Je agenda zit vol en in je hoofd is het druk. De balans tussen werken en rusten is kwijt. Hoe zorg je ervoor dat je weer met plezier je leven leidt?
Mirjam van der Vegt laat in 8 tegendraadse lessen zien wat rust nemen met ons lichaam en geest doet. Rust verhoogt de kwaliteit van ons werk en leven aanzienlijk. Van der Vegt laat met de inspirerende verhalen van o.a. rapper Typhoon, bergbeklimmer Katja Staartjes en bisschop Ancelimo zien dat je in goed gezelschap verkeert wanneer je even gas terugneemt.
Ik heb ontzettend gemengde gevoelens bij dit boek. Er zitten interessante verhalen tussen en veel van de lessen/tips die ze geeft zijn nuttig en zou ik graag wat mee doen in mijn leven. Het boek is een goeie reminder van wat bekend is over rusten en ze weet duidelijk veel van stilte in de katholieke traditie. De kern van haar tips staan en zijn mi zeker het implementeren waard. Ook cool: samenwerking met Tear, wonen op Kanaleneiland.
Tegelijkertijd staat haar toon me erg tegen. Het komt best wel belerend over en de inhoud die ze presenteert komt niet erg doorwrocht over maar juist als een herkauwen van de katholieke monastieke traditie en populaire psychologie. Ik denk dat ze een goede coach is en dat als je weinig leest dit boek aardig wat food for thought kan geven. Als je de diepte in wilt dan schiet dit boek tekort op alle fronten.
Een paar pijnpunten: - de neurowetenschappelijke bespreking is van slechte kwaliteit. Ze zegt in hoofdstuk 3 in haar samenvatting van Kahneman dat systeem 1 (snel automatisch reageren) gelijk zou zijn aan het default mode network. Het default mode network is de staat waarin je in rust automatisch over jezelf en je problemen/toekomst/verleden gaat nadenken. Systeem 1 van Kahneman is op basis van reflexen/automatische piloot reageren. Dat heeft vooral te maken reflexen/affectieve verwerking (subcorticaal-corticale verbindingen). Vervolgens schrijft ze in hoofdstuk 6 dat je profijt hebt van een ‘beter’ (is dat meer of minder? Is het functioneel of structureel?) default mode network (meer empathie) om vervolgens in hoofstuk 9 over een afname van activiteit in het ‘standaardnetwerk’ (dat is hetzelfde default mode network) te schrijven bij nonnen die veel stil zijn.
Over het algemeen geldt dat een overactief DMN gerelateerd is aan depressie en angst (en ik dacht ook verhoogd in autisme) en dat minder DMN minder piekeren betekent.
Haar bespreking van de amygdala en de hippocampus (hst. is denk ik wel correct behalve dat het veel ingewikkelder is (hippocampus heeft ook dempende werking op amygdala in angstreactie en er is ook een corticale reappraisal na de eerste angstreactie).
Ook komt op meerdere plekken de nogal holle frase ‘neuronetwerken’ voorbij. Spreek of algemener over de ingesleten patronen in je hersenen of geef details. Nu is het zweverige coachingstaal.
Tip: laat dit nalezen door een neurowetenschapper (en geef meer details) of schrijf niet over de hersenen. De punten die ze probeert te onderstrepen over rust zijn goed maar hoe ze ze onderbouwt klopt niet helemaal.
- De routine van Darwin van veel rusten kwam ook voort uit zijn slechte gezondheid (hij kon grote delen van zijn leven niet mer dan twee uur werken) en het feit dat hij kon rentenieren op het geld van zijn vader (en goed beheer van beleggingen).
- het is een rare mix van mooie christelijke/spirituele gedachten en kijk-eens-hoe-cool-ik-ben passages (over haar burnout, haar succes als ondernemer, haar reis in Oeganda, de bisschop die ze heeft ontmoet etc.). In die zin past het volledig in de lekker-shoppen-traditie van de zelfhulpboeken.
Oppervlakkige verzameling van allerlei gedachten over onthaasten. Eenvoudige introductie voor mensen die zo druk zijn dat ze geen tijd nemen voor zelfreflectie. Voelt als een boek dat iemand heeft geschreven om de eigen coachings- en trainingspraktijk mee te legitimeren.
Van der Vegt is overduidelijk christelijk geïnspireerd en gebruikt veel verwijzingen naar christelijke praktijken; alsof die a priori heilzaam zijn. Dat gaat dan bijvoorbeeld zo: “Ons leven is geen op- en neergaande lijn van hoogte- en dieptepunten, maar een steeds weer terugkerende beweging van in- en uitkeren. De bekende priester Henri Nouwen hield er zijn beroemde prekenserie over in de Crystal Cathedral. Hij werd ontdekt door miljoenenpubliek toen hij sprak over de geliefde die steeds weer mag terugkeren maar de liefde.” De opbouw van dit stukje tekst is als volgt: 1. Stelling 2. Onderbouwing van de stelling met een dominee 3. Miljoenenpubliek als extra legitimering Mevrouw Van de Vegt is hier gewoon zendingswerk aan het doen in de trant van het is waar omdat ik erin geloof, compleet met zalvend christelijk jargon (‘mag terugkeren’, ‘werd ontdekt’, ‘geliefde’ en ‘liefde’).
Ik mis in dit boek de herkomst van druk doen: wat drijft mensen ertoe om druk te doen als ze blijkbaar gelukkiger worden van rust? Naar welke stem van ouders en vroege opvoeders luisteren deze mensen, welke sociale druk ervaren zij, bijvoorbeeld door jarenlange christelijke indoctrinatie? Is het niet juist een christelijke opvoeding die veel mensen voor de rest van hun leven doet worstelen met plichtsbesef, schuldgevoel en het idee dat ze nooit voldoen, nooit goed genoeg zijn, hoe hard ze ook werken, hoe druk ze ook doen?
Dit had ik van te voren wel willen weten: dit boek is waarschijnlijk alleen interessant als je zeer christelijk bent. Verder miste ik vooral veel diepgang betreft het onderwerp en werd er continu met one-liners gestrooid die door een abt of priester of christelijke artiest gesproken waren en voelde het geheel meer alsof de schrijfster vooral haar geloof aan me op wilde dringen. Ik vond het vooral vervelend dat het op een stiekeme manier leek te gebeuren. Eerst lees je namelijk nergens dat het een christelijk boek is, maar langzaam aan word het opgebouwd. Na een paar uur luisteren wordt je figuurlijk doodgegooid met christelijk jargon. Daar zit ik niet op te wachten. Wees gewoon lekker trots op je christelijke boek en verkoop het als zodanig. Dan had ik een geïnformeerde keuze kunnen maken om mijn tijd niet aan dit boek te besteden! En degenen die hier juist troost of inspiratie uit zouden kunnen halen, kopen het dan misschien sneller omdat ze ook weten wat ze er aan hebben.
Voor het lezen: Aangezien ik op dit moment enorm onrustig ben in mijn hoofd en de stress door mijn lijf giert lijkt me dit even een enorm geschikt boek om tijdens het wandelen in de natuur op te zetten.
Tijdens het lezen: De verhalen zijn toegankelijk, helder, motiverend en inspirerend en ze luisteren lekker weg. Het ene verhaal, of de ene les trekt me meer als de anderen, maar dat lijkt me vanzelfsprekend. Wel zijn het echt hele uiteenlopende voorbeelden waardoor iedereen er wel iets uit kan halen.
Conclusie: Het was een erg fijn boek om tijdens het wandelen te luisteren. Het was niet zwaar en wetenschappelijk. Het is vlot en krachtig geschreven en het luisterde lekker weg. Ze blijft niet te lang in de onderwerpen blijft hangen die aan bod komen, maar lang genoeg om tot een duidelijk punt te komen. Verder komen er ook hele goede voorbeelden van “bekende” mensen aan bod en vertelt ze hoe zij dit in hun (drukke) leven toepaste. Hierdoor zie je dat er voor ieder type levensstijl toch mogelijkheden zijn om genoeg rust in je leven in te bouwen. Ze bracht me niet direct nieuwe kennis, maar soms is het ook gewoon fijn om bepaalde dingen even herhaalt te krijgen, waardoor je even terug bij het besef komt wat voor jezelf noodzakelijk is. Namelijk beter mijn grenzen aangeven en meer rust nemen. Voor mij heeft het me zeker weer even doen beseffen dat rust nemen ook goed is.
Rond mijn dertigste vrat ik ze als zoete broodjes: zelfhulpboeken. Er waren er bij waar ik wel wat van leerde. Zo was ik een tijdje weg van de boeken van De Amerikaanse Dwayne Dyer. Op een bepaald moment was ik er ook wel weer klaar mee. Veel zelfhulpboeken hebben toch een groot ‘oude-wijn-in-een-nieuwe-zak’gehalte.
Mijn lieve vriendin Astrid, een echt werkbeest, zat maandenlang thuis met een nare rugaandoening. Ze vertelde me in die tijd veel te hebben gehad aan ‘De kracht van rust’. Dat maakte me nieuwsgierig; Astrid gaf me dit boek te leen.
De ondertitel vind ik mooi: 8 tegendraadse lessen over werk en het goede leven’. Sommige lessen bevatten voor mij niet zoveel nieuws, maar de tweede vind ik heel inspirerend. ‘Beoordeel de dag naar wat je zaait in plaats van oogst.’ Dat vraagt om rust nemen. Iets wat ik structureel te weinig doe, in mijn werkdagen.
De concrete voorbeelden die Mirjam van der Vegt geeft uit haar persoonlijke leven, maken het boek zeker sterk. Hier en daar vind ik de tips wel wat obligaat. ‘Ga elk jaar twee keer in je eentje weg.’ ‘Neem een sabbatical.’ Ik denk dat deze zaken niet voor iedereen zijn weggelegd.
Voor de tweede keer gelezen en ik zou dit boek nog 10x kunnen lezen! Je kunt elke keer wel weer iets anders uit dit boek toepassen in je leven om meer (innerlijke) rust te vinden in het leven. Begrijpelijk dat dit voor sommige mensen te spiritueel is. Ik heb daar weinig moeite mee en vind het juist makkelijk toepasbaar, past in mijn straatje.
Dit boek sprak mij zo erg aan. Normaal pak ik deze boeken altijd op en uiteindelijk koop ik dan een feelgood. Dus was dan ook heel erg blij dat ik een recensie exemplaar ontving van @rainbowuitgevers voor een eerlijke mening. Zulke boeken heb je namelijk soms nodig.
Het boek neemt je mee op 8 wijze lessen door middel van verschillende verhalen over mensen. Op deze manier blijft het boek erg luchtig. Staan er dingen in die ik al wist, ja vond ik dit erg nee. Soms is dit weer een goede reminder aan jezelf dat je even rust moet nemen. Dat voor je uitstaren en niks doen juist heel positief en powerfull kan zijn. Na elk hoofdstuk komt er een opdracht die je kan uitvoeren, zodat je bewuster bezig bent met de kracht van rust.
Ik denk persoonlijk dat iedereen zo’n boek nodig heeft als reminder om soms even in het drukke leven stil te staan bij belangrijke zaken. Er is immers meer dan alleen werk. Iets wat ik heb geleerd tijdens mijn burn-out. Dit boek sluit daar mooi bij aan.
Het boek bevat geen wetenschappelijke feiten of onderzoeksverslagen. Er wordt soms verwezen naar een verslag maar dit is niet storend.
Dat gezegd te hebben, vind ik dit een aanrader voor mensen die een reminder nodig hebben waarom het belangrijk is om rust te nemen in je drukke leven.
Het boek was gelukkig niet zo dik, dus kostte het luisteren niet echt veel tijd. Ik vond het grotendeels een boek waar mijn haren van overeind gingen staan. Het kwam op mij belerend over. Het geeft naar mijn bescheiden mening te veel ruimte aan de christelijke/katholieke manier van rust vinden/hebben in stilte in een klooster. Hier en daar was het verwarrend. De verhalen waren wel aardig, maar in het algemeen voelde het als een boek dat snel geschreven is/uitgebracht is oom een graantje mee te pikken van de belangstelling voor zelfhulpboeken.
Het is op het moment dat ik dit schrijf ongeveer een week geleden dat ik het uit had. En ik heb nu al moeite me te herinneren waarover het boek precies gaat, wat erin behandeld werd. Dat zegt voor mij genoeg.
Een aardig boek van Mirjam vd Vegt waarin lessen over rust worden beschreven. Het is allemaal iets uitgebreider uitgewerkt en lijkt meer af dan haar andere boeken als Koester je Hart en Durf te leven. Toch blijft het euvel dat het allemaal nogal oppervlakkig blijft, aan de kant van de geïsoleerde tips en handelingen. Een light samenvatting van wat andere auteurs uitgebreider en doorleefder hebben beschreven. Het is wel makkelijk en soepel geschreven en een goede eerste kennismaking met dit gebied.
Ergens tussen 3 en 4 ster. Makkelijk te lezen boek over rust. Er staan wat interessante lessen in. Voor mensen die meer over dit onderwerp lezen waarschijnlijk weinig nieuws. Maar af en toe wat herhaling kan soms ook goed zijn. De focus op het zaaien en onaf durven zijn vond ik wel goede reminders. Er wordt vaak naar de benedictijnse leefregels verwezen. Deze zijn vrij algemeen en kan je ook prima toepassen als je niet of anders gelovig bent.
Mirjam geeft mooie tips hoe je rust kan toepassen op je eigen leven. Soms had ik het gevoel dat ze van het een naar het ander ging maar desondanks mooie dingen die ze benoemd vanuit haar eigen ervaring en van anderen.
Mooi dat er na elk hoofdstuk een paar vragen staan die je stil zetten en ruimte geeft om na te denken over het hoofdstuk dat ze heeft geschreven.
Goede dingen om langer over na te denken en toe te passen op je eigen leven. :)
Helder en vlot geschreven boek met een iets andere invalshoek dan de meeste boeken met dit onderwerp. Het boek is opgedeeld in 8 hoofdstukken met elk een thema dat centraal staat. Na het lezen van dit boek weet je dat er nog een hoop te leren is op het gebied van rust en dat het mogelijk is om dit toe te passen in je leven. Aanrader.
Neem in deze jachtige wereld de tijd om 'De kracht van rust' te lezen. Het is belangrijk om af en toe even stil te staan bij je leven om beter te worden (in beide betekenissen). Goed geschreven, veel aansprekende voorbeelden en de uitdaging daadwerkelijk aan de slag te gaan met rust.
Weer even beseft hoe belangrijk rust en onthaasting is. Wel vond ik dat er soms hele algemene en zweverige bewoordingen en uitgebreide stukken tekst werden gebruikt terwijl het veel korter en krachtiger had gekund.
Ik vond De kracht van rust een interessant boek met een belangrijke boodschap: in een druk leven is rust geen luxe, maar een noodzaak. De schrijfstijl is prettig en de tips zijn praktisch, waardoor ik er zeker wat uit kon halen. Het zette me aan het denken over hoe ik meer momenten van stilte in mijn leven kan inbouwen.
Toch had ik er moeite mee dat het geloof zo’n grote rol speelt in het boek. Ik had verwacht dat het meer algemeen over rust en ontspanning zou gaan, maar veel adviezen waren sterk vanuit een christelijk perspectief geschreven. Dat haalde me soms uit het verhaal en maakte het voor mij minder toegankelijk. Daarnaast werd de boodschap vaak herhaald, waardoor het op sommige momenten wat langdradig aanvoelde.
Al met al had het boek waardevolle inzichten, maar de nadruk op geloof en de herhaling zorgden ervoor dat het me niet helemaal wist te pakken. Daarom geef ik het drie sterren.
Er zitten inspirerende ideeën in, maar het boek gaf een wat rommelige indruk. De lay out binnenin is storend en niet rustgevend, de zinnen vloeien niet.. wat toch wel spijtig is.