آوارِ خواب

by Jean-Luc Nancy, احسان کیانی‌خواه (Translator)

آوارِ خواب از کتاب‌های خاص و غریب نانسی است:‌ غریب هم به معنای عجیب یا شگفت و هم به معنای بیگانه و ناآشنا. نثر شاعرانه‌ی او با پیشینه‌های فکری که همواره از آرای کانت، روانکاوی فروید و به‌خصوص لاکان، واسازی دریدا و البته هستی‌شناسی هایدگر الهام می‌گیرد به سراغ موضوعی رفته که شاید کمتر در فلسفه از آن بحثی به میان آمده باشد: خواب.

Genres: Philosophy, Nonfiction, Psychology, France

80 pages, Paperback

First published January 1, 2009

About the author

Jean-Luc Nancy is Emeritus Professor of Philosophy at the University of Strasbourg. Stanford has published English translations of a number of his works, including The Muses (1996), The Experience of Freedom (1993), The Birth to Presence (1993), Being Singular Plural (2000), The Speculative Remark (2001), and A Finite Thinking (2003).

Reviews

[Narjes Dorzade · Rating 2 out of 5]

ژان لوک نانسی با متنی متراکم و فشرده از خواب صحبت می‌کند و این فشردگی توصیفات حتی با ترجمه هم “ بیدار “ نمی‌شود؛در واقع مترجم نهایت تلاش خود را به کار برده ؛ اما زیاده وفادار به متن بوده و این عین به عین کلمه ترجمه کردن مانع و یا باعث دسترسی سخت به معنای متن شده.

[ برای مثال چیز دکارتی به چه معناست؟ و آیا به جای thing نمی‌شد واژه‌ی هم ارز دیگری قرار داد؟ ]
.
خب با این اوصاف با چندباره‌خوانی سعی کردم از متن بهره ببرم و اینکه لااقل یکی از مفاهیمی که ژولیا کریستوا بارها از آن استفاده کرده و پی‌اش بودم در این کتاب یافتم

[Leif · Rating 3 out of 5]

A slight book, but one with touches of grace and sleights of hand that might be charming, especially if you're already into Jean-Luc Nancy's project as a whole or if you're interested in a good round of thinking on sleep. I found charming his description of sleeping with another person:

Sleeping together opens up nothing less than the possibility of penetrating into the most intimate part of the other, namely, precisely into his or her sleep. The happy, languid sleep of lovers who sink down together prolongs their loving spasm into a long suspense, into a pause held at the limits of the dissolution and disappearance of their very harmony: intermingled, their bodies insidiously disentangle, however intertwined they can sometimes remain until the end of sleep, until the instant joy returns to them as renewed for having been forgotten, eclipsed during the time of their sleep, where their agile bodies surface again after having been drowned at the bottom of the waters they themselves poured out.

If that's not a quiet moment of desperate, cleaving beauty I don't know what is.

[Shakyba · Rating 5 out of 5]

با اندک دانشی از زبان فرانسه و با توجه به توضیحات مترم، اندک لذتی از بازی با کلمات نویسنده بردم و این کتاب پر از این بازی هاست، جدای از آن شاید بتوانم بگم خوندن این کتاب شاید درک مرگ رو برام آسون تر کرده و خود به خواب رفتن یا فرو رفتن و مفهومش رو برام شرح داد
از نظر حجمی کتاب سبکیه ۷۰ صفحه هست و این دلیل نمیشه از نظر مفهومی نیز کتاب سبکی باشه، علاقه مندم که با کامل تر شدن مطالعاتم در زبان فرانسه، کتاب را به زبان اصلی نیز بخوانم.
دو فصل اول شاید شما رو سردرگم کند که کتاب از چه سخن میگوید، اما رفته رفته دستتان می‌آید و در سکوتی متفکرانه به مطالعه ادامه خواهید داد و باز هم سراغ این کتاب میروید.

[Stephie · Rating 1 out of 5]

Perhaps this book gets lost in translation, but it felt like the ramblings of a crazy English major obsessed with beautiful and lyrical descriptions of sleep rather than a text which philosophically deconstructs the idea of sleep, which is what I was hoping for (and what I was lead to believe from the blurb).

"God must have slept, on the first night, for without that he could not the next day have differentiated the rest of his work."

Sure, it sounds nice and interesting, but Nancy doesn't talk any more about this! Just one sentence, and then he goes on to talk about how this one sentence justifies his idea that sleep is "divine".

Another excerpt:

"Dream like waking, similar to it, and dream as waking. Dream in place of waking. The daydream already shapes sleep in broad daylight, sleep in the midst of waking. The wakefulness of waking lets itself go."

When I read this part, I really felt frustrated at the translation (or the author - whoever's fault it is). To me personally I think a good philosophical text explains its ideas as clearly as possible. This language is superfluous and ridiculously poetic and does not help to convey the ideas in the text at all, rather it inhibits them!

Finally, this example:

"...it can spread like a lazy painting slowly worked into the black canvas displayed at the bottom of sleep: a hazy or Fauvist painting, pointillist or hyperrealist, broad washes and negligent brushstrokes, motionless in movement, the image shaking, we guess the shot was taken using an array of lenses too complicated for its machinery to be dismantled, but whose presence we sense is quite close, a copper and ebony apparatus loaded with enlarging and distorting lenses, magnifying glasses and beveled mirrors, a cinematographic device without motor but endowed with zoom lenses and dollies and booms stacked onto each other and moving effortlessly, with no hint of the space in which they move."

That's one sentence.

[Evan Lavender-Smith]

Wow.

[Nick Bentz · Rating 5 out of 5]

"But into the night, as into sleep, we do not go with our eyes closed. When our eyes are closed, sleep has already won the sleeper. But the instant just before, when eyelids have slipped over our eyes and they for one moment have remained seers behind their curtain and through the darkness spread everywhere in what we call the bedroom, that is the vault, the curving dome that seals space from sleep by separating it from the celestial vaults themselves - eyelids, bedroom, 'canopy,' sublunary world, world of beneath the lids, of ceilings and sheets, world of beneath, crypt hidden to itself - at that instant the gaze has seen the night into which it is entering. What it saw was nothing but the absence of all vision and all visibility. Even that, it saw."

A beautiful collision of prose and philosophy in Nancy's analysis of quite literally the fall of sleep, the way in which we get to sleep. This work is beautiful and striking, and Nancy's writing has an impressive way of using simple words to render intensely complex processes. Just an amazing little book.

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

آوارِ خواب” از کتاب‌های خاص و غریب ژان–لوک نانسی است: غریب هم به‌ معنای عجیب یا شگفت و هم به‌ معنای بیگانه و ناآشنا. نثر شاعرانة او با پیشینه‌های فکری که همواره از آرای کانت، روانکاوی فروید و به‌خصوص لاکانی، واسازی دریدا و البته هستی‌شناسی هایدگر الهام می‌گیرد به سراغ موضوعی رفته که شاید کم‌تر در فلسفه از آن بحثی به‌ میان آمده باشد: خواب.
سرفصل‌های کتاب :

به خواب فرو رفتن
به خواب می‌روم
خود از غیاب تا خود
دنیای برابر
خفتن، از قضا رویا دیدن.‌ آری، دشواری کار در این است…
لالایی
روحی که هرگز نمی‌خوابد
ناقوس مرگی موقت
رسالت کور خواب

[Talha C · Rating 5 out of 5]

"migrating birds at night are thrown off course by intense halo of light that big cities project into sky: they are ready to go sleep anywhere, thinking they have reached sunny climes."

[Cory Nguyen · Rating 4 out of 5]

'Dormir ensemble n'ouvre rien de moins que la possibilité de pénétrer au plus intime de l'autre, à savoir précisément dans son sommeil. Le sommeil heureux, alangui, des amants qui sombrent ensemble prolonge leur spasme amoureux jusque dans un long suspens, dans un point d'orgue tenu jusqu'aux limites de la dissolution et de la dispartition de leur accord même : mêlés, leurs corps se démêlent insidieusement, quelque entrelacés qu'ils puissent rester parfois jusqu'au terme du sommeil, jusqu'au moment où la joie leur reviendra comme renouvlée d'avoir été oubliée, éclipsée le temps de leur somme, et où leurs corps agiles feront à nouveau surface après avoir été noyés au fond des eaux par eux-mêmes répandues.'

[C. de L. · Rating 4 out of 5]

“El dormir juntos no abre otra cosa que la posibilidad de penetrar en lo más íntimo del otro, a saber, justamente en su sueño. El sueño dichoso y lánguido de los amantes que se hunden juntos en él prolonga su espasmo amoroso en un largo suspenso, en un punto culminante mantenido hasta los límites de la disolución y la desaparición de su propio acuerdo: mezclados, sus cuerpos se desenredan insidiosamente, por muy entrelazados que puedan permanecer en ocasiones hasta el final del dormir”


“El dormir juntos equivale a compartir una inercia, una fuerza igual que mantiene juntos los dos cuerpos en su navegación”


“y que, semejante a todo durmiente, ha conocido la eternidad: el reverso del tiempo”.

[Blake Williams · Rating 5 out of 5]

This book is so relaxing.

[Cristina Chițu · Rating 4 out of 5]

4,5

[Aaron Schuschu · Rating 5 out of 5]

Forget what the point was about sleep, but I absolutely love how it was written.