Θερμά θαλάσσια λουτρά

by Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος

Ο τόμος περιέχει δώδεκα μικρά πεζά, που γράφτηκαν στο διάστημα μεταξύ 1973-1979: "Η αηδών", "Η οβίς", "Τα μαξιλάρια", "Η ισπανική κιθάρα", "Ελεονώρα", "Θερμά θαλάσσια λουτρά", "Όνειρο στο κύμα", "Η κόκκινη σημαία", "Καλοκαιρινό απομεσήμερο", "-Σας ήρεσε;", "Η επιταγή", "Ελληνικό καλοκαίρι".

Genres: Short Stories, Fiction

121 pages, Paperback

First published January 1, 1980

About the author

Ο Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος ήταν Έλληνας συγγραφέας, πεζογράφος και στρατιωτικός ιατρός.

Reviews

[Eliasdgian · Rating 4 out of 5]

Χαμηλόφωνα, βιωματικά ως επί το πλείστον, κείμενα, γραμμένα μεταξύ των ετών 1973 και 1979 (δημοσιευμένα για πρώτη φορά εν έτει 1980), που αποπνέουν τη νοσταλγία του συγγραφέα για τον αλλιώτικο και ανεπίστρεφο κόσμο της παιδικής ηλικίας. Τρυφερές ιστορίες σε γλώσσα οικεία κι απλή για όλα όσα αξίζει να θυμάται και να αναπολεί κανείς: από τις ημερήσιες εκδρομές της οικογένειας για τα μπάνια του καλοκαιριού ("Θερμά θαλάσσια λουτρά", "Ελληνικό καλοκαίρι") ως τα ριψοκίνδυνα παιχνιδίσματα των παιδιών με τα απομεινάρια του πολεμικού υλικού που άφησε πίσω της η κατοχή ("Η Οβίς") και τις ερωτικές περιπέτειες της καθηγήτριας των γαλλικών ("Ελεονώρα").

[Σαν τρυφερά φωτογραφικά ενσταντανέ σε σέπια στο πολυκαιρισμένο άλμπουμ της ζωής]

[Μαρία Ντάμπου · Rating 4 out of 5]

Πρωτοδημοσιεύτηκε το 1980, επτά χρόνια μετά από το Οδοντόκρεμα με χλωροφύλλη. Επίσης πολύ ωραία συλλογή κειμένων στην οποία είναι πιο αισθητό το στοιχείο της ειρωνείας,του χιούμορ, του σαρκασμού, αλλά περισσεύει η τρυφερότητα και η ανθρωπιά. Δεν μπορείς να τα δεις απλά σαν προσωπικά βιώματα του δημιουργού τους,που έχουν ενδιαφέρον,αλλά νιώθεις πολύ κοντά στον αφηγητή τους , παρακολουθείς και εσύ μέσα από τη ματιά του, συγχρονίζεσαι.

[Ourania Topa · Rating 4 out of 5]

4, 5 αστέρια, 5 όμως αστέρια χωρίς δεύτερη σκέψη για το "Όνειρο στο κύμα"! (όχι του Παπαδιαμάντη, του Παπαδημητρακόπουλου :)
Συνελόντι ειπείν, η συλλογή αυτή διηγημάτων, η δεύτερη κατά σειρά δημοσίευσης του συγγραφέα (παραγωγή της δεκαετίας του 70), περιέχει αναγνώσματα ακαριαίας ομορφιάς και τη θεωρώ κατά τι καλύτερη ως προς την αποκρυστάλλωση του προσωπικού ύφους από την πρώτη, την περιέχουσα τα πρώτα του διηγήματα της δεκαετίας του 60, με τίτλο ΟΔΟΝΤΟΚΡΕΜΑ ΜΕ ΧΛΩΡΟΦΥΛΛΗ, που διάβασα αμέσως πριν από αυτή.

[Evangelos Makrakis · Rating 4 out of 5]

Γλυκόπικρη νοσταλγία για εποχές που πέρασαν ανεπιστρεπτί … Μυρωδιές, ήχοι και εικόνες μιας Ελλάδας σκληρής αλλά απόλυτα γοητευτικής, ιδίως τα καλοκαίρια της …

[νίκη κωνσταντίνου-σγουρού · Rating 3 out of 5]

[ένα βιβλίο ζεστό σαν καλοκαιρινό μεσημέρι.]

🌊

«γλαρώνω, τότε, από τη ζέστη και το φως και φαντάζομαι ένα τεράστιο άσπρο κοχύλι, από το οποίο αναδύομαι, εξερχόμενος αισιόδοξος και καθαρός εκ των κυμάτων, ώριμος τώρα να αρχίσω τη ζωή μου. έχω ξεκαθαρίσει τους στόχους μου και τα ιδανικά μου και εργάζομαι αμέσως και ξεκάθαρα γι’ αυτά, προκαλώντας την ανεπιφύλακτη εκτίμηση όλων. οι σύντροφοι με υπολήπτονται και με αγαπούν...»

3,5 προς 4 / 5*

[Antonis · Rating 4 out of 5]

Περισσότερο στιγμιότυπο ή σχεδιάσματα ιστοριών, παρά διηγήματα, τα σύντομα κείμενα αυτής της συλλογής φανερώνουν έναν συγγραφέα που κατείχε πλήρως την τέχνη της γραφής.

[Jenny · Rating 4 out of 5]

Απολαυστικό!!Γραφή ισορροπημένη με δόσεις νοσταλγίας, ειρωνίας, ανεμελιάς και τραγικού όσο και όπου πρέπει. Διαβάζεται σε ένα απόγευμα και ανοίγει την όρεξη για περισσότερες ιστορίες του συγγραφέα.

[Xenia Germeni · Rating 3 out of 5]

"Όταν άνοιξε τα μάτια, χωρίς εννοείται να έχει καθόλου κοιμηθεί, η ώρα ήταν τέσσερις παρά είκοσι ακριβώς. Είναι μια ώρα του μεσημεριού που κατ'εξοχην τον τρομάζει, γιατί νιώθει άθυμος καθ κουρασμένος, η ζέστη τον εξουθενώνει και ο χρόνος κολλάει ανάμεσα τρεισήμισι και πέντε."-Η.Χ.Παπαδημητρακοπουλος, Καλοκαιρινο απομεσήμερο, από τη συλλογή: Θερμά θαλάσσια λουτρά, Κίχλη ΥΓ για την αθυμια του καλοκαιριού 2023

[George Makridakis · Rating 4 out of 5]

Νωχελικο και εσωτερικό, άλλοτε μοιάζει με μεσημέρι καλοκαιριού και άλλοτε με σούρουπο.

Αρκετά από τα διηγήματα βγάζουν ένταση ανεπιτήδευτα, π.χ. Η ισπανική κιθάρα και η Επιταγή

[Charikleia · Rating 5 out of 5]

Κομψοτέχνημα. Και ιδιαίτερης καλαισθησίας έκδοση.

[Sia K. · Rating 4 out of 5]

Είπα να κοιμηθώ το μεσημέρι και τσουπ ο Παπαδημητρακόπουλος μου πήρε τον ύπνο. Ποιος είναι? Δεν τον ήξερα 😢 και έπρεπε και να τον ψάξω κι να τον διαβάσω.

Από άρθρο της Lifo: "Ο Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος ανήκει στη δεύτερη μεταπολεμική γενιά των Ελλήνων πεζογράφων. Χαρακτηριστική του έργου του είναι η κυριαρχία του νοσταλγικού αισθήματος για την εποχή της νεότητάς του και η πικρή διαπίστωση του αδύνατου της επιστροφής της και της σκληρότητας της σύγχρονης πραγματικότητας, μέσω ωστόσο μιας γραφής λιτής, έντονα υπαινικτικής, έμμεσα κριτικής και διακριτικά ειρωνικής."

Το βιβλίο έχει 12 μικρά διήγηματα, τα οποία έχουν κάτι το ιδιαίτερα νοσταλγικό μιας άλλης εποχής και μιας άλλης κουλτούρας ανθρώπων. Αξίζει τον κόπο να τον διαβάσουμε και να τον γνωρίσουμε. Να τιμήσουμε και τους δικούς μας Έλληνες συγγραφείς.

[Αντώνης · Rating 4 out of 5]

Όχι εφάμιλλο του "Οδοντόκρεμα με χλωροφύλλη" νομίζω, ίσως γιατί το στοιχείο του πόνου και της ενοχλητικότητας του ιστορικού είναι λιγότερο έντονα εδώ, με εξαίρεση την "Ισπανική κιθάρα", που ήταν το αγαπημένο μου διήγημα, και την "Επιταγή". Κατά τα άλλα, οπωσδήποτε καλογραμμένη, χαμηλόφωνη και τονικά πολύσημη αφήγηση, όπως αναμένεται από τον συγγραφέα.

[Ζαφείρης Μπέρσος · Rating 4 out of 5]

" Στο βάθος όμως πικραίνομαι, νίωθω ερημιά, ο χρόνος πέρασε, παέι ο καιρός που προσφέρονταν για πράξεις ηρωικές. Ζηλεύω έτσι τους ωραίους νέους, καθώς τους βλέπω στα σινεμά της μόδας, να εντρυφούν σε δύσκολα φιλοσοφικά έργα (ή και σε επαναστατικά εγχειρίδια ακόμα) και να μιλούν για όλα αυτά εν πλήρει ανέσει, συνήθως διαφωνόντας ανοικτά ή τρεπόμενοι προς ιδεολογικούς ατραπούς λεπτεπίλεπτων αποκλίσεων. Πού εμείς, σκέφτομαι, που είδαμε και πάθαμε να καβατζάρουμε πέντε-έξι ανώδυνους κλασικούς, άθλια κι εκείνβους μεταφρασμένους."

[Myrto · Rating 4 out of 5]

χτυπήματα στραβά αν όχι πισώπλατα
ύπουλες εναλλαγές του αστείου, ανώφελου, ασήμαντου στοιχείου ενός γεγονότος με το πικρό που αφήνει πάντα στο τέλος.

[Aris Kirmi · Rating 5 out of 5]

12 μικρά διηγήματα του Ηλία Παπαδημητρακόπουλου που γράφτηκαν από το 1973 ως το 1980. Δωρικά, περιεκτικά, καλογραμμένα διηγήματα από έναν μάστορα του είδους.

[TwinklyRabbit · Rating 4 out of 5]

A really nice piece of low-tone, small scale, warm feeling, short stories about memories of the past of the story-teller.

[ΔουΨου · Rating 1 out of 5]

Μαύρο χιούμορ που μόνο ένας ιατρός θα μπορούσε να κάνει: Η αφήγηση μπορεί να είναι ωραία αλλά η συντριπτική πλειοψηφία των διηγημάτων τελειώνει απότομα με ψυχοπλακωτικό τρόπο.

[Achilleas · Rating 4 out of 5]

Απλό και όμορφο.