Prudence Cowley (dita Tuppence) e Thomas Beresford (dito Tommy) são dois «velhos» amigos, ambos desmobilizados depois da Primeira Guerra Mundial, tendo a primeira participado no esforço de guerra como enfermeira e o segundo combatido (e sido ferido) nas fileiras britânicas. Ambos são envolvidos num caso de espionagem, durante o qual terão de lidar com um misterioso adversário, designado como Mister Brown, o qual anseia por recuperar documentos comprometedores confiados a uma jovem, uma certa Jane Fish, sobrevivente ao afundamento do navio Lusitania, e que, consciente do risco que corria, tratou de se esconder desde então, dissimulando a sua identidade. O adversário dos dois heróis planeia, com efeito, subverter por via de uma revolução a ordem social estabelecida no Reino Unido, plano que poderia ser aniquilado pela descoberta desses documentos...
Αυτή τη φορά, οι εκδόσεις Διόπτρα προχωρούν σε μια ιδιαίτερη έκδοση που αφορά την αστυνομική λογοτεχνία και μας παρουσιάζουν το μυθιστόρημα της Agatha Christie «Μια σκιά στην ομίχλη» σε μορφή κόμικ! Η διασκευή και η εικονογράφηση είναι του Emilio van der Zuiden και η αξιόλογη και καίρια μετάφραση στα ελληνικά της Τατιάνας Γαλάτουλα.
Πρόκειται για την πρώτη περιπέτεια του διδύμου Προύντενς Κάουλι και Τόμι Μπέρεσφορντ, ήρωες της σειράς βιβλίων «Tommy & Tuppens». Η ιστορία ξεκινάει το 1915, όταν το κρουαζιερόπλοιο Λουζιτάνια βυθίζεται καθώς ταξιδεύει από τις ΗΠΑ προς την Αγγλία. Ένας από τους επιβάτες ζητάει από μια κοπέλα να παραδώσει ένα άκρως απόρρητο και σημαντικό έγγραφο στην αμερικάνικη πρεσβεία, αμέσως μόλις πατήσει το πόδι της στην Αγγλία… Στη συνέχεια, μεταφερόμαστε στο Λονδίνο του 1919, όπου συναντιούνται οι δύο ήρωές μας. Νέοι, ονειροπόλοι και ριψοκίνδυνοι, φιλοδοξώντας να πλουτίσουν και να ζήσουν την περιπέτεια, οι δυο τους αποφασίζουν να ιδρύσουν μια ιδιότυπη «εταιρεία τυχοδιωκτών». Την κουβέντα τους ακούει ένας παράξενος άντρας, που τους προτείνει να τους προσλάβει εκείνος. Όμως όλα περιπλέκονται μόλις η Τούπενς ξεστομίζει, άθελά της, ένα όνομα που ασκεί περίεργη επίδραση στον ‘εργοδότη’ τους. Η υπόθεση αυτή ιντριγκάρει τους δύο νέους και τους οδηγεί στο να μπλεχτούν σε μια περιπέτεια που μπορεί να αποδειχτεί εξαιρετικά επικίνδυνη, μιας και αφορά μια υπόθεση διεθνούς κατασκοπείας, στην οποία εμπλέκονται ακόμα και σημαίνοντα πρόσωπα. Στην προσπάθειά τους να ανακαλύψουν τον μυστηριώδη και επικίνδυνο κύριο Μπράουν, που φαίνεται να είναι ο εγκέφαλος της συμμορίας, και να βρουν τη δεσποινίδα Τζέιν Φις και το πολύτιμο έγγραφο που κουβαλάει μαζί της και αποτελεί το κλειδί του μυστηρίου, ο Τόμι και η Τούπενς θα συνειδητοποιήσουν πως όλοι όσοι σχετίζονται με αυτή την υπόθεση είναι εν δυνάμει ύποπτοι και πως ο κίνδυνος παραμονεύει σε κάθε βήμα, απειλώντας ακόμα και την ίδια τους τη ζωή…
Το να μεταφέρεις ή να διασκευάσεις ένα λογοτεχνικό βιβλίο σε κόμικ είναι οπωσδήποτε ενδιαφέρον, όμως εμπεριέχει και ένα ρίσκο. Ιδιαίτερα όταν μιλάμε για ένα κλασικό αριστούργημα μιας δημιουργού όπως η Agatha Christie. Χρειάζεται σκέψη, μελέτη και πολλή προσοχή, ώστε να καταφέρεις να αποδώσεις σωστά την ατμόσφαιρα και να διατηρήσεις το σασπένς. Οι αφηγηματικές περιγραφές που μπορεί να καλύπτονται σε δεκάδες αράδες θα πρέπει να καταφέρουν να «χωρέσουν» σωστά και επαρκώς στις εικόνες, οι εκφράσεις των ανθρώπων να αποδοθούν σε σκίτσα, οι διάλογοι να περιοριστούν σε μπαλονάκια χωρίς να χάσουν τη δυναμική τους. Μια τέτοια έκδοση, λοιπόν, μπορεί να αποδειχτεί τόσο πετυχημένη όσο το πρωτότυπο βιβλίο, κάποιες φορές ανώτερη ακόμα σε σχέση με εκείνο, κάποιες άλλες ελλιπής. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η έκδοση της Διόπτρας είναι -με μια λέξη- αξιοπρεπέστατη. Η δουλειά του Emilio van der Zuiden στα σκίτσα απλά εξαιρετική. Αποτυπώνει με γλαφυρότητα και περιεκτικότητα συνάμα την κάθε σκηνή, αποδίδει αριστοτεχνικά και παραστατικά τις εκφράσεις ή τις κινήσεις των ηρώων, ζωντανεύει ένα Λονδίνο στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και ζωγραφίζει μια ολόκληρη ιστορία σε μερικά μόνο καρέ, που όμως είναι αρκετά για να κερδίσουν τις εντυπώσεις και ακόμα και τον δυσκολότερο αναγνώστη. Τα κείμενα είναι επίσης απόλυτα πιστά στον τρόπο ομιλίας και έκφρασης της εποχής, αλλά και «κουμπωμένα» στους ήρωες που αντιστοιχεί το κάθε κομμάτι μονολόγου ή διαλόγου. Μέσα σε ελάχιστες γραμμές, όλα όσα πρέπει να ειπωθούν καταφέρνουν να το κάνουν. Γενικά, το βιβλίο είναι άψογο και προσεγμένο ως τη λεπτομέρεια. Το χοντρό εξώφυλλο εγγυάται την προστασία του περιεχομένου του, ενώ η εικόνα του δίνει μια πρώτη γεύση της υπόθεσής του. Οι σελίδες αναδίδουν αυτή τη μοναδική μυρωδιά του «φρέσκου» βιβλίου. Η βιβλιοδεσία, η ποιότητα του χαρτιού και των εικόνων, τα χρώματά τους – όλα πιστοποιούν και επικυρώνουν την ποιότητα στην οποία μας έχει συνηθίσει ο συγκεκριμένος εκδοτικός σε ό,τι αφορά τα βιβλία του. Κατά τη γνώμη μου, κανένας δεν έχει να χάσει τίποτα απολύτως διαβάζοντας αυτό το βιβλίο. Όσοι αγαπάμε ούτως ή άλλως τη λογοτεχνία και την Agatha Christie, θα βρούμε εδώ μια αναζωογονητική εκδοχή ενός βιβλίου της, όπου το μάτι θα μπορεί να «ξεκουράζεται» ταυτόχρονα με την ανάγνωση και να απορροφάται από τη δράση που εκτυλίσσεται στο κάθε καρέ. Όσοι δεν αγαπούν τόσο το διάβασμα ενός αμιγώς λογοτεχνικού βιβλίου, εδώ θα έχουν τη δυνατότητα να διαβάσουν ένα δυνατό δείγμα της δουλειάς της Christie -αυτής της ιέρειας του αστυνομικού νουάρ- χωρίς καμιά δικαιολογία περί κούρασης και χρονοβόρας ανάγνωσης. Και πιθανότατα θα εθιστούν τόσο, που μετά θα ζητάνε περισσότερα!
Προσωπικά, θα ήθελα πολύ να διαβάσω περισσότερες κλασικές ιστορίες σε μορφή κόμικ και ανυπομονώ να τις προτείνω σε όσους φίλους και γνωστούς μου δεν δελεάζονται και τόσο με την επιλογή ενός «παραδοσιακού» βιβλίου. Ο εναλλακτικός τρόπος αποδεικνύεται πως παρουσιάζει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον!
Huh, seems I've never read any of the Beresford novels. I think the more pulp-adventure format of this story works better as a comic than the more "cerebral" mysteries, especially as it lends to giving enough characterization to the protagonists while the fact that other characters are less explored isn't as big of a problem here (they're just evil commies, no need for more motivation or depth). The spy stuff in Christie's novel was never my favourite, but it works better as comics.
This comic is quite well presented. Highly improbable, however, you cannot expect a probable story from a comic book. It really got me interested in this other type of books by Agatha Christie. Very much action, quite different from a slow motion Poirot.
Continuamos com a onda de adaptações de obras literárias para BD. Parece ser um filão em franca exploração e as publicações sucedem-se. Relativamente à rainha do crime e suspense, com uma obra tão vasta e famosa, já há várias adaptações. Optei por um livro menos popular, exatamente para ter pelo menos o interesse do desconhecido. Infelizmente a expetativa saiu defraudada. A história é confusa, desinteressante e com pouco ritmo – esta adaptação já que desconheço o original. A arte gráfica de linha clara é claramente o melhor da obra, mas insuficiente para a resgatar.
Ο Τόμας Μπέρεσφορντ και η Τούπενς Κάουλι είναι από τα πιο πρωτότυπα μυθιστορηματικά ζευγάρια της αστυνομικής λογοτεχνίας. Είμαστε στο 1919 και τα δυο νέα παιδιά είναι άνεργα και χωρίς στον ήλιο μοίρα. Όταν ξανασυναντιούνται τυχαία, ενώνουν τις δυνάμεις τους και γίνονται τυχοδιώκτες, θέλοντας να δουλέψουν για όσους κάνουν περιουσίες χάρη σε ευφυείς μικροπαραβάσεις! Εντελώς αναπάντεχα όμως θα μπλέξουν σε μια συναρπαστική περιπέτεια που ξεκινάει με το ναυάγιο του Λουζιτάνια το 1915 και συνεχίζεται με την εμπλοκή των Μυστικών Υπηρεσιών και το κυνήγι ενός σημαντικού εγγράφου!
Το μυθιστόρημα της λατρεμένης συγγραφέως Agatha Christie έρχεται σε μορφή κόμικ από τις εκδόσεις Διόπτρα σε μεγάλη, πολυτελή, χορταστική έκδοση. Το κείμενο έχει διασκευαστεί και εικονογραφηθεί από τον Βέλγο Emilio Van der Zuiden Από την υποβλητική πρώτη σκηνή της βύθισης του Λουζιτάνια, το φθινοπωρινό Λονδίνο μέχρι τα άδυτα κατασκοπευτικών ομάδων και μυστικών εταιρειών, το κείμενο και η εικονογράφηση γίνονται όλο και καλύτερα. Η ιστορία παρατίθεται σε όλες τις διαστάσεις της, οι διάλογοι είναι περιεκτικοί και μεστοί, οι εναλλαγές σκηνών και οι ανατροπές καταιγιστικές. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η επιμονή του Van der Zuiden στα γήινα χρώματα (καφέ, πράσινο, σκούρο πορτοκαλί, μπεζ και μαύρο). Πουθενά δεν είδα φωτεινές ή λαμπερές εναλλακτικές, παρά μόνο στο τελευταίο δισέλιδο, ακόμη και οι άλλες διακυμάνσεις πάντα ήταν σκοτεινές ή σκούρες. Αυτό προσδίδει μια ομοιομορφία που θα κούραζε αν δεν ήταν οι αδρές γραμμές του σχεδίου και οι ρηξικέλευθες οπτικές γωνίες απεικόνισης της ιστορίας (προσέξτε τις σελίδες 16 και 17, όπου κάθε καρέ φαντάζει απομονωμένο, αν όμως ρίξει κάποιος μια γενικότερη ματιά θα δει πως όλα τα καρέ σχηματίζουν μια δισέλιδη απεικόνιση ενός πάρκου)!
Το «Μια σκιά στην ομίχλη» είναι ένα από τα καλύτερα κατασκοπικά μυθιστορήματα της Agatha Christie και χάρη στην πρωτότυπη ματιά, την άποψη και το δυνατό σχέδιο του Emilio Van der Zuiden παίρνει μια νέα διάσταση και χαρίζει μια συναρπαστική εμπειρία στον αναγνώστη, που δεν μπορεί να σταματήσει να διαβάζει μέχρι ν’ ανακαλύψει τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τη μυστηριώδη εξαφάνιση ενός σημαντικού εγγράφου!
Honestly this was the worst comic I every read. There were so many grammatical errors, inconsistent colouring (a part of Tuppence's dress at some point had her skin colour), page numbers were missing. It was just a mess. I haven't read Christie's novel, that the comic is based on, but I sure hope it has more character development than this one. Such a shame, because I really liked the illustrator's style.
Ο μυστηριώδης κύριος Μπράουν είναι απειλή για την ασφάλεια της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Όμως κανείς δεν γνωρίζει ποιος είναι ή τι σχεδιάζει να κάνει, εκτός από την Τζέιν Φις, μία γυναίκα η οποία θεωρείται πλέον νεκρή, αφού έχουν χαθεί από χρόνια τα ίχνη της σε ένα ναυάγιο.
Σε αντίθεση με το «Πτώμα στη Βιβλιοθήκη» που αποτελεί μία κλασσική ιστορία αστυνομικού μυστηρίου, η «Σκιά στην ομίχλη» είναι περισσότερο ένα κατασκοπευτικό θρίλερ, το οποίο εξελίσσεται τη δεκαετία που διεξήχθη ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος και εμπλέκει το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αμερική και φυσικά… τη Ρωσία (γραμμένη το 1922, η εμπλοκή της Ρωσίας και η αναπαράστασή της ως μία μοχθηρή κι επικίνδυνη εχθρική χώρα, είναι φανερά επηρεασμένη απ’ την ανησυχία που προκάλεσε σε δυτικούς κύκλους διανοουμένων και καλλιτεχνών η είδηση της Οκτωβριανής Επανάστασης).
Η «Σκιά στην Ομίχλη» είναι μία από τις ιστορίες που είχε γράψει η Αγκάθα Κρίστι με πρωταγωνιστικό δίδυμο τους Τόμι και Τούπενς, οι ιστορίες των οποίων μεταφέρθηκαν πριν λίγα κι αυτές στην τηλεοπτική οθόνη ξανά απ’ το BBC στη σειρά «Partners in Crime».
Οι Τόμι και Τούπενς εδώ έχουν τη φιλόδοξη αλλά και ριψοκίνδυνη ιδέα να μπλέξουν με τον βρετανικό υπόκοσμο ως δίδυμο τυχοδιωκτών που θα αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας μικροπαραβατικές υποθέσεις για όποιον πληρώνει το κατάλληλο τίμημα. Όμως αυτή η απέλπιδα προσπάθειά τους να πιάσουν την καλή με μικροδουλειές, τους εμπλέκει σε μία υπόθεση διεθνούς κατασκοπείας που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
Είναι προφανές ότι δεν πρόκειται για ένα απ’ τα κλασσικά μοτίβα μυστηρίου τα οποία μας έρχονται στο νου όταν σκεφτόμαστε τα έργα της Αγκάθα Κρίστι. Όμως με την περιπέτεια των Τόμι και Τούπενς η Αγκάθα Κρίστι μας συστήνεται και σε ένα άλλο είδος λογοτεχνικού αναγνώσματος, σε εκείνο του κατασκοπευτικού θρίλερ με πολιτικές αναφορές, το οποίο -αν και πολιτικά ξενίζει και μοιάζει αρκετά γερασμένο για την εποχή μας- μας προσφέρει μία αγωνιώδη αλλά και διασκεδαστική αφήγηση. Αυτή η διασκεδαστική πλευρά του έργου υπάρχει χάρις στο πρωταγωνιστικό δίδυμο, το οποίο αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο τον ενθουσιασμό και την άγνοια κινδύνου της νεανικής ηλικίας, που εύκολα μπορεί να οδηγήσει σε ρίσκα που δεν θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν τους κινδύνους που τελικά εγκυμονούν.
Το αδύναμο σημείο του έργου είναι βέβαια οι «αντίπαλοι» της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (και κατά συνέπεια των πρωταγωνιστών), οι οποίοι είναι αποδοσμένοι με εντελώς καρικατουρίστικο τρόπο. Οι χαρακτήρες είναι μυστήριοι, βίαιοι και μοχθηροί, σχεδιάζουν τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βρετανική Αυτοκρατορία και φυσικά απηχούν το φόβο ανθρώπων στη Δύση (και της ίδια της συγγραφέως) για τις δυνητικές επαναστατικές εξελίξεις που θα μπορούσε να προκαλέσει η διάδοση των ιδεών των Μπολσεβίκων και της προλεταριακή επανάσταση στην Ευρώπη. Για εκείνη την εποχή αυτή η απόδοση των Ρώσων (και γενικότερα των κομμουνιστών) μπορεί να ήταν κάτι συνηθισμένο, όμως σήμερα οι πολιτικές συνδηλώσεις μίας τέτοιου είδους αναπαράστασης μοιάζει ξεπερασμένη και μπορεί να αντιμετωπισθεί μόνο ως μεταφορά του κλίματος μίας άλλης εποχής και μίας συγκεκριμένης ιδεολογικής κατεύθυνσης ή (ακόμα καλύτερα) ως παρωδία αυτών. Βέβαια (άσχετο με το κόμικ) δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι αυτού του τύπου οι καρικατουρίστικες αναπαραστάσεις δυστυχώς συνεχίζουν να υπάρχουν για να δαιμονοποιούν την «αντίπαλη πλευρά», ακόμα και σε δημοφιλέστατες σειρές όπως το Chernobyl, σε ανέμπνευστες κωμωδίες όπως ήταν ο Θάνατος του Στάλιν ή σε σύγχρονες κατασκοπευτικές ταινίες, με χαρακτηριστικότατο παράδειγμα το Bridge of Spies.
Αξίζει τέλος να σημειωθεί, ότι σε αντίθεση με τις άλλες δύο κόμικ μεταφορές των έργων της Αγκάθα Κρίστι, αυτό το κόμικ το έχει αναλάβει σχεδόν εξολοκλήρου ένας καλλιτέχνης, ο Emilio van der Zuiden, ο οποίος επιμελήθηκε και τη διασκευή του σεναρίου και ανέλαβε και το σχέδιο (το οποίο όμως χρωμάτισε ο Fabien Alquier).
Tajemniczy pan Brown i pakunek, który został przekazany Jane Fish na zatopionym transatlantyku, są zagrożeniem dla bezpieczeństwa Imperium Brytyjskiego. Jednak Jane obecnie uważana za zaginioną. Na jej poszukiwanie gotują się nie tylko nasi bohaterowie, ale i Amerykanin Julius Herrsheimer i błyskotliwy prawnik James Edgerton. W przeciwieństwie do Nocy w bibliotece, Tajemniczy przeciwnik jest raczej thrillerem szpiegowskim. Tommy i Tuppence mają tutaj ambitny, ale i pełen przygód pomysł, aby związać się z brytyjskim podziemiem jako duet poszukiwaczy przygód, którzy podejmą się prowadzenia drobnych spraw karnych dla każdego, kto zapłaci odpowiednią cenę. Ale ta desperacka próba złapania dobrego zarobku zupełnie przypadkowo wpakowała ich w międzynarodową aferę.
Początkowo para nie zdaje sobie powagi sytuacji. Dla nich jest to trochę zabawą. Jednak podekscytowanie i ignorancja związana z niebezpieczeństwem naiwnej młodości, może łatwo doprowadzić do zagrożeń, których nigdy sobie nie wyobrażali. Słabym punktem Tajemniczy przeciwnik są niestety antagoniści, potraktowani niezwykle szablonowo. Amerykanin jest szalony i raptowny, Rosjanin musi posiadać bródkę i być komunista, szajka szpiegowska jest brutalna i nie przebiera w środkach, zwłaszcza siłowych rozwiązaniach. Planują ataki terrorystyczne w Imperium Brytyjskim i, oczywiście, odzwierciedlają strach ludzi na Zachodzie przed potencjalnymi rewolucyjnymi wydarzeniami, które mogłyby spowodować rozprzestrzenianie się idei bolszewickich i rewolucji proletariackiej. Więcej na: https://www.monime.pl/beresfordowie-t...
Bardzo kiepska adaptacja komiksowa. Tłumaczenie jest słabe (słownictwo współczesne przeplatane ze słownictwem z epoki, pozostawione bez żadnej próby słowa), podejrzewam, że tłumacz nawet nie sięgnął do tłumaczenia książki.
Warstwa wizualna - tak istotna w komiksie - też nie zachwyca. Autor ilustracji się nie wysilił - cały scenariusz jest po prostu nudny, to zaskakująco, że autorom udało się tak bezbarwnie przełożyć niezwykle zabawny kryminał Christie. Wyróżnia się tu może pół kadru (ucieczka Tommy'ego), ale całość przekazywana jest tak nudno jak się tylko da. Statyczne są wszystkie sceny rozmów, gdzie twórcy po prostu dają jeden kadr na ulicę/park/gabinet i tuzin dymków z wypowiedziami bohaterów. Żadnych prób zdynamizowania opowieści, żadnych prób eksperymentowania z wyglądem.
Twórcy nie poradzili też sobie z ułożeniem wypowiedzi. Dymki z wypowiedziami ustawione są nieintuicyjnie i co chwila łapałam się, że czytam konwersację w nie takiej kolejności jak powinnam. Autorzy poprzycinali historię tak, by zmieściła się do 60-stronicowego komiksu, co oznacza, że automatycznie powycinali m.in. wszystkie żarty między bohaterami. Zaś to, co zostawili, zostało zamordowane przez tłumacza.
Póki co najgorsza adaptacja Christie ze wszystkich, które czytałam. Boli tym bardziej, że "Tajemniczy przeciwnik" to moja ulubiona powieść Christie.
Ben bunlara rahatlatıcı okumalar diyorum. Tam pazar sabahlık. Doğan Kardeş ruhlu. Daha yetişkin, daha detaylı çizimli bir Tenten havası da aldım hikayedeki gizemden. Uyarlama hastası olmadığımı takipçilerim biliyor. Hala kanaatim aynı. Altın Kitapların bastığı bu seriye de öykülerden ziyade çizimleri ve büyük sayılabilecek baskıları sebebiyle yöneldim. Agatha Christie de kredisi mevcut, gönlümüzde nostaljik yeri olan bir isim ama kurgular zamana yenik düşüp, o bahsettiğim rahatlatıcı/tanıdık/dinlendiren okuma kontenjanında yer buluyor daha ziyade. Olmazsa olmaz bir kitap değil. Fakat sizi herhangi bir noktadan yakalarsa pişman da etmeyecek bir kitap. Ben çizimlerini keyifle seyrederek bir pazar sabahı geçirdim.
Sou fã do Tommy e Tuppence, por isso qd vi comprei, via série e adorava, a caracterização dos personagens está mt diferente da série o que me confunde enqt faço a leitura, mas ainda assim valeu bem a pena
4,5 Piękne rysunki i bardzo ciekawa historia, dobrze się ją czytało. Troszkę szkoda, że nie została bardziej rozwinięta, ale mimo wszystko bardzo dobry komiks.
The first Tommy and Tuppence adventure which I picked up by accident and then felt I’d give it a go despite my French being so rusty. For me the intrigue was secondary to the humour. Fun read.
Kolejny komiksowy "przerywnik" tym razem z duerem... Będą tajne organizacje, pościgi i naturalnie trupy... a wszystko w okrojonej wersji... będę testować czy ten format spodoba się "maleństwu"... :)