ช่วงแรกเหมือนอ่าน “อิคิไก” (The Little Book of Ikigai แปลโดยคุณวุฒิชัย) เข้าใจว่าคุณนิ้วกลมก็อ่านเล่มนี้ตอนเขียนต้นฉบับ ส่วนผมก็อ่านอิคิไกจบแล้วหยิบเล่มนี้มาอ่านต่อเลยเกิดความรู้สึก “ซ้ำ” หยุดอ่านเล่มนี้ไปพักหนึ่งก่อน แล้วกลับมาอ่านใหม่
บทหลังๆ “The Secret Source” จากการสัมภาษณ์คุณมานิตเริ่มแน่น เลยไม่เหลือที่ว่างให้คุณนิ้วกลมนำบทเรียนจากคนอื่นมาเขียนเปรียบเทียบ อ่านแล้วเหมือนนั่งฟังเขาคุยกัน 2 คน คล้ายกับเปิดฟัง Podcast ของ The Standard แต่ต่างกันตรงที่รายการนั้นสัมภาษณ์ ‘ชายหนุ่ม’