Ο θησαυρός των Αηδονιών και άλλα διηγήματα

by Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος

Περιέχονται τα αυτοβιογραφικά αφηγήματα: "Πλασμώδιο falciparum", "Η δεκαοχτούρα", "Πρωτοχρονιά!", "Λιούμπιτελ 2", "Το άροτρο", "Αντιπαροχή", "Ο θησαυρός των αηδονιών", καθώς και τα μικρότερα αφηγήματα: "Τα γαϊδούρια", "Ο χοίρος", "Το σκυλί", "Το μουλάρι" και "Ο τράγος", υπό τον ενιαίο τίτλο "Παιδαριώδεις ιστορίες".

Genres: Short Stories, Fiction

106 pages, Paperback

First published October 1, 2009

About the author

Ο Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος ήταν Έλληνας συγγραφέας, πεζογράφος και στρατιωτικός ιατρός.

Reviews

[Ioulia Ilvanidou · Rating 4 out of 5]

3,5

[Evangelos Makrakis · Rating 4 out of 5]

Η μικρή φόρμα στα καλύτερά της..

[Adamantios · Rating 4 out of 5]

Είναι το δεύτερο βιβλίο του συγκεκριμένου συγγραφέα, που διαβάζω και σε αντίθεση με το πρώτο, δεν υπάρχει πλέον αυτό το στοιχείο της έκπληξης και του καινούργιου για αυτό και τα 4 αντί για τα 5 αστεράκια.
Στο σύνηθες μοτίβο: μικρές περιγραφές μιας συνηθισμένης και εν πολλοίς βαρετής καθημερινότητας, που κατορθώνει να την ξεχωρίσει και να την φωτίσει σε αντίθεση με τους περισσότερους από εμάς, που την αφήνουμε "απλώς" να περάσει.
Για εμάς και -οπωσδήποτε για τους νεώτερους, που δε έζησαν αυτές τις εποχές, ούτε καν με την μορφή αφήγησης- οι ιστορίες είναι σχεδόν εξωτικές.

[Vassiliki Fragkopoulou · Rating 5 out of 5]

10/5

[νίκη κωνσταντίνου-σγουρού]

«επιστρέφοντας στην αθήνα, σταματάμε για λίγο στο αίγιο. ο σινόπουλος, με δύο κενές νταμιτζάνες, σπεύδει προς αναζήτησιν του μοναδικού εκείνου κρασιού, με το οποίο ευωχούσε τους φίλους στα αξέχαστα δείπνα που παρέθετε. η γυναίκα του, η μαρία, πηγαίνει στο πατρικό της, από όπου θα παραλάβει (κοντά στα άλλα) το ταψί με τους μπακλαβάδες της μητέρας της: μέσα στο ελάχιστα γλυκό (και σχεδόν ανύπαρκτο) σιρόπι, τα πικραμύγδαλα της τραγανής γέμισης δημιουργούσαν μια παράξενη ευφορία.»

διαδρομές, εκδρομές, ζώα, φωτογραφίες: καλή σου μέρα, κυρ γιατρέ

🐦‍⬛🏞️🫘

[Γιάγκος Πλατής · Rating 4 out of 5]

Καταπληκτικά ηθογραφικά διηγηματάκια που αναφέρονται σε ιστορίες περασμένου αιώνα. Η φύση με τη σκληρότητα και την τρυφερότητά της, την οποία σφιχταγκαλιάζει εδώ ο ΗΧΠ, δύσκολα γίνεται πια αντιληπτή από τον κόσμο των μεγαλουπόλεων, ειδικά λόγω του εξευγενισμού και της παγκοσμιοποίησης που έχει καλύψει ακόμα και την πλειοψηφία των επαρχιακών κέντρων.

[Ζαφείρης Μπέρσος · Rating 4 out of 5]

"Στη φωτογραφία, δίπλα σε μια γκιόλα με ακύμαντα, θολά νερά οπου καθρεφτίζεται το είδωλό της, μια μοναχική γυναίκα, με λευκό τσεμπέρι και σταυρωμένα χέρια, μοιάζει να ανήκει στα επείκεινα"

"Όταν ένιωθα χαμένος, μηδαμινός και αποσυναγωγός ως νέος (διηγούνταν ο Πεντζίκης) πήγαινα στο Μωρηά και επισκεπτόμουν τα νεκροταφεία των πόλεων. Καταλάβαινα, τότε, ότι εδώ υφίσταται μια οργανωμένη κοινωνία, κάποια τάξη, όπου ο καθένας έχει τη θέση του..."