Bij het aantreden van de Vlaamse regering-Jambon I deed één welbepaalde passage uit het regeerakkoord veel stof opwaaien: een ‘pluralistisch samengestelde wetenschappelijke commissie’ zou een Vlaamse canon samenstellen, die ‘complexloos’ om moest gaan met ‘wie we zijn en waar we vandaan komen’. Voorwaar een identitair mijnenveld waar geen enkele serieuze mens zich aan wou wagen.
Daarom namen de iets minder serieuze mensen Stijn Van der Stockt en Geert Stadeus die nobele taak alvast op zich. Ter ieders leering ende vermaeck, en niet gehinderd door de vervelende eigenschap van wetenschappers om altijd op zoek te gaan naar de waarheid, navigeren deze model- Vlamingen complexloos door het ABC van onze roemrijke beschaving in meer dan 150 onderwerpen. Van de aardappel, die ook door Jeroen Meus bezongen werd, tot de kleine zelfstandige, de hoeksteen van onze vaderlandse economie.
Geschikt voor jong en oud, man en vrouw, allochtoon en autochtoon, links en rechts, en zeker voor de extremen op al die spectra.
Een boek dat me meermaals hartelijk heeft doen (glim)lachen, heeft doen nadenken over de grenzen van humor, hier en daar wat interessants heeft bijgeleerd én bewonderend achterliet na alweer een heerlijke zinswending. Ik citeer: "Alleen iemand met een heel slecht karakter zou Guide Gezelle de Roger Vangheluwe van zijn generatie noemen. Vooruit dan maar: Guido Gezelle was de Roger Vangheluwe van zijn generatie." of over asperges en hun distinctieve geur: "Dat hebben wetenschappers onderzocht door 7000 mensen aan hun eigen pipi te laten ruiken nadat ze asperges hadden gegeten. Intussen is kanker nog altijd niet opgelost." Droog en hilarisch, exact wat ik heerlijk vond aan dit boek. Ook de titels zijn regelmatig parels van observatiehumor op de Vlaamsche aard, zoals bij het hoofdstuk 'Garage' waar de ondertitel luidt 'extra berging. ' Het boek wil een overzicht geven van de Vlaamse canon en slaagt daar wonderwel in, alle (kleine en grote) kanten of verwezenlijkingen van 'de Vlaming' passeren de revue. Een aanrader.
Wreed goed gelachen en hier en daar nog iets bijgeleerd ook. Wat wil je meer? Een ander Vlaams canon hebben we alleszins niet meer nodig. Voor iedereen die zichzelf en Vlaanderen niet al te serieus neemt, de enige echte Vlamingen dus.
Bijzonder grappig én informatief boek. Tongue-in-cheek-humor van de bovenste plank. Of hoe een zwaar gedrocht als een canon toch lichtvoetig en relativerend kan zijn.