Nikolay Vasilyeviç Gogol’ün, en çok okunan hikâyelerinden Bir Delinin Hatıra Defteri ve Portre’nin yer aldığı kitapta Bir Delinin Hatıra Defteri, orta hâlli bir memurun günden güne nasıl delirip kendini İspanya Kralı ilan ettiğini gözler önüne seriyor. İvanov’un trajikomik dönüşümüyle Rus toplumunu ve bürokrasisini de ince bir dille alaya alan Gogol, Portre hikâyesinde ise yoksulluk içinde yaşayan yetenekli ressam Chartkov’un bir dükkândan satın aldığı ürkütücü portreden sonra önünde açılan iki yoldan birini seçerken nasıl bir tereddüt yaşadığını anlatıyor. Chartkov, ya yoksul kalarak sanatını icra edecek ya da dönemin sanat anlayışına ayak uydurarak şöhret ve paraya talip olacaktır. Gogol’ün, üstün mizah anlayışıyla delilik ve ihtirasın herkese dokunabilecek gerçekliğini sunduğu bu iki hikâyesi Rusça aslından çevrildi.
People consider that Russian writer Nikolai Vasilievich Gogol (Николай Васильевич Гоголь) founded realism in Russian literature. His works include The Overcoat (1842) and Dead Souls (1842).
Ukrainian birth, heritage, and upbringing of Gogol influenced many of his written works among the most beloved in the tradition of Russian-language literature. Most critics see Gogol as the first Russian realist. His biting satire, comic realism, and descriptions of Russian provincials and petty bureaucrats influenced later Russian masters Leo Tolstoy, Ivan Turgenev, and especially Fyodor Dostoyevsky. Gogol wittily said many later Russian maxims.
Gogol first used the techniques of surrealism and the grotesque in his works The Nose, Viy, The Overcoat, and Nevsky Prospekt. Ukrainian upbringing, culture, and folklore influenced his early works, such as Evenings on a Farm near Dikanka . His later writing satirized political corruption in the Russian empire in Dead Souls.
Bir Delinin Hatıra Defteri Okurken insana ne olduğu belirsiz garip hisler uyandıran bir kitap. Karakterin yavaş yavaş delirmesini beklerken her şeyin bir anda gerçekleşmesi beni oldukça şaşırttı. Kendinizi çok rahat bir şekilde karakterin duygu durumuna koyarak empati yapabiliyorsunuz. Oldukça kısa olmasına rağmen kendini yavaş okutuyor.
Portre Oldukça gündelik hisleri ve durumları barındırıyor ancak merak uyandırıcı unsur pek fazla bulunmamakta.
Bir Delinin Hatıra Defteri Memur karaktere kendimi benzettiğim birçok konu oldu kitabı okurken. Gerek yaşam şekli olsun gerekse yaptığı alt kademe memur işi olsun… Özellikle kimi insanlar için görünce yüzüne tüküresin gelir ama bir bakmışsın aslında villa sahibi demesi çok yerinde bir tespitti. Başka bir asırda yazılmış bu kitaptaki olayların günümiz dünyasında da o zamankinden de fazlasıyla gerçekleşebilme potansiyeli bazı şeylerin toplumda değişmeden yerini koruduğunu açıkça gösteriyor. Sonumun ve sonumuzun kitaptaki ile aynı olmaması ümidi ile.
Portre Nedense Gogol’un ana karakterleri ile kendimi fazla özdeşleştiriyorum. Yaptıkları tüm yanlışlarıyla ve az doğrularıyla… Hikayeyi özet halinde geçmek istemiyorum zaten kısa bir hikaye ama okunmalı mutlaka. Her zamanki gibi beni en çok etkileyen tüm hikaye boyunca karakterin ruh halinin değişiminin ve gelişiminin tüm hikayeye yayılması ama ölümünün son birkaç satırda sığdırılabilmesi. Hikayenin ilk hikayeden bağımsız ikinci kısmı da ilk kısmı kadar ilgi çekiciydi. Bir objenin, hikayede bu bir portre çalışması oluyor, yapılış süreci esansında ve sonrasında yaşanan olayların ve bu olaylardan kaynaklı her ne kadar cansız bir obje olsa bile kişinin ona yüklediği anlamdan dolayı insanın ruh halini nasıl etkilediği benim hikayeden çıkardığım sonuçtu.
İşte ne kadar muhteşem bir görünüme sahip olursa olsun gökyüzünde güneş yoksa bir şeyler hep eksik kalır içeride 43 Bana öyle geliyor ki başka biriyle duyguların görüşlerin ve hislerin paylaşılması dünyadaki en kutsal şeylerden biridir 18