อุณากรรณ

บุปผารัญจวน #3

by มณีจันท์

อุณากรรณ สามใบเถาคนกลางแห่งบ้านสุกนต์ธี ผู้มีเสน่ห์ปลายจวัก ได้เลื่อนขั้นเป็นผู้ช่วยพีเอของ วสวัตติ์ ศิวราชภักดี บิ๊กบอสแห่งเคนต์ อินดัสตรีส์ เธอตกหลุมรักเขาทันทีเพราะเจ้านายเพลย์บอยสุดฮอตเคยช่วยชีวิตตนตั้งแต่แรกเจอ
วสวัตติ์รู้ดีว่า 'ลูกแมวน้อย' มอบหัวใจให้เขาเป็นแน่แท้จึงหาเรื่องให้เธอมาอยู่ใกล้ ออกอุบายให้เธอต้องทำอาหารรสชาติอร่อยล้ำมาเสิร์ฟถึงปาก แต่แท้จริงที่เขาอยาก 'กิน' มากกว่าอะไรทั้งหมดก็คือ แม่ครัวหุ่นเซียะ เอวเอส อกอึ๋ม
สุดท้ายกุลสตรีไร้เล่ห์ก็พ่ายแพ้แก่เสน่ห์ล้นเหลือของนายใหญ่ ซ้ำร้ายยังถูกเขาไล่ออกจากงานด้วยข้อหาสปายของฝ่ายตรงข้าม
ลูกแมวน้อยต้องหลบมาเลียแผลใจและตั้งหลักชีวิตใหม่ด้วยการเปิดร้านอาหาร ก็ยังหนีไม่พ้นวังวนของเสือร้ายที่ตามมาตอแย และรังแกอย่างเอาแต่ใจ แถมเขายังไม่วายเอาตัวมาชิดใกล้ และเข้านอกออกในบ้านเธออย่างหน้าด้านๆ หญิงสาวไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะพอตั้งท่าจะต้านทาน เขาก็พานทำให้อ่อนระทวย
""เอางี้นะลูกแมว ถ้าไม่อยากหนีต่อก็ยอมดีๆ อ่อนแอก็แพ้ไป อ่อนไหวก็ขึ้นเตียง โอเค้?""

Genres: Romance

609 pages, ebook

First published March 24, 2017

About the author

Associated Names:
* มณีจันท์
* Maneechan

Reviews

[Clairdenoon · Rating 3 out of 5]

Before:
ประเดิมด้วยการอ่าน...พุดพิชญาแล้วโอเค;...มาพีคสุด♡..คือน้องไหม..สุพรรณิการ์...รักเรื่องนี้มากกกกกกกกกกกก^^กรี๊ดพี่ภูปลื้มน้องไหมสุดๆนี่คือสไตล์นางเอกที่ชอบ...ด้วยเหตุนี้....จึงรอคอยอ่านอุณากรรณเพื่อปิดจ็อบซีรีย์นี้อย่างระริกระรี้ใจจดใจจ่อ♡0♡~

After:
โอยยยย....+0+ปวดหัว~
~อย่าให้เล่าเลยว่าเรื่องราวเป็นไง....55555....ข้าน้อยยอมแพ้@_@
....เป็นนิยายที่...ดีเทลเยอะ ~ตัวละครชิงเลวชิงเด่นกันยั้วเยี้ย~ ชะนีร้ายๆมากกว่า3คนมาเพ่นพ่านและมามีบทนำบทเด่นซะจนน่าเบะปากมองบนใส่พวกนาง~พระเอกคุณวสวัตติ์ก็มีหญิงคู่ขาเยอะเกิ้นจนน่าหมั่นไส้ ~นางเอกเรียบร้อยเก็บปากเก็บคำจนชวนอึดอัด(...หญิงสาวไม่บอกใครด้วยเหตุผลเดิม..ไม่อยากให้ทุกคนเป็นห่วง...//แพรอ่ะแบบนี้ตลอด=_=)~ นู่นโน่นนี่นั่นอีรุงตุงนังนัวเนียพัวพันเยอะแยะเรื่องของคนนั้นคนนี้....อู้ยยยยย...×_×มึนตึ๊บ!!
 
...ไอ้อ่านแล้วเข้าใจมั้ยมันก็เข้าใจอยู่น่ะค่ะ^^แต่มันรู้สึกว่าเยอะมากกกก~ซึ่งอันนี้ก็แล้วแต่สกิลความชอบของแต่ละบุคคลค่ะ^^
btw.ยังรักสาวๆดอกไม้และผู้ชายของพวกเธอทุกคนค่ะ~คารวะนักเขียนที่สร้างไทม์ไลน์และความพัวพันปลีกย่อยได้อลังการขนาดนี้...♡

...อ่านตอนแรกๆให้2☆ชอบที่แพรเรียบร้อยและsexyขยี้ใจชายโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัวแถมถึงจะเจอใครๆเขม่นแค่ไหนแพรก็ลอยตัวเหนือดราม่าค่ะ#ปรบมือๆๆ
...แต่อ่านไปอ่านมาให้3☆เพราะคะแนนจิตพิศวาสพี่วัตค่ะ
พี่วัตเค้า~กร่าง•หื่น•ห่าม•ห้าว•ทะลึ่ง•ตึงตัง•บ้าพลังดีค่ะ แถมยังง้อเมียน่าร๊ากกกก..อดีตเพลย์บอยกลายเป็นคนติดเมียมากกว่าเด็กติดกาว...555lol..ก็จัดว่าเด็ดอยู่!
...มีเรื่องราวส่งท้ายลูกๆของทั้ง3บ้านด้วย..ชอบบ้านโบมอนต์ที่ซู้ดดด♡..ลูกๆถูกสอนมาดี~ขี้งกเหมือนแม่กันทุกคน5555อนาคตไกลเห็นๆ>○<
...ถึงจะมึนตึ๊บ..ปวดตับปวดไตไปบ้างแต่ก็จบดีจบลงตัวค่ะ...ดีใจที่ได้ตามอ่านกันมายาวนานจนมาถึงเล่มปิดจ็อบเล่มนี้ค่ะ....เย้...ยาฮู้♡

[J.Nida · Rating 3 out of 5]

เป็นเล่มสุดท้ายในชุด บุปผารัญจวน เรียงเล่มแรก พุดพิชญา > สุพรรณิกา > อุณากรรณ
แต่เล่มสุดท้ายเป็นเรื่องของพี่สาวคนที่สอง ไม่ได้เรียงตามลำดับ

เป็นเล่มที่ชอบน้อยที่สุด เพราะนางเอกง่ายเกินไป เรียกว่าไงดี ก็รู้ว่ารัก พระเอกก็รัก แต่มันไม่เมคเซ้น
และก้ำกึ่งกับการผิดศีลธรรมด้วยเอาจริงๆแล้ว

อุณากรรณ เป็นลูกสาวคนกลางในพี่น้องสามใบเถา เพราะบิดาเสียชีวิต
เลยต้องเป็นผู้ใหญ่ไวกว่าอายุ ต้องช่วยแม่เลี้ยงน้อง และยังต้องช่วยทำงาน รับทำอาหารจัดงานเลี้ยง
เธอเลยค่อนข้างเก็บงำความคิด ไม่บอกความรู้สึกกับคนรอบข้าง เพราะกลัวว่าจะเป็นกังวล
และในวันที่เธอเกือบถูกรถชน หญิงสาวก็ตกหลุมรัก วสวัตติ์ บิ๊กบอสของบริษัทที่เธอ
เพิ่งได้เข้าทำงาน เธอรักเขาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา มันเป็นความรักที่ไม่ตเองการอะไรตอบแทน

แค่ได้เห็นเขามีความสุข เธอก็พอใจ

เพราะฝีมือการทำอาหารของอุณากรรณ ทำให้วสวัตติ์ต้องหาข้ออ้างให้เธอขึ้นมาทำอาหารให้เขา
อยู่บ่อยๆ ใครจะรู้ว่าเขาเป็นคนเรื่องมากในการกินแค่ไหน ทว่าไม่ใช่แค่ฝีมือการทำอาหาร
แต่ท่าทางหงอๆ เหมือนลูกแมวขี้สงสัยของอุณากรรณ และหุ่นขยี้ใจชาย ที่ทำให้เขาต้องหาทาง
'ไล่เธอออก' เพื่อไม่ให้ผิดคอนเซ็ปที่ว่าไม่กินไก่วัด เพราะไก่วัดตัวนี้ทำให้เขาร่ำๆ จะจับกดได้ทุกเมื่อ...

__________
ปมหลักคือเรื่องหนอนบ่อนไส้ คู่แข่งทางธุรกิจและความรัก
เรียกได้ว่าอ่านได้เรื่อยๆ แต่ไม่ได้ชอบมาก นางเอกหนิมเกิน

[Jayz · Rating 4 out of 5]

1.5.22 ดิฉันแฟนนิยายนข. และโหยหานิยายของแม่มณี หรือแนวนี้อยู่ แต่ก็ไม่มี วงวารตัวเอง อ่านซ้ำ นับรอบไม่ถูก ไม่มีอะไรอ่านก็หยิบแม่มารำลึก 555

[Patrawan Dear]

#อุณากรรณ/มณีจันท์

ได้อ่านสมใจเสียทีหลังจากรอคอยเรื่องนี้มาแสนนานค่ะ เรื่องนี้เป็นเล่มสุดท้ายของซีรี่ส์บุปผารัญจวน ต่อจากเรื่องพุดพิชญาและสุพรรณิการ์นะคะ

ถึงจะเป็นชุดเดียวกันอย่างที่บอก แต่มีกล่าวถึงคดีเดิมจากสองเล่มแรกเพียงผิวเผิน อาจจะเป็นเพราะเฉลยปมต่างๆไปหมดแล้ว ในเรื่องจึงพอมีช่วงเหตุการณ์ทับซ้อนให้ได้ร้องอ๋อไม่มาก เช่น เหตุการณ์วันทำบุญที่วัด แต่เล่าแบบข้ามๆรายละเอียดไป เรื่องนี้จึงดูโดดๆจากชุดไปบ้าง เพราะไม่ได้เน้นหรือขยายความอะไรเกี่ยวกับคดีเสี่ยบัญชาต่อเนื่องจากเล่มพี่น้อง แต่เปิดปมอื่นๆเข้ามาแทนค่ะ

จุดหลักที่เรารู้สึกได้ชัดคือ พระเอกเรื่องนี้มีเสน่ห์น้อยลง เมื่อเทียบกับพี่เร็กซ์ (ของน้องไหม) ครึ่งเล่มแล้วก็ยังไม่รุกอะไร ปล่อยให้คนอ่านค้างคา (แต่ว่าคุณสมบัติพระเอกมณีจันท์ด้านอื่นยังอยู่ครบถ้วนนะคะ) อย่างไรก็ตาม เมื่อพี่แกตัดสินใจจะรุก ก็รุกฆาตแบบไม่เกรงใจใคร จนเราออกจะงงเล็กๆ เพราะตามไม่ทันว่าอะไรเป็นจุดเปลี่ยน เห็นจำศีลมาได้เกือบๆสองปี แถมช่วงท้ายเล่มยังทำอะไรไม่เข้าตาเราอีกต่างหาก แต่ในส่วนของนางเอกนั้น ยังจัดว่าน่ารักน่าใคร่ คาแร็คเตอร์ไม่หลุดจากที่เคยรู้จักมาค่ะ

แม้เราจะรู้สึกว่าเรื่องนี้ความสนุกมาช้าไปหน่อย แต่ก็จัดว่าเป็นการอ่านเล่มปิดท้ายของชุดที่ใช้ได้อยู่ เสียดายที่พี่เร็กซ์มาน้อยไม่จุใจเลย ขอตัวกลับไปสูดกลิ่นพี่เร็กซ์ในสุพรรณิการ์ก่อนนะคะ คนนี้รักจริงอะไรจริงค่ะ :)

[Monaliz Juang · Rating 2 out of 5]

ในเล่มชุดดอกไม้ที่ผ่านมา รอเล่มของคนนี้มากที่สุด แต่แล้วก็ผิดหวัง อาจจะเพราะคาดหวังสูงจนเกินไปจากการปรากฎตัวในหลายเล่มที่ผ่านมา

เนื้อเรื่องก็ไม่ได้ถือว่าไม่สนุก แต่แค่รู้สึกว่ามันขาดความรักของตัวพระเอกนางเอกไป ด้วยความเป็นโรแมนซ์มันมีเส้นบางๆกั้น หากเขียนมากไปความโรแมนซ์สวยงาม จะกลายจากความรักเป็นความใคร่แทน ซึ่งตอนอ่านเล่มนี้รู้สึกแบบนั้นเลย เสียดายนิสัยตัวละครที่ปูไว้ตอนแรกในเล่มก่อนมาก เพราะมาถึงในเล่มนี้กลับเสียเสน่ห์ของตัวละครไป

อีกเรื่องที่รู้สึกเป็นจุดที่อยากให้แก้ไข แต่ยังคงเห็นมาทุกเล่มคือ ตัวละครในเรื่องรู้จักตัวละครอีกตัวแบบเพิ่งรู้จักกัน ก็เล่าความเป็นมาในชีวิตให้ฟังหมดจนมันดูเกินเลยจนเกินไป เพราะคนปกติถ้าคนเพิ่งรู้จักกัน ไม่ควรไปเล่าอะไรแบบนี้ เวลาอ่านเลยค่อนข้างไม่โอเคกับตรงจุดนี้ คุณมณีจันท์มีเสน่ห์ในการเขียนอยู่แล้ว หากสามารถปรับบางจุดได้คงดีไม่น้อย

[Thamakorn Bhornchonnitichai · Rating 5 out of 5]

สนุกดีพระเอกหื่นและฉลาด นางเอกก็ดี๊ดี เหมาะกันมาก

[Wanyiwa · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องที่สามปิดท้ายหนังสือชุด "บุปผารัญจวน" ด้วยเรื่องราวของสาวคนกลาง อุณากรรณหรือแพร ที่สุดแสนจะเรียบร้อยเป็นกุลสตรีและมีความเป็นแม่ศรีเรือนกว่าใครเพื่อน และเพราะเสน่ห์ปลายจวักของเธอ จึงทำให้มหาเศรษฐีจอมเพลย์บอยผู้เรื่องมาก (โดยเฉพาะเรื่องอาหารการกิน) ติดใจทั้งรสมือทั้งหุ่นอวบอึ๋มของเธอเข้า

เนื่องจากคดีหลักถูกคลายปมไปตั้งแต่เรื่องที่แล้ว เรื่องนี้จึงเหมือนเป็นการทวนความของคดีในบางส่วนเพราะเวลาเดินคู่ขนานกันไป ซึ่งทำให้ดูเหมือนเล่าเนื้อเรื่องซ้ำไปมาเล็กน้อย และการเปิดคดีใหม่ในเรื่องนี้ก็ไม่ได้มีความซับซ้อนอะไรมากนัก แถมพระเอกยังทำตัวใจร้ายและดูคิดน้อยไปหน่อย ส่วนนางเอกก็หลงรักพระเอกจนยอมเขาไปซะเกือบทุกเรื่อง จึงทำให้เรื่องจบนี้ดูจืดชืดไปหน่อย เป็นการแผ่วปลายในเรื่องจบอย่างน่าเสียดายค่ะ

[Afternoon · Rating 3 out of 5]

อุณากรรณพี่คนกลางของบ้านสุกนธีร์ ผู้นุ่มนิ่ม อ่อนหวาน มีเสน่ห์ปลายจวักล้นเปี่ยม ผุ้แอบรักพระเอกตั้งแต่แรกพบ ส่วนขุ่นพระเอกของเราก็เพลบอยผู้ร้ายเงียบแต่กินเรียบนะครับ!! เรื่องนี้รู้สึกเหมือนเรื่องของสุพรรณิการ์ คือเราไม่อินกับความรักของพระนางอะ ความสัมพันธ์มันก่อเกิดขึ้นมาแบบงงๆ ปมปัญหาในเรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวข้องกันกับเรื่องเเรกซะทีเดียว มีเล่าย้อนความไปถึงอีกสองเรื่องหลายช่วงอยู่ อ่านแล้วก็แอบงงในความซับซ้อนของแผนตัวร้ายตัวหลัก แต่รวมๆก็เข้าใจแบบมึนๆ สนุกดีค่ะ แอบวางไม่ลงอยู่นะ

[Mamarine Thiphayamongkol · Rating 3 out of 5]

ฉุกใจตั้งแต่ 'พุดพิชญา' แล้วว่า วสวัตติ์ ต้องมีที่มา คนจะชื่อแบบนี้ได้ต้องมีความดีและความชั่วเท่าๆกัน และแล้วผู้เขียนก็บอกที่มาในเล่มนี้นี่เอง

[Wimol · Rating 2 out of 5]

อืม...

[รำพึง ลำพัง]

จำได้ว่า หลังจากอ่านพุชพิดชา อยากอ่านคู่นี้มาก
รอมา สองปี(?) มาวันนี้ ตอนแรกตั้งใจจะอ่านทุกหน้า
แต่สุดท้ายลงเอยด้วย ต้น กลาง ท้าย