Έχοντας όλα τα βιβλία του που κυκλοφόρησαν στα Ελληνικά, φυσικό είναι νάχω μια θετική προκατάληψη απέναντί του οπότε μη λαμβάνετε υπ όψη σας απόλυτα τις σχετικές κριτικές μου μιάς και εμπεριέχουν και την αγάπη μου, όντας αγαπημένος συγγραφέας. Παρόλα αυτά εξάντλησα την αυστηρότητά μου στο συγκεκριμένο βιβλίο μη βάζοντας το μάξιμουμ πεντάρι. Θα εξηγήσω παρακάτω το λόγο, περνώντας στα ενδότερα.
Εδώ έχουμε το κλασικό τρίγωνο των βαλέ-ντάμας-ρήγα. Κάποιοι θα μπορούσαν να το χαρακτηρίσουν και ως άλλο ένα τετριμμένο ερωτικό τρίγωνο επειδή υπάρχουν και τέτοιες πινελιές. Όσο προκατειλημμένος θετικά κι αν είμαι με τον εκλεκτό μου James Chase, τα τετριμμένα δεν μου αρέσουν. Αν προστεθεί και το γεγονός ότι η υπόθεση κυλάει αργόσυρτα, μόνο αρνητικές σκέψεις έκανα διαβάζοντάς το. Με έχει κακομάθει βλέπετε, νάμαι τόσο απαιτητικός. Και πάντα περιμένω από αυτόν το κάτι παραπάνω, να με εκπλήξει, να με ξαφνιάσει, να με "χορέψει" στο ρυθμό του.
Αυτά συμβαίνουν για ένα μεγάλο μέρος του βιβλίου, θάλεγα περίπου μέχρι τα μισά. Ε, από κει και πέρα αρχίζουν οι χοροί!
Το ερωτικό τριγωνάκι εξελίσσεται σε στροβιλισμό τύπου πέτρα-ψαλίδι-χαρτί. Ο ένας επιβάλλεται στον άλλον με διαρκώς αυξανόμενη ταχύτητα στις εξελίξεις. Όπως καταλαβαίνετε, όταν οι ταχύτητες αυξάνονται, οι κίνδυνοι που ελοχεύουν πολλαπλασιάζονται. Αυτή η κούρσα, λογικό είναι, δεν μπορεί να κρατήσει για πολύ. Κι όταν τελικά τα...ας τα πούμε φύλλα της τράπουλας μείνουν δύο, αντί να πέσουν οι τόνοι, ο ρυθμός γίνεται ξέφρενος! Προχωράει σε λυσσαλέα καταδίωξη, σκεφτείτε ότι εδώ ο συγγραφέας δεν αρκείται απλά στο ποιός οδηγάει αυτη την κούρσα ούτε στο να τερματίσει πρώτος. Πρέπει να εξοντωθεί ο αντίπαλος πάση θυσία, το ζήτημα είναι υπαρξιακό, ένα ζήτημα ζωής και θανάτου!
Ε κάτι τέτοια μου κάνει συνέχεια και δεν με αφήνει σε ησυχία αλλά μονίμως συνεπαρμένο! Ώσπου τελικά απόκτησα ό,τι έχει μεταφραστεί στην γλώσσα μας (90 βιβλία συνολικά) οπότε πλέον είμαι ένας περήφανος κάτοχος αυτής της συλλογής. Η οποία έχει το έξτρα χαρακτηριστικό να διαβάζεται ξανά και ξανά.
Οι ικανότητές του είναι εξαιρετικές και πολλές. Μία από αυτές είναι η ταχύτατη αλλά εμπεριστατωμένη διάπλαση χαρακτήρα. Το πολύ σε μιάμιση σελίδα ενός μικρού βίπερ, ο αναγνώστης έχει πλήρη εικόνα και άποψη για οποιονδήποτε μετέχει στην υπόθεση.
Να γιατί ονομάστηκε ο Πατριάρχης του ψυχολογικού θρίλερ - κι ενώ αυτό ακόμα ήταν αχαρτογράφητο!- να γιατί είναι ο μετρ του cul-de-sac (εξηγώ αλλού τον όρο).
Δεν έχω κάτι άλλο να πω. Για πολλοστή φορά...με ξετρέλανε!
Ωστόσο οφείλω νάμαι αυστηρός μαζί του. Μείον ένα αστέρι γιατί αργεί να γκαζώσει. Έχω δει σε άλλα βιβλία του πιό ...ταχείες πυρακτώσεις. Δεν φταίω εγώ που με κακόμαθε!