In de middenberm van de A58 bij Ulvenhout staat een zomereik. Hij staat er al 180 jaar en is misschien wel de bekendste boom van Nederland. Liefkozend wordt hij de ‘troeteleik’ genoemd en in 2018 werd hij verkozen tot boom van het jaar. De eik kwam tot wasdom op een 19e-eeuws landgoed met een groot landschapspark eromheen. Prins Bernhard woonde er korte tijd en ook koningin Wilhelmina. Maar met de aanleg van de A58 veranderde alles. Alle eiken werden gekapt, alleen die ene eik mocht blijven staan. Nu razen er dagelijks duizenden auto’s langs hem heen. En het worden er steeds meer. Daarom moet de eik wijken voor extra asfalt. Wat dat betekent vertelt de eik aan zijn beste vriend de gaai die hem dagelijks bezoekt.
Prachtig, een nieuwe favoriet. Hoewel ik mezelf zeker een natuurliefhebber zou noemen, had ik toch niet verwacht dat een kinderboek met een boom in de hoofdrol me aan het huilen zou krijgen, maar here we are.
De eerste keer dat ik De eik was hier las gaf ik het boek hier alleen sterren, ik schreef er verder niks bij. Misschien was ik in die tijd nog niet zo actief met over elk gelezen boek iets zeggen, maar misschien zeggen die sterren die ik dit boek gaf - 5 stuks, mijn beoordeling als een boek me raakt en echt bijzonder is - deze keer wel genoeg.
Dus bij deze, opnieuw 5 sterren voor dit verhaal over een eik en een gaai, over verder willen razen maar vooral over stil moeten staan en luisteren.
Bibi Dumon Tak is een Nederlandse schrijfster die vooral non-fictie voor kinderen schrijft onder de vorm van waargebeurde verhalen. De meeste verhalen zijn vertaald en ze kreeg al meerdere literaire prijzen. Dit boek gaat over een boom, die echt bestaat en ooit deel uitmaakte van een natuurlijk landschap maar nu alleen overblijft op de middenberm van een autosnelweg.
Het verhaal wordt verteld vanuit de boom zelf. Dit maakt het boek niet alleen origineel maar zo bouw je, als lezer, ook een vriendschapsband op met de boom. De eik vertelt niet alleen haar levensverhaal maar staat ook stil bij enkele belangrijke levensvragen die ook voor ons als mensen belangrijk zijn. Zoals waarom we constant op groei en beweging gefocust zijn, waarom er zo weinig aandacht is voor rust, om even stil te staan, na te denken en rondom te kijken.
Het boek heeft korte hoofdstukken die ofwel verteld worden door de eik, ofwel door het ondergrondse wortelwijde web (het wortelnetwerk van bomen). De schrijfstijl is verschillend bij beide vertellers. Dat maakt het boeiend.
De auteur schrijft niet alleen heel vlot maar ze slaagt er in om kennis over te brengen op een fijne manier. Door de keuze van het perspectief bouw je, als lezer, een band op met de boom waardoor je recht het verhaal wordt ingetrokken, intens mee leeft en verder wenst te lezen om te weten hoe het afloopt. Het boek is bovendien mooi geïllustreerd met passende tekeningen.
Ik ben alvast gewonnen voor haar schrijfstijl en de manier waarop ze non-fictie in een verhaal weet over te brengen.
Een prachtig mooi boek over de grote Troeteleik van Nederland. Een boom die echt beschermd moet worden, waarom zou je een boom zoals deze willen kappen? Verkeer heeft maar gewoon even pech hoor. :| In dit boek komen we van alles te weten over de boom, zijn hele geschiedenis! Verteld door onze eik tegen zijn vriend de gaai. Het was echt prachtig geschreven en toen we bij het einde kwamen moest ik toch even een paar tranen wegvegen. Ik vond de vriendschap tussen vogel en boom erg mooi beschreven, ik was blij dat de boom een vriend had, want niemand komt nu echt makkelijk meer bij hem. Al moet ik wel zeggen dat het af en toe leek alsof ze geen vrienden zijn gegeven hoe ze elkaar soms noemden, maar toch kwamen ze altijd weer elkaar tegen. De eik met zijn mooie verhalen. Het wortelkoor met hun vreemde liedjes. De gaai met verhalen van andere stukken. Echt een aanrader! Filosofisch, mooi, verdrietig, grappig! Ik hoop maar dat de boom mag blijven.
? Was nieuwsgierig naar dit boekje dat ik vond in mijn bieb.. 🤔 Het is weer een leuk voorbeeld dat veel kinderboeken ook leuk zijn voor volwassenen ;-) Ik vond het wel aardig dat de eik en de Vlaamse gaai elkaar aanspreken met (veren)Tooi en (houte)Kiet. Een leuk boekje dus dat ook nog leerzaam is en ook nog een interessante (feiten) verantwoording aan het einde geeft. MW 8/2/23
Over een eenzame eik die ooit onderdeel van een bos was en nu in de berm tussen de twee kanten van de snelweg staat. Over waarom stilstaan soms veel belangrijker is dan bewegen. Mooi om voor te lezen, denk ik.
Ik heb nog nooit zo meegeleefd met een boom en heb bijna zin om een keer een kijkje te gaan nemen op de A58 bij Ulvenhout. Niet omdat ik ergens heen moet, maar gewoon om de troeteleik te zien.
De eik was hier. Door Bibi Dumon Tak. Met illustraties van Marije Tolman.
Dit boek is het kinderboek voor de Maand van de Filosofie. Een pareltje. In woord én beeld. Ik zou het geen kinderboek noemen wel een allemensenboek, maar dat is een detail.
Een Bibi boek springt er steeds uit, het is direct duidelijk dat zij het geschreven heeft; haar taal is poëtisch, filosofisch, alledaags en toch verheven. Kleine dingen maakt zij groots en grote dingen laat ze klein en behapbaar worden.
Zo ook in De eik was hier. In dit boek lezen we het verhaal van de eik aan de A58, hectometerpaal 57,4, in de middenberm bij Ulvenhout. Het gaat om een eik van bijna 200 jaar oud, u begrijpt dat die eik ons heel wat te vertellen heeft. Over de dode draad, het hekje, wormenpoep maar ook dat stilstaan beter is dan rennen. (Daar komt de filosofie om het hoekje kijken.)
Het verhaal an sich is boeiend, grappig, spannend, ontroerend en het opent je hoofd en hart. De tekeningen geven het nog meer schoonheid, diepgang, poëzie. Wie nog niet van bomen hield is nu ook verloren; elke boom die je ziet ga je met heel andere ogen bekijken. Je gaat intens van ze houden.
Dikke merci aan Bibi en Marije voor dit wonderschoon boekje. En dank je wel aan alle mensen en dieren die er voor gezorgd hebben dat de eik er nog staat; moge dat nog eeuwig zo blijven!
Dit is het kinderboek bij de maand van de filosofie. Het leest makkelijk, maar stiekem heeft Bibi Dumon Tak er heel wat filosofische gedachten in gestopt.
De oude boom vertelt aan de gaai over zijn leven: eerst tussen de weilanden, toen tijdens twee wereldoorlogen en daarna kwam de snelweg. Op een gegeven moment gaan er geruchten dat de snelweg verbreed moet worden en de eik zal worden gekapt. Dat klinkt verdrietig, maar het verhaal is vooral grappig. De leuke tekeningen van Marije Tolman dragen daar ook aan bij.
Filosofisch kinderboek over de vriendschap tussen de eik van Ulvenhout en een gaai, over de kracht van stilstaan. Prachtige ode aan een boom en bomen in het algemeen. Ontroerend.
Misschien kan iedereen dit gewoon ff lezen en kunnen we de eik gewoon laten staan. Zoveel wijsheid en humor en creativiteit in dit boek, in een ruk uitgelezen.
Ik genoot met volle teugen van dit kleinnood. De interactie tussen de flitsende gaai en de oude standvastige eik werkt enorm goed en het doet je nadenken over je eigen leven. Misschien flitsen we allemaal wat te snel door de dagen, en hebben we wat meer nood aan de contemplatieve energie van de eik. Ik ben ervan overtuigd dat, mochten we de tijd nemen om wat meer naar elkaars verhaal te luisteren, dat we dan ook veel meer begrip kunnen opbrengen.
Ik weet niet of de troeteleik op de A58 ondertussen al sneuvelde... Ik hoop van niet, want dat betekent dat de wijsheid het heeft moeten afleggen tegen de snelheid.
Ik zou dit boek aanraden aan jong én oud, we hebben allemaal wat nood aan minder haast.
'De herfst is al begonnen en binnenkort verlies ik mijn blad. Bij elke windvlaag vliegt er al een stukje van me weg. Ik laat mijn vruchten vallen en ik hoop dat de gaai ze vindt en elders verstopt en ze daarna vergeet, zodat ik verder zal leven in de bossen hier in de buurt.'