daarnaast de vraag om een onderzoek in te stellen naar de verdwenen Ellen. Dat is een zaak die Gwen opeist en mag opvolgen.
In Nachtstad leer je zowel Keller als Gwen beter kennen. Na het eerste deel had ik dat wel verwacht en was ik erg blij dat Gwen nu meer naar de voorgrond trad. In dit tweede deel kwam ik bijvoorbeeld te weten dat de ouders van Gwen in 1997 werden vermoord. Zonder medeweten van Keller probeert ze in haar vrije tijd de ware toedracht te achterhalen. Bij Keller wordt er dieper ingegaan op de moeizame relatie met zijn ouders en wordt zijn unieke voornaam eindelijk verklaard.
Het fijne aan dit boek was dat beide zaken even boeiend waren. Bij elke verhaallijn was het heel moeilijk te voorspellen welke richting het verhaal zou uitgaan. Ik vind het zeker fijn om mee te kunnen puzzelen en na te denken over mogelijke sporen. Als afwisseling was het heerlijk om hier het verhaal gewoon op me af te laten komen zonder al verschillende aflopen te bedenken.
Net zoals de auteur De graffitimoorden op verrassende manier liet eindigen, had hij ook voor Nachtstad de nodige plotwendingen in petto. Dehairs weet op een heftige en verbluffende manier af te sluiten zonder de geloofwaardigheid van het gehele verhaal uit het oog te verliezen.
De graffitimoorden vond ik heel goed, Nachtstad was voor mij nog beter. Er was meer ruimte om beide verhaallijnen uit te werken, maar zonder het tempo te vertragen. Dat zorgt er, in combinatie met het sterkte einde, voor dat de lat nog wat hoger gelegd werd voor Brussel blues en Harde regen. Dankjewel aan Uitgeverij Lannoo voor het recensie-exemplaar!
January 25, 2022
Enthousiast! Overenthousiast was ik om weer een boek te gaan lezen met, wat toch wel een van mijn favoriete personages ooit moet zijn Keller Brik. De grafittimoorden - het vorige boek van deze auteur - was zo goed en sterk, zat zo goed in elkaar met zulke sterke personages dat ik zo benieuwd was of de auteur nog zo een sterk boek kon afleveren.
En ja hoor, niet enkel won hij - meer dan verdiend - de Hercules Poirot prijs met dit boek, hij leverde weer een ijzersterk boek af. Dit moet ook de enige auteur zijn die, door zijn schrijfstijl, het voor elkaar krijgt dat ik het helemaal niet erg vind dat de hoofdstukken lang zijn.
Twee verhaallijnen, meer dan boeiende personages, een zaak die opgelost moet worden en een opbouw naar een ijzersterk plot met twists and turns, Ik had jullie gewaarschuwd dat ik enthousiast ben over dit boek. Ik kan amper wachten tot een nieuwe thriller geschreven door deze auteur.
En ja hoor, niet enkel won hij - meer dan verdiend - de Hercules Poirot prijs met dit boek, hij leverde weer een ijzersterk boek af. Dit moet ook de enige auteur zijn die, door zijn schrijfstijl, het voor elkaar krijgt dat ik het helemaal niet erg vind dat de hoofdstukken lang zijn.
Twee verhaallijnen, meer dan boeiende personages, een zaak die opgelost moet worden en een opbouw naar een ijzersterk plot met twists and turns, Ik had jullie gewaarschuwd dat ik enthousiast ben over dit boek. Ik kan amper wachten tot een nieuwe thriller geschreven door deze auteur.
February 14, 2024
Alweer niet slecht, meer zelfs, het is nog beter dan De graffitimoorden. Zeker niet onverdiend de Hercule Poirotprijs gewonnen in 2021 (ik weet natuurlijk niet hoe het met de concurrentie zat).
Uit de blurb:
De vrouw van de Brusselse minister-president is verdwenen. Op een fototentoonstelling in Bozar herkent hij haar plots op een van de beelden. Het is de laatste foto die van haar werd gemaakt. Ondertussen krijgt privédetective Keller Brik de vraag om de verdwijning van een tienermeisje te onderzoeken. Zijn assistente, Gwen, eist de zaak op.
Ik heb mij geen moment verveeld, de structuur zit goed in elkaar, en de laatste bladzijden zijn zeer spannend en tonen dat Dehairs ook goed met actie omspringt. Net zoals de voorganger is er alweer een verrassing op het einde, maar het is minder uit noodzaak om de lezer te imponeren. Het maakt allemaal deel uit van een plot dat zich gretig laat lezen. Ik kijk al uit naar deel drie, Brussel Blues.
Uit de blurb:
De vrouw van de Brusselse minister-president is verdwenen. Op een fototentoonstelling in Bozar herkent hij haar plots op een van de beelden. Het is de laatste foto die van haar werd gemaakt. Ondertussen krijgt privédetective Keller Brik de vraag om de verdwijning van een tienermeisje te onderzoeken. Zijn assistente, Gwen, eist de zaak op.
Ik heb mij geen moment verveeld, de structuur zit goed in elkaar, en de laatste bladzijden zijn zeer spannend en tonen dat Dehairs ook goed met actie omspringt. Net zoals de voorganger is er alweer een verrassing op het einde, maar het is minder uit noodzaak om de lezer te imponeren. Het maakt allemaal deel uit van een plot dat zich gretig laat lezen. Ik kijk al uit naar deel drie, Brussel Blues.
April 26, 2023
Het laat zich lezen, zonder daarom echt boeiend of meeslepend te zijn.
Eerlijk gezegd had ik er meer van verwacht, zeker op basis van de enthousiaste commentaren en recensies.
Bovendien zijn er dan ook nog eens aandachtsfoutjes die het geheel niet ten goede komen, zoals wanneer Keller Brik noodgedwongen naast Groothuys op een bank gaat zitten en een paar paragrafen verder te lezen staat dat hij zijn stoel achteruit schuift, of zoals wanneer Brik zegt supporter te zijn van de voetbalclub RWDM die al ongeveer 20 jaar niet meer bestaat.
Kortom, een werk dat leesbaar is voor een vrije dag tussendoor, zonder meer...
Eerlijk gezegd had ik er meer van verwacht, zeker op basis van de enthousiaste commentaren en recensies.
Bovendien zijn er dan ook nog eens aandachtsfoutjes die het geheel niet ten goede komen, zoals wanneer Keller Brik noodgedwongen naast Groothuys op een bank gaat zitten en een paar paragrafen verder te lezen staat dat hij zijn stoel achteruit schuift, of zoals wanneer Brik zegt supporter te zijn van de voetbalclub RWDM die al ongeveer 20 jaar niet meer bestaat.
Kortom, een werk dat leesbaar is voor een vrije dag tussendoor, zonder meer...
March 2, 2025
This book started well for an opening chapter, but then it went straight down. Sometimes there was a good chapter. Especially the one with Gwen in. When we hear about Brik, it's not told with much details. While Gwen was more emotional. At the end when the theory came up and the action began, it was more thrilling. Eventually all my questions were answered, but I couldn't call it a plot twist, because I already thought about the ending.
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 15, 2024
Vlot geschreven, stijl Toni Coppers. Ook wat diepgang in de personages, maar kan verder in de serie nog meer uitgediept worden. Op zich een goed plot, al vond ik het wel straf dat alle 3 de mysteries (verdwijning Ellen, verdwijning vrouw Deman en verleden Gwen) met elkaar verbonden waren: dat hoefde voor mij niet. Stevige 3.5 ster en zou zeker nog boeken van Dehairs lezen. Beloftevol.
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 25, 2024
Nope, ook na het tweede boek van deze reeks ben ik nog steeds niet overtuigd. Zelfs nog iets minder dan voordien. Ik mis spanning, verschillende mogelijke verdachten,... De plot is me wat te ver gezocht. Ik begrijp niet altijd even goed hoe Keller of Gwen bepaalde inzichten hebben gekregen. 6e zintuig? Soms voor mij iets té toevallig. Geen fan, excuus.
November 13, 2021
Brik is back 😀. Al steelt vooral Gwen de show in dit tweede deel. Enorm genoten van de dialogen tussen Brik en Gwen. Vooral de laatste 50p zijn nagelbijtend spannend. In 2 dagen uitgelezen!
January 5, 2022
Goede verhaallijn. Vlot geschreven.
February 5, 2022
Wat een thriller om te lezen. En het einde, zo onverwacht, helemaal niet voorspelbaar. Als deze schrijvers boeken allemaal zo zijn, dan smaakt dat zeker naar meer.
February 16, 2022
Wat een verschil met het 1e deel.
Onprettige schrijfstijl, veel herhaling en saai...
Onprettige schrijfstijl, veel herhaling en saai...
June 4, 2022
3,5 sterren. Onderhoudende, spannende roman zonder al te veel diepgang. Heerlijk om in weg te duikelen. Vakantielectuur dus.
July 22, 2022
Just what it is...a swimming pool thriller.
July 28, 2023
Leest als een trein, met als surplus heel wat herkenbare locaties en een gelijkaardige muzieksmaak van het hoofdpersonage. Top!
March 1, 2024
Oh goed! Beter dan deel 1. Benieuwd naar deel 3.
October 31, 2024
Tja, behalve dat het zich afspeelt in Brussel niet echt boeiend.
December 28, 2024
Niet echt een goed boek. Deze schrijver is voor anderen, niet meer voor mij.
December 30, 2024
Curious to read a thriller partially set in my home town.
December 2, 2025
Was zeker ok. Ik kon de plot niet raden. En dat vind ik heel belangrijk bij het lezen van een spannend boek. :-)
Displaying 1 - 29 of 29 reviews