Um Cowboy no Negócio do Algodão

Les Aventures de Lucky Luke d'après Morris #9

by Achdé, Jul

Contra a sua vontade, Lucky Luke vê-se proprietário de uma imensa plantação de algodão na Luisiana. Acolhido pelos grandes plantadores brancos como um dos seus, Lucky Luke vai ter de enfrentar vários obstáculos para redistribuir esta sua herança pelos quinteiros negros.

Conseguirá o lendário herói do Faroeste restabelecer a justiça nos movediços pantanais da Luisiana? Nesta sua luta, ele vai acabar por ser apoiado, contra todas as expetativas, pelos Dalton, cujo objetivo inicial era eliminá-lo, pelos Cajuns, os habitantes brancos do pântano, marginalizados à custa da prosperidade do Sul, e por Bass Reeves, primeiro Marshall negro dos Estados Unidos.

Genres: Comics, Bande Dessinée, Westerns, Graphic Novels Comics, Graphic Novels, Humor, France

47 pages, Hardcover

First published November 11, 2020

About the author

Pseudonym of Hervé Darmenton.

Reviews

[Ritinha · Rating 4 out of 5]

Um jeitosíssimo desvio do cowboy solitário pelo(a) Luisiana, com os deliciosos Dalton no seu encalço, o marshall Bass Reeves à cata dos Dalton, e os estercos ensacados sob a forma de KKK a praticar os crimes necessários para se sentirem os maiores de sua rua.
E é aqui que entra a pedagogia de modo lúdico para pequenitos e mais graúdos, expondo o racismo naquilo que é: violência pela cor da pele.
Um repasto sequencial à altura daquele com que no epílogo são agraciados os crocodilos, mas de muito melhor digestão.

[Smassing Culture · Rating 4 out of 5]

Κριτική στο Smassing Culture

Ένας φτωχός και κοινωνικοπολιτικός (;) καουμπόι

Σε ένα διάλειμμα από τις απανωτές περιπέτειές του ο Λούκυ Λουκ κάθεται για να ξαποστάσει σε ένα σαλούν στην πόλη της Νιτσεβονάτντα. Ξαφνικά, η πόρτα του σαλούν ανοίγει και ξεπροβάλλουν τα τέσσερα αδέρφια Ντάλτον δεμένοι πισθάγκωνα. Πίσω τους ακολουθεί η επιβλητική φιγούρα ενός… μαύρου σερίφη.

Πρόκειται φυσικά για τον σερίφη Μπας Ριβς, μία αληθινή φιγούρα που χάραξε με τον δικό της τρόπο την ιστορία του Φαρ Ουέστ. Ο Λούκυ Λουκ παλιός γνώριμος του σερίφη χαίρεται απίστευτα που τον ξανασυναντάει, αλλά πριν προλάβουν καλά-καλά να πουν τα νέα τους ένα γράμμα καταφθάνει στα χέρια του φτωχού και μόνου καουμπόι. Ξαφνικά από το πουθενά ο Λούκυ Λουκ θα βρεθεί να έχει κληρονομήσει μία από τις μεγαλύτερες φυτείες βαμβακιού στον Νότο από μία φανατική θαυμάστρια του χωρίς κληρονόμους. Αποφασίζοντας να μη δεχτεί αυτό το απρόσμενο δώρο ο καουμπόι αποφασίζει να ταξιδέψει στον Νότο, για να ξεμπερδέψει μια ώρα αρχύτερα από αυτόν τον μπελά. Σύντομα όμως θα συνειδητοποιήσει ότι τα πράγματα δε θα είναι καθόλου όπως τα περιμένει ο ίδιος. Γιατί ο αγαπημένος ντεσπεράντο λογάριαζε χωρίς τον “ξενοδόχο” μιας βαθύτατα ρατσιστικής Αμερικής.

Να πω την αλήθεια μου είχα πολλά χρόνια να διαβάσω Λούκυ Λουκ. Αν και είχα μεγαλώσει με τις ιστορίες του “φτωχού και μόνου καουμπόι”, ίσως η ενασχόλησή μου με άλλες μορφές κόμικ να μη με έκαναν να ενδιαφερθώ για τις περιπέτειες του συγκεκριμένου ήρωα ειδικά μάλιστα από τότε που πέθανε ο δημιουργός του Morris. Ή απλά είχα αρχίσει να μεγαλώνω. Ποιος ξέρει; Κι όμως όταν φέτος είδα το εξώφυλλο της καινούργιας ιστορίας από τον Achdé (της ένατης συγκεκριμένα αφού ο συγκεκριμένος δημιουργός σχεδιάζει της ιστορίες του ήρωα από το 2003) με τον Λούκυ Λουκ να περπατάει μέσα σε μία φυτεία απο βαμβάκι συνοδευόμενος από έναν μαύρο σερίφη και στο βάθος την Κου-Κλουξ Κλαν να καραδοκεί, σαν να αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον μου για τις καινούργιες περιπέτειες του αγαπημένου ήρωα.

Σε ένα γενικότερο πλαίσιο η ιστορία δεν ήταν καθόλου άσχημη. Ο Achdé φαίνεται ότι είναι ένας δημιουργός ο οποίος από τη μία σέβεται την παρακαταθήκη του Morris, από την άλλη όμως φροντίζει να αφήσει το δικό του στίγμα πάνω στον ήρωα. Έτσι λοιπόν συναντάμε για άλλη μία φορά μοτίβα που είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε στις κλασσικές ιστορίες του Λούκι Λουκ, όπως την αλληλεπίδραση με ιστορικές αλλά και μυθοπλαστικές φιγούρες της Αμερικανικής ηπείρου, όπως ο Τομ Σόγιερ και ο Χάκλμπερυ Φιν. Το σενάριο όμως από το πενάκι του Jul είναι αυτό που κλέβει την παράσταση και πάει την παρακαταθήκη του ήρωα ένα βήμα παραπέρα. Αυτό που ο Jul κάνει με τρομερή τόλμη σε αυτήν την ιστορία είναι να δώσει ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία του ήρωα, μία κοινωνικοπολιτική χροιά. Ανέκαθεν ο Λούκι Λουκ ήταν ένας χαρακτήρας που στεκόταν στο πλάι των αδύναμων, όμως είναι η πρώτη φορά που τον βλέπουμε να ξεκαθαρίζει τη θέση του απέναντι στο θέμα του ρατσισμού λέγοντας στους λευκούς αριστορκράτες την υπέροχη ατάκα “Ξέρετε εγώ ποτέ δεν ξεχώριζα χρώματα”.

Αν μη τι άλλο αυτό το στοιχείο είναι που κάνει την ιστορία να ξεχωρίζει. Στον απόηχο της δολοφονίας του George Floyd και του Black Lives Matter, οι Achdé και Jul δε μένουν ασυγκίνητοι από τις αλλαγές που ταρακουνάν όλη την υφήλιο. Παίρνοντας λοιπόν αυτό το πλαίσιο, οι δημιουργοί το μεταφέρουν σε μία άλλη Αμερική, η οποία μπορεί να είναι νεώτερη κατά διακόσια περίπου χρόνια σίγουρα όμως είναι ελάχιστα αλλαγμένη. Επιλέγουν να καυτηριάσουν – κάπως ήπια βέβαια – το Αμερικάνικο όνειρο, το οποίο χτίστηκε πάνω στις ζωές χιλιάδων μαύρων σκλάβων και τροφοδοτήθηκε από τον ρατσισμό και την εκμετάλλευση των πλούσιων λευκών γαιοκτημόνων.

Μην παρεξηγηθούμε βέβαια, η ιστορία δεν είναι ένα αντιρατσιστικό μανιφέστο και δεν τα κάνει όλα σωστά. Σε μια ατυχή προσπάθειά της να μιλήσει για τον ρατσισμό στο σήμερα μας λέει εμμέσως πλην σαφώς ότι τα καταπιεσμένα υποκείμενα θα πρέπει να ανελιχθούν στις θέσεις αυτών που τα καταπιέζουν και να γίνουν αστυνομικοί ή πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών, λέγοντάς μας δηλαδή ότι το πρόβλημα δεν είναι οι ίδιοι οι θεσμοί αλλά τα άτομα που τους απαρτίζουν. Αλλά εντάξει δεν περιμέναμε και ποτέ το Λούκι Λουκ να μας κάνει μαθήματα πολιτικής ιστορίας. Όποτε απλά θα πούμε ότι χαρήκαμε που είδαμε έστω και μία κάπως απλοϊκή σκέψη στις σελίδες του αγαπημένου ντεσπεράντο, που αποδεικνύει ότι όταν μία ιστορία εξελίσσεται μέσα στα χρόνια δεν μπορεί να μείνει αναλλοίωτη από το κοινωνικό γίγνεσθαί.

Σε ένα γενικότερο λοιπόν πλαίσιο, το “Μπελάδες στις Φυτείες” είναι μία πολύ ωραία και ενδιαφέρουσα ιστορία. Έχει όλα τα στοιχεία που θα περίμενε κανείς από μία τυπική ιστορία Λούκυ Λουκ, άφθονο χιούμορ, ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τους θρύλους αλλά και τις προσωπικότητες της Άγριας Δύσης και άφθονη δράση. Σίγουρα δεν είναι η καλύτερη ιστορία που βγήκε με τον συγκεκριμένο ήρωα αλλά είναι ευχάριστη και δείχνει ότι θέλει να εξελίξει και να προχωρήσει την κληρονομιά του Morris παραπέρα. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι μας υπενθυμίζει ότι σε μία εποχή όπου τα γεγονότα και οι συνθήκες βράζουν, η 9η Τέχνη (όπως και όλες οι μορφές τέχνες) οφείλει να παίρνει θέση απέναντι στα γεγονότα. Γιατί η τέχνη ήταν πάντα ριζοσπαστική. Και αυτό δε θα αλλάξει ποτέ!

[Matti Karjalainen · Rating 3 out of 5]

Lucky Luken uusien seikkailujen viidennessätoista osassa "Louisianan lainvalvojat" (Story House Egmont, 2021) suunnataan tällä kertaa Louisianaan, jossa varjoaan nopeammin vetävä lehmipaimenemme joutuu tekemisiin entisten orjien, Ku Klux Klanin, puuvillan ja alligaattoreiden kanssa. Seikkailussa menossa mukana ovat musta sheriffi Bass Masters ja Daltonit.

Sarjakuvan teemat ovat ajankohtaisia Black Lives Matter -hengessä, ja mukaan on myös mahdutettu muutamia nykyaikaan viittaavia vitsejä: presidenttiydestä ja toimittajuudesta haaveilevien lasten nimet ovat Barack ja Oprah. Intertekstuaalisuudella pelataan sen verran, että Huckleberry Finn ja Tom Sawyer piipahtavat vähän päälleliimatussa kohtauksessa.

"Louisianan lainvalvojat" ei ole 20. ratsuväkirykmentti, mutta matalalla olleisiin ennakko-odotuksiin nähden se on kuitenkin ihan hyvä albumi.

[Laz33 · Rating 4 out of 5]

Άλλο ένα ευχάριστο άλμπουμ μετά τον Καουμπόυ στο Παρίσι.
Παρότι η θεματαλογία του ρατσισμού που πραγματεύεται είναι ευαίσθητη, καταφέρνει να κρατάει τις ισορροπίες μεταξύ σοβαρότητας και χιούμορ.
Θα μπορούσε να έχει παραπάνω δράση αλλά οκ, μην περιμένουμε και θαύματα.
Ο Ζουλ έγραψε το σενάριο, όχι ο Γκοσινύ.
Αξίζει πάντως να το διαβάσετε. Είναι αρκετά πρωτότυπο και μοντέρνο Λούκυ Λουκ, έχοντας όμως και πολλά απ΄τα διαχρονικά στοιχεία που μας έκαναν ν΄αγαπήσουμε τη σειρά.

3.5/5

[Elfo-oscuro · Rating 4 out of 5]

Esta muy bien el comic. Por fin un protagonista negro y basado en un personaje real. Muchas referencias al fin de la guerra civil pero en muy buen tono hecho el comic. Muy entretenido y se hace corto

[Marc Gagnon · Rating 4 out of 5]

Vous me direz que j'ai du retard? Vous avez bien raison! Je n'ai pas tiré plus vite que mon ombre pour cette lecture!

Quelques fois, il faut attendre le bon moment pour entreprendre une lecture et ce moment peut s'avérer propice à magnifier cette lecture! En c'est temps trouble où le racisme est de plus de en plus présent où les racistes sont décomplexés dans leur comportement, supportés par l'exemple de certain dirigeant, ce Lucky Luke arrive à comme un vent de fraîcheur.
Un scénario brillant de Jul qui reprend la trame narrative classique de la série avec des ajouts de modernité très intéressants. Une histoire des plus actuelles qui démontre bien que l'évolution n'est pas chose facile. De l'humour absolument magique! Et toujours ce petit côté historique qui vient cimenter l'histoire.

Achdé et Mel au dessin et au couleur suive la ligne de Moris. Cette scène d'ouragan par contre vient démontrer qu'il est possible d'insuffler un petit peu de nouveauté dans un trait classique.
J'ai adoré!

Merci à La Boîte de Diffusion pour le service de presse.

[Rick · Rating 3 out of 5]

Tja..aardig..maar helaas niet zonder problemen. Teveel ideeën voor 1 album. Een album over een Afro Amerikaanse Marshall is interessant, onderbelicht stukje geschiedenis, maar wat dan jammer is dat je dat karakter vervolgens niet of nauwelijks gebruikt. Wat je hier hebt is een geforceerd verhaal over de slavernij in Amerika. De scenarist zet alles even lekker goed aan zodat jij als lezer weet hoe slecht de Zuidelijken waren. En dat is niet nodig als je ervanuit gaat dat je lezers echt intelligent genoeg zijn om tot diezelfde conclusie te kunnen komen. En dan het gebruik van expositie! Mijn hemel! Show!!! Don't tell!!!! Veel potentie, maar gewoon niet volledig geslaagd.

[Rui Alves de Sousa · Rating 4 out of 5]

Gosto muito destes novos Lucky Luke. Têm boas histórias e muita graça. Esta, além disso, aborda um tema difícil de forma exemplar, quer nas referências e no humor.

[Oneirosophos · Rating 4 out of 5]

By far the best one made by the new ones!

[Paul-Hervé · Rating 2 out of 5]

Fan de Lucky Luke depuis ma plus tendre enfance, je suis déçu par ce nouvel album que je ne trouve pas du tout à la hauteur de l'œuvre de Morris et Goscinny. Si les clins d'œil à l'œuvre historique se succèdent dans "Un cow-boy dans le coton", cela n'en suffit pas à faire un opus qui tient la route. L'histoire met du temps à démarrer, et quand elle commence vraiment, elle se termine déjà. Finalement, on en vient à se dire que Jul se perd dans sa volonté d'inclure des références au canon, et que c'est autant de planches qui auraient pu être consacrées à développer la nouvelle intrigue. Jul gagnerait peut-être à s'émanciper davantage de Morris pour se réaliser pleinement.

[Kevin · Rating 3 out of 5]

Visualmente hermoso, pero la trama y su desarrollo fueron muy pobres. Morris daba premisas muy simples y de ahí empezaba a crear situaciones graciosas. En esta ocasión me di cuenta que había pasado muchas páginas sin reirme. Y las únicas veces que me reí, fue cuando el escritor hizo referencia al canon, como el cambio de apariencia de Lucky Luke a través de los años y el hecho de que los Dalton son cuatrillizos y otros más que hacen pensar que los autores solo se apoyan en referencias para hacer reír al lector.

Lamentablemente este capítulo cumplió de lo que me temía, que iba a poner la moraleja en tanta consideración, que la comedia iba a sufrir. Estoy visitando poco a poco los tomos más viejos de este personaje y en muchos de ellos explotó a carcajadas. Muchos no tienen una narrativa tan elaborada, pero por los chistes tan imperecederos, tengo que darles cinco estrellas. Este me hace darme cuenta por que Morris le daba tanta prioridad a la comedia.

Espero que Jul se haya desahogado en su afán de dejar un mensaje importante para la sociedad. En un Cowboy en París estaba dando indicios de su afiliación política, lo cual es un error cuando estamos tratando con un personaje que es importante para tanta gente de muchos orígenes distintos.

Al final fue bueno, pero yo no leo Lucky Luke por bueno, sino por gracioso. Solo por la calidad visual no le doy una puntuación menor, pero debo decir que estoy sumamente decepcionado.

[Anu-vinkkari · Rating 3 out of 5]

Vähän kyllä jännitti etukäteen lukea tämä, sillä jo sarjakuvan kannessa luurasi kolme ikävän näköistä klu klux -klaanilaista ja oli selvää, että jonkinlainen kannanotto arkaan ja ajankohtaiseen aiheeseen olisi luvassa. Lucky Lukehan ratkaisee perinteisesti ongelman kuin ongelman kuskaamalla konnat linnaan, mutta oli jo etukäteen selvää, että tätä isoa ongelmaa ei vieläkään ole kokonaan ratkaistu..
Luke perii etelävaltiolaisen vanhapiikafaninsa jäljiltä valtavan puuvillaplantaasin satoine orjineen, eikä halua sitä. Luken on kuitenkin otettava perintö virallisesti vastaan, ennen kuin sen voi luovuttaa pois. Daltonit kuulevat sattumalta asiasta ja haistavat testamentissa mahdollisuuden rikastua. Jo matkalla etelään Luke ehtii tutustua kurjia kohtaloita kokeneisiin orjiin. Paikan päällä Luke tutustuu toinen toistaan kamalampiin tilanomistajiin. Jopa Luken perässä rämeellä hiippailevat Daltonin konnat vaikuttavat aika mukavilta velikullilta näihin omahyväisiin riistäjiin verrattuna.
Koska tilannetta ei voi uskottavasti ratkaista nopealla ampumisella tai konnia vangitsemalla, piirtäjä ratkaisee ongelman lopulta pitelemättömällä luonnonvoimalla. Valtava hurrikaani pyyhkäisee matalaksi sekä tilat että talot ja vie tässä vaiheessa jo Luken talon pihalla ristiä polttelevan klu klux -klaanin mennessään. Myrskyn laannuttua tuhoutuneet pellavamaat voidaan turvallisesti luovuttaa orjien omaisuudeksi, ilman hurrikaanin mukanaan viemien ilkeitten tilanisäntien vastustelua. Loppukevennyksenä pulska rämekrokotiili pitää vielä puun kyljessä kirjanpitoa syömistään klaanilaisista.
Historiallisina kuriositetteina Luken rinnalla epäoikeudenmukaisuuksia vastaan taistelevat amerikan ensimmäinen musta poliisi Bass Reeves sekä topakka musta naisopettajatar Angela.

No huh, hitusen lattea lopetus, mutta maaliin sentään selvittiin osapuilleen kuivin jaloin ja kenenkään mieltä sen isommin pahoittamatta.

[Aggelos · Rating 3 out of 5]

A nice original idea for a lucky Luke album.

WIth gaping storytelling problems. Disjointed storytelling, Lucky Luke as a very passive protagonist and writing that goes frequently from satire to children's educational book.

One of the polarizing points of the book for me is that it doesn't shy away from the brutality of the era. Which is a jarring departure from the lucky Luke experience but certainly a interesting one.

[Karine · Rating 3 out of 5]

Ça faisait longtemps que je n'avais plus lu de Lucky Luke, on passe un bon moment.

[GuizmoEnOz · Rating 3 out of 5]

Contente de retrouver Lucky Luke, mais si on reste sur sa faim. Un bon moment quand même.

[Manos (hoarding books) · Rating 3 out of 5]

Not as pleasant as the previous..

[Oliver Karam · Rating 3 out of 5]

More educational than anything else. The plot is quite simplistic. A little disappointing.

[Indah Threez Lestari · Rating 4 out of 5]

Lucky Luke episode in BLM mode.

And in the style of Morris, I see no differences at all!

[Rodrigo · Rating 5 out of 5]

El algodón, el oro blanco.

[Peter Toth · Rating 3 out of 5]

This is a more recent (2020) installment for Lucky Luke, and the trend seems to be similar with Asterix, the next generation of authors keep putting out new volumes, but they seemingly do not make the standard of the original series. Same here, compared to the previous one we read, this felt much more forced, especially that it took a very sensitive topic, slavery and black equality.

The story happens 5 years after the end of the civil war in the South, Louisiana (so around 1870). Even 100 years later, it was still a problem, enough to just think about Martin Luther King, who among others is also referenced in the book. From Oprah to Barack Obama we hear references that might sound contemporary in 2020. I'm sure they wanted to use them as positive examples of what black people can achieve later but it kind of feels weird. This kind of humor does not work for me very much due to the topic being extremely sensitive. Unfortunately, the world is still not a much better place compared to what's depicted in the comic and maybe it's premature to have fun and ridicule this. Although Lucky Luke is a positive character, who wants to give all his inheritance to the poor black population. Still in the details, like the depiction of the black people, it's still kind of proliferates a negative, laughable art style that might have been unintentional, but it's kind of frustrating and does little to confirm that those characters are equal.

Oh well, maybe I just did not get the vibe, still I think this will be one of the less-fun installments I have read. Still a thumbs-up for sharing the real-life story of Bass Reeves and weaving him into the comic. He was a real successful black-american sheriff in the Wild West and we even get a brief description of his life in the end as an appendix.

[Emma · Rating 5 out of 5]

"I have a dream, Luke... I have a dream that, one day, Blacks will be treated as the equals of other Americans... A dream that they'll finally live freer than their own shadow!"

BASS REEVES
It was the best secret about the Old West, and for a long time no one listened to those who knew; 25 percent of cowboys were Black (and a large number of their colleagues were Latino)! Hollywood Westerns have always hidden that history by building up the legend of the blond, blue-eyed cowboy, yet it was a difficult, poorly considered profession that paid on average a single dollar per day...
Among those forgotten names, Bass Reeves holds a unique and important place: first Black deputy US Marshall west of the Mississippi River, born into a slave family, he arrested more than 3.000 outlaws over his heroic career. A crack shot and incorruptible defender of the Law, he embodies the most legendary aspects of the Old West.

[Nathalie · Rating 5 out of 5]

C’est la 123 ème aventure de Lucky-Luke et si Morris n’est plus là, le flambeau est bien repris. Je ne suis pas une spécialiste de la saga, mais c’est mon mari qui m’a refilé l’album car c’était selon ses dires : de l’or en barre. Alors d’or, il sera question, mais du blanc soit les plantations de coton en Louisiane. Lucky-Luke aura beaucoup à faire pour lutter contre les propriétaires terriens ségrégationnistes et redistribuer cet héritage non désiré au profit des vrais travailleurs du domaine. Il aura des alliés surprenants parfois. J’avoue que cet album possède des relents de l’affaire George Flyod, mais c’est quand l’actualité rattrape la fiction. Cette dernière fera la part belle aussi à des clins d’oeil plus joyeux et à un personnage historique qui mérite d’être mis plus en lumière : Base Reeves. A lire de 7 à 77 ans voir plus !

[Paulo Teixeira · Rating 4 out of 5]

Lucky Luke está a gozar uns dias de descanso no Kansas quando recebe a noticia de que tinha herdado... uma plantação de algodão no Louisiana vinda de uma admiradora sua. Sem saber o que fazer, vai a um lugar que ainda lambe as feridas da Guerra Civil e da libertação dos escravos, graças à 13ª emenda. Mas sabendo que é um peixe fora de água, quer fazer as coisas à sua maneira, dando a fazenda aos seus trabalhadores. Mas ele têm vários obstáculos e dois deles são o Ku Klux Klan e os irmãos Dalton...

"Um Cowboy no Negócio do Algodão" faz várias homenagens ao estado do Louisiana, as suas gentes e a alguns dos heróis do seu tempo. E isso inclui até o próprio Lucky Luke, cujos traços de Morris são mostrados ao longo do livro. Não só tem a sua graça como chama a atenção às injustiças que aconteceram naquele tempo, e sempre no espirito de Morris, o seu criador.

[Mars Dorian · Rating 4 out of 5]

Interestingly political issue about slavery, the cotton industry in the Wild West of America and an African-American Marshall.

I haven't read Lucky Luke since my childhood, but I was curious about this issue because of its political issues. Of course you can't deal with such a complex topic in an album with a few dozen pages drawn for kids, but I think the creators do a pretty decent job.

Lucky Luke comes across as too modern, having 21st progressive sensitivities as a cowboy hundreds of years ago when that was probably impossible, but hey, it's a cartoon. I love the scenario set in then French-Louisiana and the exaggerated but fun character designs.

The story advances rapidly and never comes across as (too) preachy.

I read the album in one go and recommend it to anyone who's open about a Franco-Belgian comic cowboy legend dealing with political issues.

[Etienne Mahieux · Rating 3 out of 5]

Cette nouvelle aventure entraîne Lucky Luke dans les bayous et les plantations de Louisiane, où il a hérité de manière parfaitement inattendue et strictement invraisemblable d'une plantation encore en ordre de marche, quelques trimestres à peine après la fin de la guerre de Sécession. L'acclimatation ne sera pas de tout repos, d'autant que s'en mêlent les Dalton, éternels agents du chaos.
Un chaos qui a quelque peu gagné le scénario : Lucky Luke est dans le coton à un double titre et n'a guère de prise sur ses propres aventures. Comme l'album doit nous faire découvrir des lieux que Morris et Goscinny n'avaient guère fréquentés, il est pour une bonne moitié constitué d'une longue exposition et, quand l'intrigue se noue, elle est essentiellement mue par des coïncidences (la dernière étant épique). Ce vieux khâgneux de Jul a plutôt cherché à tisser ensemble des faits et personnages historiques parfois peu connus — ainsi le premier marshall noir, Bass Reeves, figure parmi les protagonistes, même s'il est curieusement tenu à l'écart de toute la partie centrale du récit — et des références culturelles de tout ordre, sans parler de personnages délibérément anachroniques faisant signe vers notre présent où les questions raciales sont d'une actualité toujours brûlante : leurs prénoms et leur personnalité font souvent référence à des figures historiques ou médiatiques de notre temps. Donc au bout du compte, il y a beaucoup de satire et d'intertextualité, sans parler de réjouissantes bouffées d'humour absurde, et il ne serait pas désagréable d'avoir un peu plus de bon vieux western pour structurer le tout.
Aux crayons, Achdé se déchaîne ; toujours habile à imiter le trait de Morris, son découpage, son usage à la fois expressif et austère des couleurs, il s'en affranchit dans de grandes compositions foisonnantes et dans un feu d'artifice de caricatures pour épingler les sudistes sur le retour et leur mentalité aristocratique. Au bout du compte, ce n'est pas un grand album mais à tout le moins une lecture réjouissante.

[João Teixeira · Rating 4 out of 5]

Não sendo conhecedor da obra original de Lucky Luke, acabei por gostar deste livro. Estas histórias acabam por ser deliciosamente anacrónicas a bem do humor, e creio que é por isso que são apelativas. Sem fugir à realidade da época retratada, acabamos por ver os maus da fita castigados e os heróis como justos vencedores. Gostei da homenagem prestada a Bass Reeves, personagem histórica que ficamos a saber na última página ter existido de facto. Gostei e fiquei com vontade de ler mais histórias de Lucky Luke (as originais e as mais criadas mais recentemente por autores contemporâneos).

[Michel · Rating 4 out of 5]

Un Lucky Luke sympa, dans un style vraiment proche (au niveau du dessin) de Morris et dans l'air du temps avec une denonciation humoristique du racisme du Sud antebellum. La morale reste assez legere avec des clins d'oeil mignons aux Noirs americains "successful". On est bien sur tres loin de l'age d'or de Goscinny mais l'ecueil d'un tome ultra politically correct a ete bien evite et on passe un moment sympathique.

[StrictlySequential · Rating 4 out of 5]

225×295 ¦ A.I. 10/2020 ¦ D.L. 09/2020 ¦ prix LU02 = eo(noté)
-›Pic+Info about cover cowboy Bass Reeves (1838-1910)

I love how all the "d'apres Morris" make sure to teach all sorts of contemporary stuff while entertaining! The Reeves page taught me that '@25% of cowboys were black and that many of their colleagues were hispanic since the $1-a-day pay was below the type of cowboy seen in Hollywood'.

[Seb · Rating 3 out of 5]

I read this in Spanish, so I may have missed some nuances, but even so I'm not convinced that cowboy comic book "Lucky Luke" is the most appropriate venue for narratives about slavery. I am dumb and white, and again, only got the general gist because this was in Spanish, so I still had fun. Nice artwork.

[Satu Niemi · Rating 5 out of 5]

Todella hyvä Lucky Luke -albumi. Käsittelee yhtä aikaa humoristisesti ja asiaan kuuluvalla vakavuudella Amerikan etelävaltioiden tilannetta sisällissodan jälkeen. Luke perii häntä ihailleelta mummelilta jättimäisen puuvillatilan ja kaikki sen mukaan kuuluvat työntekijät, jotka on nimellisesti vapautettu orjuudesta mutta jotka ovat jatkuvassa hengenvaarassa.