Türk öykücülerin kitaplarını alırken Yaşar Nabi Nayır Ödülleri bir "referans" niteliğinde. Elimden geldiğince Yaşar Nabi Nayır, Yunus Nadi, Haldun Taner ödüllerinin sahiplerini okumaya çalışıyorum. Bu çerçevede 2016 yılı Yaşar Nabi Nayır ödülünü alan Gamze Arslan'ın Çerçialan'ını da sedinmiştim. İlk kez bu ay satın aldığım Öykü Gazetesi'nde Arslan'ın öyküsünü okuduktan sonra kitabını da hemen okumak istedim. Çok da iyi yapmışım.
Kitap yedi öyküden oluşuyor. Yedisi de birbirinden başarılı, birbirinden etkileyici. Özellikle bazı öyküleri nefesimi tutarak okudum. Hafif bir "gerilim" yaratıyor insanda, ki açıdan bana Mine Söğüt'ü anımsattığını söyleyebilirim. Favorilerim, "Küf Korkusu Olmalı İnsanda", "Dudu ve Nimet", "Kasapta Kesik Parmak" öyküleri oldu.
Bitirdiğimde keşke birkaç öykü daha olsaymış, bu kadar çabuk bitmeseymiş dedim. Tavsiye ediyorum. Umarım kısa zamanda yeni bir kitabını okuyabiliriz Arslan'ın.
Ek: Şimdi Twitter adresine baktığımda fark ettim, Arslan, Vatanım Sensin dizisinin senaristlerindenmiş. Şu sıralar televizyonda izlediğim tek şey desem yanlış olmaz. Şimdi daha bir merakla izleyeceğim. :)