بمبئی برابر شد. قریب صد جهاز دودی و غیره، چه میرفتند و چه در نزدیکی بمبئی لنگر انداختهاند. سبحانالله، آدم دیوانه میشود نمیداند نگاه به چه بکند، چه ببیند. حاجیه خانوم علویه کرمانی یک عروسی دیده شد که خیلی مضحک بود. علاوه بر زینت نمودن خود عروس، داماد را هم زینت نموده و گل زده بودند در میان شهر شب و روز گردش مینمودند. محمدحسین قزوینی زن و مرد هندو پیشانی خود را خال قرمز میگذارند و خط قرمز میکشند و بعضی از مردهای هندو پیشانی و دور چشم خود را خال سفید میگذارند. حاجی پیرزاده
روایت های مسافران دوره قاجار، از هندوستان، در سال های 1182، 1184، 1265، 1267، 1271، 1283 و 1301 دو روایت مربوط به قرن 12 رو واقعا خیلی جاهاش رو نمیفهمیدم. ولی بقیه روایت ها رو هرچند بعضی کلماتش برام نامفهوم بود، کلیت جمله ها رو میگرفتم. به نظرم خیلی کار جالبیه این مجموعه "تماشای شهر" . خیلی خیلی خوندن اوضاع و احوال هند در اون سال ها برام جالب بود.
در این کتاب سفرنامههای مسافران دورهی قاجار به بمبئی گردآوری شده است. من سفرنامههای اولی و آخری را از همه بیشتر دوست داشتم چون به نظرم واقعیتر بودند و هرچه را که دوست نداشتند به صراحت گفته بودند و ملاحظهای در کار نبود. از حیرت و شگفتی مسافران از وجود باغوحش، بیمه، لاتاری، نحوهی ساخت خیابانها، کارخانهها و در کل پیشرفت و ترقی هند میشد فهمید ایران روزگار خوشی نداشته و در خیلی چیزها عقب بوده. نکتهی جالب دیگر برایم این بود که کسی از انگلیسیها بدگویی نمیکرد و حضور انگلیسیها در هند را بیشتر به عنوان عامل پیشرفت و توسعهی هند میدیدند. تعداد زیاد زرتشتیهای پارسی که جز با خودشان وصلت نمیکردند و جزو قشر مرفه بودند هم که تقریبا در سفرنامهی همهشان به آن اشاره شد برایم جالب بود.
اولین نکته جالب کتاب برای من؛ مواجههی بارِ اولِ آدمها بود با چیزها که برای ما عادی شدهاند و تلاششان برای توصیف آنها. چیزهایی مثل بیمه، لاتاری و آب لولهکشی علاوه بر این نظرات آدمها در مورد ایران و انگلیس هم برای من جالب بود. اکثر روایتها به من حس خودبرتربینی که هنوز هم در ایران داریم را نشان میداد. حتی آنها که خیلی شیفته انگلستان بودند هم باز انگار ایرانیان را از دیگران غیر اروپایی برتر میدیدند.
در تدوین کتاب هم، لغتنامه انتهایی در نسخه الکترونیکی واقعا قابل استفاده نبود. اگر برای توضیح اصطلاحات پاورقی اضافه میشد بهتر بود.
هنوز لندن رو نخوندم، ولی این کتاب رو از باقی مجموعه بیشتر دوست داشتم چند تا دلیل در موردش فکر میکنم، یکی اینکه بمبئی جنسش بیشتر شبیه ماست تا مثلا پاریس یا سن پترزبورگ دلیل دیگه هم این میتونه باشه که راویانی که انتخاب شدن، حداقل در ظاهر کمتر درباری بودن، برای همین روایت مردمی تره و بیشتر از کف جامعه اومده
This book is a compilation of extracts of travel literature from different time periods with a common subject; Mumbai. The chapters go back and forth in time, with the Persian becoming more or less similar to the modern version we are accustomed to. At times a footnote would have been appreciated, especially in the second-to-last chapter, which I found almost unintelligible.
What I found most intriguing about this book was how easily you can discern the character of the author based on what they found worth mentioning in their travel diaries. Some were petty and shallow, looking only to describe their acquaintances with nobility, while others were mesmerized by anything and anyone, grossly exaggerating every detail, be it the sea waves, or the fruit stalls in the bazaar, or the number of carriages that passed through the streets.
گردآوری این سفرنامه ها ایده خوبی بوده منتها در اجرا اونطور که باید جذاب نبود، گاه ادامه خواندن در بعضی صفحات سخت بود، بهتر بود مطالب کوتاه تر انتخاب شوند.
ایده جالبی داره ولی کار خاص و بدیعی انجام نداده برای این ایده. یه سری سفرنامه که قبلا چاپ شده رو برداشته بخش های مربوط به بمبئی رو جدا کرده و دوباره چاپ کرده. خوندنش برای تفنن بد نیست ولی خیلی به درد مقاصد تحقیقاتی نمیخوره.
توصیف هندِ تحت استعمار انگلیس از چشم سیاحان و تجار و طبقه مرفه قاجاری جذابیتی تاریخی و اجتماعی دارد. توصیف آکنده از شور و شوق نسبت به مصنوعات جدید انگلیسی به خوبی نشان میدهد که یکی از علل پذیرش کشورهای استعمارگر در کشورهای تحت سلطه همین غشکردن طبقه حاکم به سمت رفاه تمدن جدید است. فیالمجموع کتاب نکات جالبی داشت که تکمیلکننده نگاه ما به هند قبل از استقلال میتواند باشد.
کتاب از نوشته های مسافر های مختلف زمان قاجار که به هند سفر کردن گردآوری شده و به خاطر اینکه هر بخش مربوط به یه مسافر بوده زبان و نثر متفاوتی دارن و هر کدوم به واسطه دیدگاهی که داشتن به چیزی توجه بیشتری داشتن، یادداشت های برخی مسافر ها جالبه و برخی کسالت بار در کل متوسط بود اگه به مسافرت و سفرنامه علاقه دارین بدک نیست حالا یه بار خوندنش.
این کتاب هم مثل بقیه سفرنامه های دوران قاجار..این بار سفر به هند با خوندن این کتاب متوجه شدم که هند همیشه رقص الوان بوده..جشنواره رنگ و بو و طعم از دیرباز نظر همه مسافران رو به خودش جلب میکرده کار آقای شیروانی هم شایسته تقدیره ..اینکه این متون رو جمع آوری کردن و با ویرایش اندکی در اختیار مخاطب گذاشتن👏👍👌 «بمبئی رقص الوان است» را از طاقچه دریافت کنید https://taaghche.com/book/97242