Een super-leesbaar boek over hoe de migratie van vooral gastarbeiders - periode loopt van 1944 to 1978 - richting Belgie is verlopen. Er waren eerder weinig echt nieuwe feiten, die de schrijver aanbrengt, maar de grote verdienste van dit boek is dat die geschiedenis in een leesbaar verhaal werd gegoten. Genuanceerd, zonder dat het vaag wordt. Een combinatie van de originele bronnen, persoonlijke verhalen en politiek-economische beschouwingen. Focus op Belgie, maar ook ingebed in een breder Europees kader. Hopelijk maakt dit boek de naoorlogse migratie-geschiedenis toegankelijker voor een breder publiek. Gezien de huidige politieke context, waar xenofobie bon ton is, lijkt een inzicht in hoe Belgie actief mensen gerecruteerd heeft en de belangrijke bijdrage die gastarbeiders hebben geleverd aan de Belgische economie, best nuttig.
Zaken, die eerder nieuw waren of bij mij opgefrist moesten worden: De centrale rol van steenkool in de opstart van de Belgische economie na 1945. En hoe dit zonder gastarbeiders - initieel uit Italie - nooit gelukt zou zijn. Ook nieuw voor mij was de centrale role van het bedrijfsleven - en vooral de federatie van steenkoolmijnen Fedechar - bij de aantrekking van gastarbeiders en hoe Fedechar soms de Belgische diplomatie overvleugelde door zelf mensen in de landen van herkomst aan te duiden die arbeiders moesten ronselen. Typisch Belgisch lijkt me ook dat het beleid zelden echt een beleid met een plan was, eerder reactief (obv vragen vanuit de werkgevers) of zelfs het eigen beleid negeren (de complete understaffing en underresourcing van de vreemdelingenpolitie, waardoor illegale migratie niet kon aangepakt worden). Intrigerend vond ik het verhaal van de 33-jarige Sebastienne Kokkinos, een vrouw begin de jaren 60 die mannen ging ronselen in Turkije om in Belgische mijnen te komen werken en er blijkbaar niet voor terugdeinsde om Turkse ambtenaren om te kopen (alhoewel ze werd vrijgesproken) en kort na het beeindigen van haar opdracht overleed in auto-ongeval in Griekenland ... die biografie lijkt me materiaal voor een goede film! De auteur toont ook goed aan hoe de competitie tussen verschillende Europese landen voor gastarbeiders - en vooral de competitie met Duitsland - tot een situatie leidde waarbij Belgische politici gemakkelijk onder druk konden worden gezet om minder veeleisend te zijn tav gastarbeiders en niet enkel tewerkstelling in de mijnen aan te bieden, maar vele andere sectoren van de economie zoals de bouwsector, taxi en buschauffeurs, poetsdiensten open te stellen voor buitenlandse werknemers. Fun fact, dat nog doorwerkt tot vandaag: Begin jaren 70 kwam reeds 1/4 van het personeel van de MIVB uit Marokko! De discussie over de hoofddoek bij de MIVB heeft dus een heel lange voorgeschiedenis.
Het uitgebreide citaat van de 'wij romatiekers'tekst door Vlaams-nationalist Jef Vercauteren was hilarisch. Het gezwollen taalgebruik is echt zo overdreven. Heerlijk, hoe non-sensicaal ook! Staat in hoofdstuk 12.