What do you think?
Rate this book
Siciliaanse kronieken #1
Moordenaarsstorm
Maxine Steenstra, die we leren kennen als de sterke en zelfstandige vrouw ‘Max’, is het middelpunt van Moordenaarsstorm. Max woont al een aantal jaren op Sicilië wanneer ze tijdens haar ochtend-workout op het strand een dood meisje vindt. Is dit meisje gevallen? Is ze vermoord? En waarom ligt ze precies hier, op deze voor Max zo vertrouwde plek? Wil Heerema is een rechercheur die zijn vakantie doorbrengt in een Siciliaans dorp. Hij heeft in een opwelling geboekt, omdat deze plek door de steile straatjes met honderden trappen, de verraderlijke stroming in zee en het feit dat er niets anders te beleven valt dan wijn drinken op een terras de absolute vakantiehel is voor kinderen, bejaarden en feestende idioten. Wat hem betreft de hemel op aarde. Maar Wil heeft weinig talent voor vakantie vieren. Dat komt goed uit, wanneer een dood meisje op het strand wordt gevonden. Samen ontdekken ze dat de dood van het meisje meer met het verleden van Max te maken heeft dan ze aanvankelijk dachten.
450 pages, Paperback
First published April 15, 2019
1 person is currently reading
74 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
September 7, 2023
De ongelezen boeken in de kast lezen #3
3,5 ⭐
Een andere recentie gaf aan het "thrillergevoel" te missen, daar sluit ik me wel bij aan. De spanning loop niet in een boog het hele boek door, het zijn een paar hoofdstukken die eruit springen. Het verhaal gaat langzaam, maar juist daarom komen de goed uitgewerkte personages uitgebreid aan bod.
3,5 ⭐
Een andere recentie gaf aan het "thrillergevoel" te missen, daar sluit ik me wel bij aan. De spanning loop niet in een boog het hele boek door, het zijn een paar hoofdstukken die eruit springen. Het verhaal gaat langzaam, maar juist daarom komen de goed uitgewerkte personages uitgebreid aan bod.
May 21, 2019
Inhoud
Maxine, een Nederlandse woont in een Siciliaans kustdorpje. Alles is er zeer vredig tot ze op een dag een dood meisje vindt op het strand.
Wil Heerema, ook een Nederlander, politie inspecteur is er dat moment op vakantie. Hij wordt op de zaak gezet.
Het boek
Meteen wanneer je het boek vast neemt wordt je getroffen door de cover. Een verlaten strand met een pak dreigende wolken, de titel in grote rode letters bovenaan. Het ziet er allemaal angstaanjagend uit.
Het is een toch een wat uit de kluiten gewassen boek. Het is redelijk zwaar en heeft een groter formaat dan de gebruikelijke paperback. Het 450 pagina’s tellende boek heeft een vrij klein lettertype.
Het boek is opgebouwd uit verschillende delen, die elk één dag omvatten en elke dag is dan weer onderverdeeld in korte hoofdstukken. Dat maakt dat het vlot leesbaar is.
Meteen van in het begin wordt duidelijk hoe de titel werd gekozen
Hij is in aantocht.
De sirocco.
Ze zeggen dat je er gek van wordt.
Hier noemen ze hem ‘la tempesta di assassini.’
Moordenaarsstorm.
Na een korte proloog en een krantenartikel uit een Nederlandse krant gaat het boek van start.
Het eigenlijke verhaal begint in Sicilië op donderdag 16 juni 2016 om te eindigen met de epiloog op woensdagavond 29 juni 2016.
Mijn mening :
Het boek kent een vrij stevige start. We maken kennis met Maxine (Max). Een Nederlandse vrouw die 7 jaar geleden naar Sicilië gekomen is, om zich daar voorgoed te vestigen. Waarom wordt later in het boek duidelijk.
Bloed. Het is niet eerste woord dat haar in gedachten springt, als haar vingers zich vasthaken in een kleverige klit die voor haar ogen hangt.
Wanneer even later Wil Heerema, een Nederlandse inspecteur die met vakantie is, het verhaal binnenduikelt, ben je de mening toegedaan dat je echt in een onheilspellende spannende thriller bent terechtgekomen.
Bloedvlekken, net zo donker al de kleverige afdruk die heet zakje met chocoladecroissants op zijn bezwete shirt heeft achtergelaten.
Herman Huisstee is het derde personage met Nederlandse roots. Aan hem zit ook een geheimzinnig kantje.
Ondanks een heftige start en het vinden van een vermoord meisje op het strand, kabbelt het verhaal maar een beetje voort en er valt niet echt iets schrikwekkends voor. Pas zowat halverwege het
boek gebeurt er iets van betekenis. Enkele spannende hoofdstukken dienen zich aan. En daarna wordt het weer rustig. De storm is gaan liggen. Voor een tijdje dan toch. Max kan ontspannen en besluit komaf te maken met haar verleden. Maar het verleden wil ook komaf maken met Max en is er toch nog een stukje thrillergehalte aanwezig.
Besluit
Ondanks het ontbreken van het “echte thrillergevoel” overwint de nieuwsgierigheid en blijf je verder lezen. Het boek leest vlot door de korte hoofdstukken, waarbij de personages afwisselend aan bod komen. Je leert hen allen ook wat beter kennen.
Enkele mooie passages, beschrijvingen geven je wel een gevoel of je ter plaatse bent.
De zon is inmiddels een doffe lichte vlek achter de zware rookwolken en de mist van stuivend zand. De zee is bijna paarsblauw. Grote, witte , schuimende koppen omzomen de golven, die met forse klappen op het zand te pletter staan.
Naar mijn idee kon het boek best op minder dan 450 bladzijden verteld zijn.
Of ik het volgende deel in de Siciliaanse kronieken nog ga lezen?
Misschien wel want het einde triggert dan toch weer.
Spetters hebben een onregelmatig patroon op de voet van een dichtgeklapte parasol achtergelaten.
Het is bloed.
Veel bloed.
Maxine, een Nederlandse woont in een Siciliaans kustdorpje. Alles is er zeer vredig tot ze op een dag een dood meisje vindt op het strand.
Wil Heerema, ook een Nederlander, politie inspecteur is er dat moment op vakantie. Hij wordt op de zaak gezet.
Het boek
Meteen wanneer je het boek vast neemt wordt je getroffen door de cover. Een verlaten strand met een pak dreigende wolken, de titel in grote rode letters bovenaan. Het ziet er allemaal angstaanjagend uit.
Het is een toch een wat uit de kluiten gewassen boek. Het is redelijk zwaar en heeft een groter formaat dan de gebruikelijke paperback. Het 450 pagina’s tellende boek heeft een vrij klein lettertype.
Het boek is opgebouwd uit verschillende delen, die elk één dag omvatten en elke dag is dan weer onderverdeeld in korte hoofdstukken. Dat maakt dat het vlot leesbaar is.
Meteen van in het begin wordt duidelijk hoe de titel werd gekozen
Hij is in aantocht.
De sirocco.
Ze zeggen dat je er gek van wordt.
Hier noemen ze hem ‘la tempesta di assassini.’
Moordenaarsstorm.
Na een korte proloog en een krantenartikel uit een Nederlandse krant gaat het boek van start.
Het eigenlijke verhaal begint in Sicilië op donderdag 16 juni 2016 om te eindigen met de epiloog op woensdagavond 29 juni 2016.
Mijn mening :
Het boek kent een vrij stevige start. We maken kennis met Maxine (Max). Een Nederlandse vrouw die 7 jaar geleden naar Sicilië gekomen is, om zich daar voorgoed te vestigen. Waarom wordt later in het boek duidelijk.
Bloed. Het is niet eerste woord dat haar in gedachten springt, als haar vingers zich vasthaken in een kleverige klit die voor haar ogen hangt.
Wanneer even later Wil Heerema, een Nederlandse inspecteur die met vakantie is, het verhaal binnenduikelt, ben je de mening toegedaan dat je echt in een onheilspellende spannende thriller bent terechtgekomen.
Bloedvlekken, net zo donker al de kleverige afdruk die heet zakje met chocoladecroissants op zijn bezwete shirt heeft achtergelaten.
Herman Huisstee is het derde personage met Nederlandse roots. Aan hem zit ook een geheimzinnig kantje.
Ondanks een heftige start en het vinden van een vermoord meisje op het strand, kabbelt het verhaal maar een beetje voort en er valt niet echt iets schrikwekkends voor. Pas zowat halverwege het
boek gebeurt er iets van betekenis. Enkele spannende hoofdstukken dienen zich aan. En daarna wordt het weer rustig. De storm is gaan liggen. Voor een tijdje dan toch. Max kan ontspannen en besluit komaf te maken met haar verleden. Maar het verleden wil ook komaf maken met Max en is er toch nog een stukje thrillergehalte aanwezig.
Besluit
Ondanks het ontbreken van het “echte thrillergevoel” overwint de nieuwsgierigheid en blijf je verder lezen. Het boek leest vlot door de korte hoofdstukken, waarbij de personages afwisselend aan bod komen. Je leert hen allen ook wat beter kennen.
Enkele mooie passages, beschrijvingen geven je wel een gevoel of je ter plaatse bent.
De zon is inmiddels een doffe lichte vlek achter de zware rookwolken en de mist van stuivend zand. De zee is bijna paarsblauw. Grote, witte , schuimende koppen omzomen de golven, die met forse klappen op het zand te pletter staan.
Naar mijn idee kon het boek best op minder dan 450 bladzijden verteld zijn.
Of ik het volgende deel in de Siciliaanse kronieken nog ga lezen?
Misschien wel want het einde triggert dan toch weer.
Spetters hebben een onregelmatig patroon op de voet van een dichtgeklapte parasol achtergelaten.
Het is bloed.
Veel bloed.
October 12, 2020
Zzzzzz
April 20, 2019
Wat een traag verhaal. Ik ben op één derde en het verhaal boeit me absoluut niet. Ik geef het op en ga een ander boek zoeken.
May 23, 2019
"Nederlanders op Sicilië - Ook voormalig schrijfster Maxine Steenstra heeft, na zeven jaar van de aardbodem verdwenen te zijn, haar geluk gevonden op het betoverende eiland. Overduidelijk trots op haar idyllische onderkomen aan de kust ten oosten van Palermo, is ze druk in de weer om met haar nieuwe partner van een bescheiden woning een paleisje te maken"
Maxine Steenstra of kortweg Max heeft, nadat ze Nederland is ontvlucht, haar eigen paradijsje gecreëerd op Sicilië. Ze is helemaal ingeburgerd in het idyllische badplaatsje en na verschillende jaren in huur- of vakantiewoningen te hebben gebivakkeerd heeft ze er bijna een eigen onderkomen, haar huisje aan zee. Italianen houden vast aan tradities, drama en spreekwoorden. Een van die spreekwoorden is dat een sirocco in juni een vrouw steelt. Het is juni en hij is in aantocht, die sirocco. Wie niet op straat moet zijn blijft best binnen.
"Hij is in aantocht. De sirocco. Ze zeggen dat je er gek van wordt. Hier noemen ze hem la tempesta di assassini, Moordenaarsstorm"
Ondanks de sirocco gaat Max - na een hete nacht vol seks waar ze zich nog maar weinig van herinnerd en een paar uurtjes later dan gewoonlijk - naar ‘haar’ strandje voor haar dagelijkse oefeningen. Daar op het strand ligt een meisje, levenloos. Max heeft al snel door dat het meisje met geweld om het leven is gebracht. Zij belt 112.
Wil Heerema, rechercheur uit Amsterdam, ‘geniet’ van zijn vakantie op Sicilië. Als hij ’s morgens aan de receptie van zijn hotel een Hollandse vrouw hoort vragen waar het politiekantoor is schiet hij te hulp. Haar vriendin is verdwenen. Samen met de plaatselijke Il Capitano Gino Martinelli wordt Heerema mee op de zaak gezet. Al vrij vlug merkt hij dat er een machtsverhouding speelt in het dorp en dat het dorp zo zijn regels heeft, eigen regels welteverstaan. Wil hij meer te weten komen zal hij moeten afwijken van de Nederlandse werkwijze bij een onderzoek.
Bovendien heeft Max al een tijdje het gevoel dat ze ‘bekeken’ wordt. Als blijkt dat er een Nederlander naar haar heeft gevraagd, krijgt Heerema een andere kijk op de zaak. Heeft alles wat zich afspeelt met Max haar verleden te maken? Wordt het dan geen tijd dat ze daar voor eens en voor altijd komaf mee maakt?
Niettegenstaande dat ik in het begin moeite had om in het verhaal te komen, omdat het door zeer gedetailleerde beschrijvingen moeizaam op gang komt, leest het vlot weg. Geen ingewikkelde zinnen en duidelijke taal! Het Italiaans dat Ipenburg gebruikt wordt netjes mee in het verhaal vertaald, zodat je ook als leek weet waarover het gaat. De personages zijn goed uitgewerkt, waardoor je je kunt inleven. Vooral Max leer je goed kennen met haar demonen uit het verleden en haar leven zoals het nu is.
Zoals het hoort in een thriller is de spanning voelbaar en nooit ver weg. Niet dat je op het puntje van je stoel zit, maar er is die drive om verder te willen lezen. Ondanks dat er enkele verrassende wendingen zijn is er ook enige mate van voorspelbaarheid en dat is best wel jammer. Hoewel je Moordenaarsstorm niet echt vernieuwend kunt noemen, zit het geheel origineel in elkaar. Ipenburg weet waarover ze schrijft en over het verhaal is nagedacht.
Het contrast dat zij neerzet tussen Italië en Nederland is sprekend, zowel wat het weer betreft als het levenspatroon. Zij construeert de Italiaanse sfeer, de omgeving, de levensgewoontes en de karakters zeer beeldend, waardoor alles filmisch overkomt. Aan dit alles merk je dat Ipenburg zelf op de set heeft gestaan (of nog staat), maar bovenal dat zij haar hart heeft verloren aan Sicilië.
Uiteraard laat Ipenburg je achter met een cliffhanger van jewelste, zodat ik nu heel benieuwd ben naar het tweede deel, De mannen vallen. Gelukkig verschijnt dit boek al in juni, dus lang hoef ik er niet op te wachten. En dat tikkeltje romantiek dat op de loer ligt hoop ik verder uitgewerkt te zien. Moordenaarsstorm leest aangenaam en zorgt voor ettelijke uurtjes leesplezier, maar omdat ik bij sommige scenes toch mijn bedenking heb qua geloofwaardigheid blijf ik steken op 3 zonnige sterren.
Laat De mannen vallen maar komen, Inge.
Ik ben benieuwd.
Maxine Steenstra of kortweg Max heeft, nadat ze Nederland is ontvlucht, haar eigen paradijsje gecreëerd op Sicilië. Ze is helemaal ingeburgerd in het idyllische badplaatsje en na verschillende jaren in huur- of vakantiewoningen te hebben gebivakkeerd heeft ze er bijna een eigen onderkomen, haar huisje aan zee. Italianen houden vast aan tradities, drama en spreekwoorden. Een van die spreekwoorden is dat een sirocco in juni een vrouw steelt. Het is juni en hij is in aantocht, die sirocco. Wie niet op straat moet zijn blijft best binnen.
"Hij is in aantocht. De sirocco. Ze zeggen dat je er gek van wordt. Hier noemen ze hem la tempesta di assassini, Moordenaarsstorm"
Ondanks de sirocco gaat Max - na een hete nacht vol seks waar ze zich nog maar weinig van herinnerd en een paar uurtjes later dan gewoonlijk - naar ‘haar’ strandje voor haar dagelijkse oefeningen. Daar op het strand ligt een meisje, levenloos. Max heeft al snel door dat het meisje met geweld om het leven is gebracht. Zij belt 112.
Wil Heerema, rechercheur uit Amsterdam, ‘geniet’ van zijn vakantie op Sicilië. Als hij ’s morgens aan de receptie van zijn hotel een Hollandse vrouw hoort vragen waar het politiekantoor is schiet hij te hulp. Haar vriendin is verdwenen. Samen met de plaatselijke Il Capitano Gino Martinelli wordt Heerema mee op de zaak gezet. Al vrij vlug merkt hij dat er een machtsverhouding speelt in het dorp en dat het dorp zo zijn regels heeft, eigen regels welteverstaan. Wil hij meer te weten komen zal hij moeten afwijken van de Nederlandse werkwijze bij een onderzoek.
Bovendien heeft Max al een tijdje het gevoel dat ze ‘bekeken’ wordt. Als blijkt dat er een Nederlander naar haar heeft gevraagd, krijgt Heerema een andere kijk op de zaak. Heeft alles wat zich afspeelt met Max haar verleden te maken? Wordt het dan geen tijd dat ze daar voor eens en voor altijd komaf mee maakt?
Niettegenstaande dat ik in het begin moeite had om in het verhaal te komen, omdat het door zeer gedetailleerde beschrijvingen moeizaam op gang komt, leest het vlot weg. Geen ingewikkelde zinnen en duidelijke taal! Het Italiaans dat Ipenburg gebruikt wordt netjes mee in het verhaal vertaald, zodat je ook als leek weet waarover het gaat. De personages zijn goed uitgewerkt, waardoor je je kunt inleven. Vooral Max leer je goed kennen met haar demonen uit het verleden en haar leven zoals het nu is.
Zoals het hoort in een thriller is de spanning voelbaar en nooit ver weg. Niet dat je op het puntje van je stoel zit, maar er is die drive om verder te willen lezen. Ondanks dat er enkele verrassende wendingen zijn is er ook enige mate van voorspelbaarheid en dat is best wel jammer. Hoewel je Moordenaarsstorm niet echt vernieuwend kunt noemen, zit het geheel origineel in elkaar. Ipenburg weet waarover ze schrijft en over het verhaal is nagedacht.
Het contrast dat zij neerzet tussen Italië en Nederland is sprekend, zowel wat het weer betreft als het levenspatroon. Zij construeert de Italiaanse sfeer, de omgeving, de levensgewoontes en de karakters zeer beeldend, waardoor alles filmisch overkomt. Aan dit alles merk je dat Ipenburg zelf op de set heeft gestaan (of nog staat), maar bovenal dat zij haar hart heeft verloren aan Sicilië.
Uiteraard laat Ipenburg je achter met een cliffhanger van jewelste, zodat ik nu heel benieuwd ben naar het tweede deel, De mannen vallen. Gelukkig verschijnt dit boek al in juni, dus lang hoef ik er niet op te wachten. En dat tikkeltje romantiek dat op de loer ligt hoop ik verder uitgewerkt te zien. Moordenaarsstorm leest aangenaam en zorgt voor ettelijke uurtjes leesplezier, maar omdat ik bij sommige scenes toch mijn bedenking heb qua geloofwaardigheid blijf ik steken op 3 zonnige sterren.
Laat De mannen vallen maar komen, Inge.
Ik ben benieuwd.
July 1, 2019
Inhoud:Een idyllisch Siciliaans kustplaatsje is het decor waar het leven van Maxine Steenstra, kortweg Max genoemd, zich afspeelt. Hier heeft ze haar rust weer gevonden nadat ze zich uit haar vorige woonplaats Amsterdam zeven jaar geleden liet verjagen.
Terwijl er een bloedhete en droge storm, de sirocco, ofwel Moordenaars Storm, over het dorpje raast en iedereen zich lijkt te verschuilen in hun huisjes om deze storm af te wachten, vindt Max een dood meisje op het strand. Dit lijkt toeval, maar is dat ook zo?
Inspecteur Wil Heerema, die daar toevallig op vakantie is, wordt ingeschakeld bij het onderzoek. Omdat Wil de taal niet machtig is wordt Max als tolk ingezet en zo raakt ook zij nauw betrokken bij de zaak.
Mario Pensatore, de man die van alles op de hoogte lijkt te zijn in het dorp, vertelt Max dat ze al een poosje in de gaten wordt gehouden. Max is bang dat haar verleden haar inhaalt en is op haar hoede. Ze wil niet herinnert worden aan de periode rond het vertrek uit Amsterdam. Maar kan de reden dat ze Amsterdam ontvlucht is wel verborgen blijven?
Persoonlijke Leeservaring
Moordenaars Storm is het eerste deel van het tweeluik de Siciliaanse Kronieken Ik had het eerste deel nog niet eens uit en kon het niet laten het tweede deel De Mannen Vallen alvast aan te vragen en nu ik dit boek uit heb, heb ik nog meer zin om deel twee te lezen! Het verhaal ontwikkelt zich logisch en we leren de hoofdpersonages Max(ine) Steenstra en Wil Heerema goed kennen, maar ik vind dat zelfs de bijfiguren goed uit de verf komen.
Het verhaal geeft duidelijk weer wat de verschillen zijn tussen rechercheren in Nederland en in Sicilië. De ergernis die Wil Heerema hierover voelt en de strijd die hij met zichzelf levert om hierover vooral niets te zeggen, voelt de lezer ook! Hij weet dat hij zijn frustratie voor zich moet houden omdat hij anders alleen maar tegengewerkt zal worden!
Dat de onderwereld in dit dorp een grote vinger in de pap heeft, misschien wel meer dan de plaatselijke politie, wordt duidelijk weergegeven door Inge Ipenburg op een manier waardoor het acceptabel voelt. Alsof het gewoon zo ook kan werken in de maatschappij.
De sfeer van het Siciliaanse dorp proef je door het hele boek heen en in die zin vind ik het ook nog eens een heerlijk vakantieboek.
Jaren geleden heb ik Het Gerecht gelezen van Inge Ipenburg, en ik kon me nog goed herinneren met hoeveel plezier ik dat boek gelezen heb. Toen ik hoorde dat Moordenaars Storm uit kwam van Inge wist ik dan ook dat ik dit boek graag wilde lezen. Heel grappig was dat ik geregeld de stem van Inge hoorde in het verhaal, alsof zij het even overnam en een stukje voorlas. Terwijl ik nauwelijks ervaring heb met luisterboeken weet ik haar “voorlees stem” wel te waarderen! Ik heb in elk geval genoten van dit boek en kijk uit naar het vervolg! Temeer omdat het einde van Moordenaars Storm ons opzadelt met een cliffhanger waarvan we pas in het volgende deel zullen weten hoe dit afloopt! is Helaas moeten we nog wat meer geduld hebben: het vervolg komt later uit dan gepland! Ook ik zal moeten wachten tot na de zomer, datum is nog niet duidelijk, maar ik kan niet wachten!!!
Terwijl er een bloedhete en droge storm, de sirocco, ofwel Moordenaars Storm, over het dorpje raast en iedereen zich lijkt te verschuilen in hun huisjes om deze storm af te wachten, vindt Max een dood meisje op het strand. Dit lijkt toeval, maar is dat ook zo?
Inspecteur Wil Heerema, die daar toevallig op vakantie is, wordt ingeschakeld bij het onderzoek. Omdat Wil de taal niet machtig is wordt Max als tolk ingezet en zo raakt ook zij nauw betrokken bij de zaak.
Mario Pensatore, de man die van alles op de hoogte lijkt te zijn in het dorp, vertelt Max dat ze al een poosje in de gaten wordt gehouden. Max is bang dat haar verleden haar inhaalt en is op haar hoede. Ze wil niet herinnert worden aan de periode rond het vertrek uit Amsterdam. Maar kan de reden dat ze Amsterdam ontvlucht is wel verborgen blijven?
Persoonlijke Leeservaring
Moordenaars Storm is het eerste deel van het tweeluik de Siciliaanse Kronieken Ik had het eerste deel nog niet eens uit en kon het niet laten het tweede deel De Mannen Vallen alvast aan te vragen en nu ik dit boek uit heb, heb ik nog meer zin om deel twee te lezen! Het verhaal ontwikkelt zich logisch en we leren de hoofdpersonages Max(ine) Steenstra en Wil Heerema goed kennen, maar ik vind dat zelfs de bijfiguren goed uit de verf komen.
Het verhaal geeft duidelijk weer wat de verschillen zijn tussen rechercheren in Nederland en in Sicilië. De ergernis die Wil Heerema hierover voelt en de strijd die hij met zichzelf levert om hierover vooral niets te zeggen, voelt de lezer ook! Hij weet dat hij zijn frustratie voor zich moet houden omdat hij anders alleen maar tegengewerkt zal worden!
Dat de onderwereld in dit dorp een grote vinger in de pap heeft, misschien wel meer dan de plaatselijke politie, wordt duidelijk weergegeven door Inge Ipenburg op een manier waardoor het acceptabel voelt. Alsof het gewoon zo ook kan werken in de maatschappij.
De sfeer van het Siciliaanse dorp proef je door het hele boek heen en in die zin vind ik het ook nog eens een heerlijk vakantieboek.
Jaren geleden heb ik Het Gerecht gelezen van Inge Ipenburg, en ik kon me nog goed herinneren met hoeveel plezier ik dat boek gelezen heb. Toen ik hoorde dat Moordenaars Storm uit kwam van Inge wist ik dan ook dat ik dit boek graag wilde lezen. Heel grappig was dat ik geregeld de stem van Inge hoorde in het verhaal, alsof zij het even overnam en een stukje voorlas. Terwijl ik nauwelijks ervaring heb met luisterboeken weet ik haar “voorlees stem” wel te waarderen! Ik heb in elk geval genoten van dit boek en kijk uit naar het vervolg! Temeer omdat het einde van Moordenaars Storm ons opzadelt met een cliffhanger waarvan we pas in het volgende deel zullen weten hoe dit afloopt! is Helaas moeten we nog wat meer geduld hebben: het vervolg komt later uit dan gepland! Ook ik zal moeten wachten tot na de zomer, datum is nog niet duidelijk, maar ik kan niet wachten!!!
February 6, 2020
In Moordenaars Storm neemt Inge Ipenburg ons mee naar het warme Sicilië. De cover brengt de lezer in vakantiestemming en de sfeer van het boek komt meteen naar voren. In een klein dorpje ergens op Sicilië woont de Nederlandse Maxine (Max) Steenstra. Ze heeft er, nadat er zeven jaar geleden een drama plaats vond in haar leven, een nieuw leven opgebouwd. Het is tijd geworden dat ze zich vestigt en niet uit koffers blijft leven.
Max is een persoon van gewoontes en tradities. Elke dag hetzelfde ritme. Het heeft iets vertrouwds en Max kan iedereen van ons zijn. De Nederlandse Wil Heerema is op vakantie en hij valt meteen voor Max. Maar is dit wederzijds. Het leven op Sicilië in dit kleine dorp gaat niet onopgemerkt voorbij. Wat opvalt is dat er wel veel Nederlanders zijn in dit kleine vergeten dorp. Het is duidelijk dat Inge een situatie gecreëerd heeft. Het is er wel een dit best werkelijkheid kan worden. Buiten de dramatische gebeurtenissen om dan. Die zou ik nooit willen meemaken.
Moordenaars Storm is letterlijk en figuurlijk een storm. Emotie en met verrassingen lees ik deze thriller. De korte soms pittige hoofdstukken zorgen ervoor dat je geprikkeld wordt. Op sommige momenten werd ik hierdoor overprikkeld en moest ik het boek gewoon even wegleggen. Max en Wil zaten wel steeds in mijn hoofd. Ze praten gewoon tegen mij. Dit maakt deze thriller tot een echte must-read voor deze zomer en ik kijk uit naar deel 2. Inge heeft mij in verwarring achtergelaten.
De stijl van Inge bevalt me heel goed. En je weet op elk moment vanuit welk oogpunt ze het verhaal verteld. Haar kracht zit ook in het overbrengen van emotie en angst. Je voelt gewoon mee met de personages. Soms had ik het gevoel onderdeel te zijn van het verhaal. Het was zo echt beschreven. Doordat het soms teveel werd en er ook wel vreemde wendingen inzaten die niet helemaal geloofwaardig waren krijgt deze thriller van mij 4 sterren.
Max is een persoon van gewoontes en tradities. Elke dag hetzelfde ritme. Het heeft iets vertrouwds en Max kan iedereen van ons zijn. De Nederlandse Wil Heerema is op vakantie en hij valt meteen voor Max. Maar is dit wederzijds. Het leven op Sicilië in dit kleine dorp gaat niet onopgemerkt voorbij. Wat opvalt is dat er wel veel Nederlanders zijn in dit kleine vergeten dorp. Het is duidelijk dat Inge een situatie gecreëerd heeft. Het is er wel een dit best werkelijkheid kan worden. Buiten de dramatische gebeurtenissen om dan. Die zou ik nooit willen meemaken.
Moordenaars Storm is letterlijk en figuurlijk een storm. Emotie en met verrassingen lees ik deze thriller. De korte soms pittige hoofdstukken zorgen ervoor dat je geprikkeld wordt. Op sommige momenten werd ik hierdoor overprikkeld en moest ik het boek gewoon even wegleggen. Max en Wil zaten wel steeds in mijn hoofd. Ze praten gewoon tegen mij. Dit maakt deze thriller tot een echte must-read voor deze zomer en ik kijk uit naar deel 2. Inge heeft mij in verwarring achtergelaten.
De stijl van Inge bevalt me heel goed. En je weet op elk moment vanuit welk oogpunt ze het verhaal verteld. Haar kracht zit ook in het overbrengen van emotie en angst. Je voelt gewoon mee met de personages. Soms had ik het gevoel onderdeel te zijn van het verhaal. Het was zo echt beschreven. Doordat het soms teveel werd en er ook wel vreemde wendingen inzaten die niet helemaal geloofwaardig waren krijgt deze thriller van mij 4 sterren.
May 17, 2019
Inge Ipenburg is terug met haar eerste deel een tweeluik, de Siciliaanse kronieken, Moordenaarsstorm. De titel is geïnspireerd op de sirocco, die regelmatig waait over Sicilië en volgens een lokale legende verdwijnt er dan een meisje. De legende krijgt weer gelijk, hoofdpersonage Max(ine) Steenstra vind een dood meisje op het strand op de plek waar zij normaal s`ochtends haar workout doet.
Max woont al jaren op Sicilië, nadat ze min of meer Nederland is ontvlucht. Ze bouwt langzaam weer een comfortabel leven op voor zichzelf. Rechercheur Wil Heerema viert "gedwongen" vakantie in hetzelfde dorpje. Hij is hier niet erg goed in en kan zijn werk maar moeilijk loslaten. De paden van Max en Wil kruisen elkaar al snel.
Inge Ipenburg neemt me direct bij de hand terug naar mijn heerlijke vakantie op Sicilië. Haar beeldende omschrijvingen, gooien me terug naar het fijne dorpje en ik waan me tijdens het lezen in het koude Nederland direct weer daar. Ze weet het dorpje met haar bewoners op je netvlies te plaatsen en je onderdeel te laten zijn van het verhaal van Max en Wil. Max is een innemende, iets aparte vrouw met een gebruiksaanwijzing. Een interessant karakter in dit eerste deel van een tweeluik. Je wilt haar beter leren kennen en duikt vervolgens met haar van de ene golf in de andere.
Moordenaarsstorm start direct met een prikkelende proloog, die je direct nieuwsgierig maakt naar meer. Je wordt zeker niet teleurgesteld in deze verwachting, gebeurtenis op gebeurtenis volgt en sleurt in je het verhaal, een ware pageturner. Inge Ipenburg geeft een korte beschrijving van een gebeurtenis in het heden en blikt dan terug zodat je een beter beeld en achtergrond krijgt van wat er gebeurt is. Ze schrijft heel betrokken, spontaan, vlot en ongedwongen. Na haar eerder boeken gelezen en geluisterd te hebben, herken ik haar eigen schrijfstijl.
Niet alleen Max is een interessant personage, het barst er eigenlijk van en al deze personages geven het boek zijn charme en sfeer. Heel vermakelijk weet Inge iedereen te introduceren, zodat je daadwerkelijk een goed beeld bij ze krijgt. Het hele boek leef je intens mee met Max, de spanning in het boek is continu aanwezig met uiteraard een aantal pieken. Aan het einde van dit eerste deel trakteert Inge je op de ultieme cliffhanger, die zorgt dat je direct verder zou willen lezen in De mannen vallen.
Inge Ipenburg heeft een heerlijk spannend en vermakelijk boek, vol sfeer, geschreven dat smaakt naar meer. Kom maar op met het tweede deel!
Max woont al jaren op Sicilië, nadat ze min of meer Nederland is ontvlucht. Ze bouwt langzaam weer een comfortabel leven op voor zichzelf. Rechercheur Wil Heerema viert "gedwongen" vakantie in hetzelfde dorpje. Hij is hier niet erg goed in en kan zijn werk maar moeilijk loslaten. De paden van Max en Wil kruisen elkaar al snel.
Inge Ipenburg neemt me direct bij de hand terug naar mijn heerlijke vakantie op Sicilië. Haar beeldende omschrijvingen, gooien me terug naar het fijne dorpje en ik waan me tijdens het lezen in het koude Nederland direct weer daar. Ze weet het dorpje met haar bewoners op je netvlies te plaatsen en je onderdeel te laten zijn van het verhaal van Max en Wil. Max is een innemende, iets aparte vrouw met een gebruiksaanwijzing. Een interessant karakter in dit eerste deel van een tweeluik. Je wilt haar beter leren kennen en duikt vervolgens met haar van de ene golf in de andere.
Moordenaarsstorm start direct met een prikkelende proloog, die je direct nieuwsgierig maakt naar meer. Je wordt zeker niet teleurgesteld in deze verwachting, gebeurtenis op gebeurtenis volgt en sleurt in je het verhaal, een ware pageturner. Inge Ipenburg geeft een korte beschrijving van een gebeurtenis in het heden en blikt dan terug zodat je een beter beeld en achtergrond krijgt van wat er gebeurt is. Ze schrijft heel betrokken, spontaan, vlot en ongedwongen. Na haar eerder boeken gelezen en geluisterd te hebben, herken ik haar eigen schrijfstijl.
Niet alleen Max is een interessant personage, het barst er eigenlijk van en al deze personages geven het boek zijn charme en sfeer. Heel vermakelijk weet Inge iedereen te introduceren, zodat je daadwerkelijk een goed beeld bij ze krijgt. Het hele boek leef je intens mee met Max, de spanning in het boek is continu aanwezig met uiteraard een aantal pieken. Aan het einde van dit eerste deel trakteert Inge je op de ultieme cliffhanger, die zorgt dat je direct verder zou willen lezen in De mannen vallen.
Inge Ipenburg heeft een heerlijk spannend en vermakelijk boek, vol sfeer, geschreven dat smaakt naar meer. Kom maar op met het tweede deel!
July 1, 2019
Goede verhaallijn. De opbouw duurt iets lang, maar dat is later wel goed voor het verhaal. En mogelijk dus ook voor deel 2.
Blij dat Inge Ipenburg is gaan schrijven. Bij veel bekende Nederlanders valt dat tegen, bij haar absoluut niet.
Blij dat Inge Ipenburg is gaan schrijven. Bij veel bekende Nederlanders valt dat tegen, bij haar absoluut niet.
May 30, 2020
Heel spannend. Net als je denkt dat je weet hoe het zal eindigen, word je weer op een dwaalspoor gezet en wil je direct aan het vervolg beginnen.
July 25, 2020
Spannend en erg beeldend geschreven of zou ik beeldend lezen? Dat kan ook.
April 10, 2021
Het liefst had ik 3,5 ster gegeven.
April 13, 2024
3,5* en geen 4 omdat het op een gegeven moment wel erg kabbelde. Toch wel nieuwsgierig naar deel 2.
April 28, 2024
Een verhaal met wat potentie maar het duurde zo lang, daarnaast hoeveel pech kun je als vrouw hebben in een korte periode? Niet zoveel denk ik
August 3, 2024
Beetje langdradig zonder diepgang in verhaal en personages
December 3, 2024
Spannend boek, dat lekker weg leest. Wel een apart einde maar dat leidt wss naar boek twee...
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 24, 2025
Ik had er meer van verwacht, nogal traag verhaal.
July 30, 2024
“Maar toch, er is een zaadje geplant. Onkruid is het, onzichtbaar maar aanwezig.”
“Het waren moeilijke, maar vruchtbare jaren. —— Ze leerde noodgedwongen dat niet de omgeving maar zijzelf bepalend was voor welke vorm van levensgeluk dan ook.”
“Het waren moeilijke, maar vruchtbare jaren. —— Ze leerde noodgedwongen dat niet de omgeving maar zijzelf bepalend was voor welke vorm van levensgeluk dan ook.”
April 2, 2021
Fenomenale schrijfstijl. Wederom een boek van stille thrillerkoningin Inge Ipenburg. Thrillers bevatten altijd een vorm van spanning. In dit eerste deel van Siciliaanse kronieken is dat ten top. Het meerendeel van wat je leest speelt zich af in de gedachtegangen van de personages. Zo leef je niet alleen mee met het verhaal. Je zit er gedwongen middenin. Erg mooie plottwists.
Al met al een volle 5 sterren voor deze prachtthriller!
Al met al een volle 5 sterren voor deze prachtthriller!
Displaying 1 - 19 of 19 reviews