Na een gevangenisstraf wegens fraude keert Tom Green terug naar Hollywood. Hij bezit honderdnegenentachtig dollar. De definitieve ondergang nadert. Met twee andere aan lager wal geraakte Amerikaanse acteurs lijkt hij erin te slagen de leegte van het bestaan voorgoed te vullen en nog één keer te schitteren: de prijs bestaat uit miljoenen, uit een kluis te stelen dollars, de inzet is hun leven.
Medium enthousiast. Er gebeurde heel veel maar ook heel weinig zeker in de eerste helft. Maar de laatste 100 blz hebben voor 3 sterren gezorgd ipv 2. Die waren wel spannend en mooi geschreven!
Eine sehr amüsante Slapstick Komödie im Stile von Keine halben Sachen. Allerdings habe ich die ursprünglichen 4 Sterne auf 3 abgewertet, da es sich doch eher um eine der banaleren Romane des Autors handelt.
Anmerkung vom September 2025: Hatte bisher nur eine kurze Bemerkung unter meine Bewertung geschrieben, aber da ich gerade am Überlegen bin, die Stadt der Hunde zu kaufen, versuche ich meine bisherigen De Winter Erfahrungen zu rekonstruieren und habe daher ein paar Sätze oben hinzugefügt.
Das Buch hat so stark angefangen. De Winter beschwört klug das Mattscheiben-L.A. herauf, wohlbekannt aus Actionthrillern, Indie-Movies und vor allem FBI-Krimis, und versieht es mit einer Art rohem Scharfblick, den nur ein gefallener Insider haben kann. Die Story ist gut, der Plot spannend. Die Sprache zumindest - klipp, klar, natürlich drehbuchartig - lässt Langeweile nicht entstehen. Das geschieht vielmehr, weil die Geschichte an Drive verliert, als sie sich sowohl erzählerisch als auch formal in Kontemplation darüber verliert, was fiktiv ist, was real, wer wem was erzählt... Andere würde wahrscheinlich die Doppelbödigkeit und die absichtliche Irreführung der Lesenden begeistern, ich allerdings habe mich durch die letzten Seiten gequält, die ganze Farce hat mich nicht mehr interessiert, ebensowenig die verschrobene Jugend des Protagonisten, von dessen Erzählung ich zuvor eigentlich kaum genug kriegen konnte. Für mich hörte die Geschichte auf, wo jeder Groschenroman, Billigkrimi oder eben Hollywood-Movie (dann aber natürlich mit Sequel!) zu Ende wäre, der Rest interessiert mich nicht mehr, denn ich bin mir irgendwann so gründlich verarscht vorgekommen. Da das vermutlich eher meine persönlichen Vorlieben verrät als dass es für die Qualität des Romans spricht, gibt es immernoch dolle drei Punkte.:)
Umgehauen hat es mich ehrlich gesagt nicht. Viel zu hektisch, keine wirklichen Sympathieträger, könnte vermutlich nicht ein mal wirklich mehr sinnvoll wiedergeben, worum es sich wirklich handelt, hatte mich immer wieder verloren. Dennoch liest es sich vom Stil her nicht schlecht.
'Een roman die speelt met het genre van de literaire thriller, een tintelend verhaal van schijn en wezen', luidt de omschrijving op de achterflap van 'De hemel van Hollywood'.
Het in september 1997 bij De Bezige Bij verschenen boek is de tiende roman in het oeuvre van schrijver Leon de Winter en deed het in genoemd jaar goed in de lijstjes van bestverkochte literaire boeken.
Door de critici werd het boek wisselend ontvangen. Zo schreef een van hen dat De Winter bij het schrijven van 'De hemel van Hollywood' een literair procedé hanteerde dat hij ook in eerdere romans had gebruikt. Vernieuwend was het dus allemaal niet. De schrijver haalde er zijn schouders over op, zo bleek uit een interview met het AD rond de verschijning van het boek: inmiddels was hij wel gewend aan de aanvallen op zijn werk en, in sterkere mate, op zijn persoon. In het literaire wereldje van de polder was iemand als Leon de Winter met zijn vlotte, vaak als filmisch omschreven vertelstijl nu eenmaal lastig te plaatsen.
'Een thriller in de stijl van een B-film over drie uitgerangeerde acteurs die betrokken raken bij een misdaad', zoals het AD-artikel het boek omschreef, is dan ook het soort boek dat normaal gesproken niet in aanmerking komt voor een prestigieuze literatuurprijs. 'Het boek is een spel met identiteit in een omgeving als Hollywood. Daar is de behoefte om rollen te spelen omdat je je laat leiden door de illusies van de stad', lichtte De Winter toe. Om er nog aan toe te voegen: 'De omgeving inspireert mij. Het is een zenuwachtige vergaarbak van zoveel mensen uit zoveel verschillende culturen die allemaal dromen rijk en beroemd te worden'.
Ondanks dat het boek door het directe en toegankelijke taalgebruik plus het spannende 'on-Hollandse' scenario lekker wegleest, zat ik door de wendingen aan het eind van 'De hemel van Hollywood' na het lezen met de nodige vraagtekens. Wat had ik nu eigenlijk gelezen? En wat wilde de schrijver met dit boek zeggen? Had hij gewoon een 'hard-boiled' thriller willen schrijven waar dan nog een literaire en filosofische draai aan moest worden gegeven?
Misschien was het wel van meet af aan de bedoeling van De Winter geweest dat 'De hemel van Hollywood' een film zou worden. Wat ook geschiedde. Maar in tegenstelling tot het boek bleek die verfilming onder de titel 'The Hollywood sign' ondanks medewerking van acteurs van naam als Burt Reynolds, Rod Steiger en Tom Berenger geen commercieel succes.
De sterren van Hollywood, ja wat kan ik zeggen. Wat een heerlijk boek om te lezen. Veel gebeurtenissen waardoor het boek niet weg te leggen is. Sommige passages waren wel langdradig en daardoor saai. Het verhaal speelt zich helemaal in de filmwereld af.
Maar sorry hoor wat zijn al deze plottwitsts, leven we nog lang en gelukkig of wat?!!?!?!???
Was wollte de Winter hier schreiben? Einen Krimi, den Lebensbericht eines Gescheiterten, ein Drehbuch zu einem wirklich miesen Film? Vielleicht muss ich mir mal die Verfilmung zu Gemüte führen, um die Moral dieses kruden Werkes zu verstehen.
Een geslaagd boek met de kenmerkende stijl van Leon de Winter. Leest alsof je naar een film kijkt en denk je de clue te weten en wordt alles weer op zijn kop gezet.
Een goed boek waar je makkelijk doorheen leest. Makkelijk geschreven, goed intro dat meteen ook het slot is, maar dan net iets anders, en een spannend verhaal. Extra leuk dat er op het eind een beschrijving van het echte verhaal staat waarop het boek gebaseerd is. Dat denk ik tenminste, want je weet niet of dat ook verzonnen is.
Het gaat over een oud Hollywoodacteur (Tom Green) die in z'n carrière steeds net niet doorbrak bij het grote publiek. Na een mislukt idee om zelf een film te gaan schrijven heeft hij bijna niets meer over en komt hij terecht in een heel goedkoop hotel. Een paar dagen later komt hij nog twee oud-acteurs tegen en ze gaan naar het Hollywood-sign. Daar komen ze tot een ontdekking die hun nog een keer doet stralen...
Tussen het verhaal door wordt er teruggekeken nar het verleden van Tom Green, waardoor je dingen die in het oorspronkelijke verhaal gebeuren ook beter begrijpt waarom het zo gaat.
Het is oprecht een literaire thriller, want er wordt hier en daar wel iemand neergeknald.
Een goed en spannend boek dat zeker de moeite waard is om te lezen!