Midden-Frankrijk. Vlak buiten een boerendorp ligt een man gewond op straat. Werd hij aangereden? Was hij op weg naar de nabijgelegen boerderij van Roy? En voor wie was het geld dat hij bij zich had? In het huis van Roy wordt niet meer gezegd dan nodig is, maar de dorpsbrigadier brengt daar verandering in. Hij wil weten wie de gewonde man is en gaat op zoek naar sporen in het verleden van de boerenfamilie. Een apotheose wordt onontkoombaar.
Georges Joseph Christian Simenon (1903 – 1989) was a Belgian writer. A prolific author who published nearly 500 novels and numerous short works, Simenon is best known as the creator of the fictional detective Jules Maigret. Although he never resided in Belgium after 1922, he remained a Belgian citizen throughout his life.
Simenon was one of the most prolific writers of the twentieth century, capable of writing 60 to 80 pages per day. His oeuvre includes nearly 200 novels, over 150 novellas, several autobiographical works, numerous articles, and scores of pulp novels written under more than two dozen pseudonyms. Altogether, about 550 million copies of his works have been printed.
He is best known, however, for his 75 novels and 28 short stories featuring Commissaire Maigret. The first novel in the series, Pietr-le-Letton, appeared in 1931; the last one, Maigret et M. Charles, was published in 1972. The Maigret novels were translated into all major languages and several of them were turned into films and radio plays. Two television series (1960-63 and 1992-93) have been made in Great Britain.
During his "American" period, Simenon reached the height of his creative powers, and several novels of those years were inspired by the context in which they were written (Trois chambres à Manhattan (1946), Maigret à New York (1947), Maigret se fâche (1947)).
Simenon also wrote a large number of "psychological novels", such as La neige était sale (1948) or Le fils (1957), as well as several autobiographical works, in particular Je me souviens (1945), Pedigree (1948), Mémoires intimes (1981).
In 1966, Simenon was given the MWA's highest honor, the Grand Master Award.
In 2005 he was nominated for the title of De Grootste Belg (The Greatest Belgian). In the Flemish version he ended 77th place. In the Walloon version he ended 10th place.
"Zo op het oog was er niets veranderd, alles werd op het juiste moment gedaan, elk voorwerp lag op zijn plaats, mensen en dieren waren in de weer [...]" 'Het rapport van de gendarme' heeft me verrast! Eerlijk: ik heb dit boek ook alleen maar leren kennen doordat het op de redactie was bezorgd. De naam Georges Simenon zei me iets vanwege de detectiveverhalen met commissaris Maigret in de hoofdrol, maar hij heeft ook psychologische romans geschreven. 'Le rapport du gendarme' uit 1944 is nu voor het eerst in het Nederlands vertaald door Reintje Ghoos en Jan Pieter van der Sterre. Wat een toeval: ik begon op 21 oktober en het verhaal begint ook op die datum. Dan blijkt het zich ook nog in de Vendée af te spelen, een omgeving die ik ken van vakantie. Bij een boerderij, waarin een familie van vier personen woont die niet veel tegen elkaar spreekt, wordt een halfdode man aangetroffen. We schrijven vermoedelijk jaren 1920. Een brigadier gaat op onderzoek uit; alles lijkt snel vrij duidelijk. Totdat de koele georganiseerde vrouw des huizes een briefje wegmoffelt, een actie die vervolgens iets teweegbrengt bij haar man. Alle personen blijken bepaalde geheimen te hebben. Op geraffineerde rustige wijze doet Simenon die langzaam uit de doeken. Tegelijk met de innerlijke onrust van de personages wordt het tempo opgeschroefd totdat... Nogmaals: plezierige verrassing dit boek. Mocht je een originele cadeautip willen hebben voor de feestdagen, denk dan aan de romans van Simenon!
Een verhaal lezen over een gebied waarmee je bekend bent en enigszins bevindt, heeft altijd net iets extra's. Deze Simenon speelt zich af in de omgeving van Fontenay-le-Comte, Frankrijk.
'Het westen van Frankrijk. Vlak buiten een boerendorp ligt een man op straat. Werd hij aangereden? Was hij op weg naar de boerderij van de familie Roy? En voor wie was het geld dat hij bij zich had?'
Een verhaal compleet met een dorpsgendarme, telefoontjes in het dorp werden gedaan, een vaste dagindeling, seizoensrituelen en daarbij de ongeuite waarheden of verborgen gehouden familiezaken. Op een weids platteland is een gewonde onbekende man die zijn geheugen kwijt is een bijzonderheid. Een man die ervoor zorgt dat de dorpsgendarme zijn speurzin kan inzetten. Het raadsel man-geld-reden lijkt opgelost totdat een gevallen notitie tot meer onderzoek leidt. Het vele geld speelt een rol met daarbij afkomst en een enkele handeling. Een onderzoek dat niet anders kan dan bijzonder eindigen.
Een psychologisch verhaal dat zich afspeelt in de eerste helft van de vorige eeuw. Eén familie in naam. Ieder personage heeft een eigen verhaal verborgen voor de ander.
Een rustige start van vakantielezen in een sfeer die sommige dorpjes nog steeds uitstralen bij het voorbij gaan. De sfeer van toen. Het omslag heeft iets minder blauw tussen de grote wolken dan op de foto. In werkelijkheid, direct aan de kust vaak minder wolken en dit blauw van de foto. Goed begin voor de interessante leesstapel met diverse keuze.
De psychologische romans van Simenon lezen even vlot als zijn Maigrets, maar zijn eigenlijk interessanter. Knap hoe hij telkens weer zijn personages op logische en overtuigende manier tot extreme daden brengt
“De twee vrouwen waren op de zolder aan de voorkant, de zolder die als fruitopslag diende en waarvan het ronde raam uitkeek op de weg... Ze waren meteen na de afwas begonnen en het was nu na vieren. Hun bewegingen waren zo regelmatig dat ze hadden kunnen dienen om het verstrijken van de tijd te meten en rondom hen was het zo stil dat ze beiden de indruk hadden het monotone leven in hun borst te horen, net zoals ze in de keuken de hartslag van de klok konden horen als ze binnenkwamen. Zelfs de regen was stil, mild, vredig, een bewegend gaasdoek dat tegelijk met de avond over de binnenplaats viel.”
Maar die vrede blijft niet duren. Lucille ziet door het raam een gewonde man op de weg liggen. Wie is hij en wat brengt hem naar hun huis? Voor mij zeker één van de betere “romans durs” van Simenon met als thema geheimen en gebrek aan openheid, en de in dit geval tragische gevolgen daarvan.
Een overzichtelijk leven op het platteland. Ieder weet wat er gedaan moet worden op de grote boerderij, altijd is er iets te doen. Een kleine gebeurtenis, een aanrijding voor de deur, de verpleging van het slachtoffer in het het huis, brengt grote verschuivingen teweeg. De aanwezige ondergrondse achterdocht en het wantrouwen neemt snel toe. Is de dochter wel echt het biologisch kind van de vader? Wat heeft de moeder te verbergen over haar verleden? Wat staat er op het spel? Het loopt niet goed af. Maar ook dit boek van Simenon is mooi geschreven en moeilijk weg te leggen.
Vor einem Bauernhof, etwas außerhalb des Dorfes gelegen, wird ein Mann schwerverletzt. Die Ärzte erklären ihn für transportunfähig, deshalb wird er in das ehemalige Zimmer der Großmutter gebracht. Er und sein Unfall geben Rätsel auf, ein Hinweis auf seine Identität fehlt. Nicht nur die Polizei, auch die Bewohner des Hofes machen sich so ihre Gedanken. Erinnerungen und Vermutungen gewinnen durch die Befragungen neuen Raum. So wird das Geschehen, über 20 Jahre zurück, zum Auslöser einer dramatischen Entwicklung. Simenon gelingt es, die merkwürdige Atmosphäre gekonnt zu beschreiben. Der Polizist ist quasi der Katalysator, der das weitere Geschehen auslöst. Dieses Fragen, Andeuten und auch Unsicherheit verbreiten, wurde von ihm in den Maigret-Roman meisterlich eingesetzt, hier ist es zwar nur angedeutet, zeigt aber die gleiche Wirkung. Das Buch ist allen Simenon-Freunden nur zu empfehlen.