Machen Sie sich selbst ein Bild von der skandalösen Kunst
Kunstskandale gibt es, seit es Kunst gibt. Sind es heute häufig religiöse Tabubrüche oder unliebsame politische Statements, die Aufsehen erregen, war es in früheren Zeiten meist mangelhaft bedeckte Blöße, die für einen Skandal sorgte. Selbst Michelangelos Jüngstes Gericht in der Sixtinischen Kapelle zog den Unmut seiner Auftraggeber auf sich, die einen zweiten Künstler mit der „schicklichen“ Übermalung der anstößigen Teile beauftragten. Unter den vier Stichworten Sakrileg, Politisch inkorrekt, Unmoralisch und Grenzüberschreitung versammeln die Autorinnen einen Überblick über die skandalösesten Skandale der Kunstgeschichte vom Mittelalter bis in unsere Tage, wobei alle wichtigen Namen und Epochen vertreten sind: von Masaccio (1427) über Rembrandt (1642) bis zu Jeff Koons (2008). Kunstskandale erzählen eben nicht nur etwas über die Kunst, sondern vor allem über ihre Zeit.
Honestly, art history is full of scandals of various sorts. The examples in this book are well chosen, spanning the history of art from the Renaissance to the present day. The book is divided into four sections devoted to religious, political, sexual and artistic scandals. Each work is given a page worth of text detailing the particular scandal. Everything is well written and researched. The photography is top notch--this is probably the single best image of Courbet's "The Origin of the World" I've ever seen, for instance. All in all, this is an excellent art history book, well worth reading.
My wonderful daughter got this book for me as a Christmas gift after we saw it in a gift shop in a museum in Dublin. I can't remember which museum. I didn't get it then because we were on the tail-end of our trip and I was more interested in getting souvenirs for my daughter than myself. I like controversial art, even if it's not my particular taste. I like seeing the sorts of notions that get people riled up.
De titel van het boek geeft natuurlijk al weg wat de onderstaande kunstwerken met elkaar gemeen hebben...
Het zijn stuk voor stuk kunstwerken die tot heftige protesten, oproepen tot verbod of spotternijen hebben geleid. Met 21ste eeuwse ogen en ervaring bekeken is dat soms moeilijk te begrijpen, in andere gevallen is dat geen enkel probleem. Zo is het nu moeilijk te begrijpen dat het prachtige Rain, steam and speed van Turner protesten opriep en hij van onkunde werd beticht. Begrijpelijker of in ieder geval voor de hand liggender is het boos worden van mensen als zij geconfronteerd worden met een devote Hitler. Zeker als dat beeld middenin Warschau staat.
Een van mijn favoriete foto's in het boek betreft een kunstwerk van Jeff Koons dat tentoongesteld staat in een ander kunstwerk: Versailles. Zo clashend, maar daardoor ook weer zo mooi samengaand dat ik het adembenemd mooi vind en het graag in levende lijve zou hebben willen aanschouwen.
The museam of scandals geeft een prachtig beeld van onze eigen morele grenzen, die van mensen in vroeger tijden, waar die grenzen vrijwel verdwenen zijn en waar ze nog - al dan niet opgerekt - zijn. Neem bijvoorbeeld Ruan van de Chinese Xiao Yu of een deel van het werk van Otto Muehl. Daar werd ik ongemakkelijk van, net als van Helena van Marco Evaristti. Daarom eindig ik maar, net als het boek met mr. Brainwash. Ook een tikje ongemakkelijk soms, maar minder schokkend dan een door een toeschouwer tot pulp geblende goudvis...